ក្តីសង្ឃឹមរបស់យើងថា នឹងបានរស់ឡើងវិញ
ដោយAlistair Begg
January 15, 2026
«ហើយបើព្រះគ្រីស្ទមិនបានរស់ឡើងវិញមែន នោះសេចក្ដីជំនឿរបស់អ្នករាល់គ្នាក៏ជាការឥតអំពើ អ្នករាល់គ្នានៅក្នុងអំពើបាបនៅឡើយ។ ហើយអស់អ្នកដែលបានដេកលក់ទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ គេបានត្រូវវិនាសហើយ ...តែឥឡូវនេះ ព្រះគ្រីស្ទទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញជាពិត ជាផលដំបូងពីពួកអ្នកដែលបានដេកលក់ទៅហើយ»។ ១កូរិនថូស ១៥:១៧-១៨,២០
មនុស្សជាតិបានប្រឈមមុខដាក់សំណួរទាក់ទងនឹងសេចក្តីស្លាប់ និងដំណើរការនៃការស្លាប់ ចាប់តាំងពីសម័យដែលមនុស្សដំបូងធ្លាក់ចូលអំពើបាប : «តើនឹងមានរឿងអ្វីកើតឡើង ពេលដែលខ្ញុំស្លាប់ទៅ? តើខ្ញុំនឹងទៅកន្លែងណាមួយ ពេលខ្ញុំស្លាប់ ឬមិនមានអ្វីលើសពីនេះទេ? តើជីវិតខ្ញុំមានតម្លៃទេ? តើយើងកើតមកដើម្បីអ្វី?»
ព្រះគម្ពីរប៊ីបទាំងមូលមានសារៈសំខាន់ គ្រប់សម័យកាល ហើយក៏បានផ្តល់ឲ្យនូវចម្លើយ សម្រាប់សំណួរទាំងនេះ។ ឧទាហរណ៍ សាវ័កប៉ុលបានលើកឡើង អំពីបញ្ហានៃការរស់ឡើងវិញ និងជីវិតអស់កល្ប ក្នុងបទគម្ពីរ ១កូរិនថូស ១៥។ គាត់ថា បើគ្មានការរស់ឡើងវិញទេ ជំនឿរបស់យើងនឹងគ្មានប្រយោជន៍។ សេចក្តីសង្គ្រោះរបស់យើង គឺជាការកុហក ព្រោះយើងនឹងនៅតែរស់នៅក្នុងអំពើបាប។ គេនឹងបានមើលឃើញថាសេចក្តីស្លាប់មានអំណាចខ្លាំងជាងព្រះមិនខាន។ ការអះអាងរបស់ព្រះយេស៊ូវ នឹងក្លាយជាការកុហក មានន័យថា ព្រះអង្គមិនមែនជាព្រះអម្ចាស់ ហើយព្រះអង្គនឹងមិនយាងត្រឡប់មកវិញទេ។ ប្រវត្តិសាស្ត្រនឹងមិនមានគោលដៅ ឬគោលបំណង ហើយមនុស្សជាតិនឹងគ្មានគោលដៅឡើយ។
នេះជា «ធាតុពិត» នៃការរស់នៅរបស់អ្នកមិនជឿ ហេតុនេះហើយ ការថប់បារម្ភច្រើនយ៉ាងនេះ បានកើតមាននៅក្នុងពិភពលោករបស់យើង! ប៉ុន្តែ គ្រីស្ទបរិស័ទអាចនិយាយថា «កុំប្រញាប់សន្និដ្ឋានពេក! កុំនិយាយថា ប្រវត្តិសាស្ត្រគ្មានគោលដៅ ហើយមិនមានន័យនោះឡើយ! ចូរពិចារណាអំពីការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវ»។ យើងជឿថា ព្រះគ្រីស្ទមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ហើយសន្យាដល់អ្នកដើរតាមព្រះអង្គ ពួកគេនឹងបានរស់ឡើងវិញយ៉ាងពេញលេញ គឺមិនគ្រាន់តែការរស់ឡើងវិញនៃវិញ្ញាណ តែក៏ជាការរស់ឡើងវិញរបស់រូបកាយផងដែរ(១កូរិនថូស ១៥:៤២-៤៩)។
លោក ចន ឡក់(John Locke) ជាទស្សនវិទូអង់គ្លេស នៅសតវត្សរ៍ទី១៨ បានសរសេរអំពីការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវយ៉ាងដូចនេះថា «ការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិតជាមានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំង ក្នុងជំនឿគ្រីស្ទាន បានជាការដែលព្រះអង្គគឺជាព្រះមែស៊ី ឬអត់ គឺពឹងផ្អែកទៅលើការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះអង្គ»។7 ការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ បានបញ្ជាក់ថា ព្រះយេស៊ូវជានរណា ដូចដែលព្រះគម្ពីរបានអះអាងមែន។ ការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញបានបោះត្រាធានាពីលើសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់យើង ហើយការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញកែប្រែជីវិតយើង។ អ្នកអាចទៅទស្សនាកន្លែងដែលគេបញ្ចុះអដ្ឋិធាតុរបស់ព្រះពុទ្ធ កន្លែងដែលគេបញ្ចុះសពរបស់លោក មហាម៉ាត់ កោតដាក់ធាតុរបស់លោក ហ្កាន់ឌី(Gandhi) តែផ្នូររបស់ព្រះយេស៊ូវនៅស្រុកណាសារ៉ែត គឺជាផ្នូរទទេ។ ការជឿថាព្រះយេស៊ូវមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ គឺជាការចូលតាមផ្លូវចង្អៀត ដែលមានតែផ្លូវនេះទេ នាំយើងទៅដល់ជីវិត(ម៉ាថាយ ៧:១៣-១៤)។ ក្តីសង្ឃឹមរបស់យើងទាំងមូល ពឹងផ្អែកទៅលើការពិតដែលថា ព្រះយេស៊ូវមានព្រះជន្មរស់!
ដោយសារសេចក្តីសង្ឃឹមនេះ យើងអាចនិយាយថា ជីវិតយើងមិនចប់ត្រឹមនេះទេ គឺគ្រាន់តែជាជំហានដំបូង។ សូម្បីតែជោគជ័យធំបំផុតរបស់យើង នៅលើផែនដីនេះ នៅតែមានស្រមោលនៃសេចក្តីស្លាប់គ្របពីលើ។ យើងបាត់បង់មនុស្សជាទីស្រឡាញ់។ យើងប្រឈមមុខដាក់អំពើបាប។ សូម្បីតែថ្ងៃដែលល្អបំផុតរបស់យើង ក៏បានបណ្តាលឲ្យយើងស្រេកឃ្លានរកអ្វីបន្ថែមទៀត។ ប៉ុន្តែ តាមការពិត យើងគ្រាន់តែត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ថ្ងៃដែលត្រូវមកដល់ នៅពេលដែលរឿងចាស់នឹងកន្លងផុតទៅ ហើយរឿងថ្មីដែលត្រូវមកដល់ គឺជានគររបស់ពួកអ្នកដែលនឹងរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ។ ការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវ បានផ្តល់ឲ្យយើងនូវគោលបំណង សម្រាប់អ្វីៗទាំងអស់ដែលអ្នកធ្វើនៅថ្ងៃនេះ និងផ្តល់ឲ្យការកម្សាន្តចិត្ត ក្នុងទុក្ខលំបាក ព្រមទាំងក្តីសង្ឃឹម សម្រាប់ពេលថ្ងៃស្អែក។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ វិវរណៈ ១:៩-១៨
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ លោកុប្បត្ដិ ៣៦-៣៨ និង រ៉ូម ១២