ចំណងនៃដំណឹងល្អ
ដោយAlistair Begg
February 4, 2026
«គួរគប្បីឲ្យខ្ញុំគិតពីអ្នករាល់គ្នាដូច្នេះដែរ ពីព្រោះអ្នករាល់គ្នានឹកពីខ្ញុំនៅជាប់ក្នុងចិត្តជានិច្ច ទោះបើខ្ញុំជាប់ចំណង ឬកំពុងតែដោះសា ហើយបញ្ជាក់ដំណឹងល្អក្ដី ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាមានសេចក្ដីប្រកប ក្នុងព្រះគុណជាមួយនឹងខ្ញុំដែរ» ។ ភីលីព ១:៧
ការប្ដេជ្ញាចិត្តចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក គឺជាអ្វីដែលយើងត្រូវមាន ដោយមិនអាចប្រកែកបាន ក្នុងជីវិតជាគ្រីស្ទបរិស័ទ ។ យើងសង្កេតឃើញថា ព្រះគម្ពីរប៊ីបបាននិយាយអំពីរឿងនេះម្តងហើយម្តងទៀត នៅក្នុងជីវិត និងសំណេររបស់សាវ័កប៉ុល ។ កាលគាត់សរសេរសំបុត្រផ្ញើពួកជំនុំនៅទីក្រុងភីលីព គាត់មិនមានការខ្មាសអៀន ក្នុងការចែកចាយដល់ពួកគេ អំពីអារម្មណ៍ដែលគាត់មានចំពោះពួកគេឡើយ ព្រោះគាត់បានឲ្យតម្លៃយ៉ាងខ្លាំង ចំពោះការប្រកបដែលគាត់មានជាមួយពួកគេ ដោយអំណរ ។ ជាការពិតណាស់ ពាក្យ «មានសេចក្តីប្រកប» ក្នុងខគម្ពីរនេះ មានប្រភពមកពីពាក្យ ខយណូនា (koinonia) ក្នុងភាសាក្រិក ជាពាក្យដែលសាវ័កប៉ុលបានប្រើជាញឹកញាប់ ដើម្បីពិពណ៌នា អំពីការធ្វើការជាដៃគូដែលរួមសុខរួមទុក្ខ ។
សាវ័កប៉ុលបានពិពណ៌នាថា ពួកជំនុំនៅទីក្រុងភីលីព គឺជា «ជាទីត្រេកអរ ហើយជាមកុដ» របស់គាត់ (ភីលីព ៤:១) ។ ចិត្តគាត់មានពេញដោយក្តីស្រឡាញ់ ចំពោះពួកជំនុំទាំងអស់ ដែលស្ថិតក្រោមការថែបំប៉នរបស់គាត់ ប៉ុន្តែ គាត់បានរាប់អានបងប្អូនប្រុសស្រីទាំងអស់នេះ តាមរបៀបដ៏ពិសេស ។ គាត់បានលើកយកពួកគេមកនិយាយ ដោយសារពួកគេបានរួមសុខរួមទុក្ខជាមួយគាត់ ។ កាលគាត់ត្រូវគេចាប់ខ្លួន នៅទីក្រុងរ៉ូម គាត់បានសរសេរសំបុត្រផ្ញើទៅពួកគេ ដោយសារពួកគេនៅឆ្ងាយពីគាត់ ពួកគេអាចត្រូវពួកគ្រូខុសឆ្គងនាំឲ្យវង្វេង ដោយគ្រូទាំងនោះមានចារិកលក្ខណៈដែលគួរឲ្យទាក់ទាញជាង ឬពូកែវោហារជាងគាត់ ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេនៅតែបន្តឈរជាមួយគាត់ ។ ជម្រៅនៃសេចក្តីប្រកបរបស់ពួកគេ កាន់តែមានភាពរឹងមាំ ដោយសារភាពខ្ជាប់ខ្ជួនរបស់ពួកគេ ដែលបានធ្វើឲ្យសាវ័កប៉ុលមានអំណរពោរពេញ និងបណ្តាលចិត្តគាត់ឲ្យបង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះពួកគេ ។
នេះជាគំរូដ៏ល្អរបស់ពួកជំនុំដំបូង ដែលព្រះទ្រង់បានត្រាស់ហៅពួកជំនុំសម័យបច្ចុប្បន្ន ឲ្យយកតម្រាប់តាម ។ បើយើងនិយាយឲ្យត្រង់ទៅ យើងក៏មានភាពសាវាជាញឹកញាប់ណាស់ដែរ ។ គ្រីស្ទបរិស័ទជាច្រើន ងាយនឹងរស់នៅដោយគ្មានការប្ដេជ្ញាចិត្ត នៅពេលដែលពួកគេសប្បាយចិត្ត ហើយមិនអាចឲ្យគេពឹងពាក់បាន នៅពេលដែលពួកគេមិនសប្បាយចិត្ត ។ យើងពិតជាងាយនឹងចាត់ទុកឱកាសប្រកបគ្នា ការថ្វាយបង្គំព្រះ និងការស្តាប់ព្រះបន្ទូលព្រះ ជារឿងបន្ទាប់បន្សំ ។ យើងដើរតាមគ្រូ ឬសៀវភៅណាមួយ នៅពេលដែលពួកគេធ្វើឲ្យយើងមានអារម្មណ៍ល្អ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលពួកគេជំរុញយើងឲ្យមានការប្រឹងប្រែង ឬយើងជួបការពិបាក យើងងាយនឹងចាកចេញពីពួកគេ ទៅរកអ្វីដែលងាយស្រួលជាង ។ សាវ័កប៉ុលបានបង្ហាញយើងនូវផ្លូវដែលល្អជាង និងមានលក្ខណៈដូចព្រះគ្រីស្ទជាង ។ ព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅយើងឲ្យជ្រើសរើសយកការប្ដេជ្ញាចិត្តចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយការរួមសុខរួមទុក្ខ ។ ចំណងទាក់ទងរវាងសាវ័កប៉ុល និងពួកជំនុំនៅទីក្រុងភីលីព ក៏អាចចងភ្ជាប់ចិត្តយើងផងដែរ ។
នៅក្នុងការជួយសម្រាលទុក្ខលំបាកគ្នាទៅវិញទៅមក នៅក្នុងការរត់ទៅរកគ្នា នៅពេលជួបការបាត់បង់ ហើយនៅក្នុងការទទួលក្តីអំណរនៃការស្អាងគ្នាទៅវិញទៅមក យើងនឹងរកឃើញថា ចិត្តរបស់យើងកំពុងតែរួបរួមគ្នាតែមួយ ក្នុងចំណងនៃដំណឹងល្អ ។ តាមរយៈភាពខ្ជាប់ខ្ជួននេះ យើងនឹងបានដឹងថា ព្រះទ្រង់កំពុងជួយពង្រឹងការប្រកបរបស់យើង ឲ្យកាន់តែរឹងមាំ ហើយមានក្តីអំណរកាន់តែខ្លាំង ជាមួយអ្នកជឿដទៃទៀត ។
ដូចនេះ តើការប្ដេជ្ញាចិត្តរបស់អ្នក បានឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីអាកប្បកិរិយាដែលអ្នកមាន ចំពោះមនុស្សដែលព្រះអម្ចាស់បានដាក់ឲ្យប្រកបជាមួយអ្នកឬទេ? តើពួកគេដឹងថា អ្នកបានត្រៀមជាស្រេចដើម្បីរួមសុខរួមទុក្ខជាមួយពួកគេឬទេ? តើអ្នកអាចសរសេរពាក្យលើកទឹកចិត្តទៅកាន់នរណាខ្លះ ហើយតើអ្នកនឹងអធិស្ឋានឲ្យនរណាខ្លះ នៅពេលនេះ?
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ភីលីព ១:២១-២៦
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ អេសាយ ៣៧-៣៨ និង ម៉ាកុស ៩:៣០-៥០