ព្រឹក
ជម្រកនៃការថែរក្សារបស់ព្រះ
ដោយLisa Samra
July 21, 2025
អេសាយ ៣២:១-៤
ហើយមនុស្សម្នាក់នឹងបានដូចជាទីបាំងឲ្យរួចពីខ្យល់ នឹងជាទីជ្រកឲ្យរួចពីព្យុះសង្ឃរា។ អេសាយ ៣២:២
ក្នុងការធ្វើដំណើរចម្ងាយឆ្ងាយ ជាលក្ខណៈគ្រួសារ កាលពីពេលកន្លងទៅ ខ្ញុំបានចំណាយពេលបើកបរជាច្រើនម៉ោង កាត់តាមរដ្ឋមុនតាណា និងរដ្ឋដាកូតាខាងត្បូង ដែលមានប្រជាជនរស់នៅរប៉េះរប៉ោះ។ ខណៈពេលដែលខ្ញុំកំពុងបើកបរ ខ្ញុំក៏បានចាប់ផ្តើមកត់សំគាល់ឃើញផ្ទះមួយខ្នងមានដើមឈើជាច្រើនព័ទ្ធជុំវិញ ក្នុងកសិដ្ឋានមួយដែលមានទីធ្លាលាតសន្ធឹង។ ខណៈពេលដែលខ្ញុំព្យាយាមទប់ឡានរបស់ខ្ញុំ មិនឲ្យចេញពីគន្លងផ្លូវដែលខ្ញុំកំពុងធ្វើដំណើរ នៅពេលដែលមានខ្យល់បក់ខ្លាំង ខ្ញុំក៏បាននឹកឃើញថា តាមពិតគេសង់ផ្ទះឲ្យមានដើមឈើព័ទ្ធជុំវិញច្រើនដូចនេះ មិនគ្រាន់តែដើម្បីសោភ័ណភាពប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏ដើម្បីការពារផ្ទះ និងមនុស្សនៅក្នុងផ្ទះឲ្យរួចពីខ្យល់កន្ត្រាក់ ដែលកំពុងបក់បោកខ្លាំង នៅក្នុងវាលទំនាប។
ហោរា អេសាយធ្លាប់បានពិពណ៌នា អំពីពេលអនាគត ដែលមនុស្សនឹងបានជ្រកនៅក្នុងការថែរក្សារបស់ព្រះ ដែលជាជម្រកនៅពេលមានព្យុះភ្លៀង។ នៅក្នុងការអំពាវនាវរាស្រ្តរបស់ព្រះ ឲ្យប្រែចិត្តចេញពីអំពើបាប (អេសាយ ៣១:៦-៧) ហោរា អេសាយក៏បាននិយាយអំពីពេលអនាគត ដែល “នឹងមានស្ដេច១អង្គសោយរាជ្យដោយសុចរិត” (៣២:១) ហើយអស់អ្នកដែលគ្រប់គ្រងជាមួយព្រះអង្គ នឹងប្រៀបដូចជា “ទីបាំងឲ្យរួចពីខ្យល់ នឹងជាទីជ្រកឲ្យរួចពីព្យុះសង្ឃរា” (ខ.២)។ ព្រះពរដែលពួកគេនឹងទទួលបាននោះគឺ ពួកគេនឹងអាចមើលឃើញ ស្តាប់ឮ យល់ និងថ្លែងពីសេចក្តីពិត (ខ.៣-៤) នៅក្នុងសុខសន្តិភាព។
ខណៈពេលដែលយើងនៅរង់ចាំអត្ថប្រយោជន៍ពេញលេញ ដែលយើងនឹងទទួលបានពីព្រះបន្ទូលសន្យានេះ យើងបានឃើញព្រះទ្រង់កំពុងធ្វើការ តាមរយៈមនុស្សដែលគិតប្រយោជន៍អ្នកដទៃយ៉ាងសកម្ម (ភីលីព ២:៣-៤)។ ព្រះវិញ្ញាណព្រះគ្រីស្ទជួយយើងបង្កើតកន្លែងសុវត្ថិភាព ដែលមនុស្សអាចចម្រើនឡើង ក្នុងពេលដ៏ពិបាក។ នេះជារបៀបដែលយើងអាចយកគំរូតាមព្រះដែលយកព្រះទ័យទុកដាក់ ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់។—LISA M. SAMRA
តើអ្នកបានដកពិសោធន៍ជាមួយនឹងការជ្រកកោន ក្នុងសហគមន៍ដែលមានក្តីស្រឡាញ់ និងការការពារនៅពេលណា?
តើការនេះបានលើកទឹកចិត្តអ្នក ឲ្យជួយយកអសារអ្នកដទៃដូចម្តេចខ្លះ?
ឱព្រះវរបិតា ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំឲ្យធ្វើជាជម្រក សម្រាប់មនុស្សនៅជុំវិញទូលបង្គំ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : ទំនុកដំកើង ២៩-៣០ និង កិច្ចការ ២៣:១-១៥
ប្រភេទ
ល្ងាច
ផ្លាស់ប្ដូរពីទឹកដោះ ទៅអាហាររឹង (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
July 21, 2025
«គួរឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានធ្វើជាគ្រូ ដោយព្រោះជឿជាយូរមកហើយ តែអ្នករាល់គ្នាត្រូវការ ឲ្យគេបង្រៀនទាំងខ្លឹមរបស់បឋមសិក្សានៃព្រះបន្ទូលម្តងទៀត ហើយមិនត្រូវការនឹងអាហាររឹង គឺត្រូវការនឹងទឹកដោះវិញ» (ហេព្រើរ ៥:១២)។
បើអ្នកមានឧបករណ៍ហាត់ប្រាណជាច្រើនក្នុងបន្ទប់ក្រោមដី តែមិនដែលបានប្រើពួកវា ដើម្បីពង្រឹងសាច់ដុំ ឬដើម្បីពង្រឹងសុខភាពបេះដូង នោះឧបករណ៍ទាំងនោះគ្មានប្រយោជន៍ទេ។ សាច់ដុំមានការលូតលាស់តាមរយៈការប្រើប្រាស់វាឲ្យទៀងទាត់។ គ្រូបង្វឹកផ្ទាល់ខ្លួនអាចមានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែយើងក៏ត្រូវមានការប្ដេជ្ញាចិត្តក្នុងការហ្វឹកហាត់ខ្លួនឯងផងដែរ។ កាលសាវ័ក ប៉ុល សរសេរប្រាប់លោក ធីម៉ូថេ ថា «ចូរបង្ហាត់ខ្លួនខាងឯសេចក្តីគោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះវិញ» (១ធីម៉ូថេ ៤:៧) គឺគាត់កំពុងនិយាយសង្កត់ធ្ងន់ថា គ្មានមនុស្សជាគំរូ អ្នកដឹកនាំ ឬមិត្តភក្តិណា ដែលអាចហ្វឹកហាត់ជំនួសគាត់បានទេ។
ខណៈពេលដែលយើងចម្រើនឡើងក្នុងការដើរក្នុងជំនឿ គឺយើងកំពុងរៀនសេចក្តីពិតកំរិតបឋម ដោយអនុវត្តតាម និងចម្រើនឡើងបន្តិចម្តងៗក្នុងការយល់ដឹងខាងវិញ្ញាណ។ ដំណើរការនេះជួយយើងឲ្យផ្លាស់ប្ដូរពីទឹកដោះ ទៅអាហាររឹង (ហេព្រើរ ៥:១២-១៤) ពីភាពជាកូនង៉ែតខាងវិញ្ញាណ ទៅភាពពេញវ័យខាងវិញ្ញាណ ដើម្បីឲ្យយើងអាចចាប់ផ្ដើមបង្រៀនអ្នកដទៃ។ នេះជាវដ្ដនៃជីវិតដែលព្រះបានរៀបចំ ដើម្បីពង្រីកនគរព្រះអង្គ។
តាមន័យធៀបនេះ សេចក្តីពិតជាមូលដ្ឋាននៃជំនឿគ្រីស្ទានពិតជាសំខាន់ណាស់ ព្រោះអ្វីៗផ្សេងទៀត ដែលយើងរៀនបានអំពីព្រះគ្រីស្ទ គឺសុទ្ធតែបានសង់ឡើងនៅលើសេចក្តីពិតនោះឯង។ ប៉ុន្តែ ការបន្តរស់នៅលើសេចក្តីពិតជាមូលដ្ឋាននោះជារៀងរហូត មិនជួយឲ្យយើងរីកចម្រើនទេ។ យើងត្រូវតែមានភាពឧស្សាហ៍ក្នុងការចម្រើនឡើងក្នុងជីវិតជាគ្រីស្ទាន ដោយព្យាយាមជានិច្ច ឲ្យលូតលាស់ក្នុងសេចក្តីបរិសុទ្ធ ដោយសូមព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធស្អាងយើងឡើង ខណៈពេលដែលយើងចូលកាន់តែជ្រៅក្នុងព្រះបន្ទូលដែលព្រះអង្គបានបណ្ដាលឲ្យគេតែង។
ព្រះអម្ចាស់កំពុងកែប្រែកូនព្រះអង្គឲ្យត្រូវនឹងរូបអង្គរបស់ព្រះបុត្រាព្រះអង្គ ដោយឲ្យពួកគេបានដកពិសោធន៍នឹងជីវិតពិត ឬធ្វើតាមការបង្រៀនក្នុងព្រះបន្ទូលព្រះអង្គ។ ពេលណាអ្នកហ្វឹកហាត់តាមព្រះបន្ទូល ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់តាមអ្នកនឹងមានការចម្រើនឡើង។ តើអ្នកបានប្រើព្រះគម្ពីររបស់អ្នកជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីធ្វើការលត់ដុំខ្លួនដែរឬទេ? តើអ្នកបានព្យាយាមរៀនសូត្រពីអ្នកដែលមានបទពិសោធន៍ក្នុងការដើរជាមួយព្រះបានយូរជាងអ្នកឬទេ ហើយតើអ្នកបានព្យាយាមស្វែងយល់គោលលទ្ធិពិបាកៗ ជាជាងគិតថា មានតែ «អ្នកជំនាញ» ទេ ដែលអាចរៀនគោលលទ្ធិទាំងនោះបាន? ហើយតើអ្នកបានអាន និងតយុទ្ធ ហើយជញ្ជឹងគិតព្រះបន្ទូល ដើម្បីឲ្យអ្នកកាន់តែមានសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះព្រះគ្រីស្ទ និងមានសមត្ថភាពកាន់តែច្រើន ដើម្បីបម្រើអ្នកដទៃក្នុងពួកជំនុំ និងសហគមន៍របស់អ្នកជាជាងរៀនគ្រាន់តែដើម្បីឲ្យបានដឹងបន្ថែមឬ? ចូរកុំចាំដល់គេនិយាយថា អ្នកគួរតែបានចម្រើនឡើងបន្ថែមទៀត និងធ្វើឲ្យបានច្រើនថែមទៀត ដើម្បីជួយរាស្ត្ររបស់ព្រះ។ ចូរព្យាយាមលូតលាស់។ ដើម្បីលូតលាស់ អ្នកត្រូវការជំនួយរបស់ព្រះអង្គ ប៉ុន្តែពេលណាយើងស្វែងរកជំនួយពីព្រះអង្គ ព្រះអង្គនឹងប្រទានពរដល់ការប្រឹងប្រែងរបស់យើង!
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ហេព្រើរ ៥:៧-៦:៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកតម្កើង ២៩-៣០ និង កិច្ចការ ១៥:២២-៤១