ផ្លូវចូលទៅជិតព្រះអង្គ
ដោយAlistair Begg
September 24, 2026
«នោះត្រូវឲ្យយើងចូលទៅជិតទាំងមានចិត្តស្មោះត្រង់ នឹងចិត្តដឹងពិតប្រាកដ ហើយសេចក្ដីជំនឿ ព្រមទាំងមានចិត្តប្រោះញែកជាស្អាតរួចពីបញ្ញាចិត្តដែលសៅហ្មងផង ហើយបានលាងរូបកាយនឹងទឹកដ៏ស្អាតដែរ» ។ ហេព្រើរ ១០:២២
សម្រាប់រាស្រ្តរបស់ព្រះជាច្រើនសន្ធឹក ដែលកំពុងរស់នៅ ក្នុងគ្រាសញ្ញាចាស់ ពួកគេមានផ្លូវតែមួយប៉ុណ្ណោះចូលទៅកាន់ព្រះ គឺត្រូវចូលតាមរយៈសម្តេចសង្ឃ ។ មានតែសម្តេចសង្ឃទេ ដែលអាចចូលទៅជិតព្រះ ដោយរូបកាយរបស់គាត់ ក្នុងភាពជិតស្និទ្ធបាន ហើយក៏ចូលបានតែ១ឆ្នាំម្តងប៉ុណ្ណោះ គឺនៅថ្ងៃបុណ្យប្រោសលោះ! ដូចនេះ ការដែលអ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរហេព្រើរបានលើកទឹកចិត្តអ្នកអានសំបុត្រគាត់ «ឲ្យចូលជិត» ព្រះ ដោយការអធិស្ឋាន គឺបានបង្ហាញនូវការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងខ្លាំង ។
តើមានអ្វីកើតឡើង ដែលបាននាំមកនូវការផ្លាស់ប្តូរខ្លាំងយ៉ាងនេះ ក្នុងរបៀបដែលមនុស្សអាចចូលទៅរកព្រះ? យើងអាចឆ្លើយយ៉ាងខ្លីថា គឺដោយសាររឿងអ្វីដែលបានកើតឡើងនៅភ្នំកាល់វ៉ារី ។ កាលព្រះយេស៊ូវ «ទ្រង់បានស្រែកជាខ្លាំងម្ដងទៀត នោះទ្រង់ប្រគល់វិញ្ញាណទ្រង់ទៅវិញ គ្រានោះ វាំងននក្នុងព្រះវិហារក៏រហែកជា២ភាគ ចាប់តាំងពីលើចុះទៅដល់ក្រោម ក៏មានកក្រើកដី ហើយថ្មប្រេះដាច់ពីគ្នា» (ម៉ាថាយ ២៧:៥០-៥១)។ តាមសញ្ញាចាស់ វាំងនននេះជារបាំងមិនឲ្យមនុស្សជាទូទៅចូលទៅក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះ តែសព្វថ្ងៃនេះ រនាំងនេះលែងមានទៀតហើយ ។ ផ្អែកទៅលើការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទដែលបានលោះបាបយើង បុរសនិងស្ត្រីទាំងឡាយ អាចចូលដោយផ្ទាល់ ទៅក្នុងព្រះវត្តមានព្រះ ។ ឥឡូវនេះ ពួកគេអាចចូលទៅជិតព្រះ ដែលមានភាពអស្ចារ្យក្នុងសេចក្តីបរិសុទ្ធរបស់ព្រះអង្គ ហើយក្នុងព្រះវត្តមានព្រះអង្គ គ្មានមនុស្សមានបាបណា ដែលអាចមានជីវិតរស់បានទេ ទាល់តែព្រះយេស៊ូវបានសម្រេចការប្រោសលោះនៅភ្នំកាល់វ៉ារីហើយ ។
តើយើងគួរតែឆ្លើយតបដូចម្តេចខ្លះ ចំពោះការអញ្ជើញរបស់អ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរហេព្រើរ? ទីមួយ យើងគួរតែចូលទៅជិតព្រះអង្គ ដោយមានទំនុកចិត្ត ។ អ្នកនិពន្ធបានចាប់ផ្តើមការលើកទឹកចិត្ត ដោយពាក្យថា «យើងមានសេចក្ដីក្លៀវក្លានឹងចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធ» (ហេព្រើរ ១០:១៩)។ កាលពីមុន ការចូលទៅរកព្រះ អាចមានតែភាពមិនច្បាស់លាស់ និងការភ័យខ្លាច តែឥឡូវ យើងអាចចូលដោយទំនុកចិត្ត ដោយជំនឿ និងអំណរដ៏អស្ចារ្យ ផ្អែកទៅលើ «ព្រះលោហិតនៃព្រះយេស៊ូវ» (ខ.១៩)។
ទីពីរ យើងគួរតែចូលទៅជិតព្រះអង្គ ដោយការដឹងគុណ ។ យើងគួរតែទទួលស្គាល់ភាពអស្ចារ្យនៃការដែលយើងអាចចូលទៅក្នុងព្រះវត្តមានព្រះអង្គ ដោយផ្ទាល់ ។ យើងមិនចូលទៅក្បែរ ដោយមានរនាំង ឬដោយការធ្វេសប្រហែសនោះទេ ព្រោះដើម្បីបើក «ផ្លូវថ្មី ហើយរស់» នេះ ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះបានលះបង់ព្រះជន្មទ្រង់ (ហេព្រើរ ១០:២០)។ ដូចនេះ យើងត្រូវចូលទៅជិតព្រះអង្គ ដោយការបន្ទាបខ្លួន និងការកោតខ្លាច ដោយការដឹងគុណ ។
លោកគ្រូហ្វ្រង់ ដេលីត (Franz Delitzsch)បានលើកឡើងថា ផ្លូវនៃសញ្ញាចាស់ «គ្រាន់តែជាផ្លូវដើរដែលគ្មានជីវិត ដែលពួកសម្តេចសង្ឃដើរ តែម្នាក់ឯង»76 តែផ្លូវដែលយើងកំពុងដើរ ជាផ្លូវថ្មី និងមានជីវិត ។ អរព្រះគុណព្រះអង្គ ដែលយើងអាចចូលទៅជិតព្រះ តាមរយៈព្រះយេស៊ូវ ដោយការធានាទាំងស្រុងថា ព្រះអាទិករនៃយើងបានទទួលយកយើងហើយ ។ តើអ្នកកំពុងតែរួញរា មិនហ៊ានអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតាដ៏មានចេស្តារបស់អ្នក ដោយសារអ្នកបានដឹងថា ខ្លួនកំពុងមានបាបណាមួយឬ? ចូរប្រាកដថា ព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវបានគ្របបាំងបាបនោះរួចហើយ ។ តើអ្នកជឿថា អ្នកត្រូវលាងសម្អាតទង្វើរបស់អ្នក ហើយនាំការល្អរបស់អ្នក ចូលទៅចំពោះព្រះអង្គ ដើម្បីឲ្យព្រះអង្គទទួលយកអ្នកឬទេ? ចូរប្រាកដច្បាស់ថា វាំងនននោះបានរហែកដាច់ជាពីរ ហើយព្រះយេស៊ូវបានសម្រេចយ៉ាងពេញលេញហើយ ។ តើអ្នកឈប់ចូលទៅជិតព្រះ ដោយសារសុខស្រួលពេកភ្លេចខ្លួន ឬដោយសាររវល់ពេក? ចូរចាំថា ព្រះយេស៊ូវបានសុគត ដើម្បីប្រទានឯកសិទ្ធិនេះមកអ្នក ។ ដោយសារការអ្វីដែលបានសម្រេចនៅភ្នំកាល់វ៉ារី យើងអាច និងគួរតែចូលទៅជិតព្រះអង្គ ដោយទំនុកចិត្ត និងការដឹងគុណ នៅថ្ងៃនេះ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ហេព្រើរ ១២:១៨-២៤
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ អេសេគាល ១១-១៣ និង យ៉ូហាន ១០:២២-៤២