ព្រះគ្រីស្ទមានជ័យជម្នះ
ដោយAlistair Begg
March 14, 2026
«អ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តសេចក្ដីសុចរិត នោះឈ្មោះថាសុចរិតហើយ ដូចជាទ្រង់ក៏សុចរិតដែរ តែអ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបវិញ នោះគឺមកពីអារក្សទេ ពីព្រោះអារក្សបានធ្វើបាប ចាប់តាំងពីដើមរៀងមក ដោយហេតុនោះបានជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះបានលេចមក គឺដើម្បីនឹងបំផ្លាញការរបស់អារក្សចេញ» ។ ១យ៉ូហាន ៣:៧-៨
ទំព័រជាច្រើនក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ បាននិយាយអំពីការទន្ទឹងរង់ចាំពន្លឺដ៏ភ្លឺចិញ្ចាចនៃការយាងមករបស់ព្រះមែស៊ី តែក៏បាននិយាយផងដែរអំពីអារក្ស ដែលជាតួអង្គនៃស្រមោលដ៏ងងឹត ។ ពេលដែលយើងមើលព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី យើងរកឃើញថា ការយាងមកនៃព្រះគ្រីស្ទ បាននាំសាតាំងចេញពីស្រមោលទៅកណ្តាលវាល ។
ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានបើកបង្ហាញថា អារក្សគឺជាអ្នកបណ្តាលឲ្យមានបាប និងទុក្ខសោក ។ តាមពិត ពាក្យអារក្សក្នុងព្រះគម្ពីរដើមភាសាក្រិកមានឫសគុល នៅក្នុងពាក្យដែលមានន័យថា «បោះ» គឺដូចក្នុងន័យពាក្យ «បោះពាក្យសម្តីមួលបង្កាច់» ។ យើងដឹងថា អារក្សមួលបង្កាច់សេចក្តីពិត អំពីព្រះគ្រីស្ទ និងចារិកលក្ខណៈរបស់ព្រះ ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ យើងអាចបកប្រែពាក្យសាតាំងថា «ខ្មាំងសត្រូវ» ហើយអាចសំដៅទៅលើសត្រូវដែលកំពុងពួនសម្ងំរង់ចាំវាយឆ្មក់ ។ យើងក៏អាចដឹងថា ការភ័យខ្លាច ការសង្ស័យ និងគំនិតអាក្រក់របស់យើង ដែលគ្មានហេតុផល មានប្រភពមកពីអារក្ស ។ វាជាអ្នកបោកបញ្ឆោត អ្នកចោទប្រកាន់ អ្នកកុហក និងអ្នករារាំង ។ វាធ្វើឲ្យអ្នកមិនជឿមានគំនិតដែលខ្វាក់ ហើយធ្វើឲ្យអ្នកជឿមានគំនិតស្រពិចស្រពិល ដោយធ្វើឲ្យពួកគេនឹកឃើញកំហុស និងបរាជ័យរបស់ខ្លួន ។
សាតាំងគឺជាខ្មាំងសត្រូវដែលមានអំណាច ប៉ុន្តែ វាក៏ជាខ្មាំងសត្រូវដែលបានបរាជ័យផងដែរ ។ យើងត្រូវស្គាល់អំណាចពិតប្រាកដនៃអារក្ស តាមរយៈការយល់ដឹងអំពីជ័យជម្នះរបស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ ។ អារក្សបានជាប់ច្រវាក់ ដោយសារឈើឆ្កាងរបស់ព្រះគ្រីស្ទហើយ ។ នៅក្នុងច្រវាក់នោះ វាអាចគ្រហឹមដាក់យើង ហើយស្រវាចាប់យើង ប៉ុន្តែ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ កិច្ចការរបស់វានឹងត្រូវព្រះគ្រីស្ទបំផ្លាញអស់ ។ សាវ័កយ៉ូហានបានធានាយើងថា «យើងដឹងថា អ្នកណាដែលកើតពីព្រះមក នោះមិនចេះធ្វើបាបទេ អ្នកនោះឯងជាអ្នករក្សាខ្លួនវិញ ហើយមេកំណាចនឹងពាល់អ្នកនោះមិនបានឡើយ» (១យ៉ូហាន ៥:១៨) ។
នៅតាមផ្ទះនីមួយៗ មនុស្សជាច្រើនមានវិធីបោះចោលសំរាមជាជំហានៗ ដោយពីដំបូងពួកគេប្រមូលសំរាមនៅក្នុងធុងសំរាម យកទៅទុកនៅមុខផ្ទះ ហើយបន្ទាប់មក ឡានដឹកសំរាមក៏មកប្រមូលចេញពីមុខផ្ទះនោះ ទៅកន្លែងចាក់សម្រាម ជាកន្លែងចុងក្រោយរបស់វា ។ ក្នុងន័យពិតខាងវិញ្ញាណ អារក្សក៏មានវាសនាមិនខុសពីសំរាមនោះឡើយ ដោយព្រះទ្រង់ប្រមូលវាចេញទៅក្រៅ ទុកឲ្យវារង់ចាំថ្ងៃដែលទ្រង់នឹងទម្លាក់វាចូលទីកន្លែងចុងក្រោយរបស់វា នៅថ្ងៃដែលព្រះគ្រីស្ទយាងមកម្តងទៀត (វិវរណៈ ២០:១០) ។ ព្រះអង្គមិនទាន់បានបំផ្លាញវានៅឡើយទេ ប៉ុន្តែ ទ្រង់បានទម្លាក់វាចេញពីអំណាច ហើយវាក៏បរាជ័យហើយដែរ ។
ក្នុងការប៉ះទង្គិចដែលយើងជួបប្រទះ យើងត្រូវដឹងថា «យើងរាល់គ្នាមិនមែនតយុទ្ធនឹងសាច់ឈាមទេ គឺ... ទាស់នឹងអំណាចអាក្រក់ខាងវិញ្ញាណ នៅស្ថានដ៏ខ្ពស់ដែរ» (អេភេសូរ ៦:១២) ។ ហើយអ្នកដែលមិនបានដឹងអំពីរឿងនេះ គួរតែដឹងនៅពេលនេះ ។ យើងម្នាក់ៗចាំបាច់ត្រូវក្រើនរំឭកខ្លួនឯងថា មានការតយុទ្ធពិតប្រាកដមួយ កំពុងកើតមាន ហើយយើងមានចំណែកនៅក្នុងនោះ ហើយយើងរាល់គ្នាក៏ចាំបាច់ត្រូវនឹកចាំថា ក្នុងការតយុទ្ធនោះ «ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះបានលេចមក គឺដើម្បីនឹងបំផ្លាញការរបស់អារក្សចេញ» ។ ចូរមានចិត្តក្លាហានឡើង ផ្អែកទៅលើការពិតដែលថា អារក្សមិនមែនជាអ្នកសម្រេចចុងក្រោយនោះឡើយ ។ វាបានបរាជ័យហើយ ហើយព្រះយេស៊ូវបានអធិស្ឋានសូមឲ្យអ្នកបានរួចពីសេចក្តីអាក្រក់ (យ៉ូហាន ១៧:១៥) ។ សូមឲ្យការដឹងដូចនេះ បានបណ្តាលចិត្តអ្នកឲ្យឈរមាំមួន ទាស់ប្រឆាំងនឹងឧបាយកលរបស់វា ហើយរត់ទៅរកព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីទទួលការអត់ទោស ពេលដែលអ្នកចាញ់ការកុហករបស់វា ។ នេះជារបៀបដែលយើងត្រូវរស់នៅ ដោយនឹកចាំថាព្រះគ្រីស្ទបានឈ្នះហើយ!
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ លូកា ៤:១-១៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ២៥-២៧ និង ១កូរិនថូស ៩