March 21, 2025

You are here:
ហេតុ​អ្វី​ព្រះ​អង្គ​ពន្យារ​ពេល​ការ​យាង​មក​វិញ? (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

«ឯ​ព្រះ ដែល​ពី​ដើម ទ្រង់​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​នឹង​ពួក​ឰយុកោ​ដោយ​ពួក​ហោរា​ជា​ច្រើន​ដង​ច្រើន​បែប នៅ​ជាន់​ក្រោយ​បង្អស់​នេះ ទ្រង់​បាន​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​នឹង​យើង​រាល់​គ្នា​ដោយ​សារ​ព្រះ​រាជបុត្រា​វិញ ដែល​ទ្រង់​បាន​តម្រូវ​ឲ្យ​បាន​គ្រង​របស់​ទាំង​អស់​ទុក​ជា​មរដក ព្រម​ទាំង​បង្កើត​លោកីយ៍​ដោយ​សារ​ព្រះ​រាជបុត្រា​នោះ​ដែរ» (ហេព្រើរ ១:១-២)។ មាន​ការ​ពិពណ៌នា​ជា​ច្រើន​អំពី​សម័យ​ដែល​យើង​កំពុង​រស់​នៅ​ក្នុង​សតវត្សរ៍​ទី២១ សម័យ​ក្រោយ​ទំនើប សម័យ​សកលភាវូបនីយកម្ម និង​បច្ចេកវិទ្យា។ ប៉ុន្តែ ផ្អែក​ទៅ​លើ​ចំណុច​ស្នូល​នៃ​ជំនឿ​ជា​មូលដ្ឋាន​របស់​យើង យើង​កំពុង​រស់​នៅ​ក្នុង «គ្រា​ចុង​ក្រោយ»។ ផ្អែក​ទៅ​លើ​ការ​យល់​ដឹង​របស់​យើង ពាក្យ​មួយ​ឃ្លា​នេះ​អាច​ចម្លែក​ខ្លាំង ឬ​ធ្វើ​ឲ្យ​រំភើប​ចិត្ត​ខ្លាំង។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ យើង​អាច​មាន​ការ​ភ័ន្ត​ច្រឡំ​យ៉ាង​ខ្លាំង អំពី «គ្រា​ចុង​ក្រោយ»។ កណ្ឌ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ថ្មី​បាន​ប្រើ​ឃ្លា​នេះ ដើម្បី​ពិពណ៌នា អំពី​អំឡុង​ពេល​នៅ​ចន្លោះ​ការ​យាង​មក​លើក​ទី​មួយ និង​លើក​ទី២។ ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​យាង​មក​ជា​លើក​ទី​មួយ ហើយ​ព្រះ​អង្គ​នឹង​យាង​មក​ម្តង​ទៀត ហើយ​យើង​កំពុង​រស់​នៅ​ចន្លោះ​បង្គោល​នៃ​ព្រឹត្តិការណ៍​ធំ​ទាំង​ពីរ​នេះ ក្នុង​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​នៃ​សេចក្តី​សង្គ្រោះ។ ការ​យាង​មក​ជា​លើក​ដំបូង​របស់​ព្រះ​អង្គ​បាន​នាំ​នគរ​ព្រះ​អង្គ​ចុះ​មក​ផែនដី ហើយ​នាំ​មក​នូវ «គ្រា​ចុង​ក្រោយ» ជា​ការ​ពិត​នៃ​ពេល​បច្ចុប្បន្ន។ ព្រះ​ជន្ម ការ​សុគត ការ​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ និង​ការ​យាង​ឡើង​ស្ថាន​សួគ៌​វិញ​សុទ្ធ​តែ​ចង្អុល​បង្ហាញ​យើង ទៅ​រក​កិច្ចការ​របស់​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ ហើយ​ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​បង្រៀន​ថា បើ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​ធ្វើ​ការ​នោះ «នគរ​ព្រះ​បាន​មក​ដល់​ហើយ» (ម៉ាថាយ ១២:២៨)។ ដូច​នេះ ព្រះ​យេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ក្នុង​ន័យ​បច្ចុប្បន្នកាល នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ត្រាស់​ហៅ​ពួក​បណ្តាជន​ឲ្យ «ទទួល​នគរ​ព្រះ» (ម៉ាកុស ១០:១៥ លូកា ១៨:១៧)។ ព្រះ​អង្គ​មិន​មែន​កំពុង​មាន​បន្ទូល​អំពី​ការ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ពេល​អនាគត​ណា​មួយ…

Read article
ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ

អេសាយ ៤៣:១-៧ កុំ​ឲ្យ​ខ្លាច​ឡើយ ដ្បិត​អញ​បាន​លោះ​ឯង​ហើយ អញ​បាន​ហៅ​ចំ​ឈ្មោះ​ឯង ឯង​ជា​របស់​ផង​អញ​។ អេសាយ ៤៣:១ ថ្ងៃ​មួយ កាល​ខ្ញុំ​កំពុង​មាន​តួនាទី​ជា​អ្នក​ថែទាំ​ម្តាយ​ខ្ញុំ​ដែល​មាន​ជំងឺ​ចាស់ជរា យើង​ក៏បាន​ទៅ​ទស្សនា​ការ​តាំងពិព័រណ៍​សិល្បៈ​មួយ​។ យើង​មាន​អារម្មណ៍​នឿយ​ហត់​ទាំង​ផ្លូវ​អារម្មណ៍ និង​ផ្លូវ​កាយ​។ ខ្ញុំ​បាន​ឈរ​មើល​ទូក​ពីរ​គ្រឿង ធ្វើពីឈើ​ដែល​មាន​ការ​តុប​តែង​ពីលើ​ដោយ​កញ្ចក់​ពណ៌​ចម្រុះ​យ៉ាង​ស្រស់​ស្អាត តាម​លំនាំ​នៃ​ការ​តម្រៀប​ផ្កា និង​ការ​តុប​តែង​របស់​ជនជាតិ​ជប៉ុន​ដើម្បី​ទាក់ទាញ​សត្វ​ត្រី​។ គេ​បាន​ដាក់​តាំង​ទូក​ទាំង​នោះ​នៅ​ពីមុខ​ជញ្ជាំង​ពណ៌​ខ្មៅ នៅ​លើ​កម្រាល​ឥដ្ឋ​ដែល​ចាំង​ឆ្លុះ​។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឃើញ​កែវ​មូលៗ​ដូច​គ្រាប់​ឃ្លី មាន​ស្នាម​អុចៗ និង​ឆ្នូតៗ ដូច​គ្រាប់​ស្ករ​កៅស៊ូ​ដែល​មាន​ទំហំ​ធំ​ខុសពី​ធម្មតា កំពុង​គរ​លើ​គ្នា​ជា​គំនរ​នៅ​លើ​ទូក​ដែល​តូច​ជាងគេ​។ ហើយ​នៅ​លើ​ទូក​ទីពីរ ខ្ញុំ​ក៏បាន​ឃើញ​រូប​ចម្លាក់​ធ្វើ​ពី​កែវ​ដែល​មាន​រាងកោង វែង និង​កាច់​រាង​ចុះ​ឡើង ដែល​បាន​លេច​ឡើង​ពី​ទូក​នោះ ដូច​អណ្តាត​ភ្លើង​ដែល​មាន​ពណ៌​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត​។ សិល្បករ​បាន​សូន​រូប​ចម្លាក់​កែវ​នីមួយ​ៗ​ពី​កញ្ចក់​ដែលគេ​បាន​រំលាយ និង​ដុត​ឲ្យ​ទន់ ដោយ​ប្រើ​ភ្លើង​ហ្កាស​បាញ់​ចេញ​អណ្តាត​ភ្លើង​ដែល​មាន​កម្តៅ​ក្តៅ​ខ្លាំង​។ ទឹក​ភ្នែក​ខ្ញុំ​បាន​ហូរ​ចុះ​ពីលើ​ថ្ពាល់​មក ខណៈ​ពេល​ខ្ញុំ​ស្រមៃ​អំពី​ព្រះ​ហស្ត​នៃ​ការ​ថែរក្សា​របស់​ព្រះ ដែល​បាន​ឱប​ខ្ញុំ និង​ម្តាយ​របស់​ខ្ញុំ ជា​កូន​ស្ងួន​ភ្ងា​របស់​ព្រះអង្គ ឆ្លង​កាត់​រយៈ​ពេល​ដ៏​ពិបាក​បំផុត​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​ព្រះ​អង្គ​កែ​ប្រែ​ចារិក​លក្ខណៈ​របស់​រាស្រ្ត​ព្រះអង្គ តាមរយៈ​ភ្លើង​ឆេះ​បន្សុទ្ធ​ក្នុង​ជីវិត ព្រះអង្គ​បាន​បញ្ជាក់​ថា ក្តី​សង្ឃឹម​របស់​យើង គឺ​បាន​មកពី​ការ​ដឹង​ថា ព្រះអង្គ​ស្គាល់​យើង ហើយ​យើង​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ(អេសាយ ៤៣:១)។ ទោះ​យើង​មិន​អាច​គេច​ចេញពី​ទុក្ខ​លំបាក​ក៏ដោយ ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា​ថា នឹង​ការពារ​យើង និង​មាន​វត្ត​មាន​គង់នៅ​ជាមួយ​យើង​ជានិច្ច(ខ.២)។ ដោយសារ​អត្ត​សញ្ញាណ និង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​ព្រះអង្គ​មាន​ចំពោះ​យើង នោះ​យើង​អាច​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ​បាន(ខ.៣-៤)។ ពេលណា​កាលៈទេសៈ​នៃ​ជីវិត​របស់​យើង…

Read article