ចូរជ្រើសរើសកន្លែងជ្រកកោនរបស់អ្នក
ដោយAlistair Begg
February 20, 2026
«ខ្ញុំយកព្រះយេហូវ៉ាជាទីពឹងជ្រក ធ្វើដូចម្ដេចឲ្យអ្នកបាននិយាយនឹងខ្ញុំថា ចូររត់ទៅឯភ្នំរបស់ឯង ដូចជាសត្វហើរចុះ?» ទំនុកដំកើង ១១:១
នៅពេលដែលយើងនិយាយអំពីរឿងវិបត្តិក្នុងជីវិតយើង យើងមិនសួរថា វានឹងកើតឡើងចំពោះយើងឬអត់នោះទេ តែយើងសួរថា តើវានឹងកើតឡើងនៅពេលណា ។ ហើយពេលណាវាកើតឡើង យើងនឹងឆ្លើយតបចំពោះវា ដោយរត់គេច និងស្វែងរកការជ្រកកោន ដែលជាទីកន្លែង ឬទៅរកអ្វីមួយ ឬក៏នរណាម្នាក់ ដែលយើងទុកចិត្តថា ពួកគេអាចការពារយើងឲ្យមានសុវត្ថិភាព រួចពីខ្យល់ព្យុះ ។ ដូចនេះ យើងមិនត្រូវសួរថា យើងនឹងរត់គេចឬអត់នោះទេ តែត្រូវសួរថា យើងនឹងរត់គេចទៅទីណា ។
គ្រីស្ទបរិស័ទខ្លះទទួលយកការប្រឹក្សាយោបល់ពីមិត្តសំឡាញ់របស់ស្តេចដាវីឌ ក្នុងបទគម្ពីរទំនុកដំកើងជំពូក១១ ។ អ្នកប្រឹក្សាយោបល់ទាំងនេះបានជំរុញទ្រង់ឲ្យ «រត់ទៅរកភ្នំរបស់ទ្រង់ ដូចសត្វហើរ» ។ មានពេលមួយ ស្តេចដាវីឌបានជួបទុក្ខលំបាក ដែលហាក់ដូចជាមានលក្ខណៈជាការគំរាមកំហែងព្រះជន្មទ្រង់ ដោយពួកមនុស្សអាក្រក់បានតម្រង់គ្រាប់ព្រួញមករកទ្រង់ (ទំនុកដំកើង ១១:២) ។ គេបានឲ្យយោបល់ទ្រង់ ឲ្យរត់ទៅរកភ្នំ ដើម្បីគេចខ្លួន ទៅកន្លែងដែលទ្រង់រួចផុតពីខ្មាំងសត្រូវ ។
ស្តេចដាវីឌមិនបានស្តាប់តាមយោបល់នេះទេ ។ ចុះចំណែកអ្នកវិញ? អ្នកមិនទំនងជាជួបប្រទះខ្មាំងសត្រូវប្រដាប់ដោយអាវុធ ដែលកំពុងគំរាមកំហែងអ្នកដោយអំពើហិង្សានោះទេ ប៉ុន្តែ អ្នកនឹងជួបរឿងវិបត្តិនៅថ្ងៃមួយ តាមទម្រង់ណាមួយ ។ រឿងវិបត្តិនោះអាចជាសំពាធសង្គម ដែលបង្ខំឲ្យយើងបន្ថែមបន្ថយការអនុវត្តតាមព្រះគម្ពីរប៊ីប ឬជាការពិនិត្យសុខភាពឃើញលទ្ធផលដែលយើងមិនចង់បាន ឬជាបញ្ហាទំនាក់ទំនងដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ ។ តើអ្នកនឹងរត់គេចទៅណា? តើអ្នកនឹងរត់ទៅភ្នំ ដោយស្វែងរកការគេចវេសបែបណាមួយ ឬដោយបន្លប់អារម្មណ៍ខ្លួនឯងដោយការកម្សាន្តសប្បាយ ឬប្រើសារធាតុញៀនជាប្រចាំ ឬមួយលោតចូលទៅក្នុងសកម្មភាពដ៏វីវក់ ក្នុងផ្នែកមួយទៀតនៃជីវិតរបស់អ្នក? ឬមួយអ្នកអាចនិយាយដូចស្តេចដាវីឌថា «ខ្ញុំយកព្រះយេហូវ៉ាជាទីពឹងជ្រក»ហើយ?
ស្តេចដាវីឌបានឃើញព្រះអម្ចាស់រំដោះទ្រង់ ឲ្យរួចពីសត្វខ្លាឃ្មុំ សត្វតោ និងយក្សរបស់ជនជាតិភីលីស្ទីន ។ ព្រះអម្ចាស់បានធ្វើជាកន្លែងជ្រកកោន ដែលស្តេចដាវីឌអាចទុកចិត្តបាន ហើយទ្រង់ក៏បានប្រកាន់ខ្ជាប់តាមសេចក្តីពិតនេះអស់ពីចិត្ត ។ ស្តេចដាវីឌជ្រាប ព្រះអម្ចាស់គឺជាកន្លែងជ្រកកោនដ៏ធំប្រសើរ គឺដូចដែលទ្រង់បានជ្រកកោនក្នុងព្រះអម្ចាស់ ម្តងហើយម្តងទៀត ក្នុងព្រះជន្មទ្រង់ ។ ជំនឿដែលទ្រង់មានចំពោះព្រះអម្ចាស់មានភាពរឹងមាំ តាមរយៈការដកពិសោធន៍ដោយផ្ទាល់ គឺរឹងមាំល្មមនឹងអាចតទល់នឹងភាពងងឹតនៃជីវិត និងគ្រាប់ព្រួញរបស់អារក្ស ។
តើភ្នែករបស់អ្នកបានបើកចំហ ឃើញថាព្រះអង្គមានលក្ខណៈដែលយើងអាចទុកចិត្តបានឬទេ? តើអ្នកបានឆ្លើយតបចំពោះព្រះអង្គ ដោយការទុកចិត្តឬទេ? បើអ្នកជាគ្រីស្ទបរិស័ទ ចូរចាំថា ជីវិតថ្មីរបស់អ្នកបានចាប់ផ្តើម ដោយការជ្រកកោន ក្នុងព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ កាលពីមុន អ្នកកំពុងប្រឈមមុខដាក់សេចក្តីក្រោធ នៃព្រះដ៏អស់កល្ប ដោយគ្មានសង្ឃឹមអ្វីឡើយ ។ អ្នកគ្មានសង្ឃឹមអ្វី ក្រៅពីពឹងផ្អែកទៅលើសេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះ ហើយឱបក្រសោបយកសេចក្តីសង្គ្រោះ ដែលព្រះគ្រីស្ទបានប្រទាន ។ ហេតុនេះហើយ អ្នកបានរត់គេចទៅរកព្រះអង្គ ហើយរកឃើញកន្លែងជ្រកកោនដ៏អស់កល្ប ។
ព្រះអង្គសព្វព្រះទ័យឲ្យអ្នកស្វែងរកកន្លែងជ្រកកោនក្នុងព្រះអង្គ មិនគ្រាន់តែនៅដើមដំបូងនៃការធ្វើដំណើរក្នុងជីវិតថ្មី តែរហូតដល់ពេលដែលព្រះគ្រីស្ទយាងមកវិញ ឬហៅអ្នកទៅនៅជាមួយព្រះអង្គនៅស្ថានសួគ៌ ហើយមិនគ្រាន់តែដើម្បីឲ្យអ្នកមានសេចក្តីសង្គ្រោះអស់កល្បជានិច្ច តែក៏នៅក្នុងខ្យល់ព្យុះនៃជីវិតនេះផងដែរ ។ បញ្ហានឹងកើតឡើង ហើយនៅពេលដែលវាកើតឡើង អ្នកអាចរត់ទៅរកភ្នំ ឬអ្នកអាចងើបក្បាលមើលរំលងភ្នំ ទៅរកព្រះអម្ចាស់ ដែល «បានបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី» (ទំនុកដំកើង ១២១:២) ដោយប្រឈមមុខដាក់រឿងវិបត្តិដោយទំនុកចិត្ត និងអំណរ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ទំនុកដំកើង ១១
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ និក្ខមនំ ១២-១៣ និង ១ថែស្សាឡូនិច ២