ព្រឹក
ការឆ្លើយតប ដោយចិត្តអត់ធ្មត់
ដោយTim Gustafson
December 2, 2025
សុភាសិត ១៥:១-៤,២៣-២៨
ឯអណ្ដាតដ៏លំហើយ នោះជាដើមឈើនៃជីវិត ។ សុភាសិត ១៥:៤
កាលពីក្មេង អ្នកកាសែតឈ្មោះ សាបាស្ទាន ជុងហ្គ័រ(Sebastian Junger) បានធ្វើដំណើរក្នុងទឹកដីសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយក៏បានសរសេរអត្ថបទ ស្តីអំពីការធ្វើដំណើរនោះ។ ថ្ងៃមួយ ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៨០ គាត់បានចូលទៅក្នុងបន្ទប់ទឹកមួយ ក្នុងតំបន់ផ្លូរីដា ឃី ឃើញរូបគំនូរ និងអក្សរជាច្រើនដែលគេបានសរសេរដោយក្តីសម្អប់ នៅលើជញ្ជាំង។ ភាគច្រើននៃសំណេរទាំងនោះ គឺសំដៅទៅរកជនអន្តោប្រវេសន៍មកពីប្រទេសគុយបា។ ប៉ុន្តែ មានសារមួយនោះ ទំនងសរសេរដោយជនជាតិគុយបា មានភាពលេចធ្លោជាងគេ។ ក្នុងសារនោះគាត់ឃើញគេសរសេរថា “អរព្រះគុណព្រះអង្គ ដែលប្រជាជនផ្សេងទៀត ក្នុងប្រទេសនេះ បានស្វាគមន៍ខ្ញុំ កាលពីឆ្នាំ១៩៦២ ដោយភាពកក់ក្តៅ និងការយកចិត្តទុកដាក់”។ លោកជុងហ្គ័របានសង្កេតឃើញថា “គេបានឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីរឿងអាក្រក់បំផុតរបស់ប្រទេសអាមេរិក នៅលើជញ្ជាំងបន្ទប់ទឹកនោះ តែគេក៏បានបង្ហាញរឿងដែលល្អបំផុតផងដែរ”។
តើយើងត្រូវមានការឆ្លើយតបដូចម្តេចខ្លះ ចំពោះសំណេរដ៏ពិសពុល ដែលយើងបានជួបប្រទះជាញឹកញាប់យ៉ាងខ្លាំង? កណ្ឌគម្ពីរសុភាសិតបានផ្តល់ឲ្យយើង នូវការប្រឹក្សាប្រកបដោយប្រាជ្ញា សម្រាប់បញ្ហានេះ។ ស្តេចសាឡូម៉ូនដែលបាននិពន្ធបទគម្ពីរភាគច្រើនក្នុងកណ្ឌគម្ពីរនេះ បានដាក់វង់ក្រចក ក្នុងជំពូក១៥ ដោយការឆ្លុះបញ្ចាំងស្រដៀងនេះផងដែរថា “អណ្ដាតរបស់មនុស្សប្រាជ្ញ រមែងធ្វើឲ្យចំណេះបានពីរោះស្ដាប់”(ខ.២) “តែមាត់មនុស្សអាក្រក់បង្ហូរចេញជាសេចក្ដីអាក្រក់វិញ”(ខ.២៨)។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ជំពូកដដែលនេះបានចាប់ផ្តើមការបង្រៀន ដោយនិយាយអំពីថ្នាំបន្សាបសម្រាប់ថ្នាំពុលនោះថា “ពាក្យតបឆ្លើយដោយស្រទន់ នោះរមែងរំងាប់សេចក្ដីក្រោធទៅ”(ខ.១)។ ស្តេចសាឡូម៉ូនក៏បានកត់សំគាល់ផងដែរថា “អណ្ដាតដ៏លំហើយ នោះជាដើមឈើនៃជីវិត”(ខ.៤)។ ជានិច្ចជាកាល ការឆ្លើយតបដោយភាពអត់ធ្មត់គឺជាគន្លឹះ គឺដូចមានសេចក្តីចែងថា “ចិត្តរបស់មនុស្សសុចរិតរំពឹងគិតជាមុន ទើបឆ្លើយ”(ខ.២៨)។
តើព្រះទ្រង់អាចប្រើពាក្យសម្តីរបស់យើងដូចម្តេចខ្លះ នៅពេលដែលយើងទូលសូមព្រះអង្គជួយយើងថ្លឹងថ្លែងពាក្យសម្តី មុនពេលយើងនិយាយ ឬសរសេរពាក្យពេចន៍ដែលមានជាតិពិស ឬជាការវាយប្រហារ មកលើអ្នកដទៃ? ទាក់ទងនឹងសំណួរនេះ បទគម្ពីរសុភាសិតបានប្រាប់យើងថា “ពាក្យ១ម៉ាត់ដែលនឹងពោលត្រូវពេល នោះល្អណាស់ហ្ន៎”(ខ.២៣)។—Tim Gustafson
តើអ្នកមានប្រតិកម្មយ៉ាងណា នៅពេលដែលអ្នកមើលឃើញ ឬស្តាប់ឮពាក្យសម្តីដែលមានសេចក្តីសម្អប់?
តើអ្នកនឹងឆ្លើយតបតាមរបៀបខុសពីពេលមុនដូចម្តេចខ្លះ នៅពេលដែលអ្នកប្រឈមមុខដាក់សេចក្តីសម្អប់ នៅថ្ងៃក្រោយ?
ឱព្រះវរបិតា ទូលបង្គំងាយនឹងប្រញាប់តបតទៅគេវិញ ដោយកំហឹង។ សូមព្រះអង្គដឹកនាំទូលបង្គំដោយព្រះវិញ្ញាណព្រះអង្គ
ហើយជួយទូលបង្គំឲ្យថ្លឹងថ្លែងពាក្យសម្តីរបស់ទូលបង្គំប្រកបដោយប្រាជ្ញា មុននឹងឆ្លើយតបទៅគេវិញ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : អេសេគាល ៤២-៤៤ និង ១យ៉ូហាន ១
ល្ងាច
ស្គាល់ព្រះអាទិករ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
December 2, 2025
«ឯពន្លឺដ៏ពិត នោះគឺជាពន្លឺដែលបំភ្លឺដល់មនុស្សទាំងអស់ ដែលកើតមកក្នុងលោកីយ៍។ ទ្រង់បានគង់ក្នុងលោកីយ៍ ហើយលោកីយ៍ក៏កើតមកដោយសារទ្រង់ តែមិនស្គាល់ទ្រង់ទេ» (យ៉ូហាន ១:៩-១០)។
កណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អនីមួយៗ បានពណ៌នាជាលម្អិតអំពីព្រះជន្មរបស់ព្រះយេស៊ូវតាមរបៀបផ្សេងគ្នា តែក្នុងគោលបំណងដូចគ្នា គឺដូចដែលសាវ័ក យ៉ូហាន បានមានប្រសាសន៍ថា ព្រះគម្ពីរ «បានចែងទុកតែប៉ុណ្ណេះ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានជឿថា ព្រះយេស៊ូវជាព្រះគ្រីស្ទ គឺជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះពិត ហើយឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានជីវិត ដោយសារព្រះនាមទ្រង់ ដោយមានសេចក្ដីជំនឿ» (យ៉ូហាន ២០:៣១)។ គាត់បានសរសេរដូចនេះ នៅជិតចុងបញ្ចប់នៃកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អរបស់គាត់ ក្នុងគោលបំណងដើម្បីក្រើនរំឭកអ្នកអាននៅសម័យដើមថា ព្រះទ្រង់បានប្រើព្រះបន្ទូល ដើម្បីតាមរករាស្ត្រទ្រង់ ដោយព្រះគុណទ្រង់ ដើម្បីឲ្យយើងអាចស្គាល់ និងស្រឡាញ់ព្រះអង្គ។
ព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះដែលបានបង្កើតលោកីយ៍នេះ ហើយទ្រង់បានយាងចូលលោកីយ៍ តែលោកីយ៍មិនស្គាល់ទ្រង់ទេ។ ព្រះអង្គយាងចុះពីស្ថានសួគ៌មកដោយយកកំណើតជាមនុស្ស ទ្រង់បានដើរតាមផ្លូវនៅទីក្រុង និងស្រុកភូមិ ហើយក៏មានព្រះជន្មគង់នៅក្នុងចំណោមយើង ដើម្បីឲ្យយើងអាចរស់នៅជាមួយព្រះអង្គក្នុងពន្លឺ ជាជាងរស់នៅក្នុងភាពងងឹតអស់កល្បជានិច្ច។ ប៉ុន្តែ សព្វថ្ងៃនេះ ក៏មិនខុសពីកាលពី ២០០០ឆ្នាំមុនដែរ មានមនុស្សជាច្រើនមិនយល់អំពីទំហំនៃអំណោយទាននៃជីវិត ក្នុងលោកីយ៍នេះ ដែលព្រះគ្រីស្ទបានប្រទានដល់យើង បានជាពួកគេបដិសេធអំណោយនៃជីវិតអស់កល្បដែលព្រះគ្រីស្ទបានប្រសូតមកដើម្បីប្រទានដល់យើង ព្រោះពួកគេមិនស្គាល់ព្រះអង្គ។
ក្នុងកណ្ឌគម្ពីររ៉ូមដែលសាវ័ក ប៉ុល បានបង្រៀនថា «ដ្បិតអ្វីៗរបស់ទ្រង់ ដែលរកមើលមិនឃើញ តាំងពីកំណើតលោកីយ៍មក ទោះទាំងព្រះចេស្ដាដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច នឹងនិស្ស័យជាព្រះរបស់ទ្រង់ នោះឃើញច្បាស់វិញ ដោយពិចារណាយល់របស់ទាំងប៉ុន្មាន ដែលទ្រង់បានបង្កើតមក»។ ម្យ៉ាងទៀត ដោយសារព្រះគុណរបស់ព្រះដែលបានប្រទានដល់មនុស្សទាំងអស់ ស្នាព្រះហស្តរបស់ទ្រង់បានបង្ហាញភស្តុតាងគ្រប់គ្រាន់ល្មមនឹងនាំយើងទៅដល់ចំណុច ដែលយើងជឿព្រះ។ ហេតុនេះហើយ មនុស្សទាំងប្រុសស្រី មិនអាចដោះសាបានទេ (រ៉ូម ១:២០)។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សូម្បីតែក្នុងបរិបទនេះ សាវ័ក ប៉ុល បានបន្តនិយាយថា ទោះបុរស និងស្ត្រីទាំងឡាយ «បានស្គាល់ព្រះ នោះគេមិនបានតម្កើងទ្រង់ ទុកជាព្រះទេ ក៏មិនដឹងគុណទ្រង់ដែរ គេកើតមានគំនិតឥតប្រយោជន៍វិញ ហើយចិត្តគេ ដែលឥតយោបល់ ក៏បានត្រឡប់ជាងងឹតទៅ» (រ៉ូម ១:២១)។ ពួកគេដឹងថា ព្រះពិតជាមានមែន តែពួកគេបានគ្របសង្កត់ការយល់ដឹងនេះ ទាំងបដិសេធមិនទទួលស្គាល់ទ្រង់ជាព្រះអម្ចាស់ និងព្រះអង្គសង្គ្រោះ។
នេះគឺជាការដាស់តឿនចំពោះយើងរាល់គ្នា។ បើយើងមិនអើពើចំពោះការថ្វាយព្រះកិត្តិនាម និងការសរសើរដល់ព្រះ តាមដែលសមគួរ គឺយើងអាចនឹងភ្លេចរបៀបដែលព្រះអង្គតាមរកយើង សូម្បីក្នុងពេលសព្វថ្ងៃ។
ព្រះបន្ទូល សេចក្តីពិត និងរឿងដែលនិយាយអំពីព្រះយេស៊ូវ មានវត្តមាននៅក្នុងសង្គមលោកខាងលិចរាប់រយឆ្នាំមកហើយ តែជាញឹកញាប់ មនុស្សបានរស់នៅពីមួយសប្ដាហ៍ទៅមួយសប្ដាហ៍ទៀត ដោយមិនបានទទួលស្គាល់ថា ព្រះយេស៊ូវជានរណា។ ក្រៅពីការទៅព្រះវិហារនៅថ្ងៃអាទិត្យ ឬការចំណាយពេលស្ងាត់ស្ងៀមប្រចាំថ្ងៃ អ្នកជឿព្រះមិនអាចជៀសផុតពីការរស់នៅដែលមិនមានការទទួលស្គាល់ និងមិនមានទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះយេស៊ូវ ជាព្រះអម្ចាស់ និងព្រះអង្គសង្គ្រោះឡើយ។ សូមយើងស្រមៃអំពីភាពខុសប្លែកដែលអាចកើតមាន បើសិនជាយើងរស់នៅ ដោយនឹកចាំជានិច្ចនូវសេចក្តីពិតដែលថា ព្រះអង្គគឺជាពន្លឺ និងជាជីវិតថ្មីនៅក្នុងយើង ព្រះអង្គបើកផ្លូវឲ្យយើងអាចរស់នៅជាមួយព្រះអង្គអស់កល្បជានិច្ច ព្រះអង្គជាព្រះអម្ចាស់ដ៏ធំប្រសើរ និងព្រះសង្គ្រោះដ៏សុភាព ហើយព្រះអង្គពិតជាស័ក្តិសមនឹងឲ្យគេស្គាល់។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ១កូរិនថូស ១:១៨-៣១
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ២របាក្សត្រ ២៨-២៩ និងលូកា ១០:១-២៤