ព្រឹក
ព្រះដែលជួយសង្គ្រោះ
ដោយMarvin Williams
June 24, 2025
យេរេមា ២៣:១-៨
រួចអញនឹងប្រមូលសំណល់នៃហ្វូងរបស់អញ ចេញពីគ្រប់ទាំងស្រុក ដែលអញបានបណ្ដេញគេទៅ នោះហើយនាំវិលត្រឡប់មកឯក្រោលគេវិញ នោះគេនឹងបង្កើតផល ហើយចំរើនឡើង។ យេរេមា ២៣:៣
នៅខាងក្រោមជ្រោះដែលមានថ្មរដិបរដុប ក្នុងតំបន់ប្រូរ៉ា ប្រទេសស្កត់ឡង់ មានសត្វចៀមមួយក្បាលត្រូវការឲ្យគេជួយសង្រ្គោះវា។ វាទៅណាមិនរួច នៅក្នុងជ្រលងភ្នំ ដែលហ៊ុមព័ទ្ធដោយផ្ទាំងថ្មចោទៗ នៅម្ខាង និងមហាសមុទ្រនៅម្ខាងទៀត ដូចនេះ វាបានរស់ដោយខ្លួនឯង នៅទីនោះអស់រយៈពេល២ឆ្នាំហើយ។ ទោះគេបានព្យាយាមជួយសង្គ្រោះវាជាច្រើនដង ក៏គ្មាននរណាម្នាក់អាចចុះទៅដល់វាបានទេ រហូតដល់ពេលមួយ មានកសិករម្នាក់ ឈ្មោះ ឃែមមី វីលសិន(Cammy Wilson) និងមិត្តភក្តិរបស់គាត់៣នាក់ បានប្តេជ្ញាចិត្តរួមគ្នាធ្វើបេសកកម្មជួយសង្គ្រោះដ៏គ្រោះថ្នាក់ ដោយជោគជ័យ។ សមាជិកក្រុមរបស់ពួកគេ៣នាក់ បានចុះយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ទៅដល់បាតជ្រោះ ដែលមានជម្រៅ២៤៩ម៉ែត្រ ដោយប្រើឧបករណ៍កៅឡាក់ និងភាពក្លាហានជាច្រើន ដើម្បីស្ទូចវាឡើង ឲ្យរួចផុតពីទុក្ខវេទនារបស់វា។
កសិករ និងក្រុមរបស់គាត់ដែលមានការប្ដេជ្ញាចិត្ត និងក្តីអាណិត បានឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីសេចក្តីអាណិតរបស់ព្រះវរបិតានៃយើង ដែលមានក្តីស្រឡាញ់ ដូចដែលបានពិពណ៌នា ក្នុងបទគម្ពីរយេរេមា ២៣:១-៣។ ហោរាយេរេមា បានប្រកាសទាស់ប្រឆាំងនឹងអ្នកដឹកនាំរបស់សាសន៍យូដាដែលកំពុងប្រព្រឹត្តអំពើបាបថា ពួកគេគឺជាអ្នកគង្វាល “ដែលបំផ្លាញ ហើយកំចាត់កំចាយហ្វូងចៀមនៃទីឃ្វាល” របស់ព្រះ(ខ.១)។ ព្រះអង្គក៏បានប្រកាសតាមរយៈហោរាយេរេមាថា ដោយសារពួកគេបានប្រព្រឹត្តយ៉ាងសាហាវព្រៃផ្សៃ ចំពោះរាស្ត្រដ៏ទន់ខ្សោយរបស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គនឹងទម្លាក់ការជំនុំជម្រះមកលើពួកគេ(ខ.២)។ ព្រះអង្គបានទតឃើញទុក្ខវេទនារបស់ហ្វូងចៀមរបស់ព្រះអង្គ ដែលកំពុងខ្ចាត់ខ្ចាយ ហើយបានយកព្រះទ័យទុកដាក់ចំពោះពួកគេយ៉ាងខ្លាំង។ ព្រះអង្គមិនគ្រាន់តែយកព្រះទ័យទុកដាក់ តែក៏បានមានបន្ទូលថា ព្រះអង្គនឹងប្រមូលចៀមរបស់ព្រះអង្គ ពីទីកន្លែងនិរទេស ហើយនាំពួកគេទៅកន្លែងដែលមានសុវត្ថិភាព និងបង្កើតផលផ្លែជាបរិបូរ(ខ.៣)។
ពេលណាយើងមានអារម្មណ៍ថា វង្វេង ជាប់អន្ទាក់ ឬឯកោ ព្រះវរបិតានៃយើងដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ទតឃើញទុក្ខលំបាករបស់យើង ហើយមិនទុកយើងឲ្យនៅទាល់ច្រក រកទៅណាមិនរួចនោះឡើយ។ ព្រះអង្គបានព្យាយាមយ៉ាងសកម្ម ក្នុងការជួយសង្គ្រោះ និងស្អាងយើងឡើងវិញ។—Marvin Williams
តើអ្នកកំពុងជាប់អន្ទាក់ខាងវិញ្ញាណ និងមានភាពឯកោយ៉ាងណាខ្លះ?
តើអ្នកមានការលើកទឹកចិត្តប៉ុណ្ណា នៅពេលដែលបានដឹងថា ព្រះទ្រង់ទតឃើញបញ្ហាប្រឈមរបស់អ្នក?
ឱព្រះវរបិតាដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ ទូលបង្គំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដែលបានធ្វើជាអ្នកគង្វាលល្អរបស់ទូលបង្គំ។
For further study, read Hope in Sorrow at DiscoverODB.org.
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : យ៉ូប ១-២ និង កិច្ចការ ៧:២២-៤៣
ប្រភេទ
ល្ងាច
ភាពឆេះឆួលមកពីព្រះ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
June 24, 2025
«ខាងឯសេចក្តីឧស្សាហ៍ នោះកុំឲ្យខ្ជិលឡើយ ខាងឯវិញ្ញាណ នោះក៏ចូរព្យាយាមចុះ ដោយខំប្រឹងបម្រើព្រះអម្ចាស់» (រ៉ូម ១២:១១)។
សូមយើងស្រមៃថា មានផ្ទះបាយនៅក្នុងផ្ទះកសិដ្ឋានចាស់មួយខ្នងដែលនៅទីនោះ នៅលើចង្ក្រានមានខ្ទះឆាមួយដែលមានទឹកកំពុងពុះ។ នេះជារូបភាពដែលសាវ័ក ប៉ុល បានផ្តល់ឲ្យទាក់ទងនឹងការប្ដេជ្ញាចិត្តខាងឯវិញ្ញាណ។ ត្រង់ចំណុចនេះ គាត់កំពុងមានប្រសាសន៍ថា នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ឆ្នាំងខាងឯវិញ្ញាណរបស់យើងត្រូវតែបន្តពុះដូចទឹកកំពុងតែដាំ។ យើងមិនត្រូវក្តៅ ហើយត្រជាក់វិញនោះទេ បានសេចក្តីថា យើងមិនត្រូវមានភាពឆេះឆួលតែមួយពេល ហើយបន្ទាប់មកប្រែជាលែងចេញចំហាយទឹកនោះទេ។
បន្ទាប់ពីយើងបានដកពិសោធន៍ជាមួយនឹងព្រះគុណព្រះ ហើយបានផ្លាស់ប្រែដោយសារព្រះគ្រីស្ទ ដោយទទួលសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះអង្គតាមរយៈសេចក្តីជំនឿ។ យើងចាំបាច់ត្រូវមានសេចក្តីសុចរិតក្នុងការរស់នៅ។ ដើម្បីប្រើសេចក្តីសុចរិតនេះ យើងត្រូវធ្វើកិច្ចការដែលព្រះយេស៊ូវឲ្យយើងធ្វើ ដោយចិត្តឆេះឆួល ដែលព្រះអង្គបានបណ្ដាលឡើង និងបានបង្គាប់ឲ្យយើងមាន។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យើងងាយនឹងមានភាពខ្ជិលច្រអូស ហើយប្រែជាងមានភាពក្តៅមិនក្តៅត្រជាក់មិនត្រជាក់។ កណ្ឌគម្ពីរសុភាសិត មានខគម្ពីរជាច្រើនដែលបានចែងអំពីគ្រោះថ្នាក់ និងផលវិបាកនៃជីវិតដែលខ្ជិលច្រអូស ដែលជាញឹកញាប់យើងស្តាប់ទៅហាក់ដូចជាកំប្លែង។ បទគម្ពីរសុភាសិតមួយបានពិពណ៌នាអំពីបុរសម្នាក់ ដែលខ្ជិលយ៉ាងខ្លាំងបានជាគាត់មិនអាចលើកស្លាបព្រាពីក្នុងចាន ដាក់ចូលក្នុងមាត់ខ្លួនឯង (សុភាសិត ១៩:២៤ ២៦:១៥)។ ខគម្ពីរសុភាសិតមួយទៀតបានរៀបរាប់អំពីភាពខ្ជិលរបស់បុរសម្នាក់ ដែលដេកសម្ងំនៅក្រោមភួយមិនព្រមងើបទៅណា គឺដូចមានសេចក្តីចែងថា «មនុស្សខ្ជិលច្រអូសចេះតែបម្រាស់ននៀលនៅលើគ្រែ បែបដូចទ្វារដែលបិទបើកទៅមកជាប់នៅត្រចៀកដែរ» (ខ.១៤)។
ផ្ទុយទៅវិញ គោលដៅធំបំផុតនៃភាពឧស្សាហ៍ដែលព្រះវិញ្ញាណបណ្ដាលឡើង គឺដើម្បីបម្រើព្រះអម្ចាស់។ ហេតុនេះហើយ យើងចាំបាច់ត្រូវផ្ដោតទៅលើគោលដៅនេះ! ពេលណាយើងផ្ដោតទៅលើគោលដៅនេះ យើងនឹងបានដឹងថា សូម្បីតែកិច្ចការតូចបំផុតដែលមានដូចជាការទទួលភ្ញៀវ ការបោសសម្អាតផ្ទះ ការលាងចាន ការបង្រៀនអ្នកដទៃ ការចាក់ថ្នាំឲ្យអ្នកជំងឺ ការជជែកជាមួយកូន...គឺសុទ្ធតែអាចក្លាយជាសកម្មភាពនៃការថ្វាយបង្គំខាងឯវិញ្ញាណ។ សូម្បីតែកិច្ចការដែលយើងធ្វើជាប្រចាំ ក៏អាចឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីភាពឆេះឆួលដែលព្រះបានបណ្ដាលឡើងផងដែរ។
តើអ្នកមានចិត្តឆេះឆួលដូចទឹកពុះក្នុងពេលសព្វថ្ងៃដោយសារកត្តាអ្វីខ្លះ? តើដោយសារអ្នកបម្រើព្រះគ្រីស្ទក្នុងការថ្វាយបង្គំ? ដោយសារអ្នកបានចែកចាយដំណឹងល្អដល់មិត្តរួមការងារ ឬមនុស្សដែលអ្នកមិនស្គាល់? ដោយសារអ្នកកំពុងមើលថែឪពុកម្តាយចាស់ជរា? ដោយសារអ្នកជួយឧបត្ថម្ភការងារបម្រើព្រះគ្រីស្ទនៅក្រៅប្រទេសឬ? ទោះដោយសារកត្តាអ្វីក៏ដោយ ចូរកុំឲ្យភាពឆេះឆួលរបស់អ្នកមានការចុះខ្សោយឡើយ។ ចូរឲ្យទឹករបស់អ្នកនៅតែពុះ ដោយការបម្រើព្រះអម្ចាស់ គ្រប់ពេលវេលាជារៀងរាល់ថ្ងៃ ជាការឆ្លើយតប ចំពោះព្រះគុណដែលព្រះអង្គបានចាក់បង្ហូរមកលើអ្នកគ្រប់ពេលវេលា។ ចូរចូលមករកព្រះអង្គរៀងរាល់ពេលព្រឹក ហើយទូលសូមកម្លាំងមកពីព្រះអង្គ។ នោះអ្នកនឹងបានប្រកាសព្រះនាមព្រះអង្គ និងថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះអង្គតាមរយៈការប្រព្រឹត្តរបស់អ្នក។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ កាឡាទី ៦:១-១០
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យេរេមា ៥០ និងភីលីព ២