ព្រឹក
រឿងនិទានដាស់តឿនចិត្ត
ដោយSheridan Voysey
October 9, 2025
សាស្តា ៥:១៣-២០
មានការអាក្រក់យ៉ាងធ្ងន់១មុខ ដែលយើងបានឃើញនៅក្រោមថ្ងៃ គឺមានទ្រព្យសម្បត្តិដែលម្ចាស់រក្សាទុកដរាបដល់កើតអន្តរាយដល់ខ្លួន។ សាស្តា ៥:១៣
ក្នុងខ្សែភាពយន្តចាស់មួយ មានចំណងជើងថា ពលរដ្ឋខេន លោកឆាល ហ្វូស្ទ័រ ខេន(Charles Foster Kane) បានបង្គរទ្រព្យសម្បត្តិទុក និងស្វែងរកអំណាច តាមរយៈការបង្កើតក្រុមហ៊ុនកាសែតធំមួយ។ រឿងនេះបានធ្វើឲ្យខ្ញុំនឹកចាំបទគម្ពីរសាស្តា ២:៤-១១ ត្រង់ចំណុចដែលថា លោកខេន បានធ្វើឲ្យខ្លួនសប្បាយអស់ដៃ ដោយសាងសង់វិមានដ៏ធំស្កឹមស្កៃ មានសួរច្បារធំៗ ដែលមានពេញដោយស្នាដៃសិល្បៈដែលមានតម្លៃ។
អ្វីដែលលោកខេន ពិតជាចង់បាននោះគឺការសរសើរ គឺមិនខុសពីមហាសេដ្ឋីដទៃទៀតទេ។ គាត់បានចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិជាច្រើន ដើម្បីភាពជោគជ័យក្នុងអាជីពនយោបាយរបស់គាត់ នៅពេលដែលគាត់បរាជ័យក្នុងការបោះឆ្នោត គាត់ក៏បានដោះសារដើម្បីការពារខ្លួនឯងថា គាត់បរាជ័យដោយសារគេក្លែងបន្លំក្នុងការបោះឆ្នោត។ គាត់បានសាងសង់សាលមហោស្រពអូប៉េរ៉ាសម្រាប់ប្រពន្ធគាត់ ហើយបានបង្ខំនាងឲ្យធ្វើជាអ្នកចម្រៀងអាជីព ដើម្បីឲ្យគេសរសើរគាត់ ទោះវាមិនសក្ដិសមនឹងអំណោយទានរបស់នាងក៏ដោយ។ រឿងរបស់លោកខេនក៏បានធ្វើឲ្យខ្ញុំនឹកចាំកណ្ឌគម្ពីរសាស្តា ដែលបានចែងថា ទ្រព្យសម្បត្តិបំផ្លាញមនុស្សដែលខំដេញតាម និងបង្គរវាទុក ដោយចិត្តលោភ(៩:១០-១៥) ដោយធ្វើឲ្យពួកគេ “ត្រូវរោយរៀវទៅក្នុងសេចក្ដីងងឹត” និង “ក្រហល់ក្រហាយចិត្តផង”(៥:១៧)។ នៅចុងបញ្ចប់នៃរឿងនេះ លោកឆាលី ខេន ក៏បានធ្លាក់ខ្លួនរស់នៅម្នាក់ឯង ក្នុងប្រាសាទនោះ ដោយភាពឯកោ និងចិត្តក្រហល់ក្រហាយ។
រឿងពលរដ្ឋខេន បានបញ្ចប់ដោយការបង្ហាញឲ្យយើងដឹងថា លោកខេនបានខិតខំដេញតាមទ្រព្យសម្បត្តិ ដើម្បីបំពេញចន្លោះប្រហោងក្នុងចិត្តគាត់ ដែលកើតឡើងពីការបាត់បង់សេចក្តីស្រឡាញ់របស់ឪពុកម្តាយគាត់ តាំងពីក្មេងមក។ អ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរសាស្តាក៏បានបកស្រាយផងដែរថា ព្រះវរបិតានៃយើងបាន “ធ្វើឲ្យចិត្តគេសង្ឃឹមដល់អស់កល្បទៅមុខ”(៣:១១) ហើយទាល់តែមានព្រះអង្គ ទើបជីវិតយើងមានអំណរ(២:២៥)។ រឿងនិទានរបស់លោកខេន បានដាស់តឿនយើងរាល់គ្នា មិនឲ្យស្វែងរកភាពស្កប់ស្កល់ តាមរយៈទ្រព្យសម្បត្តិ និងអំណាចឡើយ តែតាមរយៈព្រះមួយអង្គ ដែលបានចាក់បង្ហូរសេចក្តីស្រឡាញ់ចូលទៅក្នុងចិត្តយើង(រ៉ូម ៥:៥)។—Sheridan Voysey
តើអ្នកមើលឃើញជីវិតអ្នកបានត្រាប់តាមលោកឆាលី ខេន ដូចម្តេចខ្លះ?
តើអ្នកមានតម្រូវការខាងវិញ្ញាណអ្វីខ្លះ ដែលព្រះអង្គត្រូវបំពេញឲ្យអ្នកនៅថ្ងៃនេះ?
ឱព្រះនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ សូមព្រះអង្គអត់ទោសឲ្យទូលបង្គំ ដែលចង់ឲ្យខ្លួនឯងសំខាន់
តាមរយៈការទិញអ្វីៗ ឬស្វែងរកការសរសើរ។ មានតែព្រះអង្គទេដែលអាចបំពេញតម្រូវការខាងវិញ្ញាណរបស់ទូលបង្គំបាន!
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : អេសាយ ៣២-៣៣ និង កូល៉ុស ១
ប្រភេទ
ល្ងាច
បានធានាដោយពាក្យសម្បថ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
October 9, 2025
«ដែលទ្រង់មានព្រះហឫទ័យសង្វាតលើសទៅទៀត ចង់សំដែងឲ្យពួកគ្រងសេចក្ដីសន្យាទុកជាមរដក បានឃើញព្រះទ័យសំរេចរបស់ទ្រង់ថា មិនចេះប្រែប្រួលឡើយ នោះទ្រង់ក៏បញ្ចូលពាក្យសម្បថដូច្នោះដែរ ដើម្បីឲ្យយើងរាល់គ្នា ដែលបានរត់មកចាប់កាន់សេចក្ដីសង្ឃឹម ដែលដាក់នៅមុខយើង ទុកជាទីជ្រកកោន បានសេចក្ដីកំឡាចិត្តឡើងជាខ្លាំង ដោយសារសេចក្ដីទាំង២មុខនេះដ៏មិនចេះប្រែប្រួល ដែលខាងឯសេចក្ដីទាំង២នោះ ព្រះទ្រង់កុហកពុំបានទេ យើងខ្ញុំមានសេចក្ដីសង្ឃឹមនោះ ទុកដូចជាយុថ្កានៃព្រលឹងដ៏ជាប់លាប់មាំមួន ដែលចូលទៅខាងក្នុងនៃវាំងនន» (ហេព្រើរ ៦:១៧-១៩)។
ពាក្យសម្បថមានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំង ចំពោះអ្នកធ្វើពាក្យសម្បថ និងអ្នកទទួលពាក្យសម្បថនោះ។ វាជាការសុំការគាំទ្រពីអំណាចខ្ពស់បំផុត ក្នុងគោលបំណងដើម្បីបំបាត់ការសង្ស័យទាំងអស់ ចំពោះពាក្យសម្ដីរបស់នរណាម្នាក់ ហើយធ្វើការបញ្ជាក់ថា ការសន្យានោះអាចទុកចិត្តបាន។ ទោះមនុស្សបានធ្វើការសច្ចាដែលគ្មានន័យដោយកុហក និងធ្វើបន្ទាល់ក្លែងក្លាយក៏ដោយ ក៏គេនៅតែត្រូវធ្វើការសច្ចា ដើម្បីបង្ហាញភាពអាចទុកចិត្តបាននៃពាក្យសម្ដីរបស់នរណាម្នាក់។
ជាការពិតណាស់ ពាក្យសម្បថមិនគ្រានតែល្អ ស្របតាមចរិតលក្ខណៈរបស់អ្នកធ្វើពាក្យសម្បថប៉ុណ្ណោះទេ។ ដូចនេះ យើងដឹងថា ព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះអាចឲ្យយើងទុកចិត្តបាន ដោយសារការពិតដែលថា ព្រះអង្គជាអ្នកសន្យា។ ព្រះអង្គមិនចាំបាច់ត្រូវធានាព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ទ្រង់ ដោយពាក្យសម្បថនោះទេ ដូចនេះ ព្រះបន្ទូលសន្យាតែម្យ៉ាង គឺគ្រប់គ្រាន់ល្មមនឹងឲ្យយើងជឿព្រះអង្គហើយ។ ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គបានធ្វើថែមមួយជំហានទៀត ដោយសម្បថដោយព្រះនាមទ្រង់ ព្រោះព្រះអង្គមិនអាចស្បថដោយឈ្មោះនរណាម្នាក់ ហើយក៏គ្មាននាមអ្វីធំជាងព្រះនាមព្រះអង្គដែរ។
ព្រះអង្គបាននាំយើងចេញពីពិភពនៃភាពអស់សង្ឃឹម ចូលទៅក្នុងពិភពពិតនៃសេចក្តីសង្ឃឹម និងយុថ្កានៃវិញ្ញាណយើងក៏បានជាប់នៅ និងច្បាស់លាស់។ គឺបានជាប់នឹងព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះ ដែលមិនអាចផ្លាស់ប្ដូរបាន ហើយក៏ជាប់នឹងពិភពនៃស្ថានសួគ៌ដែលមើលមិនឃើញ ដោយព្រះដែលមិនអាចកុហក។ តាមពិត ព្រះបន្ទូលសន្យាទាំងនេះមានភាពជាប់លាប់យ៉ាងខ្លាំង បានជាការចែកចាយព្រះបន្ទូលសន្យានេះដល់អ្នកដទៃ ក្នុងការផ្សាយដំណឹងល្អ គឺបានធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ចិត្តពួកគេ ព្រោះយើងកំពុងរស់នៅក្នុងលោកីយ៍ ដែលមានពេញដោយភាពអស់សង្ឃឹម និងវប្បធម៌ដែលព្យាយាមគ្របបាំងការមិនពេញចិត្ត ដោយការញញឹមក្លែងក្លាយ ការដើរកម្សាន្ត និងសម្ភារៈនិយម។
ពិតជាអស្ចារ្យណាស់ ដែលយើងអាចធ្វើជាមនុស្ស ដែលចាក់ឫសក្នុងជំនឿ ដោយមានព្រះបន្ទូលសន្យាធ្វើជាយុថ្កា។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ សក្តិសមនឹងឲ្យយើងជឿ ហើយអាចដឹងថា សេចក្ដីសន្យារបស់ព្រះ «ក៏នៅសុទ្ធតែជា «បាទ» ក្នុងទ្រង់ ហើយ «អាម៉ែន» ក្នុងទ្រង់» (២កូរិនថូស ១:២០) ដែលព្រះជន្ម និងការសុគតរបស់ព្រះអង្គព្រមទាំងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ និងការយាងឡើងនគរស្ថានសួគ៌វិញ បាននាំមកនូវជ័យជម្នះដ៏អស្ចារ្យ និងអស់កល្បជានិច្ច។
តើព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសន្យាចំពោះអ្នកត្រង់ចំណុចណា ដែលអ្នកពិបាកជឿ និងសង់ជីវិតអ្នកពីលើ? ចូរចាំថា នរណាជាអ្នកប្រទានព្រះបន្ទូលសន្យានោះ។ ព្រះអង្គជាព្រះ ដែលបានសន្យាចំពោះលោកអ័ប្រាហាំ ជាមនុស្សដែលគ្មានកូនក្នុងវ័យចាស់ថា កូនចៅជំនាន់ក្រោយរបស់គាត់ នឹងមានគ្នាច្រើនដូចជាផ្កាយនៅលើមេឃ ហើយក៏ធ្វើតាមព្រះបន្ទូលសន្យានោះ។ ព្រះអង្គក៏ជាព្រះដែលបានស្បថចំពោះសាវ័ករបស់ព្រះអង្គថា ព្រះអង្គនឹងត្រូវគេបដិសេធ ហើយធ្វើគុត ហើយបីថ្ងៃក្រោយមក ព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ហើយព្រះអង្គក៏បានធ្វើតាមព្រះបន្ទូលសន្យានេះ។
ចូរយើងរង់ចាំព្រះដែលបានប្រទានព្រះបន្ទូលសន្យាដែលយើងពិបាកជឿ។ ចូរយើងចាំថា ព្រះអង្គមានលក្ខណៈដូចម្ដេច។ នេះជាយុថ្កាសម្រាប់វិញ្ញាណរបស់អ្នក និងជាក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់ពេលអនាគតរបស់អ្នក។
ខគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ទំនុកតម្កើង ១០៥
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ អេសេគាល ៤៧-៤៨ និងយ៉ូហាន ២០