ព្រឹក
ចែករំលែកនៅពេលខ្វះខាត
ដោយArthur Jackson
June 5, 2025
២កូរិនថូស ៨:១-៧
ចូរឲ្យគ្រប់គ្នាធ្វើតាមដែលសំរេចក្នុងចិត្តចុះ មិនមែនដោយស្តាយ ឬដោយបង្ខំឡើយ ដ្បិតព្រះទ្រង់ស្រឡាញ់ដល់អ្នកណាដែលថ្វាយដោយអំណរ។ ២កូរិនថូស ៩:៧
នៅក្នុងការថ្លែងសន្ទរកថា នៅឆ្នាំ២០២៤ ទៅកាន់និសិ្សត១២០០នាក់ ដែលបានបញ្ចប់ការសិក្សា លោក រ៉ូបឺត ហេល(Robert Hale Jr.) ដែលជាមហាសេដ្ឋីធុរកិច្ចប្រាក់ពាន់លាន បានមានប្រសាសន៍ថា “សេដ្ឋកិច្ចដែលកំពុងធ្លាក់ចុះ ក្នុងពេលសព្វថ្ងៃ បានបណ្តាលចិត្តយើង ឲ្យមើលឃើញកាន់តែច្បាស់ នូវភាពចាំបាច់នៃការចែករំលែក និងយកចិត្តទុកដាក់ និងការឲ្យដល់អ្នកដទៃ។ ហេតុនេះហើយ ខ្ញុំនិងភរិយារបស់ខ្ញុំចង់ឲ្យអំណោយពីរយ៉ាងដល់អ្នកទាំងអស់គ្នា អំណោយទីមួយ គឺជាអំណោយរបស់យើងខ្ញុំ សម្រាប់អ្នកទាំងអស់គ្នា ហើយអំណោយទីពីរ គឺជាអំណោយសម្រាប់អ្នកទាំងអស់គ្នា យកទៅឲ្យអ្នកដទៃ”។ បន្ទាប់មក គាត់ក៏បានឲ្យគេចែកស្រោមសំបុត្រពីរ នៅកាន់និស្សិតម្នាក់ៗដែលបានបញ្ចប់ការសិក្សា ដែលក្នុងសំបុត្រនីមួយៗ មានលុយ៥០០ដុល្លា សម្រាប់ឲ្យពួកគេទុកប្រើខ្លួនឯង ហើយ៥០០ដុល្លាទៀត សម្រាប់ចែករំលែកដល់អ្នកខ្វះខាត។
ដោយសារលោករ៉ូបឺទ ហេល មានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនមហាសាល គាត់អាចចែករំលែកអំណោយយ៉ាងដូចនេះ នៅពេលក្រោយទៀតក៏បាន តែមិនមែនមានតែអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនទេ ដែលអាចមានសេចក្តីសប្បុរស។ អ្នកជឿព្រះយេស៊ូវ នៅស្រុកម៉ាសេដូន បានដាក់ដង្វាយឲ្យអ្នកដទៃ ទោះពួកគេជាអ្នកក្រក៏ដោយ ព្រោះពួកគេចង់បំពេញតម្រូវការរបស់ពួកជំនុំនៅទីក្រុងយេរូសាឡិម។ សាវ័កប៉ុលបានមានប្រសាសន៍ថា ពួកជំនុំនៅស្រុកម៉ាសេដូន “កាលមានសេចក្ដីទុក្ខលំបាកកំពុងតែល្បងគេជាខ្លាំង នោះសេចក្ដីអំណរជាបរិបូរ នឹងសេចក្ដីកំសត់ទុគ៌តរបស់គេ បានបណ្តាលឲ្យគេមានចិត្តសទ្ធាដ៏លើសលប់វិញ”(២កូរិនថូស ៨:២)។ គាត់បានកោតសរសើរពួកគេយ៉ាងដូចនេះថា “គេស្ម័គ្រចិត្តតាមកំឡាំងគេ ហើយហួសកំឡាំងគេផង ក៏សូមយើងខ្ញុំដោយពាក្យទទូចអង្វរ ឲ្យយើងខ្ញុំទទួលយកទានរបស់គេនេះ ដែលជាសេចក្ដីប្រកបក្នុងការងារសំរាប់ពួកបរិសុទ្ធ”(ខ.៣-៤)។
អ្នកដែលបានទទួលស្គាល់ថា ពួកគេបានទទួលព្រះគុណជាបរិបូរពីព្រះ តាមរយៈព្រះយេស៊ូវ អាចឆ្លើយតបចំពោះតម្រូវការរបស់អ្នកដទៃ ដោយដៃដ៏ទូលាយ និងសប្បុរស។ ដោយជំនួយមកពីព្រះ ចូរយើងដាក់ដង្វាយឲ្យអ្នកដទៃ តាមបទគម្ពីរកិច្ចការ ដែលបានចែងថា “ដែលឲ្យនោះមានពរជាជាងទទួល”(កិច្ចការ ២០:៣៥)។—Arthur Jackson
តើអ្នកអាចផ្តល់ឲ្យអ្វីខ្លះ ដល់អ្នកដទៃ ដោយចិត្តសប្បុរស? តើអ្នកដទៃបានឲ្យអំណោយដោយចិត្តសប្បុរសដល់អ្នក ដូចម្តេចខ្លះ?
ឱព្រះវរបិតាដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំ ឲ្យមានចិត្តសប្បុរស ក្នុងការដាក់ដង្វាយឲ្យអ្នកដទៃ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : ២របាក្សត្រ ២៣-២៤ និង យ៉ូហាន ១៥
ប្រភេទ
ល្ងាច
ថ្វាយបង្គំក្នុងពេលមានទុក្ខលំបាក និងការល្បងល
ដោយAlistair Begg
June 5, 2025
«ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ក៏គង់នៅជាមួយនឹងយ៉ូសែប ហើយគាត់ចេះតែចម្រើនឡើង» (លោកុប្បត្ដិ ៣៩:២-៣)។
បើលោក យ៉ូសែប គ្មានអ្វីផ្សេងក្រៅពីអាវវែងពណ៌ចម្រុះដ៏ស្រស់ស្អាត នោះគាត់នឹងវិនាសមិនខាន នៅពេលដែលពួកបងៗរបស់គាត់ដកអាវនោះចេញពីគាត់ ហើយលក់គាត់ឲ្យធ្វើជាទាសករ។ ប៉ុន្តែ មនុស្សដែលពាក់អាវវែងនេះ មានចរិតលក្ខណៈដ៏ល្អបានសេចក្តីថា ពេលដែលគាត់បាត់បង់អាវវែងនោះ គាត់មិនបានបាត់បង់ចរិតលក្ខណៈរបស់គាត់ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់បន្តកើតមានចរិតលក្ខណៈល្អៗថែមទៀតក្នុងការរស់នៅជាទាសករក្នុងផ្ទះរបស់លោក បូទីផារ។ ក្នុងទុក្ខលំបាកទាំងនោះ ព្រះអម្ចាស់បានចាក់បង្ហូរព្រះពរ និងសេចក្តីស្រឡាញ់មកលើជីវិតរបស់លោក យ៉ូសែប។
គេអាចយល់បាន បើសិនជាគាត់គេចទៅរកភាពឯកោក្នុងភាពជាទាសករ ក្នុងផ្ទះរបស់ជនជាតិអេស៊ីព្ទ ដោយបដិសេធមិនខ្វល់អំពីលោកីយ៍នៅជុំវិញគាត់ ដោយប្រឆាំងនឹងការថ្វាយបង្គំរូបព្រះរបស់សាសន៍អេស៊ីព្ទ ហើយស្អប់ខ្ពើមអំណាចដែលលោក បូទីផារ មានមកលើគាត់។ ប៉ុន្តែ បើគាត់ធ្វើដូចនេះ គាត់មុខជាបាត់បង់ឱកាសធ្វើបន្ទាល់អំពីព្រះអម្ចាស់មិនខានឡើយ។ គាត់មិនបានបិទផ្លូវខ្លួនឯងទេ តែផ្ទុយទៅវិញ គាត់ហាក់ដូចជាប្ដេជ្ញាចិត្តថា គាត់នឹងរស់នៅជាអ្នកបម្រើល្អបំផុតរបស់លោក បូទីផារ ព្រោះគាត់ដឹងថា ការធ្វើដូចនេះក៏ជាការបម្រើព្រះផងដែរ។
កាលលោក យ៉ូសែប បានចម្រើនឡើងដោយសារសេចក្តីល្អរបស់ព្រះ គាត់កំពុងរស់នៅជាទាសករនៅឡើយទេ។ ការរស់នៅរបស់គាត់ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ គឺមានពេញទៅដោយការងារដែលគាត់ធ្វើដដែលៗនៅកន្លែងដដែល គួរឲ្យធុញទ្រាន់ ជាអ្វីដែលមនុស្សភាគច្រើនបានឆ្លងកាត់! ប៉ុន្តែ បើសិនជាយើងចង់ចម្រើនឡើង ក្នុងកាលៈទេសៈនៃសកម្មភាពដដែលៗ គួរឲ្យធុញទ្រាន់បំផុត យើងត្រូវតែរៀនប្រើភាពច្រំដែលនៃជីវិតឲ្យមានប្រយោជន៍ ហើយមើលទៅព្រះហស្តនៃព្រះពររបស់ព្រះ ទោះក្នុងរូបភាពណាក៏ដោយ។
ដោយសារលោក យ៉ូសែប អាចទុកចិត្តព្រះតាមរយៈទុក្ខលំបាករបស់គាត់។ លោក បូទីផារ ក៏បានដឹងថា ព្រះអម្ចាស់បានគង់នៅជាមួយលោក យ៉ូសែប ហើយប្រទានពរឲ្យគាត់ចម្រើនឡើង។ លោក យ៉ូសែប មិនចាំបាច់ត្រូវប្រាប់លោក បូទីផារ ថា ព្រះអម្ចាស់មានសេចក្តីស្រឡាញ់ពិសេសចំពោះគាត់ទេ។ ពេលណាព្រះពររបស់ព្រះកើតមានចំពោះជីវិតមនុស្សម្នាក់ នោះព្រះពរនោះនឹងបង្ហាញខ្លួនឲ្យគេឃើញ ហើយជួនកាល សូម្បីតែអ្នកមិនជឿក៏អាចកត់សម្គាល់ដែរ គឺដូចក្នុងករណីរបស់លោក បូទីផារ ជាដើម។
យើងចាំបាច់ត្រូវរៀនរស់នៅដោយដឹងថា បញ្ហាទាំងអស់ដែលយើងប្រឈមមុខដាក់ ពេលវេលាដែលយើងបានចំណាយ និងគ្រប់ជំហានដែលយើងបោះទៅមុខសុទ្ធតែជាឱកាស ដើម្បីថ្វាយសិរីល្អ និងសរសើរតម្កើងព្រះ។ ពេលណាយើងស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈដូចនេះ យើងអាច «ធ្វើឲ្យអស់ពីចិត្ត ទុកដូចជាធ្វើថ្វាយដល់ព្រះអម្ចាស់ មិនមែនដល់មនុស្សទេ ដោយដឹងថា អ្នករាល់គ្នានឹងទទួលរង្វាន់ជាមរដកអំពីព្រះអម្ចាស់មក ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះគ្រីស្ទជាព្រះអម្ចាស់» (កូឡូស ៣:២៣-២៤)។ ទាល់តែយើងបានដឹងថា ព្រះអង្គបានបង្កើតយើងមកសម្រាប់ថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះអង្គ ទើបយើងអាចកែប្រែទុក្ខលំបាកក្នុងជីវិតឲ្យក្លាយជាឱកាសថ្វាយបង្គំព្រះអង្គ។ ការទទួលខុសត្រូវរបស់យើង ដូចមានចែងក្នុងព្រះគម្ពីរ គឺជាឱកាសដើម្បីបើកបង្ហាញឲ្យគេដឹងថា យើងកំពុងពឹងផ្អែកទៅលើព្រះអង្គ និងជាភស្តុតាងនៃព្រះពររបស់ព្រះអង្គ។ ទោះយើងជាអគ្គនាយកក្រុមហ៊ុន ជាអ្នកបោសថ្នល់ អ្នកលក់ដូរ ជាងសំណង់ ឬអ្នកមើលថែជនចាស់ជរាក្តី ចូរយើងបន្ទាបខ្លួន ហើយព្រះអង្គនឹងលើកយើងឡើង ពេលណាយើងអធិស្ឋានថា៖
ឱព្រះ និងជាក្សត្រនៃទូលបង្គំអើយ សូមបង្រៀនទូលបង្គំ
ឲ្យមើលឃើញក្នុងគ្រប់ការទាំងអស់
ហើយក្នុងការអ្វីដែលទូលបង្គំធ្វើ
សូមឲ្យទូលបង្គំបានធ្វើថ្វាយព្រះអង្គ។1
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ លោកុប្បត្ដិ ៣៩
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យេរេមា ១-២ និងម៉ាថាយ ២០:១៧-៣៤