ព្រឹក
រកឃើញសេចក្តីមេត្តា
ដោយJohn Blase
September 13, 2025
និក្ខមនំ ១៦:១១-១៦
នៅល្ងាចនេះ ឯងរាល់គ្នានឹងបានបរិភោគសាច់ លុះដល់ព្រឹកឡើង នោះនឹងចំអែតដោយនំប៉័ង ដើម្បីឲ្យឯងរាល់គ្នាបានដឹងថា អញនេះជាយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯងរាល់គ្នាពិត ។ និក្ខមនំ ១៦:១២
កញ្ញា ចេន គ្រីស្ទិន មែនហ្ស៊ូស្គី(JANE KRISTEN MARCZEWSKI) គឺជាអ្នកចម្រៀង និងអ្នកនិពន្ធបទចម្រៀង ដែលចាប់ផ្តើមមានអ្នកគាំទ្រច្រើន នៅឆ្នាំ២០២១ នៅក្នុងការប្រកួតទេពកោសល្យ ក្នុងកម្មវិធីទូរទស្សន៍ដ៏ពេញនិយម។ អ្នកគាំទ្ររបស់គាត់បានដាក់រហ័សនាមឲ្យគាត់ថា បក្សីរាត្រី។ កាលពីឆ្នាំ២០១៧ គាត់បានពិនិត្យសុខភាពរកឃើញថា គាត់មានជំងឺមហារីកសុដន់កំរិតទី៣។ នៅឆ្នាំ២០១៨ ជំងឺមហារីកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដែលអាចគ្រប់គ្រងបាន។ គាត់ក៏បានចាប់ផ្តើមការប្រគំតន្ត្រីពីកន្លែងមួយ ទៅកន្លែងមួយទៀត ប៉ុន្តែ ប៉ុន្មានខែក្រោយមក ជំងឺមហារីកក៏បានរើឡើងវិញ ដោយផ្តល់ឱកាសឲ្យគាត់តែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះសម្រាប់ការរស់នៅ។ អ្វីដែលអស្ចារ្យនោះ គាត់បានជាសះស្បើយ ហើយគ្រូពេទ្យបានប្រកាសថា គាត់មិនមានជំងឺមហារីកនៅក្នុងខ្លួនគាត់ទៀតទេ។ តែនៅថ្ងៃទី១៩ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២២ គាត់ក៏បានលាចាកលោក។
ក្នុងអំឡុងពេលនៃការធ្វើដំណើរដ៏ពិបាកនោះ គាត់បានសរសេរអត្ថបទបង្ហោះនៅតាមបណ្ដាញអ៊ីនធឺណិតថា “ខ្ញុំបានក្រើនរំឭកខ្លួនឯងថា ខ្ញុំកំពុងអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះ ដែលបានអនុញ្ញាតឲ្យប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលវង្វេងអស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍។ ពួកគេអង្វរទ្រង់សុំឲ្យពួកគេបានចូលទឹកដីសន្យា ... តែព្រះអង្គឲ្យគេរស់នៅវិលវល់ ដោយឆ្លើយតបការអធិស្ឋាន ដែលពួកគេមិនបានទូលសូម... រៀងរាល់ពេលព្រឹក ព្រះអង្គបានទម្លាក់នំប៉័ងនៃសេចក្តីមេត្តាពីស្ថានសួគ៌មក ... ខ្ញុំស្វែងរកនំប៉័ងនៃសេចក្តីមេត្តានោះ ... ពួកអ៊ីស្រាអែលបានហៅនំប៉័ងនោះថា នំម៉ាណា ដែលមានន័យថា “នោះជាអ្វីហ្ន?” នេះក៏ជាសំណួរដែលខ្ញុំកំពុងសួរដែរ ...ព្រះអង្គបានប្រទានសេចក្តីមេត្តា ប៉ុន្តែ តើសេចក្តីមេត្តានោះគឺជាអ្វី?”
រឿងក្នុងកណ្ឌគម្ពីរនិក្ខមនំបាននិយាយច្រើន អំពីសេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះ។ ទីមួយ ព្រះអង្គបានសន្យាថា នឹងប្រទានសេចក្តីមេត្តាដល់ពួកអ៊ីស្រាអែល។ គឺដូចដែលព្រះអង្គប្រាប់ពួកគេថា “នៅល្ងាចនេះ ឯងរាល់គ្នានឹងបានបរិភោគសាច់ លុះដល់ព្រឹកឡើង នោះនឹងចំអែតដោយនំប៉័ង”(និក្ខមនំ ១៦:១២)។ ហើយទីពីរ សេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះអង្គអាចធ្វើឲ្យយើងភ្ញាក់ផ្អើល។ “គេមិនស្គាល់ជាអ្វីទេ”(ខ.១៥)។ សេចក្តីមេត្តាច្រើនតែមានលក្ខណៈខុសពីអ្វីដែលយើងបានគិតដល់។ តែសេចក្តីមេត្តានៅតែជាសេចក្តីមេត្តា។ សម្រាប់ពួកអ៊ីស្រាអែល សេចក្តីមេត្តានោះបានបង្ហាញចេញមក ក្នុងលក្ខណៈជានំម៉ាណានៅពេលព្រឹក។ សម្រាប់កញ្ញាចេន គាត់បានសរសេរថា ព្រះអង្គបានបង្ហាញចេញសេចក្តីមេត្តា ក្នុងលក្ខណៈជាភួយ ដែលមិត្តភក្តិរបស់គាត់បានឲ្យ និងដៃរបស់ម្តាយគាត់ដែលថែទាំគាត់។—JOHN BLASÉ
តើសេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះ បានធ្វើឲ្យអ្នកភ្ញាក់ផ្អើលដូចម្តេចខ្លះ?
តើអ្នកស្វែងរកសេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះ នៅក្នុងផ្នែកណានៃជីវិតរបស់អ្នក?
ឱព្រះដែលមានសេចក្តីមេត្តា ទូលបង្គំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដែលបានប្រទាន
សេចក្តីមេត្តាដល់ទូលបង្គំ។ សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំឲ្យរកឃើញសេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះអង្គ ក្នុងលក្ខណៈជាអ្វីមួយ។
FOR FURTHER STUDY, READ A CHILD’S COMPASSION AT DISCOVERODB.ORG.
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : សុភាសិត ១៦-១៨ និង ២កូរិនថូស ៦
ល្ងាច
តើលំបាកដល់ពេលណាទៀត? ហេតុអ្វី? (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
September 13, 2025
«ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ តើត្រូវឲ្យទូលបង្គំអំពាវនាវដល់កាលណាទៀត ឥតទ្រង់ឆ្លើយតបសោះដូច្នេះ ទូលបង្គំស្រែកដល់ទ្រង់អំពីការច្រឡោត តែទ្រង់មិនជួយសង្គ្រោះឡើយ ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ឲ្យទូលបង្គំឃើញអំពើទុច្ចរិត ហើយឲ្យទូលបង្គំមើលឃើញតែសេចក្តីទំនាស់ចិត្តដូច្នេះ» (ហាបាគុក ១:២-៣)។
យើងងាយនឹងសន្និដ្ឋានថា យើងស្ថិតនៅឆ្ងាយដាច់ស្រឡះពីរឿងរ៉ាវដែលបានពិពណ៌នាក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់។ ប៉ុន្តែ ពេលយើងអានពាក្យបណ្ដឹងរបស់លោក ហាបាគុក ក្នុងខគម្ពីរនេះ យើងអាចដឹងថា ទោះយើងស្ថិតនៅឆ្ងាយពីរឿងទាំងនោះ ទាំងខាងផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្រ និងភូមិសាស្ត្រក៏ដោយ ក៏យើងមិនស្ថិតនៅឆ្ងាយពីស្ថានភាពដែលគាត់បានជួបប្រទះឡើយ។
លោក ហាបាគុក បានពិពណ៌នាអំពីបញ្ហារបស់មនុស្សក្នុងចំណោមរាស្ត្ររបស់ព្រះ។ ពួកគេបានវង្វេងចេញពីការរៀបចំរបស់ព្រះ ហើយបញ្ហានេះហាក់ដូចជាចេះតែបន្តទៅមុខទៀតដោយគ្មានទីបញ្ចប់។ អ្វីដែលកាន់តែអាក្រក់ជាងនេះទៀតនោះ គឺព្រះអម្ចាស់ហាក់ដូចជាមិនបានធ្វើអន្តរាគមន៍សោះ។ បញ្ហាដែលហោរា ហាបាគុក បានលើកឡើងនេះមានពីរផ្នែកគឺ ការរៀបចំពេលវេលារបស់ព្រះ (តើព្រះអង្គទ្រាំទ្រនឹងអំពើទុច្ចរិតនេះរហូតដល់ពេលណា?) និងការទ្រាំទ្ររបស់ព្រះអង្គ (ហេតុអ្វីព្រះអង្គទ្រាំទ្រអំពើទុច្ចរិតនេះ?)។ សំណួរទាំងនេះក៏អាចចេញពីបបូរមាត់របស់អ្នកជឿព្រះជាច្រើនដែលកំពុងងឿងឆ្ងល់អំពីរឿងដែលពួកគេមើលឃើញក្នុងពួកជំនុំដូចជា «តើរឿងនេះនឹងបន្តកើតឡើងដល់ពេលណា? ហេតុអ្វីព្រះដ៏ល្អមានក្រមសីលធម៌ និងមានគ្រប់ចេស្ដា ដែលយើងបម្រើ មានការទ្រាំទ្រចំពោះភាពពុករលួយខាងវិញ្ញាណ និងក្រមសីលធម៌ ក្នុងចំណោមមនុស្សដែលតាំងខ្លួនជាអ្នកដើរតាមព្រះអង្គ?»
តើអ្នកធ្លាប់តយុទ្ធនឹងសំណួរដូចនេះទេ? មិនមែនមានតែអ្នកទេ ដែលជួបរឿងនេះ។ នេះមិនមែនជាបញ្ហាថ្មីទេ។ រាស្ត្រដ៏ស្មោះត្រង់របស់ព្រះបានតយុទ្ធនឹងសំណួរនេះ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងមូល។ សូមយើងធ្វើការសង្កេតមើលពីរយ៉ាង ដែលមានប្រយោជន៍ចំពោះយើង ខណៈពេលដែលយើងប្រឈមមុខដាក់សំណួរអំពី «ពេលវេលា» នៃជីវិតរបស់យើង។
ទីមួយ យើងអាចអរព្រះគុណព្រះ ដែលមិនកំណាញ់ ក្នុងការឆ្លើយតបការអធិស្ឋានរបស់យើង តាមពេលវេលាដែលយើងចង់បាន។ ការពន្យារពេលរបស់ព្រះអង្គ គឺតែងតែមានគោលបំណង។ គំនិតរបស់ព្រះអង្គតែងតែលើសពីសមត្ថភាពដែលយើងអាចយល់បាន។ ព្រះអង្គអាចពន្យារពេល ដើម្បីឲ្យយើងអាចជម្រុះចោលភាពអាត្មានិយម ឬការមិនស្តាប់បង្គាប់ក្នុងផ្នែកណាមួយនៃជីវិតយើង ឬដើម្បីបង្រៀនយើងឲ្យទុកចិត្តព្រះអង្គ ឬក៏ជួយរំដោះយើងឲ្យរួចពីសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នារបស់យើង។ ហេតុនេះហើយ ព្រះគម្ពីរបានត្រាស់ហៅយើងជាញឹកញាប់ឲ្យទុកចិត្តព្រះអង្គ។ យើងអាចជម្នះការខកចិត្ត បរាជ័យ និងការយល់ច្រឡំរបស់យើង ដោយទុកចិត្តលើគោលបំណងដ៏អស់កល្បរបស់ព្រះអង្គ។
ទីពីរ យើងអាចយកគំរូតាមហោរា ហាបាគុក ក្នុងការទូលសូមជំនួយរបស់ព្រះអង្គ។ ហោរា ហាបាគុក នាំពាក្យបណ្តឹងរបស់គាត់ ថ្វាយដល់ព្រះអម្ចាស់ ហើយយើងក៏ត្រូវយកគំរូតាមព្រះអង្គផងដែរ។ គឺដូចដែលអ្នកនិពន្ធបទគម្ពីរទំនុកតម្កើងបានពោលថា «សេចក្តីជំនួយរបស់ខ្ញុំមកតែពីព្រះយេហូវ៉ាទេ គឺជាព្រះដែលបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី» (ទំនុកតម្កើង ១២១:២)។
បទគម្ពីរទំនុកតម្កើងបានចែងអំពីអ្នកកោតខ្លាចព្រះជាច្រើន ដែលបាននាំការភាន់ភាំង និងសំណួររបស់ខ្លួនមកថ្វាយដល់ព្រះ។ ការនេះក៏បានអនុញ្ញាតឲ្យយើងធ្វើដូចពួកគេផងដែរ។ ព្រះអង្គយល់ពីអារម្មណ៍របស់យើង ពេលយើងស្រែកឡើងថា «ឱព្រះអង្គអើយ តើដល់ពេលណាទៀត?» «តើហេតុអ្វី?» ព្រះអង្គបានប្រទានចម្លើយប្រសើរបំផុតដល់យើងនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវ និងក្នុងជ័យជម្នះរបស់ទ្រង់។ ព្រះអង្គចូលចិត្តធ្វើឲ្យពន្លឺនៃក្តីអំណរ និងក្តីសង្ឃឹមកើតមានឡើងវិញ នៅពេលព្រឹកព្រលឹម បន្ទាប់ពីភាពងងឹតនៃទុក្ខសោក ពេលយប់បានកន្លងផុតទៅ។ ដូចនេះ ពេលណាអ្នកមើលមកចិត្ត ឬជីវិតរបស់អ្នក ឬមើលទៅពួកជំនុំ ហើយបានទទួលការប៉ះពាល់ចិត្តឲ្យចោទសួរថា «ឱព្រះអម្ចាស់ តើទូលបង្គំត្រូវយំដល់ពេលណា?» អ្នកអាចរកឃើញការកម្សាន្តចិត្តនៅក្នុងសេចក្តីពិតដែរថា ៖
ព្រះអម្ចាស់តែងតែគង់នៅលើបល្ល័ង្ក
ហើយមិនដែលភ្លេចកូនព្រះអង្គឡើយ
ទោះទុក្ខលំបាកបានសង្កត់ពីលើយើង ហើយបន្ទុកបានធ្វើឲ្យយើងពិបាកចិត្តយ៉ាងណាក៏ដោយ
ក៏ព្រះអង្គនឹងមិនចាកចោលយើងឲ្យនៅកំព្រាឡើយ។1
ខគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ទំនុកតម្កើង ១២១
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ពួកចៅហ្វាយ ១៦-១៨ និងយ៉ូហាន ៥:២៥-៤៧