គ្មានអ្វីរារាំងគោលបំណងរបស់ព្រះអង្គ
ដោយAlistair Begg
January 31, 2026
«ពួកមហាក្សត្រនៅផែនដីលើកគ្នាឡើង ពួកគ្រប់គ្រងទាំងប៉ុន្មានក៏ប្រឹក្សាគ្នាទាស់នឹងព្រះយេហូវ៉ា ហើយទាស់នឹងព្រះអង្គ ដែលទ្រង់បានលាបប្រេងឲ្យ ដោយពាក្យថា ចូរយើងផ្ដាច់ចំណងទ្រង់ ហើយបោះខ្សែចងរបស់ទ្រង់ពីយើងចេញ។ ឯព្រះដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ ទ្រង់នឹងសើច ព្រះអម្ចាស់ទ្រង់នឹងចំអកឲ្យគេ។ រួចទ្រង់នឹងមានបន្ទូលដល់គេដោយសេចក្ដីក្រោធនៃទ្រង់ ព្រមទាំងបំភ័យគេ ដោយសេចក្ដីឃោរឃៅផងថា អញបានតាំងស្ដេចរបស់អញឡើងហើយ គឺនៅស៊ីយ៉ូន ជាភ្នំបរិសុទ្ធរបស់អញ»។ ទំនុកដំកើង ២:២-៦
កាលពីឆ្នាំ១៩៣៩ លោក ចន ហឺមិន បាវិន(Johan Herman Bavinck) ជាទេវវិទូជនជាតិហូឡង់ បានសង្កេតឃើញថា «វប្បធម៌របស់យើងដែលមានមូលដ្ឋាននៅលើការបំពេញចិត្តខ្លួនឯង កាន់តែមានទំនោរទៅរកការដួលរលំ ដោយជៀសមិនរួច នៅថ្ងៃណាមួយ ដោយនាំមនុស្សជាតិធ្លាក់ចូលទៅក្នុងគ្រោះមហន្តរាយជាសកល។ វាប្រហែលមិនកើតឡើងភ្លាមៗទេ តែវាប្រាកជានឹងមកដល់ នៅពេលណាមួយ»។ 10
បើលោក បាវិននៅមានជីវិតរស់ដល់ពេលសព្វថ្ងៃ គាត់នឹងបានឃើញថា សង្គមមនុស្សក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន កំពុងតែស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈ ដូចការព្យាករណ៍របស់គាត់ណាស់។ គេបានបង្រៀនយើងឲ្យជឿថា សម្ភារៈនិយម ភាពទាន់ចិត្ត និងភាពម្ចាស់ការនៃបុគ្គលម្នាក់ៗ គឺជាផ្លូវឆ្ពោះទៅរកការធ្វើឲ្យខ្លួនឯងស្កប់ចិត្ត ហើយនៅពេលដែលគេមិនអាចរកឃើញការស្កប់ចិត្តតាមរបៀបនេះបាន តើសង្គមរបស់យើងងាកទៅរកចម្លើយនៅទីណា?
យើងមិនគួរមានការយល់ច្រឡំថា យើងអាចយល់អំពីបញ្ហាទាំងអស់ក្នុងពិភពលោក តាមការបកស្រាយ តាមបែបលោកិយនោះឡើយ។ ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានប្រាប់យើងថា មនុស្សជាតិមានការទាស់ប្រឆាំងនឹងដំណឹងល្អរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ខណៈពេលដែលយើងពិចារណា អំពីកាលៈទេសៈរបស់យើង តាមការបង្រៀនរបស់ព្រះគម្ពីរ យើងអាចទទួលស្គាល់ថា អ្នកនិពន្ធបទគម្ពីរទំនុកដំកើងចង់មានន័យដូចនេះឯង នៅពេលដែលគាត់សរសេរថា «ហេតុអ្វីបានជាអស់ទាំងសាសន៍ជ្រួលជ្រើមឡើង ហើយជនជាតិទាំងពួងមានគំនិតជាឥតសារដូច្នេះ? ពួកមហាក្សត្រនៅផែនដីលើកគ្នាឡើង ពួកគ្រប់គ្រងទាំងប៉ុន្មានក៏ប្រឹក្សាគ្នាទាស់នឹងព្រះយេហូវ៉ា ហើយទាស់នឹងព្រះអង្គ ដែលទ្រង់បានលាបប្រេងឲ្យ»។
បើយើងចង់ឈរមាំ នៅចំពោះមុខនៃការទាស់ប្រឆាំង និងការបៀតបៀន យើងត្រូវចាំថា ព្រះទ្រង់មានអំណាចគ្រប់គ្រងលើអ្វីៗទាំងអស់ ហើយគេមិនអាចឈ្នះព្រះអង្គបានឡើយ។ ការបើកបង្ហាញបំណងព្រះទ័យ ដែលព្រះអង្គមានពីអស់កល្បជានិច្ចមក ស្ថិតនៅក្នុងចំណុចស្នូលនៃជំនឿគ្រីស្ទានដែលត្រឹមត្រូវតាមព្រះគម្ពីរប៊ីប។ ព្រះអង្គជាអ្នកបង្កើត។ ព្រះអង្គមានបន្ទូល ហើយព្រះអង្គសម្រេច។ សូម្បីតែគ្រោះមហន្តរាយ ក្នុងពិភពលោក ក៏ស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះ តាមផែនការទ្រង់។ ព្រះអង្គបានតាំងព្រះមហាក្សត្រទ្រង់ឲ្យគ្រងរាជ ហើយគ្មានអ្វីរារាំងបំណងព្រះទ័យទ្រង់បានឡើយ។ ហើយរាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គ ដែលជាពួកជំនុំ មិនត្រូវដកថយឡើយ តែត្រូវសម្រុកទៅមុខ! យើងត្រូវតែរំឭកខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃថា ខ្មាំងសត្រូវរបស់យើងជានរណា ដោយចាំថា សង្គ្រាមរបស់យើង គឺជាការទាស់ប្រឆាំងនឹងខ្មាំងសត្រូវខាងវិញ្ញាណ «ដ្បិតយើងរាល់គ្នាមិនមែនតយុទ្ធនឹងសាច់ឈាមទេ គឺនឹងពួកគ្រប់គ្រង ពួកមានអំណាច នឹងពួកម្ចាស់នៃសេចក្ដីងងឹតនៅលោកីយនេះវិញ»(អេភេសូរ ៦:១២)។ ហើយយើងត្រូវតែរំឭកខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃថា អ្នកមានជ័យជម្នះ គឺជាក្សត្រ ដែលជាព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះអង្គ និងព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើង។
ខណៈពេលដែលយើងពិចារណា អំពីភាពផ្ទុយគ្នាស្រឡះ រវាងព្រះដែលមានអធិបតេយ្យភាព និងលោកិយដែលមានពេញដោយការបះបោរ យើងគួរតែងាកទៅរកព្រះអង្គ ដោយការអធិស្ឋាន។ ជាការពិតណាស់ សាវ័កប៉ុលបានក្រើនរំឭកអ្នកអានសំបុត្រគាត់ ឲ្យអធិស្ឋាន និងទូលអង្វរគ្រប់យ៉ាង «ដោយព្រះវិញ្ញាណ រាល់ពេលរាល់វេលា»(អេភេសូរ ៦:១៨) ដោយគាត់បានលើកទឹកចិត្តពួកគេដោយសេចក្តីពិត ដែលថា «គ្រឿងសស្ត្រាវុធពិជ័យសង្គ្រាមរបស់យើងខ្ញុំ មិនមែនជារបស់ខាងសាច់ឈាមទេ គឺជាឥទ្ធិឫទ្ធិដែលមកពីព្រះ សំរាប់នឹងរំលំទីមាំមួនវិញ»(២កូរិនថូស ១០:៤)។ យើងអាចអធិស្ឋាន និងរស់នៅ ដោយចិត្តក្លាហាន ព្រោះព្រះទ្រង់មានអំណាចគ្រប់គ្រងលើអ្វីៗទាំងអស់។ ទ្រង់កំពុងសម្រេចគោលបំណងរបស់ព្រះអង្គ ហើយគ្មានអ្វី គ្មាននរណាម្នាក់ដែលអាចទាស់ប្រឆាំងនឹងបំណងព្រះទ័យទ្រង់ ដែលលើកដំកើងមហាក្សត្ររបស់ទ្រង់ និងប្រទានពររាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គ។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ អេភេសូរ ៦:១០-២០
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ អេសាយ ២៩-២៩ និង ម៉ាកុស ៧:១-១៣