ព្រឹក
ចែកចាយអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ ជាភាសាផ្សេងៗ
ដោយLisa Samra
June 8, 2025
កិច្ចការ ២:១-១២
រួចគេបានពេញជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទាំងអស់ ក៏តាំងនិយាយភាសាផ្សេងៗ តាមដែលព្រះវិញ្ញាណប្រទានឲ្យ។ កិច្ចការ ២:៤
មានពេលមួយ ខ្ញុំបានចូលរួមកម្មវិធីជួបជុំគ្នាមួយ ក្នុងព្រះវិហារមួយកន្លែង ក្នុងភូមិភាគកណ្តាលនៃទីក្រុងអាថែន ប្រទេសក្រិក។ ពេលនោះខ្ញុំក៏បានឮគេអធិស្ឋានជាភាសាបារាំង អាឡឺម៉ង់ ស្លូវ៉ាគី ក្រិក និងអង់គ្លេស លាន់ឮពេញព្រះវិហារ ដែលពួកគេបានទូលសូមព្រះប្រទានពរប្រជាជនក្នុងប្រទេសកំណើតរបស់យើង ឲ្យបានស្គាល់សេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គ។ ការជួបជុំគ្នានៅថ្ងៃនោះ ពិតជាមានន័យណាស់ នៅពេលដែលយើងបានដឹងថា ការជួបជុំនោះបានប្រព្រឹត្តទៅនៅថ្ងៃបុណ្យទី៥០។
ក្នុងគ្រាសញ្ញាចាស់ ថ្ងៃបុណ្យទី៥០ គឺជាថ្ងៃបុណ្យប្រមូលផលដំណាំ ដែលប្រព្រឹត្តទៅនៅក្រោមថ្ងៃបុណ្យរំលង៥០ឆ្នាំ(លេវីវិន័យ ២៣:១៥-២១)។ នៅថ្ងៃបុណ្យទី៥០ ដំបូងបំផុត បន្ទាប់ពីការសុគត និងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវ អ្នកជឿព្រះអង្គ បានជួបជុំគ្នានៅទីក្រុងយេរូសាឡិម។ “ស្រាប់តែមានឮសូរពីលើមេឃ ដូចជាខ្យល់បក់គំហុកយ៉ាងខ្លាំង មកពេញក្នុងផ្ទះដែលគេអង្គុយនៅ ក៏មានអណ្តាត ដូចជាអណ្តាតភ្លើង ដែលបែកចេញពីគ្នា លេចមកឲ្យគេឃើញ ហើយមកសណ្ឋិតលើគេគ្រប់គ្នា រួចគេបានពេញជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទាំងអស់ ក៏តាំងនិយាយភាសាផ្សេងៗ តាមដែលព្រះវិញ្ញាណប្រទានឲ្យ”(កិច្ចការ ២:២-៤)។ សាសន៍ដទៃជាច្រើនដែលបានធ្វើដំណើរមកទីក្រុងយេរូសាឡិម ក៏បានឮអំពី “ការអស្ចារ្យរបស់ព្រះ” ជាភាសារបស់ពួកគេ(ខ.១១)។ ក្រោយមក បន្ទាប់ពីសាវ័កពេត្រុសចែកចាយព្រះបន្ទូលទៅកាន់ហ្វូងមនុស្ស (ខ.១៤) មានមនុស្សជាច្រើនបានទទួលជឿដំណឹងល្អដែលថា ព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង និងមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ដើម្បីប្រទានការអត់ទោសបាប(ខ.២២-៤១)។
ការអធិស្ឋានចម្រុះភាសា ដែលមានការចូលរួមពីអ្នកដឹកនាំគ្រីស្ទបរិស័ទ ដែលបានជួបជុំគ្នានៅទីក្រុងអាថែន ថ្ងៃនោះ បានធ្វើឲ្យខ្ញុំនឹកចាំ អំពីការចែកចាយព្រះបន្ទូល ដែលសាវ័កពេត្រុសបានធ្វើ នៅថ្ងៃបុណ្យទី៥០ ដែលគេបានចែកចាយបន្តពីគាត់ នៅទូទាំងពិភពលោក និងបាននាំមនុស្សជាច្រើនបានទទួលជឿព្រះ។
ចូរយើងអធិស្ឋានសូមព្រះវិញ្ញាណចម្រើនកម្លាំងយើង ដូចអ្នកជឿព្រះយេស៊ូវ នៅសម័យដើម នៅថ្ងៃបុណ្យទី៥០ ដើម្បីឲ្យយើងបានចែកចាយអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះ ដល់អ្នកដទៃ។ ហើយចូរយើងអធិស្ឋានឲ្យគេបានឮព្រះរាជសារនៃដំណឹងល្អ ជាភាសានីមួយៗ នៅទូទាំងពិភពលោក។—Lisa M. Samra
តើអ្នកបានឮអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ ដែលព្រះទ្រង់មានចំពោះអ្នក នៅពេលណា?
តើអ្នកអាចអធិស្ឋានដូចម្តេចខ្លះ ដើម្បី ឲ្យអ្នកដទៃ បានឮដូចអ្នកដែរ?
ឱព្រះអម្ចាស់ សូមព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ចម្រើនកម្លាំងទូលបង្គំ ឲ្យអាចចែកចាយ
អំពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គ ដល់អ្នកដែលមិនទាន់ទទួលសេចក្តីសង្រ្គោះ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : ២របាក្សត្រ ៣០-៣១ និង យ៉ូហាន ១៨:១-១៨
ប្រភេទ
ល្ងាច
សំណួររបស់លោក គេឌាន (សៀវភៅសេចក្តីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
June 8, 2025
«ទេវតានៃព្រះយេហូវ៉ា ក៏លេចមកឲ្យលោកឃើញ ហើយប្រាប់ថា នែអ្នកពូកែក្លាហានអើយ ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់គង់ជាមួយនឹងឯង តែគេឌានឆ្លើយឡើងថា ឱព្រះអម្ចាស់នៃទូលបង្គំអើយ បើសិនជាព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់គង់នៅជាមួយនឹងពួកទូលបង្គំពិត នោះហេតុអ្វីបានជាការទាំងអស់នេះកើតឡើងដល់ពួកទូលបង្គំដូច្នេះ» (ពួកចៅហ្វាយ ៦:១២-១៣)។
ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរពួកចៅហ្វាយ ពេលដែលលោក គេឌាន ជួបទេវតា គឺជាពេលដែលគាត់មានចិត្តរំភើប និងអារម្មណ៍ចម្លែក។ ទេវតាបានហៅគាត់ថា «អ្នកពូកែក្លាហានអើយ» ខណៈពេលដែលគាត់កំពុងសម្ងំលាក់ខ្លួននៅក្នុងកន្លែងជាន់ផ្លែទំពាំងបាយជូរ ដើម្បីបោកស្រូវសាឡីឲ្យឆ្ងាយពីភ្នែករបស់ពួកសាសន៍ម៉ាឌាន ដែលកំពុងកៀបសង្កត់សាសន៍គាត់ (ពួកចៅហ្វាយ ៦:១១)។ ការធ្វើដូចនេះមិនបង្ហាញថា គាត់ជាមនុស្សខ្លាំងពូកែ ឬក្លាហាននោះទេ។
ត្រង់ចំណុចនេះ ព្រះអម្ចាស់ហាក់ដូចជាបានប្រើស្ថានភាពរបស់គាត់ ធ្វើជាគំរូនៃស្ថានភាពរបស់រាស្ត្រព្រះអង្គ។ ពេលនោះលោក គេឌាន ប្រហែលជាងាកមើលឆ្វេងស្តាំ ដោយឆ្ងល់ថា តើពិតជាមានគេកំពុងនិយាយមកកាន់គាត់ឬ។ សរុបមក ព្រះអម្ចាស់បានអនុញ្ញាតឲ្យរាស្ត្រព្រះអង្គធ្លាក់ខ្លួនរស់នៅក្នុងការភ័យខ្លាច។ ហេតុនេះហើយ គាត់ក៏បានសួរទេវតាថា «សិនជាព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់គង់នៅជាមួយនឹងពួកទូលបង្គំពិត នោះហេតុអ្វីបានជាការទាំងអស់នេះកើតឡើងដល់ពួកទូលបង្គំដូច្នេះ?»
នេះជាការសួររកហេតុផល៖ បើព្រះអង្គជាព្រះ ដូចការដែលព្រះអង្គបានអះអាងមែន ហេតុអ្វីព្រះអង្គអនុញ្ញាតឲ្យយើងមានទុក្ខលំបាកក្នុងជីវិតយើង? យើងប្រាកដជាធ្លាប់មានចម្ងល់ដូចនេះផងដែរ។ ពេញមួយជីវិតយើង គឺមានសុទ្ធតែការចោទសួរដោយប្រើពាក្យ បើសិនជា ប៉ុន្តែ និងហេតុអ្វី។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យើងគួរតែមានការលើកទឹកចិត្តដោយដឹងថា បើព្រះអម្ចាស់អាចឆ្លើយសំណួររបស់លោក គេឌាន ឬឆ្លើយតបចំពោះរឿងវិបត្តិរបស់ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលបាន នោះព្រះអង្គក៏ពិតជាអាចឆ្លើយសំណួរពិបាកៗរបស់យើងផងដែរ។ ទោះចម្លើយរបស់ព្រះអង្គ មិនតែងតែដូចការរំពឹងចង់បានរបស់យើងក៏ដោយ។
កាលពួកអ៊ីស្រាអែលស្រែករកជំនួយរបស់ព្រះក្នុងបទគម្ពីរ ពួកចៅហ្វាយ ៦:៧ ព្រះអង្គបានឆ្លើយតប ដោយព្រះអង្គមិនគ្រាន់តែបានចាប់អ្នកខ្លាំងពូកែម្នាក់ឲ្យរំដោះពួកគេ តែក៏បានចាត់ហោរាឲ្យបង្រៀនពួកគេផងដែរ (ខ.៨)។ ព្រះអង្គជ្រាបថា ពួកគេចាំបាច់ត្រូវឮព្រះបន្ទូលព្រះអង្គក្នុងពេលដែលពួកគេមានទុក្ខលំបាក។ និយាយឲ្យខ្លី ពួកគេចាំបាច់ត្រូវវិលត្រឡប់មករកព្រះអង្គវិញ ហើយទុកចិត្តលើព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះអង្គ។ ពួកហោរាក៏បានប្រាប់ពួកគេ ដូចដែលទេវតាប្រាប់លោក គេឌាន ថា «ព្រះយេហូវ៉ាគង់នៅជាមួយអ្នក»។ ព្រះវត្តមានរបស់ព្រះគង់នៅជាមួយយើងមិនមានន័យថា យើងលែងមានទុក្ខលំបាកនោះទេ។
ព្រះអង្គឆ្លើយតបចំពោះសំណួរយើង មិនមែនដោយប្រាប់យើងនូវដំណោះស្រាយងាយៗ៥ជំហាននោះទេ តែដោយបង្ហាញអង្គទ្រង់តាមរយៈព្រះបន្ទូលព្រះអង្គ។ ក្នុងករណីរបស់លោក គេឌាន ការឆ្លើយតបរបស់ព្រះអម្ចាស់ ហាក់ដូចមិនមែនជាចម្លើយទាល់តែសោះ។ ព្រះអង្គមិនបានមានបន្ទូលឆ្លើយឆ្លងអំពីកាលៈទេសៈរបស់ពួកអ៊ីស្រាអែល ឬពន្យល់អំពីសត្រូវរបស់ពួកគេទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអម្ចាស់ងាកមករកលោក គេឌាន ហើយមានបន្ទូលថា «ចូរឯងទៅដោយសារកម្លាំងឯងនេះ ហើយជួយសង្គ្រោះសាសន៍អ៊ីស្រាអែលឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃនៃពួកម៉ាឌានចុះ អញបានចាត់ឯងឲ្យទៅហើយ» (ពួកចៅហ្វាយ ៦:១៤)។
លោក គេឌាន មានអារម្មណ៍ថា គាត់ខ្វះសមត្ថភាពបានជាគាត់ទូលព្រះអង្គថា «ឱព្រះអម្ចាស់អើយ ធ្វើដូចម្ដេចឲ្យទូលបង្គំជួយសង្គ្រោះដល់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលបាន។ មើល ទូលបង្គំជាគ្រួក្រជាងគេក្នុងពួកម៉ាន៉ាសេ ហើយទូលបង្គំក៏ជាអ្នកតូចបំផុតក្នុងពួកផ្ទះឪពុកទូលបង្គំផង» (ពួកចៅហ្វាយ ៦:១៥)។ ជាញឹកញាប់ ពេលណាយើងទទួលស្គាល់ចំណុចខ្វះខាតរបស់យើង ព្រះអម្ចាស់នឹងចាប់ផ្ដើមធ្វើការក្នុងយើង។ ទាល់តែយើងឈានដល់ចំណុចមួយ ដែលយើងអាចមើលឃើញភាពកម្សោយរបស់យើង ទើបយើងមានចិត្តចង់អធិស្ឋាន ឬដើរដោយជំនឿរឹងមាំ ឆ្លងកាត់ទុក្ខលំបាក ឬក៏ឈប់ទុកចិត្តខ្លួនឯង។ ទាល់តែយើងបានដឹងអំពីចំណុចខ្វះខាតរបស់យើង ហើយស្តាប់តាមព្រះបន្ទូល ដែលបានសន្យានឹងគង់នៅជាមួយយើង ហើយធ្វើការនៅក្នុង និងតាមរយៈយើង ទើបយើងអាចប្ដេជ្ញាចិត្តបម្រើព្រះអង្គអស់ពីចិត្ត ទោះយើងមានអារម្មណ៍ទន់ខ្សោយយ៉ាងណាក៏ដោយ។ ដ្បិតតាមព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះអង្គ ភាពកម្សោយរបស់យើងរួមផ្សំជាមួយកម្លាំងរបស់ព្រះអង្គ គឺគ្រប់គ្រាន់នឹងឲ្យយើងធ្វើការអ្វីដែលព្រះអង្គហៅឲ្យយើងធ្វើ (ភីលីព ៤:១៣)។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ពួកចៅហ្វាយ ៦:១១-២៤
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យេរេមា ៩-១១ និងម៉ាថាយ ២២:១-២២