ព្រឹក
ការបញ្ចេញមតិក្លែងក្លាយ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)
ដោយMarvin Williams
February 18, 2025
អេភេសូរ ៤:១៧,២២-៣២
ដូច្នេះ ដែលបានដោះសេចក្តីកំភូតចេញហើយ នោះត្រូវឲ្យនិយាយសេចក្តីពិត នឹងអ្នកជិតខាងរៀងខ្លួនវិញ ដ្បិតយើងរាល់គ្នាជាអវយវៈផងគ្នាទៅវិញទៅមក។ អេភេសូរ ៤:២៥
អតិថិជនម្នាក់របស់កម្មវិធីកក់តាក់ស៊ីមួយ ក្នុងទីក្រុង បានចែកចាយថា គាត់មានការពិបាកយ៉ាងខ្លាំង នៅក្នុងការអត់ធ្មត់ចំពោះក្លិនស្អុយ របស់ផ្លែឈើដែលមានក្លិនស្អុយបំផុតនៅលើពិភពលោក ដែលអ្នកបើកបរម្នាក់បានបរិភោគពេលកំពុងបើកបរ ហើយអ្នកបើកបរម្នាក់ទៀតបានឈ្លោះប្រកែកតាមទូរស័ព្ទជាមួយមិត្តស្រីរបស់គាត់។ អ្នកបើកបរម្នាក់ទៀតក៏បានព្យាយាមបញ្ចុះបញ្ចូលគាត់ ឲ្យដាក់លុយវិនិយោគ នៅក្នុងគម្រោងផុនហ្ស៊ីដែលជាគម្រោងបោកប្រាស់។ ក្នុងករណីនីមួយៗ គាត់មិនបានបញ្ចេញមតិមិនល្អនោះទេ តែផ្ទុយទៅវិញ គាត់បានឲ្យពិន្ទុផ្កាយ៥ដល់អ្នកបើកបរនីមួយៗ។ គាត់ពន្យល់ថា “ពួកគេទាំងអស់ហាក់ដូចជាមនុស្សល្អទេ។ ខ្ញុំមិនចង់ឲ្យគេលុបឈ្មោះពួកគេចេញពីកម្មវិធីនេះ ដោយសារការបញ្ចេញយោបល់អាក្រក់របស់ខ្ញុំទេ”។ ដូចនេះ ក្នុងរឿងនេះ គាត់បានបញ្ចេញមតិក្លែងក្លាយ ដោយលាក់បាំងការពិតមិនឲ្យអ្នកបើកបរ និងអ្នកដទៃបានដឹង។
យើងប្រហែលជាលាក់បាំងការពិតពីអ្នកដទៃ ដោយសារមូលហេតុផ្សេងៗ។ ប៉ុន្តែ សាវ័កប៉ុលបានលើកទឹកចិត្តអ្នកជឿព្រះ នៅទីក្រុងអេភេសូរ ឲ្យនិយាយពាក្យពិត ចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ ក្នុងនាមជាមនុស្សដែលបានកើតជាថ្មីក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ ការនេះតម្រូវឲ្យមានទម្លាប់នៃការរស់នៅដែលសុចរិត និងបរិសុទ្ធ(អេភេសូរ ៤:២៤) ជាជីវិតដែលបានញែកចេញថ្វាយព្រះអង្គ និងបង្ហាញឲ្យគេស្គាល់ផ្លូវរបស់ព្រះអង្គ តាមរយៈការប្រព្រឹត្តរបស់ពួកគេ។ ពួកគេត្រូវជំនួសការកុហក ដោយការនិយាយពាក្យពិតដល់គ្នាទៅវិញទៅមក ព្រោះការកុហកធ្វើឲ្យបែកបាក់ និងបង្អាក់ការរួបរួម តែសេចក្តីពិតធ្វើឲ្យយើងរួបរួមគ្នា ក្នុងនាមជាអ្នកជឿ។ គឺដូចដែលគាត់មានប្រសាសន៍ថា “ដូច្នេះ ដែលបានដោះសេចក្តីកំភូតចេញហើយ នោះត្រូវឲ្យនិយាយសេចក្តីពិត នឹងអ្នកជិតខាងរៀងខ្លួនវិញ ដ្បិតយើងរាល់គ្នាជាអវយវៈផងគ្នាទៅវិញទៅមក”(ខ.២៥)។
ព្រះយេស៊ូវជួយយើងឲ្យមានចិត្តក្លាហាន ដើម្បីជៀសវាងការកុហក និង “ការបញ្ចេញមតិក្លែងក្លាយ” ដែលអាចបង្អាក់ការរួបរួមជាមួយអ្នកជឿដទៃទៀត។ ការរស់នៅដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ តាមការដឹកនាំរបស់ព្រះអង្គ នឹងជួយឲ្យយើងនិយាយការពិត ដោយចិត្តសប្បុរស និងសេចក្តីស្រឡាញ់(ខ.៣២)។—Marvin Williams
តើអ្នកបានជួបការល្បួងឲ្យលាក់បាំងការពិតពីរអ្នកជឿដទៃទៀត នៅពេលណា? ហេតុអ្វីអ្នកចាំបាច់ត្រូវនិយាយពាក្យពិត ដោយចិត្តស្មោះត្រង់?
ឱព្រះអម្ចាស់ សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំ ឲ្យមានភាពពិតត្រង់ ក្នុងទំនាក់ទំនង ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ ចំពោះព្រះអង្គ និងអ្នកដទៃ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : លេវីវិន័យ ២៣-២៤ និងម៉ាកុស ១:១-២២
ល្ងាច
បានទិញយើងថ្វាយព្រះ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
February 18, 2025
«ទ្រង់បានលោះយើងរាល់គ្នា ដោយព្រះលោហិតទ្រង់ ចេញពីគ្រប់ទាំងពូជមនុស្ស គ្រប់ភាសា គ្រប់នគរ ហើយពីគ្រប់ទាំងសាសន៍ថ្វាយដល់ព្រះ ក៏តាំងយើងរាល់គ្នាឡើងជានគរ ហើយជាពួកសង្ឃ ថ្វាយដល់ព្រះនៃយើងរាល់គ្នាឲ្យយើងបានសោយរាជ្យលើផែនដី» (វិវរណៈ ៥:៩-១០)។
ខ្ញុំបានទៅរៀននៅមហាវិទ្យាល័យព្រះគម្ពីរជាមួយសិស្សជនជាតិវេលម្នាក់ឈ្មោះ ម៉ារី ហ្វ៊ីស័រ (Mary Fisher) ជាបេសកជនដែលត្រៀមខ្លួនធ្វើការជាបេសកជន។ កាលនោះ គាត់កំពុងរៀនភាសាសូណា ដើម្បីឲ្យគាត់អាចបង្រៀនព្រះបន្ទូលដល់កុមារនៅប្រទេសហ្ស៊ីមបាវេនៅទ្វីបអាហ្វ្រិក។ នៅពេលដែលគាត់បានទៅដល់ទីនោះមិនទាន់បានយូរប៉ុន្មានផង ពួកភេរវកម្មបានវាយលុកសាលារៀនដែលគាត់កំពុងបង្រៀន។ លោកស្រី មារី ក៏បានបាត់បង់ជីវិតក្នុងចំណោមគ្រូបង្រៀន និងកុមារជាច្រើននាក់ ក្នុងការវាយប្រហារនោះ1។ ទោះការស្លាប់របស់គាត់គឺជាសោកនាដកម្មក៏ដោយ ក៏ការរស់នៅរបស់គាត់បានធ្វើជាទីបន្ទាល់ អំពីក្តីអំណរដែលមិនអាចពិពណ៌នាបាន ដែលគាត់មានក្នុងការបម្រើព្រះ មិនគ្រាន់តែនៅលើផែនដីនេះ តែអស់កល្បជានិច្ច។
បទចម្រៀងរបស់ពួកចាស់ទុំដែលជួបជុំគ្នានៅក្បែរកូនចៀមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរវិវរណៈ បានរំឭកយើងថា គោលបំណងនៃការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ គឺដើម្បីឲ្យយើងបានទទួលការប្រោសលោះពីព្រះ។ ព្រះអង្គបានរំដោះយើងឲ្យរួចពីបាបដែលបានចងរឹតយើងជាប់ ដោយបានបង់ថ្លៃទិញយើងដោយព្រះលោហិត ដើម្បីឲ្យយើងបានរស់នៅថ្វាយព្រះអង្គ។ ការសរសើរតម្កើងរបស់យើង គឺសម្រាប់ព្រះអង្គ។ ការបម្រើរបស់យើងក៏សម្រាប់ព្រះអង្គ គឺមិនខុសពីកញ្ញា ម៉ារី ហ្វីស័រ ទេ។
អ្នកជឿព្រះក្នុងសតវត្សរ៍ទី១ បានឃើញបងប្អូនរួមជំនឿជាច្រើនត្រូវគេចាប់ខ្លួន ដោយសារជំនឿ។ ពេលនោះ ពួកគេបានព្យាយាមស្វែងយល់អត្ថន័យនៃជ័យជម្នះរបស់ព្រះគ្រីស្ទមកលើសេចក្តីស្លាប់ ជ័យជម្នះនៃការយាងឡើងទៅស្ថានសួគ៌វិញ និងការពិតនៃការយាងមកវិញរបស់ព្រះអង្គ។ ក្នុងពេលដែលគ្រីស្ទបរិស័ទទាំងនោះជួបទុក្ខលំបាក ពួកគេអាចរកឃើញការលើកទឹកចិត្តដោយនឹកចាំថា ទោះព្រះយេស៊ូវបានលោះយើងរួចពីបាបហើយ ក៏ព្រះអង្គនៅតែផ្ដោតទៅលើព្រះវរបិតាជានិច្ច។ បានសេចក្តីថា ព្រះអង្គបង់ថ្លៃទិញយើងថ្វាយព្រះវរបិតា។
តើមានវិធីអ្វីផ្សេងទៀត ដែលយើងអាចយល់អំពីសោកនាដកម្មរបស់បេសកជនរូបនោះ ឬបកស្រាយអំពីភាពវឹកវរដែលបានបង្ហាញនៅក្នុងការស្លាប់របស់គ្រីស្ទបរិស័ទដែលបានស្លាប់ដោយសារជំនឿ? យើងអាចយល់កាន់តែច្បាស់អំពីអត្ថន័យនៃការស្លាប់របស់កញ្ញា មារី ហ្វីស័រ តាមរយៈជីវប្រវត្តិចុងក្រោយរបស់គាត់។ ក្នុងនាមគាត់ជាអ្នកចម្រៀង និងអ្នកលេងហ្គីតា គាត់បានបង្រៀនក្មេងៗក្នុងថ្នាក់រៀនរបស់គាត់នូវបទចម្រៀងមួយបទ ផ្អែកទៅលើពាក្យពេចន៍ដែលសាវ័ក ប៉ុល បានសរសេរផ្ញើទៅពួកជំនុំនៅទីក្រុងភីលីពថា «ដ្បិតឯខ្ញុំ ដែលខ្ញុំរស់នៅ នោះគឺសម្រាប់ព្រះគ្រីស្ទទេ ហើយដែលស្លាប់ទៅនោះជាកំរៃវិញ» (ភីលីព ១:២១)2។ បទចម្រៀងរបស់គាត់បានពិពណ៌នាថា ការដើរតាមផ្លូវព្រះអង្គ និងតោងព្រះហស្តព្រះអង្គ គឺជាផ្លូវឆ្ពោះទៅរកសន្តិភាព និងក្តីអំណរ។
បទចម្រៀងនេះ មានន័យពេញលេញ ពេលដែលយើងនឹកចាំអំពីបទគម្ពីរវិវរណៈជំពូក៥ ដែលបានចែងថា ព្រះយេស៊ូវបានយាងទៅឈើឆ្កាង ដើម្បីទិញយើងថ្វាយព្រះ។ ហើយអ្វីដែលបានចែងក្នុងបទគម្ពីរវិវរណៈជំពូក៥ គឺជាការពិត ព្រោះបើយើងផុតដង្ហើមនៅក្នុងពេលធ្វើការថ្វាយព្រះអង្គ ទោះជីវិតយើងត្រូវជាន់ឈ្លី ដោយសារព្រះនាមព្រះអង្គក៏ពេលវេលា និងកម្លាំង និងជីវិតដែលយើងបានចំណាយ មិនអសារឥតការទាល់តែសោះឡើយ។ ព្រះអង្គបានលោះយើងឲ្យរួចពីបាប ដើម្បីឲ្យយើងបានសរសើរតម្កើងព្រះអង្គនៅថ្ងៃនេះ និងអរសប្បាយក្នុងព្រះអង្គអស់កល្បជានិច្ច។ ទោះអ្នកជួបរឿងអ្វីក៏ដោយនៅថ្ងៃនេះ ចូរដើរឆ្លងកាត់បញ្ហាទាំងនោះ ដោយភាពឆេះឆួល និងមានគោលបំណងដ៏ខ្ពស់បំផុត។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ភីលីព ១:១២-១៨
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ និក្ខមនំ ៧-៨ និងម៉ាកុស ១៦
1https://www.nytimes.com/1978/06/25/archives/12-white-teachers-and-children-killed-by-guerrillasin- rhodesia.html. បានចូលប្រើនៅថ្ងៃទី ១៩ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២១។
2លោក J. White, “For Me to Live Is Christ” (ឆ្នាំ១៩៦៩)។