November 17, 2013

You are here:
មិត្តសំឡាញ់ជួបគ្នាតាមផ្លូវ

ខ្ញុំ ចូ​ល​ចិត្ត​ដើរ​តាម​ផ្លូវ​ផ្សេង​ៗ​ពីគ្នា​ ព្រោះ​ថា​មាន​ទេស​ភាព និង​សម្រស់​ធម្ម​ជាតិ​នៅ​ជុំវិញ។ ខ្ញុំ​តែង​តែ​រំលឹក​ខ្លួន​ឯ​ងថា​ ផ្លូវ​ទាំង​នេះ​ជានិ​មិត្ត​សញ្ញានៃ​ដំ​ណើរ​ជីវិត​ខាង​វិញ្ញាណ បើ​គេមើ​ល​ទៅដំ​ណើរ​ជីវិ​តធម្មតា​របស់​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ ដើររួ​ម​ជាមួ​យ​ព្រះយេ​ស៊ូវ ដែល​ជា​មិត្ត​សំឡាញ់ និង​អ្នក​នាំ​ផ្លូវ ។ ទ្រង់​យាង​កាត់​ទឹ​កដី​ប៉ាឡេស្ទីន​ពី​ម្ខាង​ទៅ​ម្ខាង​ទៀត រួច​នាំពួ​កសិ​ស្សស្រែ​ក​ប្រកា​ស​ថា៖ «ចូ​រ​មក​តា​ម​ខ្ញុំ»(ម៉ាថាយ ៤:១៩)។ ដំណើរ​ជីវិត​មិន​មែន​សុ​ទ្ធតែ ស្រួលរ​ហូត​នោះ​ទេ។ ជួន​កាល​ក៏​ចង់​បោះប​ង់ចោ​ល​ស្រួល​ជាង​បន្ត​ដំណើរ​ទៅ​មុខ​ទៀត ប៉ុន្តែ​ពេល​ពិបាក​ដោះស្រាយ យើង​អាច​សម្រាក​យក​កម្លំាំ​ងចាំ​ទៅមុ​ខទៀត។ នៅ​ក្នុង Pilgrim’s ​Progress លោក​ចន ប៊ុនយ៉ាន បាន​ពិ​ពណ៌នា​ថា ដើម​ឈើ​នៅលើ​ភ្នំ​ជាក​ន្លែង​ដែល​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​ឈប់​ដក​ដង្ហើម មុន​ពេល​បន្ត​ដំណើរ​​ទៀត។ តម្រារ​បស់គា​ត់ស​ម្រាលប​ន្ទុក និង ​រំលឹក​អំពី​វត្ត​មាន​ព្រះ​អម្ចាស់ និង​ព្រះចេ​ស្តារ​បស់​ព្រះអង្គ​ស្ថិត​ស្ថេរ​នៅ​ជា​ដរាប។ ពេល​មាន​ខ្យល់​ដក​ដង្ហើ​មស្រួល​ហើយ ​គាត់​អាច​បន្ត​ដំណើរ​បាន​ទៀត។ មាន​តែព្រះ​អម្ចាស់​ទេ ដែល​ដឹង​ថា​នាំ​យក​ទៅ​ណា តែ​ព្រះជា​ម្ចាស់បា​ន​អះអា​ងថា​ «ខ្ញុំ​នៅជា​មួ​យអ្ន​ក​រាល់​គ្នាជា​ដរា​បត​ទៅ» (ម៉ាថាយ ២៨-២០)។ នេះ​មិ​នមែ​នជា​កា​រប្រៀ​បធៀប ឬ​អួត​ពី​​ពា​ក្យ​ពេចន៍​នោះឡើ​យ។ ទ្រង់​ពិត​ជា​មិត្ត​ដ៏ល្អ​មែ​ន។ គ្មា​នម៉ោ​ង​ណាមួ​យ ដែល​មិន​ត្រូ​វកា​រវត្ត​មាន​ព្រះ​អង្គ​ឡើយ សូ​ម្បីតែ​រ​ត់​លើសមួ​យម៉ា​យ​ក៏មិ​ន​អាច​អត់​ទ្រង់​ឡើយ។ យើងដឹ​ងថា​ ទ្រង់​គង់​ជា​មួយ​យើង​ធ្វើឲ្យពន្លឺ​ជីវិ​ត​បំភ្លឺឡើ​ង ។-David Roper

Read article