ការរំឭកដ៏ប្រសើរ
ដោយAlistair Begg
August 16, 2026
«ដូច្នេះ ចូរឯងប្រាប់ដាវីឌជាអ្នកបំរើអញឥឡូវថា ព្រះយេហូវ៉ានៃពួកពលបរិវារ ទ្រង់មានបន្ទូលយ៉ាងនេះ អញបានយកឯងពីក្រោលចៀមគឺពីការឃ្វាលហ្វូងសត្វមក ដើម្បីឲ្យឯងបានធ្វើជាអ្នកនាំមុខសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ជារាស្ត្រអញ ។ អញបាននៅជាមួយនឹងឯង គ្រប់ទីកន្លែងណាដែលឯងបានទៅ ក៏បានធ្វើឲ្យពួកខ្មាំងសត្រូវឯងទាំងប៉ុន្មាន វិនាសពីមុខឯងចេញ អញបានលើកឈ្មោះឯងឲ្យជាធំ ស្មើនឹងឈ្មោះនៃអស់អ្នកធំដែលនៅផែនដី» ។ ២សាំយ៉ូអែល ៧:៨-៩
ការរំឭកមានសារៈសំខាន់ណាស់ ។ ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានចែងម្តងហើយម្តងទៀតថា ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ មានសារៈសំខាន់ចំពោះរាស្រ្តរបស់ទ្រង់ណាស់ បានជាបទគម្ពីរចោទិយកថា ៦:១២ និង ៨:១១ បានប្រាប់យើងឲ្យប្រយ័ត្ន ក្រែងភ្លេចព្រះអម្ចាស់ ។ ពេលណាយើងមិនបានចាំ ចិត្តរបស់យើងក៏បានវង្វេងចេញពីព្រះអង្គ ។
កាលស្តេច ដាវីឌ និងនគរអ៊ីស្រាអែលបានសម្រាកពីសឹកសង្គ្រាម ទ្រង់ក៏បានស្នើឲ្យគេសាងសង់ដំណាក់សម្រាប់ព្រះអម្ចាស់ ជាកន្លែងដ៏ល្អប្រសើរជាងរោងឧបោសថ សម្រាប់តម្កល់ហឹបសញ្ញា (២សាំយ៉ូអែល ៧:១-២) ។ ប៉ុន្តែ គំនិតរបស់ស្តេច ដាវីឌ មិនមែនជាផ្នែកមួយនៃផែនការរបស់ព្រះទេ (ខ.៦) ។ ហេតុនេះហើយ ជាជាងទុកឲ្យស្តេច ដាវីឌ គិតអំពីការអ្វីដែលគាត់អាចធ្វើថ្វាយព្រះ ព្រះអង្គក៏បានចាត់ហោរា ណាថាន ឲ្យក្រើនរំឭកស្តេច ដាវីឌ អំពីការអ្វីដែលព្រះទ្រង់បានធ្វើសម្រាប់គាត់ ហើយបើកបង្ហាញការអ្វីដែលព្រះទ្រង់សព្វព្រះទ័យឲ្យស្តេច ដាវីឌ ធ្វើ ។
ព្រះទ្រង់បានជ្រើសតាំងស្តេច ដាវីឌ ចេញពីអ្នកគង្វាលដ៏តូចទាប ឲ្យក្លាយជាស្តេចដ៏រុងរឿង ។ នេះមិនមែនជាការផ្តួចផ្តើមរបស់ស្តេច ដាវីឌ ទេ តែព្រះអង្គជាអ្នកផ្តួចផ្តើម ។ គ្រប់ទីកន្លែងដែលស្តេច ដាវីឌ បានទៅដល់ ព្រះអង្គបានគង់នៅជាមួយស្តេច ដាវីឌ ។ ខ្មាំងសត្រូវរបស់ស្តេច ដាវីឌ បានខ្ចាត់ខ្ចាយ ហើយស្តេច ដាវីឌក៏បានសម្រេច ដោយសារព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គ បានដាក់នៅលើស្តេច ដាវីឌ ។ នៅពេលដែលស្តេច ដាវីឌ កំពុងគ្រងរាជ ព្រះអង្គក៏បានក្រើនរំឭកទ្រង់ថា ទ្រង់បានចាកចេញពីវាលស្មៅយូរប៉ុណ្ណា ហើយនរណាជាអ្នកនាំទ្រង់មកដល់ពេលនេះ ។ ហើយខណៈពេលដែលទ្រង់បានទទួលការរំឭកអំពីរឿងនេះ ទ្រង់ក៏បានទទួលការធានាផងដែរថា ព្រះទ្រង់នឹងបន្តដឹកនាំទ្រង់ទៅមុខទៀត ។ ព្រះអង្គបានចាប់ផ្តើមដំណើរការហើយ ហើយពេលណាព្រះអង្គប្ដេជ្ញាព្រះទ័យចំពោះនរណាម្នាក់ហើយ ព្រះអង្គក៏សម្រេចកិច្ចការដែលព្រះអង្គបានចាប់ផ្តើមផងដែរ (ភីលីព ១:៦) ។
អាចនិយាយម្យ៉ាងទៀតថា ស្តេច ដាវីឌ ស្ថិតក្នុង «ពេល អេបេន-អេស៊ើរ» ជាពេលក្រើនរំឭកថា ព្រះទ្រង់កំពុងជួយរាស្រ្តទ្រង់ ។ កាលប៉ុន្មានឆ្នាំមុន ហោរា សាំយូអែល ក៏បានផ្តល់ឲ្យការក្រើនរំឭកដល់ពួកបណ្តាចិត្តស្រដៀងនេះផងដែរ នៅពេលដែលគាត់លើកថ្មមួយដុំឡើង ដើម្បីរំឭកពួកគេអំពីជ័យជម្នះដែលព្រះទ្រង់បានប្រទានពួកអ៊ីស្រាអែល ។ គាត់បានហៅថ្មនោះថា «អេបេន-អេស៊ើរ» ដោយថា «ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់បានជួយយើងខ្ញុំ ដរាបដល់ឥឡូវនេះ» (១សាំយ៉ូអែល ៧:១២) ។
ចូរយើងកុំភ្លេចរបៀបដែលព្រះទ្រង់បានជួយយើងឡើយ ។ ចូរចំណាយពេលក្រើនរំឭក និងជញ្ជឹងគិត អំពីគោលបំណង ដែលព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅអ្នក និងអំពីព្រះវត្តមានរបស់ព្រះអង្គគង់នៅជាមួយអ្នក ហើយអំពីរបៀបដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងការពារអ្នក ។ ពេលណាអ្នកធ្វើដូចនេះ អ្នកនឹងបាននឹកចាំថា ព្រះដែលបានជួយអ្នករហូតមកដល់ពេលនេះ ទ្រង់នឹងបន្តជួយអ្នកនៅថ្ងៃនេះ និងជារៀងរាល់ថ្ងៃ ខណៈពេលដែលព្រះអង្គធ្វើការ ដើម្បីសម្រេចគោលបំណងដ៏ល្អរបស់ព្រះអង្គ ។
សេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះ ពីអតីតកាល រារាំងមិនឲ្យខ្ញុំគិតថា
ព្រះអង្គនឹងទុកឲ្យខ្ញុំលិចលង់ម្នាក់ឯង
ខ្ញុំនឹងនៅតែមានការក្រើនរំឭកដ៏មានន័យ
ដែលបញ្ជាក់អំពីការសព្វព្រះទ័យរបស់ព្រះអង្គ ក្នុងការនាំខ្ញុំឆ្លងកាត់ទឹកជ្រៅ ។65
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត ៖ ១សាំយ៉ូអែល ៧:៣-១៧
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកដំកើង ៩៤-៩៦ និង កាឡាទី ១