ព្រះបន្ទូលដែលបានធ្វើជាហោរា (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
January 2, 2026
«មានហោរា១ធំបានកើតឡើងក្នុងពួកយើង ហើយថា ព្រះបានប្រោសរាស្ត្រទ្រង់ហើយ»។ លូកា ៧:១៦
តាមនិស្ស័យសាច់ឈាមរបស់យើង យើងមើលមិនឃើញសេចក្តីល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវទេ។ បើតាមចិត្តរបស់យើង យើងមិនចង់ប្រកាសថា ព្រះយេស៊ូវអស្ចារ្យ ព្រះយេស៊ូវមានសេចក្តីល្អ ហើយព្រះយេស៊ូវល្អគ្មានអ្វីប្រៀបផ្ទឹមបាននោះឡើយ។ បើគ្មានជំនួយពីព្រះអង្គទេ យើងនៅជាប់ក្នុងភាពងងឹតទាំងស្រុង ដោយបដិសេធអ្វីៗដែលព្រះទ្រង់បានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ដល់យើង។
លោក ថូម៉ូស វ៉តសិន(Thomas Watson) ជាគ្រីស្ទបរិស័ទក្រុមភួរិទិន នៅសតវត្សរ៍ទី១៧ បានកត់សំគាល់ឃើញថា ភាពងងឹតខាងវិញ្ញាណ គឺអាក្រក់លើសភាពងងឹតតាមធម្មជាតិទៅទៀត តែ «ភាពងងឹតតាមធម្មជាតិធ្វើឲ្យមនុស្សភ័យខ្លាច» តែ «ពួកគេមិនខ្លាចភាពងងឹតខាងវិញ្ញាណទេ ហើយពួកគេមិនភ័យញ័រ ចំពោះស្ថានភាពរបស់ខ្លួន តែពួកគេចូលចិត្តសណ្ឋានរបស់ខ្លួនឯងណាស់»។2 យើងស្រឡាញ់ភាពងងឹត ជាងពន្លឺ ព្រោះចិត្តរបស់យើងមានទំនោរទៅរកភាពងងឹត ហើយការប្រព្រឹត្តរបស់យើងទៀតសោត ក៏ពិតជាអាក្រក់(យ៉ូហាន ៣:១៩-២០)។
តើមានពន្លឺសម្រាប់ភាពងងឹតរបស់យើងទេ? តើមានសេរីភាព ឲ្យយើងរួចផុតពីចំណងនៃភាពអាត្មានិយមទេ? ចម្លើយនោះគឺ ពិតណាស់ យើងពិតជាអាចមានសេរីភាព ក្នុងអង្គព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ! ខណៈពេលដែលយើងពិចារណា អំពីរបៀបដែលព្រះគ្រីស្ទបានប្រទានពន្លឺ និងជីវិត នោះដោយព្រះគុណព្រះ យើងក៏បានទទួលការបណ្តាលចិត្តជាថ្មីម្តងទៀត ឲ្យសរសើរដំកើងថា ព្រះអង្គអស្ចារ្យ មានសេចក្តីល្អគ្រប់យ៉ាង និងគ្មានអ្វីអាចប្រៀបផ្ទឹមបានឡើយ។
ឧទាហរណ៍ ចូរយើងពិចារណា អំពីព្រះយេស៊ូវ ដែលជាហោរាចុងក្រោយ ដែលមានភាពធំឧត្តមបំផុត(ហេព្រើរ ១:១-៣)។ ព្រះទ្រង់ចាត់ពួកហោរាឲ្យមកឯរាស្រ្តទ្រង់ ហើយទីបំផុត ក៏បានចាត់ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ឲ្យយាងចុះមក ធ្វើជាតំណាងឲ្យការជំនុំជម្រះជាក់ស្តែងមកលើយើង ព្រោះពួកហោរាមានភាពចាំបាច់ ដោយសារភាពខ្វះចន្លោះរបស់យើង។ តាមនិស្ស័យសាច់ឈាម យើងមិនស្គាល់ព្រះទេ។ យើងត្រូវការជំនួយពីព្រះអង្គ ដើម្បីឲ្យអាចយល់អំពីសេចក្តីពិតសំខាន់បំផុតអំពីជីវិត។
ពួកហោរានៅគ្រាសញ្ញាចាស់ បានទទួលការចាក់ប្រេងតាំង និងការចាត់តាំងឲ្យទៅថ្លែងព្រះបន្ទូល ទាស់ប្រឆាំងនឹងភាពល្ងង់ខ្លៅ និងភាពខ្វាក់ខាងវិញ្ញាណរបស់មនុស្ស។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ហោរាទាំងនេះប្រកាសតែព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវយាងមករកយើងដោយផ្ទាល់ គឺទ្រង់បានយាងមក ក្នុងនាមជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ដើម្បីមានបន្ទូល ទាស់ប្រឆាំងភាពល្ងង់ខ្លៅ និងបើកត្រចៀករបស់យើងដែលថ្លង់ ហើយបើកភ្នែករបស់យើងដែលបានខ្វាក់។ ដូចនេះ ព្រះអង្គជាហោរាដែលធំឧត្តមបំផុត។
ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អ យើងឃើញថា កាលព្រះយេស៊ូវទើបតែចាប់ផ្តើមព្រះរាជកិច្ច គេស្ទើរតែគិតស្មានភ្លាមៗថា ព្រះអង្គគឺជាហោរា។ ព្រោះបន្ទាប់ពីព្រះអង្គបានប្រោសកូនប្រុសរបស់ស្រ្តីមេម៉ាយម្នាក់ នៅក្រុងណាអ៊ិន ពួកបណ្តាជនក៏បានឆ្លើយតបថា «មានហោរា១ធំបានកើតឡើងក្នុងពួកយើង!» ស្រដៀងគ្នានេះដែរ ក្នុងបទគម្ពីរយ៉ូហាន ជំពូក ៦ នៅពេលដែលព្រះអង្គប្រទានអាហារដល់មនុស្ស៥ពាន់អ្នក គេក៏បានលាន់មាត់ថា «លោកនេះប្រាកដជាហោរានោះ ដែលត្រូវមកក្នុងលោកីយមែន»(យ៉ូហាន ៦:១៤)។ ជាការពិតណាស់ ព្រះយេស៊ូវក៏បានទទួលស្គាល់តួនាទីនេះ កាលព្រះអង្គចង្អុលបង្ហាញ នៅក្នុងភូមិណាសារ៉ែតថា «គ្មានហោរាណាដែលគេរាប់អាននៅក្នុងស្រុករបស់ខ្លួននោះទេ»(លូកា ៤:២៤)។
ព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ក្នុងនាមព្រះអង្គជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ហេតុនេះហើយ បទទំនាយបានសម្រេច នៅក្នុងព្រះអង្គ ហើយយើងក៏រកឃើញការបង្ហាញប្រសើរបំផុត នូវសេចក្តីពិត ក្នុងព្រះអង្គផងដែរ គឺសេចក្តីពិត ដែលមិនគ្រាន់តែមានក្នុងការបង្រៀនរបស់ព្រះអង្គ តែក៏មានក្នុងអង្គទ្រង់ផងដែរ។ យើងត្រូវការព្រះយេស៊ូវអប់រំចិត្តយើង និងបណ្តេញសេចក្តីងងឹតចេញពីយើង ហើយឈោងចាប់យើង តាមរបៀបដែលគ្មាននរណាអាចធ្វើបាន។ បើព្រះអង្គមិនបានបង្រៀនយើងទេ នោះយើងក៏មិនអាចរៀនអំពីព្រះអង្គបានឡើយ។ បើយើងមិនដឹងថា ព្រះអង្គជាព្រះបន្ទូលព្រះទេ នោះយើងក៏មិនអាចមានប្រាជ្ញាដែលនាំទៅរកសេចក្តីសង្គ្រោះដែរ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលហោរាដែលធំឧត្តមបំផុតនេះ មានបន្ទូលជាសេចក្តីពិតចូលទៅក្នុងចិត្តយើង យើងអាចនិយាយថា «នេះជាសេចក្តីពិត» ហើយយើងសរសើរព្រះ ដែលជាសេចក្តីពិតសព្វគ្រប់ ដោយបន្លឺសម្លេងថា ព្រះអង្គគឺជាគ្រូ និងជាព្រះអង្គសង្គ្រោះដ៏អស្ចារ្យ មានសេចក្តីល្អគ្រប់យ៉ាង និងគ្មានអ្វីអាចប្រៀបផ្ទឹមបាន។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ២ពេត្រុស ១:១៦-២១
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ លោកុប្បត្ដិ ៤-៦ និង រ៉ូម ២