ព្រឹក
រឿងតូចដែលបណ្តាលឲ្យខូចខាតធំ
ដោយBren thackett
June 27, 2025
បទចម្រៀងសាឡូម៉ូន ២:៨-១៥
ចូរយើងទៅចាប់ចចក គឺជាកូនចចកទាំងប៉ុន្មាន ដែលបំផ្លាញចំការទំពាំងបាយជូរទៅ ដ្បិតទំពាំងបាយជូររបស់យើងកំពុងតែផ្កាហើយ។ បទចម្រៀងសាឡូម៉ូន ២:១៥
ជីដូនរបស់ខ្ញុំធ្លាប់តែប្រាប់ម្តាយខ្ញុំថា “សត្វកញ្ជ្រោងតូចៗធ្វើឲ្យខូចដើមទំពាំងបាយជូរធំៗបាន”។ បន្ទាប់មក ម្តាយខ្ញុំក៏បាននិយាយដូចនេះ ប្រាប់ខ្ញុំផងដែរ។ ហើយសព្វថ្ងៃនេះ ខ្ញុំក៏បានបន្តនិយាយដូចនេះទៀត ទៅកាន់កូនៗរបស់ខ្ញុំ។ ប៉ុន្តែ តើយើងត្រូវមានការប្រុងប្រយ័ត្នដូចម្តេចខ្លះ ចំពោះសត្វកញ្ជ្រោងតូចៗ?
បន្ទាប់ពីយើងបានដាំដើមទំពាំងបាយជូរ យើងត្រូវរង់ចាំជាច្រើនឆ្នាំ ទំរាំតែពួកវាចេញផ្លែ។ យើងត្រូវការភាពអត់ធ្មត់ច្រើន ក្នុងការថែទាំ ស្រោចទឹក ដាក់ជី លោះមែក និងការការពារ។ សត្វកញ្ជ្រោងមានមាឌតូចទេ តែវាអាចធ្វើឲ្យមានការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរដល់ដើមទំពាំងបាយជូរធំៗបាន ដោយបំផ្លាញឫស ស៊ីផ្លែ ឬកកេរដើមទំពាំងបាយជូរ។
ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរបទចម្រៀងសាឡូម៉ូន ជាបទកំណាព្យស្នេហា ស្តេចសាឡូម៉ូនបានធ្វើការដាស់តឿនមនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ ឲ្យទៅចាប់សត្វកញ្ជ្រោងជាមួយទ្រង់ គឺសត្វកញ្ជ្រោងតូចៗ ដែលបំផ្លាញដើមទំពាំងបាយជូរ(២:១៥)។ ត្រង់ចំណុចនេះ គេយល់ឃើញថា ទ្រង់ប្រហែលជាមានបន្ទូលសំដៅទៅលើបញ្ហា ឬអាកប្បកិរិយាឆ្គាំឆ្គងតូចៗ ដែលអាចគំរាមកំហែងមកលើទំនាក់ទំនងស្នេហាបាន បើមិនប្រុងប្រយ័ត្នទេនោះ។
ការធ្វើដំណើរខាងវិញ្ញាណរបស់យើងក៏ដូច្នេះដែរ។ រឿងតូចៗ ដែលមានដូចជាភាពជូរល្វីងក្នុងចិត្ត(ហេព្រើរ ១២:១៥) “ពាក្យអាក្រក់ៗ”(អេភេសូរ ៤:២៩) ឬសូម្បីតែឥទ្ធិពលមិនល្អពីអ្នកដទៃ(១កូរិនថូស ១៥:៣៣) សុទ្ធតែអាចចូលទៅក្នុងជីវិតយើង ដោយមិនដឹងខ្លួន។
ជីដូនរបស់ខ្ញុំបានដឹងថា រឿងតូចៗអាចបណ្តាលឲ្យមានការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរបាន ហើយគាត់បានបន្សល់ទុកការយល់ដឹងនេះ ដល់កូនចៅជំនាន់ក្រោយរបស់គាត់។ ខណៈពេលដែលយើងចំណាយពេលអធិស្ឋាន និងអានព្រះគម្ពីរ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនឹងជួយយើង “ចាប់សត្វកញ្ជ្រោងតូចៗ” ដែលជាការល្បួង ឬទំលាប់អាក្រក់ ដែលអាចធ្វើឲ្យខូចទំនាក់ទំនងរបស់យើងជាមួយអ្នកដទៃ និងការដើរជាមួយព្រះយេស៊ូវជារៀងរាល់ថ្ងៃ។—Brent Hackett
តើមានរឿងតូចៗអ្វីខ្លះដែលអ្នកត្រូវកំចាត់ មុនពេលពួកវាបណ្តាលឲ្យមានការខូចខាត?
តើអ្នកអាចដាស់តឿនអ្នកដទៃ ឲ្យប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះ “សត្វកញ្ជ្រោងតូចៗ” ដូចម្តេចខ្លះ?
ឱព្រះវរបិតា សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំឲ្យមានការប្រុងប្រយ័ត្ន និងដោះស្រាយរឿងតូចៗ
ដែលអាចបណ្តាលឲ្យមានការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរបាន។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : យ៉ូប ៨-១០ និង កិច្ចការ ៨:២៦-៤០
ប្រភេទ
ល្ងាច
លក្ខណៈនៃគ្រួសាររបស់ព្រះគ្រីស្ទ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
June 27, 2025
«កុំឲ្យមានគំនិតឆ្មើងឆ្មៃសោះឡើយ គឺត្រូវភប់ប្រសព្វនឹងមនុស្សរាបសាវិញ» (រ៉ូម ១២:១៦)។
ផ្ទះអាចជាកន្លែងដ៏អស្ចារ្យ។ មនុស្សជាច្រើនយល់ឃើញថា ផ្ទះជាកន្លែងដែលយើងអាចនិយាយត្រង់ទៅត្រង់មក ជាកន្លែងដែលយើងអាចនៅជាមួយគ្រួសារយើង ហើយជាកន្លែងដែលយើងមានអារម្មណ៍ថា ស៊ាំនឹងអ្វីៗទាំងអស់ សូម្បីតែភាពខ្វះចន្លោះរបស់យើងក៏ដោយ។ ដែលសំខាន់បំផុតនោះគឺ ផ្ទះពិតប្រាកដជាកន្លែងដែលយើងអាចបង្ហាញលក្ខណៈពិតរបស់យើង ដោយការបន្ទាបខ្លួនពិតប្រាកដ។ យើងគួរតែប្រព្រឹត្តដូចនេះផងដែរ នៅក្នុងការប្រកបជាមួយរាស្ត្ររបស់ព្រះ។
សាវ័ក ប៉ុល បានបង្រៀនគ្រីស្ទានថា «កុំឲ្យមានគំនិតឆ្មើងឆ្មៃសោះឡើយ គឺត្រូវភប់ប្រសព្វនឹងមនុស្សរាបសាវិញ»។ នេះក៏ជាការបង្រៀនយើងឲ្យប្រព្រឹត្តចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក ដូចបងប្អូនក្នុងគ្រួសាររបស់ព្រះ។ ឃ្លា «ត្រូវភប់ប្រសព្វនឹងមនុស្សរាបសា» គឺអាចប្រែសម្រួលមកថា «ត្រូវស្ម័គ្រចិត្តធ្វើការងារតូចទាប»។ បានសេចក្តីថា យើងមិនគួរមានអំនួត ដោយសារមានមនុស្សដែលយើងមិនត្រូវភពប្រសប់ ឬមានការងារតូចទាបដែលយើងអាចបដិសេធមិនព្រមធ្វើនោះឡើយ។
ក្នុងលោកីយ៍ មនុស្សគោរពយើងផ្អែកទៅលើឋានៈ សារៈសំខាន់ ឥទ្ធិពល ទ្រព្យសម្បត្តិ ការអប់រំរបស់យើង ។ល។ គ្រីស្ទបរិស័ទមិនត្រូវប្រព្រឹត្តដូចនេះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ រាស្ត្ររបស់ព្រះមិនត្រូវមានចរិតលក្ខណៈដែលសម្ភារៈនិយម មានអំនួត និងការមួលបង្កាច់ ដែលជាចរិតលក្ខណៈរបស់លោកីយ៍នោះឡើយ។ ហេតុអ្វីបានជាយើងទទួលយកឥទ្ធិពលរបស់លោកីយ៍ ខណៈពេលដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា «កូនមនុស្សគ្មានកន្លែងណានឹងកើយក្បាលទេ» ហើយ «ខ្ញុំស្លូត ហើយមានចិត្តសុភាព» (ម៉ាថាយ ៨:២០ ១១:២៩)? ព្រះអង្គបានយាងមក មិនមែនដើម្បីព្យាបាលអ្នកដែលមានសុខភាពល្អនោះទេ តែដើម្បីអ្នកដែលមានជំងឺ (ម៉ាកុស ២:១៧)។ ព្រះអង្គក៏បានធ្វើឲ្យអ្នកខ្លាំង ខ្មាសអ្នកទន់ខ្សោយ (១កូរិនថូស ១:២៧)។ សូម្បីតែសាវ័ក ប៉ុល ដែលធ្លាប់ធ្វើជាគ្រូក្រឹត្យវិន័យដែលមានសមត្ថភាព ក៏បានរាប់ចំណេះដឹងរបស់ខ្លួនជាសំរាម ដើម្បីឲ្យបានព្រះគ្រីស្ទវិញ (ភីលីព ៣:៨)។
ព្រះយេស៊ូវកំពុងសង់ពួកជំនុំ ដែលជាមហាគ្រួសាររបស់ព្រះ។ ព្រះវរបិតានៃយើងគង់នៅស្ថានសួគ៌ ព្រះយេស៊ូវដែលជាបងច្បងរបស់យើងកំពុងសោយរាជ្យ ហើយបងប្អូនប្រុសស្រីរបស់យើងកំពុងថ្វាយបង្គំព្រះអង្គជាមួយយើង។ ពេលណាអ្នកបានចូលរួមជាមួយគ្រួសារនៃពួកជំនុំរបស់អ្នក នៅពេលក្រោយទៀត ចូរបោះជំហានចេញពីភាពស្រណុកស្រួលរបស់អ្នក ដើម្បីទំនាក់ទំនងជាមួយសមាជិកណាម្នាក់ក្នុងពួកជំនុំ ដែលកាលពីមុនអ្នកដែលមិនបានទំនាក់ទំនង។ នៅពេលក្រោយ បើគេសុំឲ្យអ្នកធ្វើកិច្ចការអ្វីមួយ ឬទទួលយកតួនាទីអ្វីមួយក្នុងពួកជំនុំដែលតាមធម្មតាអ្នកមិនចង់ធ្វើ ចូរសួរខ្លួនឯងថា តើនេះជាឱកាសដើម្បីបន្ទាបខ្លួន ហើយមានចិត្តសុភាពឬទេ? សរុបមក ព្រះយេស៊ូវដែលជាបងប្រុសយើងមិនបានគិតថា ឈើឆ្កាងមិនមានភាពស័ក្ដិសមចំពោះព្រះអង្គនោះទេ ប៉ុន្តែបានសុគតនៅឈើឆ្កាងនោះ ដើម្បីលើកមនុស្សមានបាបដូចយើងឡើង។ មនុស្សម្នាក់ៗមានឋានៈស្មើគ្នានៅក្រោមឈើឆ្កាង។ ហេតុនេះហើយ មហាគ្រួសាររបស់ព្រះអង្គត្រូវតែមានសេចក្តីស្រឡាញ់ ដែលមានការបន្ទាបខ្លួនធ្វើជាសញ្ញាសម្គាល់។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ម៉ាកុស ១:៤០-២:១៧
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ចោទិយកថា ១-៣ និងកិច្ចការ ១