ព្រឹក
ការឆ្លើយតប ដែលបង់អំបិល
ដោយElisa Morgan
May 2, 2025
១ពេត្រុស ៣:១៥-១៦
ចូរឲ្យពាក្យសំដីរបស់អ្នករាល់គ្នាបានប្រកបដោយព្រះគុណជានិច្ច ទាំងបង់អំបិលផង ដើម្បីឲ្យដឹងជាបែបយ៉ាងណា ដែលគួរឆ្លើយដល់មនុស្សនិមួយៗ។ កូល៉ុស ៤:៦
មានពេលមួយ លោកបឺត(Bert) បានដាក់កាតធនាគាររបស់គាត់ នៅលើវិក័យប័ត្រនៅភោជនីយដ្ឋាន ដើម្បីគិតលុយថ្លៃអាហារ។ អ្នករត់តុក៏បានចាប់កាន់វាឡើង ហើយក៏បានសួរគាត់ថា “តើអ្នកដែលបាននិយាយថា ខ្ញុំជាផ្លូវ ជាសេចក្តីពិត និងជាជីវិត ជានរណា? ការអះអាងដូចនេះ គឺពិតជាមានអំនួតណាស់!”។ លោកបឺតក៏បានដឹងថា អ្នករត់តុកំពុងមានប្រតិកម្មចំពោះខគម្ពីរ យ៉ូហាន ១៤:៦ ដែលបានបោះពុម្ពនៅលើកាត ដែលក្រុមហ៊ុនហិរញ្ញវត្ថុគ្រីស្ទបរិស័ទរបស់គាត់ បានផ្តល់ឲ្យគាត់។ លោកបឺតក៏បានពន្យល់អំពីអត្តសញ្ញាណរបស់ព្រះយេស៊ូវ ដែលបានមានបន្ទូលក្នុងខគម្ពីរនោះ និងអំពីការលះបង់របស់ព្រះអង្គ ដើម្បីនាំយើងចូលទៅរកព្រះ។
ពេលណាយើងជួបមនុស្សដែលមិនមានការយល់ដឹងអំពីជំនឿរបស់យើង យើងប្រហែលជាចង់ឆ្លើយតប ដោយការចំអក ឬការវិនិច្ឆ័យ។ តែសាវ័កពេត្រុសបានបង្រៀនយើង “ឲ្យប្រុងប្រៀបជានិច្ច ដោយសុភាព ហើយកោតខ្លាច ដើម្បីនឹងតបឆ្លើយដល់អ្នកណាដែលសួរពីហេតុនៃសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់អ្នករាល់គ្នា”(១ពេត្រុស ៣:១៥)។ បន្ទាប់មក គាត់ក៏បានដាស់តឿនយើង ឲ្យឆ្លើយតបចំពោះគេ យ៉ាងសុភាព និងដោយការគោរព(ខ.១៥)។ ក្នុងបទគម្ពីរ កូល៉ុស ៤:៦ សាវ័កប៉ុលបានពន្យល់ អំពីអំណាចនៃការឆ្លើយតបដោយសុភាព យ៉ាងដូចនេះថា “ចូរឲ្យពាក្យសំដីរបស់អ្នករាល់គ្នាបានប្រកបដោយព្រះគុណជានិច្ច ទាំងបង់អំបិលផង ដើម្បីឲ្យដឹងជាបែបយ៉ាងណា ដែលគួរឆ្លើយដល់មនុស្សនីមួយៗ”។ ដែលអំបិលក្នុងអាហាររបស់យើង ជួយឲ្យមានរស់ជាតិឆ្ងាញ់ជាយ៉ាងណា នោះការឆ្លើយតប ដោយពាក្យស្តីដែលបង់អំបិល អាចបណ្តាលចិត្តអ្នកដទៃឲ្យចាប់អារម្មណ៍ចំពោះជំនឿយើង កាន់តែខ្លាំង។
យើងប្រហែលជាមានការភ្ញាក់ផ្អើល ចំពោះសំណួររបស់អ្នកដែលមិនបានស្គាល់ព្រះយេស៊ូវទាល់តែសោះ។ ពេលណាយើងឆ្លើយតប ដោយចិត្តសុភាព ប្រកបដោយប្រាជ្ញា គឺមានន័យថា យើងកំពុងបង់អំបិលក្នុងចម្លើយរបស់យើង ដែលនាំឲ្យអ្នកចោទសួរយើង មានចិត្តចង់ស្វែងយល់បន្ថែមទៀត។—Elisa Morgan
តើអ្នកមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងណា នៅពេលគេសួរអ្នកអំពីព្រះ? តើអ្នកអាចត្រៀមខ្លួន
ដើម្បីឆ្លើយតប ដោយបង់អំបិលដូចម្តេចខ្លះ ចំពោះសំណួររបស់ពួកគេ?
ឱព្រះអម្ចាស់ សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំ ឲ្យត្រៀមខ្លួនឆ្លើយតប ចំពោះសំណួរដែលព្រះអង្គអនុញ្ញាតឲ្យគេសួរទូលបង្គំ
ដើម្បីឲ្យទូលបង្គំអាចឆ្លើយតប ដោយចិត្តសុភាព និងដោយសេចក្តីស្រឡាញ់។
Visit ODBU.org/CA212 to help prepare you for the next time you need to give an answer for your faith in Jesus.
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : ១ពង្សាវតាក្សត្រ ១២-១៣ និង លូកា ២២:១-២០
ប្រភេទ
ល្ងាច
ព្រះអង្គសុគត ដើម្បីឲ្យយើងបានសុចរិត (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
May 2, 2025
«តើមិនដឹងថា ពួកមនុស្សទុច្ចរិតមិនដែលបានគ្រងនគរព្រះទុកជាមរដកទេឬអី កុំឲ្យច្រឡំឡើយ ដ្បិតពួកមនុស្សកំផិត ពួកថ្វាយបង្គំរូបព្រះ ពួកសហាយស្មន់ ពួកអ្នកសម្រេចកិច្ចដោយខ្លួនឯង ពួកលេងកូនជឹង ពួកចោរ ពួកមនុស្សលោភ ពួកប្រមឹក ពួកត្មះដៀល និងពួកប្លន់កំហែង នោះមិនដែលបានគ្រងនគរព្រះទុកជាមរដកឡើយ ឯពួកអ្នករាល់គ្នាខ្លះ ពីដើមក៏ជាមនុស្សយ៉ាងដូច្នោះដែរ តែបានលាងស្អាតហើយ ក៏បានញែកជាបរិសុទ្ធ ហើយរាប់ជាសុចរិតផង ដោយនូវព្រះនាមព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ និងព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះនៃយើងរាល់គ្នា» (១កូរិនថូស ៦:៩-១១)។
អារក្សមិនខ្វល់អំពីការទាញនាំយើងឲ្យឈប់ធ្វើសកម្មភាពជាច្រើនរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទទេ តែវាខ្វល់អំពីការទាញនាំយើងឲ្យឈប់ប្រកាន់ខ្ជាប់តាមសេចក្តីពិត ដែលចែងអំពីលក្ខណៈសម្បត្តិ និងចរិតលក្ខណៈរបស់ព្រះ និងសេចក្តីពិតដាច់ខាតអំពីក្រមសីលធម៌នៃនគរព្រះអង្គ។ សាវ័ក ប៉ុល បានយល់អំពីបញ្ហានេះ បានជាគាត់ដាសតឿនគ្រីស្ទបរិស័ទនៅទីក្រុងកូរិនថូស កុំឲ្យដើរវង្វេងចូលទៅក្នុងអន្ទាក់នៃទង្វើអសីលធម៌។ គាត់មានប្រសាសន៍ថា «តើមិនដឹងថា ពួកមនុស្សទុច្ចរិតមិនដែលបានគ្រងនគរព្រះទុកជាមរដកទេឬអី?»។
សាវ័ក ប៉ុល ក៏បានពិពណ៌នាអំពីផ្នែកខ្លះនៃអំពើទុច្ចរិតដែលសង្គមបានចាត់ទុកជាអំពើត្រឹមត្រូវ ក្នុងវប្បធម៌របស់ទីក្រុងកូរិនថូស។ ទីក្រុងនោះជាមជ្ឈមណ្ឌលពាណិជ្ជកម្មដ៏មមាញឹក ជាទីប្រជុំរបស់ជាតិសាសន៍ សាសនា និងភាសាចម្រុះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏វប្បធម៌របស់ទីក្រុងនោះមិនមានឫសគល់ច្បាស់លាស់ ហើយក៏មិនមានការលាយឡំគ្នាដែរ។ តាមពិត ទឹកដីនោះមានភាពអសីលធម៌យ៉ាងខ្លាំងបានជាពាក្យ «កូរិនថូស» បានប្រែជាមានន័យថា «អសីលធម៌» (ដូចនេះ តើសាវ័ក ប៉ុល ត្រូវធ្វើដូចម្ដេច? គាត់ក៏បានចូលទៅក្នុងទីក្រុងនោះ ដោយមានយុទ្ធសាស្ត្រ។ គាត់បានទទួលការជំរុញចិត្តឲ្យ «ផ្សាយព្រះបន្ទូល ក៏ធ្វើបន្ទាល់អស់ពីចិត្តដល់សាសន៍យូដាថា ព្រះយេស៊ូវជាព្រះគ្រីស្ទពិត» (កិច្ចការ ១៨:៥)។ គោលបំណងរបស់គាត់មិនមែន ដើម្បីដាក់ច្បាប់មកលើពួកគេទេ ប៉ុន្តែដើម្បីចាប់ផ្ដើមប្រកាសដំណឹងល្អ។ គ្មានការអនុវត្តច្បាប់ណាមួយ ដែលអាចប្រោសលោះវប្បធម៌ឲ្យរស់ឡើងវិញបានឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ មានតែព្រះរាជសារមួយដែលព្រះអម្ចាស់បានផ្ញើមក ដើម្បីប្រោសលោះមនុស្សប្រុសស្រីប៉ុណ្ណោះ គឺព្រះរាជសារដែលប្រកាសអំពីព្រះគ្រីស្ទដែលបានជាប់ឆ្កាង (១កូរិនថូស ២:២)។ ដំណឹងល្អ គឺជាដំណោះស្រាយរបស់ព្រះសម្រាប់លោកីយ៍។ ព្រះអង្គប្រើព្រះបន្ទូលដែលមានព្រះចេស្ដា និងធ្វើការក្នុងចិត្តមនុស្ស ដោយនាំមកនូវការផ្លាស់ប្រែដល់ឫសគល់។
សាវ័ក ប៉ុល មិនបានប្រើវោហារសព្ទដែលពីរោះស្តាប់ ដើម្បីឲ្យគេជឿព្រះនោះទេ។ គាត់បាននិយាយម្តងហើយម្តងទៀតថា គាត់មានព្រះរាជសារតែមួយទេ។ គាត់ដឹងថា មានតែការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាងសម្រាប់លោះបាបរបស់យើងប៉ុណ្ណោះ ដែលអាចជួយមនុស្សប្រុសស្រីឲ្យមានសេរីភាពពីចំណងរបស់បាប ដើម្បីឲ្យយើងអាចរស់នៅក្នុងជីវិតថ្មី (រ៉ូម ៦:៤)។
ការបន្តរស់នៅខុសសីលធម៌ គឺជាទង្វើដ៏គ្រោះថ្នាក់ និងមិនចាំបាច់។ ដំណឹងល្អនៅតែប្រកាសឮៗ និងមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងពេលសព្វថ្ងៃ ដូចកាលសាវ័ក ប៉ុល ប្រកាសនៅតាមផ្លូវនៅទីក្រុងកូរិនថូស ហើយក៏បានកាត់ផ្តាច់ការបោកបញ្ឆោតនៃការបង្រៀនរបស់លោកីយ៍ និងការចូលចិត្តគិតថា ក្រឹត្យវិន័យតែម្យ៉ាងអាចកែប្រែចិត្ត និងបង្កើតឲ្យមានជំនឿ។ ជីវិតរបស់យើង ទីក្រុង និងប្រទេសជាតិយើង មានតម្រូវការដ៏ធំមួយ គឺតម្រូវការឲ្យមនុស្សមានបាបទទួលសេចក្តីសង្គ្រោះ។ ចូរកុំចាញ់ការបោកបញ្ឆោតឲ្យគិតថា បញ្ហារបស់បាបមិនសំខាន់ ហើយសង្គមអ្នកត្រូវការអ្វីផ្សេង ក្រៅពីដំណឹងល្អអំពីនគរព្រះនោះឡើយ។ យើងត្រូវតែប្រកាសព្រះរាជសារនៃព្រះមេស្ស៊ីដែលបានជាប់ឆ្កាងថា៖
ព្រះអង្គសុគត ដើម្បីឲ្យយើងបានទទួលការអត់ទោស
ព្រះអង្គសុគត ដើម្បីឲ្យយើងបានរាប់ជាសុចរិត
ដើម្បីឲ្យយើងចូលនគរស្ថានសួគ៌
និងបានសង្គ្រោះដោយសារព្រះលោហិតដែលមានតម្លៃបំផុត។1
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ កិច្ចការ ១៨:១-១១
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ជនគណនា ១២-១៤ និងវិវរណៈ ១៩
1លោកស្រី Cecil Frances Alexander, “There Is a Green Hill Far Away” (ឆ្នាំ១៨៤៨)។