ព្រឹក
ព្រះអង្គមិនដែលមើលរំលងយើង (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)
ដោយJames Banks
February 13, 2025
ជនគណនា ៦:២២-២៧
ព្រះយេហូវ៉ាធ្វើឲ្យព្រះភក្ត្រទ្រង់ភ្លឺមកដល់ឯង ព្រមទាំងផ្តល់ព្រះគុណដល់ឯងផង។ ជនគណនា ៦:២៥
មានពេលមួយ អ្នកស្រីយ៉ូអានី(Joanie) បានរៀបរាប់អំពីទុក្ខលំបាករបស់គាត់ ទៅកាន់មិត្តភក្តិថា ជួនកាល គាត់មានអារម្មណ៍ថា គេមើលរំលង និងមិនឲ្យតម្លៃគាត់សោះ។ ពាក្យសម្តីនេះបានបង្កើតឲ្យមានបរិយាកាសដ៏ក្រោមក្រំ។ ស្វាមីរបស់គាត់បានចាកចោលគាត់ និងកូនតូចៗ ដើម្បីទៅរស់នៅជាមួយស្រីផ្សេង។ គាត់ក៏បានរៀបរាប់ថា “ខ្ញុំបានធ្វើល្អចំពោះគាត់អស់ពីចិត្ត ជាច្រើនឆ្នាំហើយ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំមិនដឹងថា មាននរណាមើលឃើញខ្ញុំ ឬចំណាយពេល ដើម្បីស្គាល់ខ្ញុំច្បាស់ទេ”។
មិត្តភក្តិរបស់គាត់ក៏បានតបថា “ខ្ញុំមានការសោកស្តាយ ដែលបានឮដូចនេះ។ ប៉ារបស់ខ្ញុំបានចាកចោលខ្ញុំ ពេលខ្ញុំមានអាយុ៦ឆ្នាំ ហើយគ្រួសារខ្ញុំ ជាពិសេសម្តាយរបស់ខ្ញុំ មានការពិបាកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ ប៉ុន្តែ នៅពេលគាត់ដណ្តប់ភួយឲ្យខ្ញុំគេង នៅពេលយប់ គាត់តែងតែនិយាយប្រាប់ខ្ញុំថា “ព្រះអង្គមិនដែលបិទព្រះនេត្ររបស់ព្រះអង្គឡើយ”។ នៅពេលដែលខ្ញុំធំឡើង គាត់ក៏បានពន្យល់ប្រាប់ខ្ញុំថា កាលនោះ គាត់កំពុងបង្រៀនឲ្យខ្ញុំដឹងថា ព្រះអង្គស្រឡាញ់ខ្ញុំ ហើយតែងតែមើលថែខ្ញុំជានិច្ច សូម្បីនៅពេលដែលខ្ញុំកំពុងគេងលក់ក៏ដោយ”។
ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានកត់ទុកនូវព្រះបន្ទូល ដែលព្រះបានប្រទានមកលោកម៉ូសេ ដើម្បីចែកចាយដល់រាស្រ្តព្រះអង្គ ក្នុងអំឡុងពេលដ៏ពិបាក នៅពេលដែលពួកគេរស់នៅវិលវល់ក្នុងវាលរហោស្ថានស៊ីណាយ។ គឺដូចដែលគាត់ប្រកាសទៅកាន់ពួកគេថា “សូមឲ្យព្រះយេហូវ៉ាប្រទានពរ ហើយរក្សាឯង សូមឲ្យព្រះយេហូវ៉ាធ្វើឲ្យព្រះភក្ត្រទ្រង់ភ្លឺមកដល់ឯង ព្រមទាំងផ្តល់ព្រះគុណដល់ឯងផង សូមឲ្យព្រះយេហូវ៉ាងើបព្រះនេត្រទ្រង់មកចំពោះឯង ហើយប្រទានឲ្យឯងបានសេចក្តីសុខ”(ជនគណនា ៦:២៤-២៦)។ ការឲ្យពរនេះ គឺសម្រាប់ឲ្យពួកសង្ឃប្រកាសទៅកាន់ពួកបណ្តាជន។
ព្រះអម្ចាស់នៅតែស្មោះត្រង់ សូម្បីតែនៅពេលជីវិតយើងមានការពិបាក ប្រៀបដូចជាស្ថិតក្នុងវាលរហោស្ថាន ជាពេលដែលយើងឆ្ងល់ថា មានគេមើលឃើញតម្លៃរបស់យើង ឬយល់ចិត្តយើងទេ។ សេចក្តីស្រឡាញ់ និងព្រះភ័ក្ត្រដ៏ចែងចាំរបស់ព្រះអង្គ តែងតែបែរទៅរកអ្នកដែលស្រឡាញ់ព្រះអង្គ សូម្បីនៅពេលដែលការឈឺចាប់ធ្វើឲ្យយើងមានអារម្មណ៍ថា ព្រះអង្គបានភ្លេចយើងក៏ដោយ។ គ្មាននរណាម្នាក់ដែលព្រះអង្គមិនបានទតឃើញនោះទេ។—James Banks
តើអ្នកមានការកម្សាន្តចិត្តយ៉ាងណា ពេលដែលបានដឹងថា ព្រះទ្រង់ពិតជាទតឃើញអ្នក? តើអ្នកអាចចែកចាយការកម្សាន្តចិត្តនេះ ដល់នរណាខ្លះ នៅថ្ងៃនេះ?
ឱព្រះវរបិតា ទូលបង្គំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដែលបានទតឃើញ ស្គាល់ និងស្រឡាញ់ទូលបង្គំ។ សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំឲ្យងាកបែរទៅរកព្រះអង្គជានិច្ច!
Visit ODBU.org/SF120 to learn more from James Banks on how God sees our needs and hears our prayers.
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : លេវីវិន័យ ១៤ និង ម៉ាថាយ ២៦:៥១-៧៥
ល្ងាច
ធាតុពិតសំខាន់បំផុត (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
February 13, 2025
«ឯព្រះដ៏ជាព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះដែលបានបង្កើតអស់ទាំងជាន់ផ្ទៃមេឃ ហើយបានលាតផង គឺជាព្រះដែលបានក្រាលផែនដី និងរបស់សព្វសារពើដែលចេញពីនោះមក គឺព្រះអង្គដែលប្រទានឲ្យប្រជាជាតិទាំងប៉ុន្មាន នៅផែនដីមានដង្ហើម ព្រមទាំងឲ្យមនុស្សទាំងឡាយដែលដើរក្នុងលោកមានវិញ្ញាណផង ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា អញនេះគឺជាយេហូវ៉ា អញបានហៅឯងមកដោយសេចក្តីសុចរិត អញនឹងកាន់ដៃឯង ហើយថែរក្សាឯង» (អេសាយ ៤២:៥-៦)។
កាលពីឆ្នាំ១៩៣២ លោក អាលបឺត អាញស្តាញ (Albert Einstein) បានសង្កេតឃើញថា «ស្ថានភាពរបស់យើង នៅលើផែនដីនេះ ហាក់ដូចជាចម្លែក។ យើងម្នាក់ៗបានលេចចេញនូវវត្តមាននៅលើផែនដីនេះដោយមិនបានស្ម័គ្រចិត្ត ហើយក៏មិនត្រូវបានអញ្ជើញឲ្យស្នាក់នៅមួយរយៈពេលខ្លី ដោយមិនដឹងថា ហេតុអ្វីយើងមានជីវិតនៅលើផែនដី»។ ជាការពិតណាស់ អ្នកងាយនឹងឮគេនិយាយថា យើងកំពុងរស់នៅក្នុងពិភពលោកដែលមានពេញទៅដោយភាពចៃដន្យ ដែលក្នុងនោះប្រវត្តិសាស្ត្រគ្រាន់តែបានកើតឡើងច្រំដែលៗ ហើយយើងក៏គ្មានគោលបំណង សម្រាប់រស់នៅក្នុងចក្រវាលនេះដែរ។ បើនេះជាការពិតមែន នោះយើងពិបាករកឃើញសារៈសំខាន់ក្នុងការរស់នៅ។ និយាយឲ្យខ្លី យើងគ្មានអ្វីដែលត្រូវធ្វើក្រៅពីរស់នៅ ហើយស្លាប់នោះទេ។
ព្រះអម្ចាស់ក៏បានមានបន្ទូលអំពីអវត្តមាននៃគោលបំណងនេះ ដែលបណ្ដាលមកពីការយល់ឃើញដូចនេះ អំពីការពិត។ ព្រះអង្គបានប្រកាសអំពីអង្គទ្រង់ ជាការពិតសំខាន់បំផុត ដែលកែប្រែអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង។ ព្រះអង្គនាំមនុស្សឲ្យស្គាល់អង្គទ្រង់ ដោយបើកបង្ហាញអត្តសញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គថា ព្រះអង្គជាព្រះអម្ចាស់។ ព្រះនាមរបស់ព្រះអម្ចាស់ មិនគ្រាន់តែជាអ្វីដែលយើងហៅព្រះអង្គ តែក៏បានបង្ហាញលក្ខណៈរបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះនាមជាច្រើនរបស់ព្រះអង្គក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីប បានផ្តល់ឲ្យយើងនូវព័ត៌មានជាច្រើនថា ព្រះអង្គជានរណា គឺមានភាពអស់កល្បជានិច្ច ព្រះអង្គមានភាពគ្រប់គ្រាន់ មានអធិបតេយ្យភាព។ល។
ពេលណាព្រះអង្គមានបន្ទូល ព្រះអង្គក៏បង្ហាញព្រះចេស្ដា។ ព្រះអង្គបានរចនាស្ថានសួគ៌ ហើយបានបង្កើតផែនដីឲ្យមានរូបរាងឡើង ព្រមទាំងបានប្រទានជីវិតទាំងអស់ឲ្យកើតមាននៅលើផែនដី។ ស្ថេរភាព និងផលផ្លែនៃស្ថានសួគ៌មានមូលដ្ឋានគ្រឹះនៅក្នុងព្រះអាទិករ។ យើងមិនមែនជាផលផ្លែនៃការវិវត្តន៍ជីវិតដែលកើតឯងនោះទេ តែជាការរចនាដោយផ្ទាល់ពីព្រះអង្គ។ យើងមិនអាចយល់អំពីជីវិតរបស់យើង ដោយគ្មានព្រះអង្គបានឡើយ។ ព្រះអង្គមិនសព្វព្រះទ័យឲ្យយើងធ្វើដូចនេះទេ។
ហើយតើព្រះអង្គមានគោលបំណងអ្វី សម្រាប់អ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះអង្គបានបង្កើត? គឺដើម្បីនាំមកនូវសេចក្តីសុចរិតនៅលើផែនដី តាមរយៈសេចក្តីសង្គ្រោះ។ «អញនេះគឺជាយេហូវ៉ា អញបានហៅឯងមកដោយសេចក្តីសុចរិត អញនឹងកាន់ដៃឯង ហើយថែរក្សាឯង អញនឹងតាំងឯងឡើង ទុកជាសេចក្តីសញ្ញាដល់បណ្តាជន ហើយជាពន្លឺភ្លឺដល់អស់ទាំងសាសន៍»។ ត្រង់ចំណុចនេះ ព្រះអង្គកំពុងមានបន្ទូលទៅព្រះរាជបុត្រាព្រះអង្គ ជាអ្នកបម្រើ ដែលហោរា អេសាយ បានណែនាំឲ្យយើងស្គាល់។ ពេលណាយើងត្រូវការការប្រឹក្សា មិត្តភាព និងការអត់ទោស ហើយនិងសេចក្តីសង្គ្រោះ ព្រះអង្គមានបន្ទូលថា «មើល នេះនែអ្នកបម្រើរបស់អញដែលអញទប់ទល់» (អេសាយ ៤២:១)។
យើងមិនដែលមានការស្កប់ចិត្តក្នុងជីវិត ដូចកាលយើងរកឃើញធាតុពិតសំខាន់បំផុតរបស់យើង ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ ចេញពីធាតុពិតនោះ យើងរកឃើញគោលបំណងរបស់យើងគឺដើម្បី «ថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះ ហើយអរសប្បាយនឹងព្រះអង្គជារៀងរហូត»។ បើអ្នកចង់ស្គាល់គោលបំណង និងភាពពេញលេញក្នុងជីវិត អ្នកត្រូវតែឱបក្រសោបយក និងអរសប្បាយក្នុងព្រះដ៏ជាអ្នកបម្រើដោយថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះអម្ចាស់ ដោយការសរសើរតម្កើងដូចលោក ស៊ីម្មាន ថា «ដ្បិតភ្នែកទូលបង្គំបានឃើញសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ផងទ្រង់ ដែលទ្រង់បានរៀបចំនៅមុខបណ្តាជនទាំងឡាយ ជាពន្លឺសម្រាប់បំភ្លឺដល់សាសន៍ដទៃ ហើយជាសិរីល្អរបស់អ៊ីស្រាអែលជារាស្ត្រទ្រង់» (លូកា ២:៣០-៣២)។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ អេសាយ ៤២:១-១៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ អេសាយ ៦០-៦១ និងម៉ាកុស ១៤:១-២៦