ព្រះទ្រង់ធ្វើការ តាមរយៈអំណោយនីមួយៗ
ដោយAlistair Begg
April 27, 2026
«គឺដោយខំបំរើគ្នាទៅវិញទៅមក តាមអំណោយទានដែលគ្រប់គ្នាបានទទួលមក ទុកដូចជាអ្នកចែកចាយយ៉ាងល្អ នៃព្រះគុណដ៏បែកជាច្រើនផ្លូវវិញ» ។ ១ពេត្រុស ៤:១០
ឪពុកម្តាយដែលល្អ ឲ្យអំណោយដល់កូនទាំងអស់ ហើយមិនលើកលែងកូនណាម្នាក់ឡើយ ។ ឪពុកម្តាយដែលចេះគិតដិតដល់ ជ្រើសរើសអំណោយដ៏សមរម្យសម្រាប់កូនម្នាក់ៗ ត្រូវនឹងដំណាក់កាលនៃជីវិត កំរិតនៃការយល់ដឹង និងចារិតលក្ខណៈរបស់ពួកគេ ។ បើយើងយកចិត្តទុកដាក់ និងស្រឡាញ់កូនយើង ដោយគ្មានការលំអៀង យើងត្រូវឲ្យអំណោយដល់ពួកគេម្នាក់ៗ ដែលត្រូវពេល និងស្របតាមតម្រូវការ និងបំណងចិត្តដែលពួកគេមានផ្សេងៗគ្នា ។ ហើយជាញឹកញាប់ អំណោយល្អបំផុត គឺជាអំណោយដែលអាចឲ្យធ្វើក្រុមគ្រួសារទាំងមូលអរសប្បាយ ទោះវាជាកម្មសិទ្ធិរបស់កូនតែម្នាក់ក៏ដោយ ។
ព្រះវរបិតានៃយើងដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ ក៏ប្រទានអំណោយយ៉ាងដូចនេះផងដែរ ។ ព្រះអង្គប្រទានអំណោយដល់រាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គម្នាក់ៗ ដោយព្រះទ័យសប្បុរស យ៉ាងហូរហៀរ និងមានគោលបំណង ។
ខទាំងបីនេះ ក្នុងបទគម្ពីរ ១កូរិនថូស ១២ គឺបានបញ្ជាក់អំពីសេចក្តីសប្បុរស ដែលព្រះទ្រង់មានចំពោះកូនទ្រង់ យ៉ាងដូចនេះថា :
«គឺជាព្រះដដែលនោះឯង ដែលទ្រង់ធ្វើគ្រប់ទាំងអស់ក្នុងមនុស្សទាំងអស់» ដោយប្រទានអំណោយទាន ការបម្រើ និងសកម្មភាពគ្រប់យ៉ាង
«ហើយទ្រង់ប្រទានឲ្យព្រះវិញ្ញាណសំដែងមកក្នុងគ្រប់គ្នា ដើម្បីឲ្យបានកើតផល» (ខ.៧) ។
«គឺជាព្រះវិញ្ញាណតែមួយដដែលនោះឯង ដែលធ្វើគ្រប់ការទាំងនោះ ទាំងចែកដល់គ្រប់គ្នាដោយមុខៗផង តាមដែលទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យ» (ខ.១១) ។
ព្រះទ្រង់ប្រទានអំណោយដល់កូនទាំងអស់ ដូចឪពុកម្តាយដែលល្អ ដែលសុទ្ធតែដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់រូបកាយព្រះគ្រីស្ទ ដែលជាគ្រួសារនៃពួកជំនុំ ។
ជួនកាល ទោះយើងមិនបានទទួលការបង្រៀនដោយព្រះគម្ពីរប៊ីប និងមិនបានទទួលការដឹកនាំពីព្រះវិញ្ញាណ យើងនៅតែយល់ឃើញថា មនុស្សដែលពិតជាមានតម្លៃ គឺជាមនុស្សដែលមានអំណោយទានណាមួយ ទោះជាអំណោយទានអ្វី ឬនៅក្នុងបរិបទអ្វីក៏ដោយ ។ ការយល់ខុសដូចនេះ នាំឲ្យបរាជ័យ ព្រោះអ្នកដែលមិនមានអំណោយទាន «ដែលមានឯកសិទ្ធិ» មានអារម្មណ៍ថា ពួកគេមិនមានការរួមចំណែក ដែលគេឲ្យតម្លៃ ។
ដូចនេះ យើងត្រូវតែមានការយល់ដឹងជាមូលដ្ឋាន អំពីអំណោយទានខាងវិញ្ញាណ ។ តើនរណាជាអ្នកផ្តល់ឲ្យ? គឺព្រះ ។ តើនរណាជាអ្នកទទួលបាន? គឺអ្នកជឿទាំងអស់ ។ ព្រះទ្រង់មិនបានជ្រើសរើសមនុស្សតែពីរបីនាក់ សម្រាប់ទទួលអំណោយទានខាងវិញ្ញាណនោះឡើយ តែគ្រួសារគ្រីស្ទបរិស័ទទាំងមូល មានឯកសិទ្ធិទទួលបានអំណោយទានរៀងៗខ្លួន ។ អំណោយទានយើងខុសគ្នា ប៉ុន្តែ យើងរាល់គ្នាសុទ្ធតែមានអំណោយទាន ដែលសុទ្ធតែល្អ ចាំបាច់ និងមានសារៈសំខាន់ចំពោះរូបកាយព្រះគ្រីស្ទ ។ អំណោយទាននីមួយៗត្រូវបានប្រទានមក ដើម្បីប្រយោជន៍រួម គឺដូចដែលបទគម្ពីរ ១កូរិនថូស ១២:៧ បានចែងស្រាប់ ។
ចូរយើងឈប់ឆ្ងល់ អំពីអំណោយទានដែលយើងមិនបានទទួល ដោយច្រណែនអំណោយទានអ្នកដទៃ ឬប្រាថ្នាចង់ដូរអំណោយទានជាមួយពួកគេនោះឡើយ តែផ្ទុយទៅវិញ ព្រះទ្រង់សព្វព្រះទ័យឲ្យយើងអរសប្បាយ និងប្រើអំណោយទានដែលទ្រង់ប្រទាន ដោយសប្បុរស ។ គឺដូចដែលសាវ័កពេត្រុសបានប្រាប់យើងឲ្យ «ខំបំរើគ្នាទៅវិញទៅមក តាមអំណោយទានដែលគ្រប់គ្នាបានទទួលមក ទុកដូចជាអ្នកចែកចាយយ៉ាងល្អ នៃព្រះគុណដ៏បែកជាច្រើនផ្លូវវិញ» ។ ក្នុងនាមអ្នកជាកូនព្រះ អ្នកជាមនុស្សដែលបានទទួលព្រះគុណព្រះអង្គ ។ ព្រះអង្គប្រទានដល់អ្នកនូវសមត្ថភាព និងឱកាស ។ ព្រះអង្គត្រាស់ហៅអ្នក ដោយប្រទានកម្លាំង ហើយប្រើអំណោយទាន តាមព្រះគុណ ដើម្បីព្រះកិត្តិនាមព្រះគ្រីស្ទ និងប្រយោជន៍នៃមហាគ្រួសាររបស់ព្រះអង្គ ។ ដូចនេះ ចូរពិចារណាថា : តើព្រះអង្គបានប្រទានអំណោយទានអ្វីខ្លះដល់អ្នក? តើអ្នកបានអរព្រះគុណព្រះអង្គហើយឬនៅ? តើអ្នកអាចប្រើអំណោយទានទាំងនេះ ដើម្បីបម្រើពួកជំនុំរបស់អ្នក ដូចម្តេចខ្លះ? ចូរចាំថា អំណោយទានដែលព្រះបានប្រទាន នាំមកនូវអំណរខ្លាំងបំផុត នៅពេលដែលគេប្រើវា ដើម្បីប្រយោជន៍នៃគ្រួសារព្រះ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ១កូរិនថូស ១២:៤-១៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ជនគណនា ១-២ និង វិវរណៈ ១៤