March 18, 2025

You are here:
សត្វ​សឹង្ហ​ដែល​មាន​ជ័យ​ជម្នះ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

«នោះ​ខ្ញុំ​យំ​ជា​ខ្លាំង ដោយ​ព្រោះ​គ្មាន​អ្នក​ណា​គួរ​នឹង​បើក ឬ​ក្រឡេក​មើល​ក្រាំង​នោះ​ទេ រួច​មាន​ចាស់ទុំ​ម្នាក់​និយាយ​មក​ខ្ញុំ​ថា កុំ​យំ​ថ្វី មើលន៏ សត្វ​សិង្ហ​ដែល​កើត​ពី​ពូជ​អំបូរ​យូដា គឺ​ជា​ឫស​កែវ​នៃ​ហ្លួង ដាវីឌ ទ្រង់​បាន​ឈ្នះ ហើយ​អាច​នឹង​បក​ត្រា​ទាំង​៧ បើក​ក្រាំង​នោះ​បាន។ ខ្ញុំ​ក្រឡេក​ទៅ​ឃើញ​មាន​កូន​ចៀម១ ដែល​មើល​ទៅ​ដូច​ជា​បាន​សម្លាប់​ហើយ មាន​ទាំង​ស្នែង៧ និង​ភ្នែក៧ កំពុង​តែ​ឈរ​នៅ​កណ្ដាល​បល្ល័ង្ក និង​តួ​មាន​ជីវិត​ទាំង៤ ហើយ​នៅ​កណ្ដាល​ពួក​ចាស់​ទុំ​ទាំង​ប៉ុន្មាន» (វិវរណៈ ៥:៤-៦)។ មាន​រឿង​ល្អ​ជា​ច្រើន​ដែល​ឪពុក​ម្តាយ​មិន​ចង់​ឲ្យ​កូន​ភ្លេច​ធ្វើ​សម្រាប់​អ្នក​ដទៃ។ ឧទាហរណ៍៖ បន្ទាប់​ពី​ខ្ញុំ​វិល​ត្រឡប់​មក​ពី​ផ្ទះ​នរណា​ម្នាក់ ឪពុក​ម្តាយ​ខ្ញុំ​ច្រើន​តែ​សួរ​ខ្ញុំ​ថា តើ​កូន​មិន​បាន​ភ្លេច​និយាយ​អរគុណ​គេ​ទេ​ឬ? ត្រង់​ចំណុច​នេះ ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​នឹក​ចាំ​ថា ខ្ញុំ​ត្រូវ​ធ្វើ​រឿង​ដែល​គួរ​តែ​ធ្វើ។ នៅ​ពេល​ដែល​សាវ័ក យ៉ូហាន បាន​ទទួល​ការ​បើក​សម្ដែង​ថ្មីៗ ពី​ព្រះ​យេស៊ូវ​អំពី​ការ​ពិត​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ គាត់​ក៏​បាន​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក ដោយ​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ថា គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​អាច​បើក​បង្ហាញ​ការ​អាថ៌កំបាំង​របស់​ពិភព​លោក​ឲ្យ​គាត់​អាច​យល់​បាន​នៅ​សតវត្សរ៍​ទី១។ ប៉ុន្តែ គាត់​មិន​ត្រូវ​ការ​ព័ត៌មាន​ថ្មីៗ​ទេ។ គាត់​គ្រាន់​តែ​ត្រូវ​ការ​ការ​រម្លឹក​អំពី​អ្វី​ដែល​គាត់​បាន​ស្គាល់​ហើយ។ សាវ័ក យ៉ូហាន បាន​ឮ​សម្លេង​ប្រាប់​គាត់ កុំ​ឲ្យ​ទួញ​យំ តែ​ឲ្យ​មើល​ទៅ​ព្រះ​មួយ​អង្គ​ដែល​អាច​បើក​ក្រាំង​នោះ​បាន។ នៅ​ពេល​ដែល​គាត់​ងាក​មើល​ទៅ​គាត់​ក៏​បាន​ឃើញ «កូន​ចៀម១ ដែល​មើល​ទៅ​ដូច​ជា​បាន​សម្លាប់​ហើយ»។ ស្នាម​របួស​នៅ​លើ​កូន​ចៀម គឺ​ជា​ការ​រម្លឹក​អំពី​ការ​សុគត​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទ ដែល​ដោយ​សារ​ការ​សុគត​របស់​ព្រះ​អង្គ ព្រះ​អង្គ​បាន​សម្រេច​នូវ​សេចក្តី​សង្គ្រោះ។ ប៉ុន្តែ កូន​ចៀម​កំពុង​ឈរ ធ្វើ​ជា​តំណាង​ឲ្យ​ជ័យ​ជម្នះ​នៃ​ការ​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ​របស់​ព្រះ​អង្គ។ ហើយ​ត្រង់​ចំណុច​នេះ…

Read article
ជំនាញ និង​អំណោយ​ទាន​ដែល​ព្រះ​ប្រទាន

និក្ខមនំ ៣១:១-១១ អញ​បាន​បំពេញ​គាត់​ដោយ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​នៃ​ព្រះ ឲ្យ​មាន​គំនិត​វាងវៃ មាន​យោបល់​មាន​ចំណេះ​ចេះ​ធ្វើ​ការ​គ្រប់​មុខ​ទាំង​អស់ ឲ្យ​បាន​ប្រសប់​នឹង​បង្កើត​អស់​ទាំង​ការ​។ និក្ខមនំ ៣១:៣-៤ អ្នក​លេង​ព្យាណូ​ខ្លះ ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ល្បី​ល្បាញ​បំផុត​នៅ​លើ​ពិភពលោក ដែល​មាន​ដូចជា លោក​វ៉ាន ឃ្លីបឺន(Van Cliburn) និង វ៉្លាឌីមៀរ ហូរូវីត(Vladimir Horowitz) បាន​ពឹង​ផ្អែក​ទៅលើ​លោក ហ្វ្រង់ មូហ(Franz Mohr) ជា​ប្រធាន​បច្ចេកទេស​ការ​ប្រគំតន្ត្រី​នៅ​ម​ហោរា​ស្រព​ស្តេនវេយ និង​សាន់ ក្នុង​ទីក្រុង​ញ៉ូយ៉ក ដើម្បី​ត្រៀម​ព្យាណូ​របស់​ពួកគេ សម្រាប់​ការ​ប្រគំតន្ត្រី​។ ក្នុង​នាម​គាត់​ជា​អ្នក​ជំនាញ​សារេ​ខ្សែ​ខ្ទង់​ព្យាណូ គេ​តែងតែ​ស្វែងរក​លោក​ម៉ូហប ដោយសារ​គាត​មាន​ចំណេះ​ដឹង​ផ្នែក​ព្យាណូ និង​មាន​ជំនាញ​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ស្ញប់​ស្ញែង​អស់​ជា​ច្រើន​ទសវត្សរ៍​។ លោក​ម៉ូហ ជឿ​ថា ព្រះ​បាន​ប្រទាន​ជំនាញ​របស់​គាត់​មក សម្រាប់​ឲ្យ​គាត់​បាន​បម្រើ​ព្រះអង្គ ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ចែក​ចាយ​ជំនឿ​របស់​គាត់ ដល់​អ្នក​លេង​ព្យាណូ និង​អ្នក​ដទៃ​ទៀត ដែល​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​គាត់ ក្នុង​កម្ម​វិធី​ប្រគំ​តន្ត្រី​។ កាល​ប្រជា​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន ដើម្បី​សាងសង់​រោង​ឧបោសថ និង​ផលិត​សម្ភារៈ​ដទៃ​ទៀត សម្រាប់​កម្មវិធី​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ ពួកគេ​ត្រូវ​ការ​អ្នក​ដែល​មាន​ជំនាញ​ច្បាស់​លាស់(និក្ខមនំ ៣១:៧-១១)។ ព្រះអម្ចាស់​ក៏​បាន​ចង្អុល​បង្ហាញ​សិល្បករ​ជំនាញ​ពីរ​នាក់ គឺ​លោក​បេតសាលាល និង​លោក​អូហូលីអាប់ ឲ្យ​ធ្វើ​ការងារ និង​ប្រទាន​ពរ​ពួកគេ​ឲ្យ​បាន​ពេញ​ដោយ “ព្រះ​វិញ្ញាណ​នៃ​ព្រះ ឲ្យ​មាន​គំនិត​វាងវៃ មាន​យោបល់​មាន​ចំណេះ​ចេះ​ធ្វើ​ការ​គ្រប់​មុខ​ទាំង​អស់ ឲ្យ​បាន​ប្រសប់​នឹង​បង្កើត​អស់​ទាំង​ការ”(ខ.៣-៤)។…

Read article