ព្រឹក
ការសម្រាកក្នុងព្រះគ្រីស្ទ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)
ដោយBren thackett
March 9, 2025
លូកា ១០:៣៨-៤២
ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា ម៉ាថាៗអើយ នាងព្រួយចិត្តខំប្រឹងរៀបចំធ្វើអីច្រើនម៉្លេះ។ លូកា ១០:៤១
កាលប៉ុន្មានឆ្នាំមុន ការសិក្សាមួយបានធ្វើការវិភាគមកលើទំនាក់ទំនងរវាងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តរបស់ក្មេងជំទង់ និងបរិមាណនៃដំណេកដែលក្មេងជំទង់ទទួលបាន ជារៀងរាល់យប់។ បន្ទាប់ពីបានអានរបាយការណ៍នៃការសិក្សានេះហើយ យុវតីម្នាក់ក៏បានបញ្ចេញយោបល់ថា “ខ្ញុំហាក់ដូចជាមិនដែលដឹងសោះថា ពេលណាខ្ញុំត្រូវឈប់។ ខ្ញុំបានជំរុញខ្លួនឯងឲ្យខំប្រឹងខ្លាំងណាស់ បានជាខ្ញុំធ្លាក់ខ្លួនឈឺ ដោយសារការដេកមិនគ្រប់គ្រាន់ និងស្រ្តេស”។ បន្ទាប់មក នាងក៏បាននិយាយថា នាងចង់ដឹងអំពីរបៀបគ្រប់គ្រងពេលវេលា ដើម្បីថ្វាយព្រះកិត្តិនាមដល់ព្រះ។ តើការជាប់រវល់ច្រើន និងការបង្កើតផលផ្លែខាងវិញ្ញាណមានភាពខុសគ្នាដូចម្តេចខ្លះ?
ការជាប់រវល់ច្រើនមិនប្រាកដថា ធ្វើការបានច្រើន មានភាពស្មោះត្រង់ ឬបង្កើតផលផ្លែបានច្រើននោះទេ។ ប៉ុន្តែ យើងប្រហែលជាគិតថា ការជាប់រវល់មានសារៈសំខាន់បំផុតសម្រាប់ការរស់នៅ។ ក្នុងបទគម្ពីរលូកា ១០:៤១ ព្រះយេស៊ូវបានក្រើនរំឭកនាងម៉ាថា ដោយសុភាពថា “ម៉ាថាៗអើយ នាងព្រួយចិត្តខំប្រឹងរៀបចំធ្វើអីច្រើនម៉្លេះ”។ នៅពេលនោះ ម៉ារាជាប្អូនស្រីរបស់នាង បានសម្រេចចិត្តអង្គុយនៅទាបព្រះបាទព្រះអម្ចាស់(ខ.៣៩) ជាឥរិយាបថនៃភាពជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវ ដែលជាជម្រើសល្អជាង។
បើយើងមានចិត្តចង់បម្រើព្រះគ្រីស្ទ តើយើងកំពុងតែធ្វើច្រើនពេក ដោយគិតថា ព្រះអង្គនឹងកត់សំគាល់ឃើញយើងកាន់តែខ្លាំង បើយើងធ្វើកាន់តែច្រើនឬ? បទគម្ពីរកូល៉ុស ៣:១៧ បានចែងថា “ក្នុងគ្រប់ទាំងអស់ ទោះបើការអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នានឹងធ្វើ ដោយពាក្យសំដី ឬកិរិយាក៏ដោយ ចូរធ្វើទាំងអស់ ដោយព្រះនាមនៃព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ”។ តែខគម្ពីរនេះមិនបានប្រាប់យើងឲ្យធ្វើការទាល់តែខ្សោះអស់កម្លាំងទាំងផ្លូវកាយនិងផ្លូវចិត្ត ដោយនូវព្រះនាមព្រះអង្គនោះទេ។ បទគម្ពីរទំនុកដំកើង ៤៦:១០ បានក្រើនរំឭកយើងថា “ចូរបង្អង់សិន ឲ្យបានដឹងថា អញជាព្រះ”។
ចូរយើងបន្ថយល្បឿន ហើយចំណាយពេលជាមួយព្រះគ្រីស្ទឲ្យកាន់តែច្រើន ជាជាងផ្ដោតទៅលើការងារតែម្យ៉ាង។ ទាល់តែធ្វើដូចនេះ ទើបយើងអាចរកឃើញការសម្រាកពិតប្រាកដសម្រាប់វិញ្ញាណយើង (ម៉ាថាយ ១១:២៩)។—Brent Hackett
តើនៅពេលណាអ្នកមានការរវល់ខ្លាំងពេក ដល់ថ្នាក់មិនអាចមានចិត្តស្មោះត្រង់ និងបង្កើតផលផ្លែ?
តើធ្វើដូចម្តេចឲ្យអ្នកអាចរកឃើញការសម្រាកក្នុងព្រះយេស៊ូវ ដើម្បីសម្រេចកិច្ចការដែលព្រះអង្គសព្វព្រះទ័យឲ្យអ្នកធ្វើ?
ឱព្រះយេស៊ូវ សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំជំនួសការជាប់រវាល់ ដោយការឈប់បង្អង់ ដើម្បីសម្រាក
ដើម្បីឲ្យទូលបង្គំអាចចាំថា ព្រះអង្គជាព្រះ ហើយជីវិតទូលបង្គំអាចមានផលផ្លែ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : ចោទិយកថា ៨-១០ និង ម៉ាកុស ១១:១៩-៣៣
ប្រភេទ
ល្ងាច
ឱកាសរៀនសូត្រពីព្រះអង្គ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
March 9, 2025
«ចូរទទួលនឹមខ្ញុំ ហើយរៀននឹងខ្ញុំចុះ»។ ម៉ាថាយ ១១:២៩
តើឪពុកម្តាយសួរកូនអំពីរឿងអ្វីខ្លះ បន្ទាប់ពីពួកគេបានវិលត្រឡប់មកពីសាលារៀនវិញ? ឪពុកម្តាយខ្លះសួរកូនថា «ថ្ងៃនេះ កូនរៀនបានអ្វីខ្លះ?» ប៉ុន្តែ ឪពុកម្តាយភាគច្រើនសួរកូនថា «ថ្ងៃនេះ កូនទៅរៀនសប្បាយទេ?»
ទាក់ទងនឹងការរៀនសូត្រ គេប្រហែលមិនសូវខ្វល់ខ្លាំង អំពីសំណួរអ្វីដែលត្រូវសួរ ហើយគេបានដាក់អាទិភាពទៅលើអ្វីខ្លះ។ ប៉ុន្តែ សំណួរដូចនេះក៏ត្រូវបានគេយកមកសួរជាញឹកញាប់ទាក់ទងនឹងការទៅព្រះវិហារ៖ តើអ្នកទៅព្រះវិហារមានអំណរទេ? តើយើងមានអំណរ ក្នុងការទៅព្រះវិហារទេ? ផ្ទុយទៅវិញ យើងគួរតែសួរថា «តើយើងរៀនសូត្របានអ្វីខ្លះអំពីព្រះយេស៊ូវ ហើយព្រះអង្គបានបង្រៀនយើងអ្វីខ្លះ?» ព្រះយេស៊ូវបានប្រទានយើងនូវឯកសិទ្ធិឲ្យមានឱកាសរៀនសូត្រពីព្រះអង្គ។ ក្នុងដំណឹងល្អទាំងមូល ព្រះអង្គបានមានបន្ទូលតាមរបៀបដែលបណ្ដាលចិត្តយើងឲ្យសួរសំណួរធំៗអំពីជីវិតដែលមានដូចជា៖ តើខ្ញុំជានរណា? តើខ្ញុំមកពីណា? តើខ្ញុំរស់នៅដើម្បីអ្វី? តើខ្ញុំនឹងទៅទីណា? តើជីវិតខ្ញុំសំខាន់ទេ? ការទទួលស្គាល់ព្រះគ្រីស្ទ ជាព្រះអម្ចាស់ និងជាព្រះអង្គសង្គ្រោះផ្ទាល់ខ្លួន ផ្លាស់ប្ដូររបៀបដែលយើងគិត អំពីសំណួរធំៗទាំងនេះ។ ការនេះកែប្រែការគិតរបស់យើង អំពីពេលវេលា ធនធាន អាជីព និងអំពីប្រភេទមនុស្សដែលយើងចង់រៀបការជាមួយ ឬប្រភេទប្ដី ឬប្រពន្ធដែលយើងចង់ក្លាយទៅជា។ ព្រោះការទទួលស្គាល់ព្រះយេស៊ូវ គឺជាការអញ្ជើញព្រះអង្គឲ្យគ្រងរាជ្យលើជីវិតយើង។ អ្វីៗមានការផ្លាស់ប្ដូរ នៅពេលណាយើងរៀនសូត្រពីព្រះអង្គ។
ការចូលមករកព្រះយេស៊ូវចាប់ផ្ដើមដោយការដឹងថា ព្រះគ្រីស្ទបានសុគត ដើម្បីលោះបាបយើង ម្តងជាសម្រេច ដោយព្រះសុចរិតសុគតជំនួសយើងដែលមិនសុចរិត ដើម្បីផ្សះផ្សាឲ្យយើងជានឹងព្រះអង្គ (១ពេត្រុស ៣:១៨)។ ការយល់ដឹងអំពីរឿងនេះ មិនស្មើនឹងការជឿ ឬទុកចិត្តរឿងនេះ ហើយអរសប្បាយក្នុងការទទួលនឹមរបស់ព្រះអង្គដែលប្រទានទាំងអស់នេះមកយើង។
យើងរាល់គ្នាសុទ្ធតែស្គាល់មនុស្សដែលព្យាយាមដោះប្រស្នានៃជីវិតរបស់ពួកគេ ដោយផ្គុំបំណែករូបជាច្រើនចូលគ្នាឲ្យបានល្អបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ហើយយើងរាល់គ្នាសុទ្ធតែស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដូចនេះផងដែរ។ ប៉ុន្តែ បើយើងមិនស្ម័គ្រចិត្តរៀនសូត្រពីព្រះអង្គទេ យើងមិនអាចផ្គុំរូបនោះឲ្យត្រូវបានឡើយ។ ប៉ុន្តែ ឥឡូវនេះ យើងពិតជាអាចស្គាល់ព្រះអង្គមិនមែនដោយសារកម្រិតបញ្ញារបស់យើង តែដោយសារព្រះទ្រង់សម្រេចព្រះទ័យបង្ហាញអង្គទ្រង់ឲ្យយើងស្គាល់ តាមរយៈសេចក្តីពិតនៃព្រះបន្ទូលព្រះអង្គ។
តើអ្នកស្ម័គ្រចិត្តរៀនសូត្រពីព្រះយេស៊ូវក្នុងគ្រប់ផ្នែកទាំងអស់នៃជីវិតអ្នកទេ? តើអ្នកមើលឃើញថា វាជាឯកសិទ្ធិ មិនមែនជាបន្ទុកក្នុងការដើរតាមសេចក្តីបង្រៀនរបស់ព្រះអង្គ ហើយចុះចូលការដឹកនាំរបស់ព្រះអង្គទេ? ចូរប្រាកដថា អ្នកនឹងឆក់ឱកាសរៀនសូត្រអំពីសេចក្តីពិតនៃដំណឹងល្អ ហើយនាំឲ្យអ្នកមានការស្កប់ចិត្ត ហើយកែប្រែជីវិតអ្នក ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ អេភេសូរ ៤:១៧-៥:២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ១១-១៣ និង ១កូរិនថូស ៥