ព្រឹក
ការលូតលាស់តាមរយៈការឈឺចាប់
ដោយMarvin Williams
December 3, 2025
ទំនុកដំកើង ១១៩:៦៥-៧២
ការដែលទូលបង្គំកើតមានទុក្ខព្រួយ នោះគឺជាប្រយោជន៍ដល់ទូលបង្គំហើយ ដើម្បីឲ្យទូលបង្គំបានរៀនយកបញ្ញត្តរបស់ទ្រង់។ ទំនុកដំកើង ១១៩:៧១
ខួរក្បាលមនុស្សមានទំហំតូចទេ តែភាពតានតឹងក្នុងចិត្ត អាចធ្វើឲ្យវាកាន់តែរួមតូច។ ការស្រាវជ្រាវកាលពីពេលថ្មីៗនេះ បានបង្ហាញថា ភាពតានតឹងដែលមានការកើតឡើងខ្លាំង អាចធ្វើឲ្យផ្នែកខាងមុខរបស់ខួរក្បាលមានការរួមតូច គឺផ្នែកដែលមានតួនាទីគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ សភាវគតិ និងការទំនាក់ទំនងក្នុងសង្គម។ ការរួមតូចនេះមានការជាប់ទាក់ទងនឹងការថប់បារម្ភ និងការធ្លាក់ទឹកចិត្ត គឺបានបង្ហាញអំពីផលវិបាក ដែលអាចបណ្តាលមកពីភាពតានតឹងរយៈពេលវែង។ ប៉ុន្តែ ខួរក្បាលមានការសម្របខ្លួន ដែលមានការជួសជុលខ្លួនឯង តាមរយៈការហាត់ប្រាណ ការចំណាយពេលស្ងាត់ស្ងៀម និងការមានទំនាក់ទំនងល្អ។
ក្នុងបទគម្ពីរទំនុកដំកើង ជំពូក១១៩ អ្នកនិពន្ធនៃបទគម្ពីរនេះបានយល់អំពីដំណើរការនៃការលូតលាស់ និងការប្រោសឲ្យជានេះ បន្ទាប់ពីគាត់ប្រឈមមុខដាក់ភាពតានតឹង និងទុក្ខលំបាកក្នុងជីវិត បានជាគាត់ពោលថា “ការដែលទូលបង្គំកើតមានទុក្ខព្រួយ នោះគឺជាប្រយោជន៍ដល់ទូលបង្គំហើយ ដើម្បីឲ្យទូលបង្គំបានរៀនយកបញ្ញត្តរបស់ទ្រង់”(ខ.៧១)។ ទុក្ខលំបាកមានការឈឺចាប់ តែបានធ្វើជាគ្រូបង្រៀនរបស់គាត់ ដោយនាំគាត់ឲ្យជ្រើសរើសយកការស្តាប់បង្គាប់តាមព្រះបន្ទូលព្រះអង្គ ជាជាង “វង្វេង” ចេញពីព្រះអង្គ(ខ.៦៧)។ គាត់ក៏បានបង្ហាញការដឹងគុណចំពោះព្រះអង្គ សម្រាប់ថ្នាំដែលល្វីង និងសេចក្តីល្អរបស់ព្រះអង្គ(ខ.៦៨)។ គាត់ដឹងថា ទុក្ខលំបាក និងការឈឺចាប់អាចធ្វើឲ្យគាត់អន់ថយ តែគាត់បានទុកចិត្តថា ព្រះទ្រង់នឹងប្រើបញ្ហាទាំងនោះ ដើម្បីសម្អាតគាត់ឲ្យបរិសុទ្ធ និងស្អាងគាត់ឡើងវិញ(ខ.៦៦)។
វិញ្ញាណរបស់យើងក៏អាចរួញយឺត មិនខុសពីខួរក្បាលយើងទេ។ ព្រះទ្រង់ប្រើការរួញយឺតនេះ ដើម្បីបណ្តាលឲ្យមានការលូតលាស់ និងការចាប់ផ្តើមជាថ្មី។ តាមរយៈការអានព្រះគម្ពីរប៊ីប ការអធិស្ឋាន និងការផ្លាស់ប្តូរការគិតតាមរយៈព្រះវិញ្ញាណ ព្រះអង្គអាចកែប្រែផលវិបាកនៃទុក្ខលំបាក ឲ្យមានប្រយោជន៍សម្រាប់យើង។ ព្រះអង្គអាចប្រើការឈឺចាប់ ដើម្បីជួយយើងឲ្យលូតលាស់ខាងវិញ្ញាណ ដោយកែប្រែការឈឺចាប់ ទៅជាមានគោលបំណង។—Marvin Williams
តើព្រះទ្រង់បានជួយអ្នកឲ្យចម្រើនឡើង ក្នុងជំនឿតាមរយៈទុក្ខលំបាកដូចម្តេចខ្លះ? តើអ្នកចង់អរព្រះគុណព្រះអង្គយ៉ាងណាខ្លះ?
ឱព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់ ទូលបង្គំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដែលបានបង្រៀនទូលបង្គំ តាមរយៈទុក្ខលំបាក។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : អេសេគាល ៤៥-៤៦ និង ១យ៉ូហាន ២
ល្ងាច
កុំដណ្ដើមតួនាទីរបស់ព្រះ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
December 3, 2025
«ទ្រង់បានយាងមកគង់នៅផែនដីរបស់ទ្រង់ តែរាស្ត្រទ្រង់មិនបានទទួលទ្រង់សោះ» (យ៉ូហាន ១:១១)។
តារាសម្ដែងជាច្រើនគិតថា ពួកគេមានភាពស័ក្ដិសម ក្នុងការសម្ដែងតួជាលោក ហាមលែត (Hamlet)។ ប៉ុន្តែ ក្នុងករណីជាច្រើន ពួកគេមិនមានភាពស័ក្ដិសមទេ។ ពួកគេមិនមានសមត្ថភាព និងបទពិសោធន៍ ដើម្បីសម្ដែងនោះទេ ប៉ុន្តែ បញ្ហានេះមិនបានរារាំងពួកគេមិនព្យាយាមឡើយ។
ស្រដៀងគ្នានេះដែរ នៅពេលខ្លះ បុរសស្ត្រីទាំងអស់សុទ្ធតែជួបការល្បួងឲ្យចង់ប្រឆាំងអំណាច ដែលព្រះទ្រង់មានមកលើជីវិតពួកគេ ដោយជឿតាមសេចក្ដីបង្រៀនខុសឆ្គងថា ពួកគេអាចដើរតួជំនួសព្រះអង្គបាន ដែលតាមពិតទៅ មានតែព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះដែលស័ក្តិសមនឹងតួនាទីនោះ។ យើងច្រើនតែខកខានមិនបានទុកចិត្តព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គ ក្នុងកាលៈទេសៈរបស់យើង។ ផ្ទុយទៅវិញ យើងចោទសួរអំពីបំណងព្រះទ័យរបស់ព្រះអង្គ។ យើងព្យាយាមលួចផ្នែកដែលមានតែព្រះអាទិករដែលស័ក្ដិសមនឹងផ្នែកនោះ។ ការប្រឆាំងអំណាចរបស់ព្រះ មិនមែនមានតែក្នុងសម័យយើងទេ។ កាលព្រះយេស៊ូវយាងចុះមកផែនដី ដើម្បីសម្រេចបទទំនាយពីគ្រាសញ្ញាចាស់ រាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គមិនបានស្វាគមន៍ព្រះអង្គ នៅក្នុងពេលព្រះអង្គបំពេញព្រះរាជកិច្ចទាំងមូលឡើយ។ ពួកអ៊ីស្រាអែលបានទន្ទឹងរង់ចាំព្រះមេស្ស៊ី តែនៅពេលដែលព្រះអង្គយាងមកដល់ ពួកគេបានចោទសួរអំពីអំណាចរបស់ព្រះអង្គ ហើយបដិសេធអត្តសញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គ។ ពួកគេស្គាល់បទទំនាយទាំងនោះ តែពួកគេនៅតែខ្វាក់មើលមិនឃើញព្រះអង្គសម្រេចបទទំនាយនោះ។
រយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃ មុនពេលព្រះអង្គត្រូវបានអ្នកដឹកនាំសាសនាយូដា ក៏ដូចជាអ្នកដឹកនាំសាសន៍ដទៃធ្វើគុត ព្រះអង្គបានមានបន្ទូលជាពាក្យប្រៀបប្រដូចអំពីអ្នកជួលចំការចិត្តអាក្រក់ ដែលបានបដិសេធមិនទទួលស្គាល់ម្ចាស់ចំការ ហើយបានសម្លាប់កូនប្រុសគាត់។ ដោយព្រះគុណ និងព្រះទ័យក្លាហាន ព្រះអម្ចាស់បានចង្អុលបង្ហាញអំពីភាពងងឹតងងល់របស់សម្ដេចសង្ឃ ពួកគ្រូក្រឹត្យវិន័យ និងពួកចាស់ទុំ ដែលកំពុងទាមទារឲ្យព្រះអង្គបង្ហាញសិទ្ធិអំណាចក្នុងការធ្វើកិច្ចការទាំងអស់នោះ (ម៉ាកុស ១២:១-១២)។ ពួកគេដឹងថា ព្រះយេស៊ូវកំពុងប្រាប់ថា ព្រះអង្គគឺជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេចង់ចាប់ព្រះកាយរបស់ព្រះអង្គភ្លាមៗ បន្ទាប់ពីពួកគេបានទទួលការដាស់តឿនពីព្រះយេស៊ូវថា ពួកគេកំពុងប្រព្រឹត្តដូចអ្នកជួលចំការដែលបានសម្លាប់កូនប្រុសរបស់ម្ចាស់ចំការ (ក្នុងន័យធៀបដ៏សោកសៅ)។
យើងចង់តែគិតថា «អ្នកដឹកនាំសាសនាទាំងនោះពិតជាមានអំនួតណាស់ ដែលពួកគេហ៊ានប្រឈមមុខដាក់ក្សត្រនៃចក្រវាល ហើយប្រឆាំងនឹងអំណាចរបស់ព្រះអង្គ!» ប៉ុន្តែ កាលពីមុន យើងម្នាក់ៗមិនខុសពីពួកគេទេ។ ក្នុងនិស្ស័យខាងឯបាបរបស់យើង យើងមិនចង់ទទួលជឿព្រះរាជបុត្រាដែលព្រះបានចាត់មកឡើយ។ យើងចង់តែរស់នៅក្នុងភាពងងឹត។ តាមពិត យើងស្រឡាញ់ភាពងងឹតណាស់! សាវ័ក យ៉ូហាន បាននិយាយច្បាស់អំពីរឿងនេះ នៅពេលដែលគាត់លើកឡើងថា ពន្លឺបានមកក្នុងលោកីយ៍ តែមនុស្សលោកចូលចិត្តនឹងសេចក្ដីងងឹតជាជាងពន្លឺ ពីព្រោះអំពើដែលគេធ្វើទាំងប៉ុន្មាន សុទ្ធតែអាក្រក់ (យ៉ូហាន ៣:១៩)។ តាមនិស្ស័យសាច់ឈាមរបស់មនុស្ស ពួកគេមិនអង្គុយរង់ចាំពន្លឺនៃដំណឹងល្អ ចូលក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេទេ។ តែដោយសារព្រះគុណរបស់ព្រះ ព្រះអង្គបានបើកភ្នែកខ្វាក់ឲ្យមើលឃើញអត្តសញ្ញាណរបស់ព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះអង្គ ដើម្បីឲ្យពួកគេជឿ និងថ្វាយបង្គំព្រះអង្គ។
ហេតុនេះហើយ ព្រះគម្ពីរតែងតែប្រើពាក្យ «ថ្ងៃនេះ»។ គ្មានថ្ងៃណាដែលល្អជាងថ្ងៃនេះទេ សម្រាប់ឲ្យយើងរស់នៅថ្វាយព្រះគ្រីស្ទ។ សូម្បីតែក្នុងនាមយើងជាអ្នកជឿ ក៏ព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅយើងឲ្យប្រែចិត្ត និងស្អាងឡើងវិញ ក្នុងការដើរជាមួយព្រះអម្ចាស់ ជាជាងសម្រេចចិត្តដើរតួជាព្រះក្នុងជីវិតខ្លួនឯង។ សេចក្តីសប្បុរសរបស់ព្រះអង្គនឹងដឹកនាំយើងទៅរកសេចក្តីបរិសុទ្ធ ខណៈពេលដែលចិត្តរបស់យើងកាន់តែមានការប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះអំពើបាប ហើយយើងដកពិសោធន៍ជាមួយនឹងព្រះទ័យអត់ធ្មត់ដែលព្រះអង្គមានចំពោះយើង។ ហើយពេលណាអ្នករស់នៅ ដោយមានព្រះស្ថិតនៅចំណុចកណ្ដាលនៃជីវិតអ្នក ដោយព្រះអង្គបំពេញតួនាទីដែលមានតែព្រះអង្គទេអាចធ្វើបាន អ្នកនឹងអាចបំពេញតួនាទីដែលព្រះអង្គប្រទានមកអ្នក ដោយអំណរ និងទំនុកចិត្ត ដើម្បីឲ្យអ្នករស់នៅក្នុងជីវិត ដែលព្រះអង្គបានប្រទាន និងដើម្បីសម្រេចគោលបំណង ដែលព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅអ្នកឲ្យបំពេញ នៅក្នុង «ការដើរតួ» ជាជីវិតដែលរស់នៅដោយអរសប្បាយ ស្គាល់ និងបម្រើព្រះអង្គ។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ម៉ាកុស ១២:១-១២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ២របាក្សត្រ ៣០-៣១ និងលូកា ១០:២៥-៤២