ព្រឹក
ឥរិយាបថនៃការអធិស្ឋាន
ដោយTom Felten
October 18, 2025
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : អេសាយ ៥៣-៥៥ និង ២ថែស្សាឡូនិច ១
២របាក្សត្រ ២០:៥-១២
នោះយ៉ូសាផាតទ្រង់ក្រាបព្រះភក្ត្រចុះដល់ដី ... ក៏ក្រាបថ្វាយបង្គំនៅចំពោះព្រះយេហូវ៉ាដែរ។ ២របាក្សត្រ ២០:១៨
ការតយុទ្ធនឹងជំងឺប្រចាំកាយអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ បានធ្វើឲ្យជីមមី(Jimmy) មានការហត់នឿយយ៉ាងខ្លាំង។ ទោះគាត់មានចិត្តចង់ចំណាយពេលជាមួយព្រះ រៀងរាល់ពេលព្រឹក ដោយអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះអង្គ និងជញ្ជឹងគិតព្រះបន្ទូលក្តី គាត់មានការពិបាកក្នុងការអង្គុយនៅលើកៅអី ដោយមិនដឹងថា ត្រូវអង្គុយដូចម្តេចកុំឲ្យមានការឈឺចាប់។ គាត់បានត្រឡប់ខ្លួនចុះឡើងៗនៅលើកៅអី នៅតែមិនអាចមានអារម្មណ៍ធូរស្បើយ។ ទីបំផុត គាត់ក៏បានលត់ជង្គង់ចុះ ដោយអស់សង្ឃឹម។ ខណៈពេលដែលគាត់លត់ជង្គង់ចុះ ឥរិយាបថនៃការអធិស្ឋានដូចនេះបានកាត់បន្ថយការឈឺចុកចាប់នោះ។ នៅពេលព្រឹក នៅថ្ងៃក្រោយៗទៀត ជីមមីក៏បានចំណាយពេលជាមួយព្រះ ដោយការលត់ជង្គង់អធិស្ឋាន ដោយទទួលបានការកម្សាន្តចិត្ត ខណៈពេលដែលគាត់ស្រែករកព្រះអង្គ ដោយការអធិស្ឋាន។
ស្តេចយ៉ូសាផាត ជាស្តេចនគរយូដា ទ្រង់ក៏ប្រឈមមុខដាក់សង្គ្រាមផងដែរ គឺមិនមែនជាការតយុទ្ធនឹងការឈឺចាប់ផ្លូវកាយទេ តែជាការប្រឈមមុខដាក់ការគំរាមកំហែងរបស់សត្រូវ(២របាក្សត្រ ២០:១-២)។ ទ្រង់“ភ័យខ្លាច ហើយតាំងព្រះទ័យស្វែងរកព្រះយេហូវ៉ា”(ខ.៣)។ ប្រជាជនក្នុងនគរយូដា “ក៏មូលគ្នាមករកទីពឹងដល់ព្រះយេហូវ៉ា”(ខ.៤)។ ព្រះអម្ចាស់ក៏បានឮការអធិស្ឋានរបស់ពួកគេ ហើយព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គ ក៏បានគង់សណ្ឋិតនៅលើពួកលេវីម្នាក់ ឈ្មោះ យ៉ាហាសៀល ដែលបាននាំព្រះរាជសារនៃការកម្សាន្តចិត្តពីព្រះអង្គ ទៅប្រកាសដល់ស្តេចថា “កុំឲ្យភ័យខ្លាចអ្វីឡើយ ក៏កុំឲ្យស្រយុតចិត្ត ដោយព្រោះពួកធំទាំងម្ល៉េះនេះដែរ ... ពីព្រោះព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់គង់នៅជាមួយនឹងអ្នករាល់គ្នាហើយ”(ខ.១៥,១៧)។ ស្តេចយ៉ូសាផាត “ទ្រង់ក្រាបព្រះភក្ត្រចុះដល់ដី ហើយពួកយូដា នឹងពួកអ្នកនៅក្រុងយេរូសាឡិមទាំងអស់គ្នា ក៏ក្រាបថ្វាយបង្គំនៅចំពោះព្រះយេហូវ៉ាដែរ”(ខ.១៨)។
ក្នុងពេលដ៏ឈឺចាប់ និងមានបញ្ហាប្រឈម ជាញឹកញាប់ យើងអាចដកពិសោធន៍ជាមួយនឹងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះគង់នៅក្បែរយើង តាមរបៀបដ៏មានអំណាច។ យើងអាចស្វែងរកការកម្សាន្តចិត្ត និងសន្តិភាពក្នុងព្រះអង្គ ខណៈពេលដែលព្រះអង្គជួយយើង ឲ្យចុះចូលបំណងព្រះទ័យរបស់ព្រះអង្គ និងរស់នៅដោយឥរិយាបថនៃការអធិស្ឋាន និងការពឹងផ្អែកលើជំនួយរបស់ព្រះអង្គ ក្នុងចិត្តយើង។—Tom Felten
តើព្រះទ្រង់បានកម្សាន្តចិត្តអ្នកទេ នៅពេលដែលអ្នកអធិស្ឋានទៅរកព្រះអង្គ?
តើមានរឿងដ៏ឈឺចាប់អ្វីខ្លះ ដែលអ្នកអាចថ្វាយដល់ព្រះអង្គនៅថ្ងៃនេះ?
ឱព្រះនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ ទូលបង្គំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដែលបានបំពេញតម្រូវការ
និងកម្សាន្តចិត្តទូលបង្គំ នៅពេលដែលទូលបង្គំអធិស្ឋានទៅរកព្រះអង្គ។
ប្រភេទ
ល្ងាច
ត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ឆ្លើយតប(សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
October 18, 2025
«ដូច្នេះ ចូរក្រវាត់គំនិតអ្នករាល់គ្នាឲ្យមាំមួនចុះ ទាំងដឹងខ្លួន ហើយឲ្យមានសេចក្ដីសង្ឃឹមគ្រប់ជំពូក ដល់ព្រះគុណដែលត្រូវផ្ដល់មកដល់អ្នករាល់គ្នា ក្នុងកាលដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទ្រង់លេចមកផង» (១ពេត្រុស ១:១៣)។
ការហ្វឹកហាត់ ដើម្បីក្លាយជាអ្នកបើកយន្តហោះ តម្រូវឲ្យមានការរៀបចំដ៏តឹងរ៉ឹងអស់រយៈពេលជាច្រើនម៉ោង។ ការហ្វឹកហាត់មួយចំនួនប្រព្រឹត្តទៅក្នុងបន្ទប់កុំព្យូទ័រដែលធ្វើឲ្យគេមានអារម្មណ៍ដូចនៅក្នុងយន្តហោះពិត ដោយបង្កើតឲ្យមានភាពតានតឹងក្នុងកម្រិតខ្ពស់ល្មមនឹងធ្វើឲ្យមានការបែកញើស និងសម្ពាធ។ ហេតុអ្វីអ្នកបើកយន្តហោះត្រូវឆ្លងកាត់ការហ្វឹកហាត់តឹងរ៉ឹងដូចនេះ? គឺដើម្បីឲ្យពួកគេអាចរៀនធ្វើការសម្រេចចិត្តបានត្រឹមត្រូវនៅក្នុងពេលដ៏សំខាន់ដែរ។
នៅក្នុងបញ្ហានៃសេចក្តីបរិសុទ្ធ មនុស្សច្រើនតែធ្លាក់ចូលក្នុងអំពើបាបដោយសារពួកគេព្យាយាមធ្វើការសម្រេចចិត្តសំខាន់ៗក្នុងពេលដែលតានតឹងខ្លាំង។ ការធ្វើដូចនេះនឹងបរាជ័យ។ បើយើងចង់រក្សាសេចក្តីបរិសុទ្ធ យើងចាំបាច់ត្រូវធ្វើការសម្រេចចិត្តទុកជាមុន និងផ្អែកទៅលើព្រះបន្ទូលព្រះ។ ហេតុនេះហើយ សាវ័ក ពេត្រុស បានប្រាប់យើងឲ្យរៀបចំគំនិតឲ្យមាំមួនទាំងដឹងខ្លួន។ អាចនិយាយម្យ៉ាងទៀតថា យើងចាំបាច់ត្រូវគ្រប់គ្រងគំនិតរបស់យើង ដោយតាមដានដំណើរការនៃការគិតរបស់យើង ដើម្បីឲ្យយើងអាចដេញតាមការអ្វីដែលល្អ ហើយរត់គេចការអ្វីដែលអាក្រក់។
បើយើងមិនបានហ្វឹកហាត់ការគិតទុកជាមុន នោះយើងនឹងងាយចាញ់ការល្បួង និងជួបការខកចិត្ត។ យើងនឹងច្រើនតែធ្វើការសម្រេចចិត្តដែលពិបាកដែលធ្វើឲ្យមានការផ្លាស់ប្ដូរក្នុងជីវិត ក្នុងពេលដែលតានតឹងបំផុត ពេលណាអារម្មណ៍របស់យើងកញ្ជ្រោលឡើង ហើយហេតុផលរបស់យើងពេញដោយភាពស្រពេចស្រពិល។ ប៉ុន្តែ ជីវិតដែលបរិសុទ្ធមិនកើតមានដោយចៃដន្យទេ តែវាមានការប្ដេជ្ញាចិត្តដាច់ខាត ដែលជំរុញដោយព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះ និងទទួលការដឹកនាំពីព្រះបន្ទូលព្រះអង្គ ហើយអាចធ្វើបានដោយព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអង្គ។
យើងចាំបាច់ត្រូវធ្វើការប្ដេជ្ញាចិត្តចំពោះសេចក្តីបរិសុទ្ធ គឺដូចដែលអ្នកនិពន្ធបទគម្ពីរទំនុកតម្កើងបានប្រកាសថា «ទូលបង្គំបានស្បថហើយ ក៏នឹងសំរេចតាមថា ទូលបង្គំនឹងកាន់តាមបញ្ញត្តដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់» (ទំនុកតម្កើង ១១៩:១០៦)។ ចូរធ្វើការប្ដេជ្ញាចិត្តជាមុនសិន ដើម្បីកុំឲ្យយឺតពេល។
ហើយការប្ដេជ្ញាចិត្តដែលយើងត្រូវមាននោះគឺ ត្រូវប្ដេជ្ញាចិត្តរស់នៅកណ្ដាលផ្លូវចង្អៀត មិនមែនរស់នៅលើចិញ្ចើមផ្លូវជាប់មាត់ជ្រោះនោះទេ។ បុរសវ័យក្មេងក្នុងបទគម្ពីរសុភាសិតជំពូក៧ ដែលបានធ្លាក់ចូលក្នុងការល្បួងរបស់ស្ត្រីរកស៊ីផ្លូវភេទ កំពុងរស់នៅលើចិញ្ចើមផ្លូវជាប់មាត់ជ្រោះ ដោយគាត់ «កំពុងតែដើរទៅតាមជ្រុងផ្លូវរបស់ស្ត្រីនោះ ក៏ដំរង់ទៅឯផ្ទះនាង» (សុភាសិត ៧:៥, ៨-៩)។
ព្រះគម្ពីរបានបង្រៀនយ៉ាងច្បាស់ថា យើងមិនត្រូវទៅកន្លែងមិនត្រូវទៅ នៅពេលដែលមិនត្រូវទៅនោះទេ។ នៅក្នុងដំណើរនៃសេចក្តីបរិសុទ្ធ យើងនឹងមិនទទួលបានអ្វីឡើយ ពីការរស់នៅលើចិញ្ចើមផ្លូវជាប់មាត់ជ្រោះ។ ចូរធ្វើការប្ដេជ្ញាចិត្តមុនពេលអ្នកជួបការល្បួង ដើម្បីពេលណាថ្ងៃអាក្រក់មកដល់ អ្នកនឹងបានត្រៀមខ្លួនជាស្រេច ដើម្បីនិយាយថា «ទេ! ខ្ញុំបានធ្វើការសម្រេចចិត្តរួចជាស្រេចហើយ»។ ចូរឲ្យជីវិតរបស់អ្នកនៅតែបន្តដំណើរជាប់នៅលើកណ្ដាលផ្លូវចង្អៀត ហើយប្ដេជ្ញាចិត្តថា អ្នកនឹងមិនរេរាទៅស្តាំ ឬទៅឆ្វេងទេ។ នៅថ្ងៃដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទយាងមកវិញ ហើយដោយព្រះគុណរបស់ទ្រង់ នៅពេលដែលរាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គនឹងបានឈរនៅមុខបល្ល័ង្ករបស់ព្រះអង្គ គ្មាននរណាម្នាក់និយាយថា ការដេញតាមសេចក្តីបរិសុទ្ធគឺជារឿងឥតប្រយោជន៍នោះទេ។
ខគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ សុភាសិត ៧
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ១សាំយ៉ូអែល ១៥-១៦ និង២ពេត្រុស ១