ព្រឹក
រួបរួមតែមួយ ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ
ដោយLisa Samra
June 19, 2025
កាឡាទី ៣:២៦-២៩
គ្មានសាសន៍យូដា ឬសាសន៍ក្រេក គ្មានបាវបំរើ ឬអ្នកជា គ្មានប្រុស នឹងស្រីទៀតទេ ពីព្រោះអ្នករាល់គ្នាទាំងអស់រួមមកតែមួយ នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ។ កាឡាទី ៣:២៨
អ្នកស្រីហ្វ៊ីលីស វីតលី(Phillis Wheatley) គឺជាអ្នកនិពន្ធកំណាព្យជាជនជាតិអាមេរិកស្បែកខ្មៅមុនគេ ដែលបានបោះពុម្ពផ្សាយបទកំណាព្យរបស់ខ្លួន។ គាត់បានប្រើខ្លឹមសារក្នុងព្រះគម្ពីរ ដើម្បីលើកទឹកចិត្តអ្នកជឿព្រះយេស៊ូវ ឲ្យលប់បំបាត់របបទាសភាព នៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ គាត់បានកើត នៅឆ្នាំ១៧៥៣ ក្នុងតំបន់អាហ្វ្រិកខាងលិច ហើយត្រូវគេចាប់យកទៅលក់ធ្វើជាទាសករ កាលគាត់មានអាយុ៧ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ។ បន្ទាប់ពីគាត់បានក្លាយជាសិស្សឆ្នើម ក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លី ទីបំផុតគាត់ក៏ទទួលបានសេរីភាពរួចផុតពីភាពជាទាសករ នៅឆ្នាំ១៧៧៣។ ក្នុងបទកំណាព្យដែលគាត់បាននិពន្ធនោះ គាត់បានជំរុញអ្នកអានទាំងឡាយ ឲ្យឱបក្រសោបយកការបញ្ជាក់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីប អំពីភាពស្មើគ្នា ដែលមនុស្សម្នាក់ៗមាន នៅចំពោះព្រះ។ គាត់បានសរសេរថា “ព្រះទ្រង់បានដាំគោលការណ៍មួយ នៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ គឺគោលការណ៍នៃការស្រឡាញ់សេរីភាព ដែលក្នុងនោះ យើងមិនអត់ទ្រាំចំពោះការគាបសង្កត់បានទេ ហើយក៏ដង្ហក់រកសេរីភាព។ គោលការណ៍មួយនេះ ក៏បានបន្តរស់នៅក្នុងយើងម្នាក់ៗ”។
សាវ័កប៉ុលក៏បាននិយាយសង្កត់ធ្ងន់អំពីភាពស្មើគ្នា នៅចំពោះព្រះ កាលគាត់សរសេរនៅក្នុងសំបុត្ររបស់គាត់ថា “គ្មានសាសន៍យូដា ឬសាសន៍ក្រេក គ្មានបាវបំរើ ឬអ្នកជា គ្មានប្រុស នឹងស្រីទៀតទេ ពីព្រោះអ្នករាល់គ្នាទាំងអស់រួមមកតែមួយ នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ”(កាឡាទី ៣:២៨)។ “ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាសុទ្ធតែជាកូនព្រះ ដោយសារសេចក្ដីជំនឿជឿដល់ព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ”(ខ.២៦) នោះភាពខុសគ្នា នៃពូជសាសន៍ ជនជាតិ ភេទ ឬថានៈក្នុងសង្គម មិនគួរនាំឲ្យមានការរើសអើង ក្នុងពួកជំនុំនោះឡើយ។
ទោះក្នុងនាមយើងជាអ្នកទទួលសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះស្មើគ្នាក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែពិបាករស់នៅ តាមគោលការណ៍នេះ។ តែព្រះគម្ពីរប៊ីបបានបង្រៀនយើងថា មនុស្សចម្រុះគ្នា ដែលរួបរួមគ្នា ដោយសារជំនឿលើព្រះគ្រីស្ទ គឺបានឆ្លុះបញ្ចាំងបានល្អបំផុត អំពីដួងព្រះទ័យ និងផែនការដែលព្រះទ្រង់មាន សម្រាប់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ ពេលណាយើងបានដឹងអំពីការពិតនេះហើយ យើងអាចឲ្យតម្លៃមកលើភាពចម្រុះគ្នា ក្នុងពួកជំនុំ ដែលជាសហគមន៍នៃសេចក្តីជំនឿរបស់យើង ក្នុងពេលសព្វថ្ងៃផងដែរ។—Lisa M. Samra
តើភាពចម្រុះគ្នា បានឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីលក្ខណៈសម្បត្តិរបស់ព្រះអម្ចាស់ដូចម្តេចខ្លះ?
តើអ្នកអាចឲ្យតម្លៃមកលើភាពចម្រុះគ្នាដូចម្តេចខ្លះ?
ឱព្រះយេស៊ូវ សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំឲ្យស្រឡាញ់បងប្អូនប្រុសស្រីរបស់ទូលបង្គំ
តាមរយៈការរួបរួមគ្នា ដែលអាចកើតមាន ក្នុងព្រះអង្គតែប៉ុណ្ណោះ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : នេហេមា ១២-១៣ និង កិច្ចការ ៤:២៣-៣៧
ប្រភេទ
ល្ងាច
ទីកន្លែងរួបរួមគ្នា ជាទីកន្លែងរបស់យើង (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
June 19, 2025
«នោះយើងដែលមានគ្នាច្រើន ក៏ជារូបកាយតែមួយក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ហើយជាអវយវៈដល់គ្នានឹងគ្នាបែបយ៉ាងនោះដែរ» (រ៉ូម ១២:៥)។
ជាញឹកញាប់ ប្រហែលជាមានគេសួរអ្នកថា «តើអ្នកជាសមាជិករបស់កន្លែងនេះទេ? តាមធម្មតា គេសួរសំណួរនេះទាក់ទងនឹងសមាជិកភាពរបស់ក្លិប កន្លែងហាត់ប្រាណ និងអ្វីផ្សេងទៀតដែលស្រដៀងនេះ។ ពួកគេឆ្ងល់ថា តើអ្នកមានឈ្មោះក្នុងបញ្ជីឈ្មោះរបស់កន្លែងនោះទេ? តើមនុស្សនៅទីនោះស្គាល់អ្នក ហើយទទួលយកអ្នកទេ ហើយពេលណាអ្នកអវត្តមាន តើពួកគេគិតអំពីអ្នកទេ?
សាវ័ក ប៉ុល ច្រើនតែប្រើពាក្យប្រៀបប្រដូចអំពីរូបកាយមនុស្ស ដើម្បីពិពណ៌នាអំពីពួកជំនុំ។ យើងមិនចាំបាច់ត្រូវស្រមៃឲ្យបានវែងឆ្ងាយ ដើម្បីឲ្យយល់អំពីរឿងនេះទេ។ យើងរាល់គ្នាសុទ្ធតែមានរូបកាយ ដែលមានសរីរាង្គជាច្រើន ហើយសរីរាង្គនីមួយៗសុទ្ធតែមានមុខងារពិសេស។ យើងមិនអាចមើលឃើញសរីរាង្គទាំងអស់បានទេ តែពួកវាសុទ្ធតែសំខាន់។ បើបាត់ផ្នែកណាមួយ ឬវាមិនមានដំណើរការ ផ្នែកផ្សេងទៀតនឹងមានការផ្លាស់ប្ដូរ។ ប្រសិទ្ធភាពរបស់រូបកាយទាំងមូល គឺពឹងផ្អែកទៅលើការគ្រប់គ្រងរបស់ក្បាល។ ពួកជំនុំតាមតំបន់ជារូបកាយព្រះគ្រីស្ទ ក៏មានដំណើរការដូចនេះផងដែរ។ នេះបានសេចក្តីថា រូបកាយខាងឯវិញ្ញាណមានដំណើរការបានត្រឹមត្រូវ ទាល់តែអវយវៈនីមួយៗធ្វើការរួមគ្នា ក្រោមការដឹកនាំរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ ពេលណាយើងរួបរួម យើងបំពេញមុខងារដោយ៖
ការរួបរួម ព្រោះយើងមិនរស់នៅម្នាក់ឯងដាច់ពីគ្នាទេ។
ពហុភាព ដោយសារពួកជំនុំកើតចេញពីផ្នែកផ្សេងគ្នា។
ភាពចម្រុះ ដោយសារមុខងារនៃរូបកាយមានលក្ខណៈផ្សេងគ្នា។
ភាពសុខដុម យើងអរសប្បាយនឹងភាពសុខដុម ពេលដែលអ្វីៗមានដំណើរការស៊ីសង្វាក់គ្នា។
អត្តសញ្ញាណ គឺបានបង្ហាញថា យើងម្នាក់ៗមិនមានអត្តសញ្ញាណពេញលេញឡើយ បើយើងរស់នៅដាច់ដោយឡែកពីគ្នានោះ។
អាចនិយាយម្យ៉ាងទៀតថា ពេលណាអ្នកស្គាល់លក្ខណៈនៃរូបកាយព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកក៏យល់កាន់តែច្បាស់ថា ខ្លួនឯងជានរណា ហើយរួមជាមួយនរណា។ ក្នុងនាមយើងជាអវយវៈនៃរូបកាយព្រះគ្រីស្ទ យើងគឺជាសមាជិកគ្រួសាររបស់ព្រះអង្គ។ នៅពេលណាព្រះគុណព្រះកែប្រែយើង យើងគួរតែឲ្យតម្លៃកាន់តែខ្លាំង មកលើការត្រាស់ហៅឲ្យមានទំនាក់ទំនងជាមួយគ្នាចូលក្នុងសហគមន៍។ យើងមានអំណោយទានផ្សេងគ្នា គ្មាននរណាម្នាក់អាចធ្វើរូបកាយព្រះគ្រីស្ទតែម្នាក់ឯងនោះទេ គឺទាល់តែមានការរួបរួមគ្នា។ យើងម្នាក់ៗមានការជាប់ទាក់ទងជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមក។ យើងជួបជុំគ្នាធ្វើជាពួកជំនុំ និងលះបង់ដើម្បីគ្នាទៅវិញទៅមក និងដើម្បីព្រះអម្ចាស់នៃយើង។ យើងរួមចំណែកក្នុងរូបកាយព្រះគ្រីស្ទ ដោយវត្តមានការច្រៀង ការអធិស្ឋាន និងការប្រកបរបស់យើង។ គឺដូចដែលលោក អ៊ីសាក វ៉ាត់ (Isaac Watts) បានសរសេរថា៖
អណ្ដាតខ្ញុំនៅតែបន្លឺសម្លេងម្តងហើយម្តងទៀតថា
«សូមសន្តិភាពកើតមានចំពោះផ្ទះដ៏បរិសុទ្ធនេះ!»
ដ្បិតនៅទីនោះមិត្តសម្លាញ់ និងសាច់ញាតិរបស់ខ្ញុំកំពុងរស់នៅ។1
ពួកជំនុំមិនមែនជាកន្លែងសម្រាប់ឲ្យអ្នកគ្រាន់តែបង្ហាញខ្លួន និងចូលរួមកម្មវិធីថ្វាយបង្គំព្រះនោះទេ។ ពួកជំនុំជារូបកាយព្រះគ្រីស្ទ ជាគ្រួសាររបស់អ្នក។ អ្នកត្រូវការពួកជំនុំ ហើយពួកជំនុំត្រូវការអ្នក។ អ្នកមានការប្ដេជ្ញាចិត្តកាន់តែខ្លាំង ចំពោះពួកជំនុំរបស់អ្នក នោះអ្នកក៏កាន់តែមានពរ ដ្បិតមានរឿងតិចណាស់ក្នុងជីវិត ដែលមានភាពល្អប្រសើរជាង នៅពេលដែលព្រះដាក់រាស្ត្រព្រះអង្គជាមួយគ្នា ព្រោះយើងត្រូវរស់នៅជាមួយគ្នា។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ១កូរិនថូស ១២:១២-២៧
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យេរេមា ៣៧-៣៩ និងម៉ាថាយ ២៧:១-២៦