ព្រះអង្គឈរនៅស្ថានសួគ៌
ដោយAlistair Begg
March 12, 2026
«តែទ្រង់មានការងារជាសង្ឃឥតផ្ទេរឡើយ ពីព្រោះទ្រង់នៅជាប់អស់កល្បជានិច្ចវិញ ដោយហេតុនោះបានជាទ្រង់អាចនឹងជួយសង្គ្រោះសព្វគ្រប់បាន ដល់មនុស្សទាំងអស់ ដែលចូលទៅឯព្រះ ដោយសារទ្រង់ ដ្បិតទ្រង់មានព្រះជន្មរស់នៅជានិច្ច ដើម្បីនឹងជួយអង្វរជំនួសគេ» ។ ហេព្រើរ ៧:២៤-២៥
ការងារថ្វាយដង្វាយដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើ ក្នុងនាមជាសម្តេចសង្ឃរបស់យើង គឺជាកិច្ចការដែលបានសម្រេចហើយ គឺជាការថ្វាយដង្វាយលោះបាប តែមួយដងជាសម្រេច ។ គេមិនចាំបាច់ត្រូវធ្វើកិច្ចការនេះម្តងទៀត ហើយក៏មិនត្រូវធ្វើអ្វីបន្ថែមពីលើកិច្ចការនេះដែរ ។ ប៉ុន្តែ តើហេតុអ្វី «បានជាទ្រង់អាចនឹងជួយសង្គ្រោះសព្វគ្រប់បាន ដល់មនុស្សទាំងអស់ ដែលចូលទៅឯព្រះ ដោយសារទ្រង់ ?»
ទីមួយ គឺដោយសារតួនាទីរបស់ព្រះគ្រីស្ទជាសម្តេចសង្ឃរបស់យើង គឺជាដំណោះស្រាយសម្រាប់ការបះបោររបស់យើង ។ ក្នុងជម្រៅចិត្តយើង យើងម្នាក់ៗដឹងថា យើងបានបដិសេធមិនព្រមពឹងផ្អែកលើព្រះអង្គ ហើយផ្ទុយទៅវិញ យើងព្យាយាមរស់នៅដោយឯករាជ្យ ។ ក្នុងការព្យាយាមរស់នៅដោយឯករាជ្យ យើងបង្ហាញចិត្តរបស់យើងដ៏រឹងទទឹង ដែលផ្ដោតទៅលើខ្លួនឯង ។ យើងគិតដោយអំនួតថា «ខ្ញុំមិនត្រូវការអ្នកជួយសង្គ្រោះខ្ញុំទេ ។ ខ្ញុំមិនត្រូវការឲ្យនរណាម្នាក់ធ្វើអ្វីជំនួសខ្ញុំទេ ។ ខ្ញុំអាចធ្វើកិច្ចការនេះ ដោយខ្លួនឯងបាន» ។ ប៉ុន្តែ ទោះតាមពិត យើងបានទាស់ប្រឆាំងនឹងព្រះអង្គហើយ ក៏ដោយ ក៏ព្រះអង្គនៅតែស្វែងរក និងជួយសង្គ្រោះយើង យ៉ាងអស្ចារ្យ ។ ព្រះយេស៊ូវបាននាំមកនូវការផ្សះផ្សា ឲ្យយើងបានជានឹងព្រះ ជាដំណោះស្រាយសម្រាប់ការដាច់ចេញពីព្រះអង្គ ដែលមានមុខពីរគឺ យើងដាច់ចេញពីព្រះអង្គនៅខាងយើង ដោយសារបាបរបស់យើង ហើយដាច់ចេញ នៅខាងព្រះអង្គ ដោយយើងស្ថិតនៅក្រោមសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះអង្គ ។ ព្រះយេស៊ូវបានបង់ថ្លៃ ដោយទទួលទោសនៃអំពើបាបរបស់យើង ហើយព្រះទ្រង់លែងមានសេចក្តីក្រោធចំពោះយើង ដោយសារព្រះយេស៊ូវបានថ្វាយព្រះជន្មទ្រង់ ជាដង្វាយលោះបាបដ៏ឥតខ្ចោះ ។
ទីពីរ ព្រះយេស៊ូវជួយសង្គ្រោះ «ទាំងស្រុង» ព្រោះព្រះអង្គបានបំផ្លាញអំណាចដែលអារក្សបានប្រើ ដើម្បីបំពេញយើងដោយការភ័យខ្លាច ។ ក្នុងបទគម្ពីរហេព្រើរ ជំពូក២ អ្នកនិពន្ធបានពន្យល់ថា «ដូច្នេះ ដែលកូនចៅបានប្រកបដោយសាច់ឈាមព្រមគ្នា នោះទ្រង់ក៏ទទួលចំណែកជាសាច់ឈាមដូច្នោះដែរ ដើម្បីឲ្យទ្រង់បានបំផ្លាញអានោះ ដែលមានអំណាចលើសេចក្ដីស្លាប់ គឺជាអារក្ស ដោយទ្រង់សុគត ហើយឲ្យបានប្រោសដល់ពួកអ្នកនោះ ដែលជាប់ជាបាវបំរើគ្រប់១ជីវិត ដោយខ្លាចស្លាប់ ឲ្យបានរួចចេញវិញ» (ខ.១៤-១៥) ។ តាមរយៈការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវ ព្រះអង្គបានរំដោះយើងឲ្យរួចពីចំណងរបស់សាតាំង ដោយរំដោះយើងឲ្យរួចផុតពីសេចក្តីស្លាប់ ជាអ្វីដែលយើងខ្លាចបំផុត ។ នៅពេលដែលសាតាំងព្យាយាមចោទប្រកាន់យើង នៅពីមុខព្រះវរបិតា ព្រះយេស៊ូវអាចចង្អុលបង្ហាញថា ពាក្យចោទប្រកាន់របស់វាគ្មានន័យអ្វីទេ បានសេចក្តីថា វាគ្មានពាក្យអ្វីសម្រាប់ចោទប្រកាន់យើងឡើយ ។ ហើយព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះយេស៊ូវជាសម្តេចសង្ឃ នៅតែបន្ត នៅក្នុងការទូលអង្វរជាប់ជានិច្ចឲ្យយើង ។ ក្នុងព្រះយេស៊ូវ យើងមានសម្តេចសង្ឃមួយអង្គ ដែលប្រទានព្រះគុណដល់ជីវិតយើង ជារៀងរាល់ថ្ងៃ តាមរយៈការទូលអង្វររបស់ព្រះអង្គ នៅស្ថានសួគ៌ ។ ខណៈពេលដែលព្រះយេស៊ូវមានអំណរក្នុងព្រះវត្តមាននៃព្រះវរបិតានៅថ្ងៃនេះ ក្នុងពេលនេះ ព្រះអង្គមិនថ្វាយដង្វាយលោះបាបទៀតទេ ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គកំពុងទូលអង្វរឲ្យយើង នៅចំពោះមុខព្រះវរបិតា ។ យើងអាចស្រមៃថា ព្រះអង្គកំពុងឈរនៅក្បែរព្រះវរបិតាទ្រង់ ដោយមានបន្ទូលថា ម្នាក់នេះជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទូលបង្គំ ។ ទូលបង្គំបានស្លាប់ដើម្បីគាត់ហើយ ។ គាត់បានគ្របបាំងដោយព្រះលោហិត និងសេចក្តីសុចរិតរបស់ទូលបង្គំ ។
ដូចនេះ «ពេលណាសាតាំងល្បួងខ្ញុំឲ្យអស់សង្ឃឹម ហើយប្រាប់ខ្ញុំថា ខ្ញុំមានបាបនៅខាងក្នុង ខ្ញុំនឹងមើលទៅលើ ហើយឃើញព្រះអង្គ ដែលបានបង់ថ្លៃលោះបាបមួយដងជាសម្រេច» ។ ដូចនេះ «ខ្ញុំដឹងថា ដរាបណាព្រះអង្គឈរនៅស្ថានសួគ៌ គ្មានអ្វីអាចពង្រាត់ខ្ញុំចេញពីព្រះអង្គបានទេ» ។25 ព្រះយេស៊ូវ ជាសម្តេចសង្ឃរបស់អ្នកជារៀងរហូត ទ្រង់ឈរនៅក្នុងព្រះវត្តមានព្រះវរបិតានៅថ្ងៃនេះ ដោយមានបន្ទូលអំពីអ្នក និងដើម្បីអ្នក ។ អ្នកគ្មានអ្វីដែលត្រូវភ័យខ្លាចឡើយ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ហេព្រើរ ៧:២៣-៨:៦
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ២០-២១ និង ១កូរិនថូស ៧:២០-៤០