ជីវិតថ្មី ការរស់នៅបែបថ្មី
ដោយAlistair Begg
May 7, 2026
«ដូច្នេះ ដែលទទួលនគរ១ដ៏កក្រើករញ្ជួយពុំបាន នោះត្រូវឲ្យយើងដឹងគុណ ដែលដោយសារសេចក្ដីនោះ យើងនឹងបំរើព្រះបែបឲ្យទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យ ទាំងមានចិត្តគោរពប្រតិបត្តិ ហើយកោតខ្លាចដល់ទ្រង់» ។ ហេព្រើរ ១២:២៨
ខគម្ពីរនេះកំពុងលើកទឹកចិត្តយើង ឲ្យរស់នៅជាគ្រីស្ទបរិស័ទ ដោយមានគោលដៅ ដើម្បីដឹងគុណព្រះ និងថ្វាយបង្គំព្រះអង្គ តាមរបៀបដែលសមគួរ ។ ប៉ុន្តែ តើធ្វើដូចម្តេចឲ្យយើងអាចសម្រេចគោលដៅនេះ ក្នុងជីវិតយើង ? យើងអាចរកឃើញចម្លើយសម្រាប់សំណួរនោះ ក្នុងជំពូកបន្ទាប់ ដែលបង្គាប់យើងថា យើងត្រូវស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក ស្វាគមន៍អ្នកដែលយើងមិនស្គាល់ នឹកចាំអ្នកដែលកំពុងជាប់គុក និងរក្សាភាពបរិសុទ្ធក្នុងទំនាក់ទំនងប្តីប្រពន្ធ (ហេព្រើរ ១៣:១-៤) ។
ការមានអាកប្បកិរិយាដែលដឹងគុណ និងថ្វាយបង្គំព្រះដូចនេះ គឺផ្អែកទៅលើ និងជាការឆ្លើយតប ចំពោះខគម្ពីរ១២ជំពូកមុន ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរហេព្រើរទាំងមូល ។ អ្នកនិពន្ធបានបញ្ជាក់ច្បាស់ថា គាត់និពន្ធបទគម្ពីរនេះសម្រាប់អ្នកដែលបានកាន់ខ្ជាប់តាមព្រះគ្រីស្ទយ៉ាងរឹងមាំហើយ ។ អាចនិយាយម្យ៉ាងទៀតថា ពួកគេបានទទួលស្គាល់បាបរបស់ខ្លួន បានទទួលព្រះគ្រីស្ទធ្វើជាព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេត្រូវបានរាប់បញ្ចូលទៅក្នុងមហាគ្រួសារនៃសេចក្តីជំនឿ ។ ព្រះគ្រីស្ទបានប្រទានកន្លែងមួយ សម្រាប់ពួកគេម្នាក់ៗក្នុង «នគរព្រះដែលមិនអាចរង្គោះរង្គើបានទេ» ជាពិភពល្អឥតខ្ចោះ អស់កល្បជានិច្ច ដែលនឹងរាប់បញ្ចូលផែនដីថ្មីទាំងស្រុង នៅពេលដែលស្តេចនៃស្ថានសួគ៌យាងមកវិញ ។
ដូចនេះ អ្នកមិនថ្វាយបង្គំព្រះមុនពេលអ្នកចូលជាសមាជិកនៃនគរព្រះឡើយ តែការថ្វាយបង្គំគឺបានបង្ហាញថា អ្នកគឺជាសមាជិកនៃនគរស្ថានសួគ៌ ។ ដោយសារយើងជាសមាជិកនៃនគរស្ថានសួគ៌ បានជាយើងរស់នៅ ដោយការដឹងគុណ និងការថ្វាយបង្គំព្រះ ។ បង្គាប់របស់ព្រះ មិនមែនជាច្បាប់ជាច្រើន ដែលបុគ្គលម្នាក់ៗត្រូវធ្វើតាម ដើម្បីឲ្យព្រះទ្រង់ទទួលស្គាល់ពួកគេ ហើយឲ្យពួកគេទទួលស្គាល់គ្នាទៅវិញទៅមកនោះទេ ។ របៀបដែលយើងរស់នៅ គឺជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ថា យើងបានរស់នៅក្នុងព្រះឬអត់ ។ អាកប្បកិរិយាដែលគោរពប្រតិបត្តិព្រះ មិនបង្កើតឲ្យមានជីវិតនៅក្នុងព្រះទេ តែបានបើកបង្ហាញថា យើងមានជីវិតក្នុងព្រះ ។
ព្រះទ្រង់មិនដែលលើកទឹកចិត្តអ្នក ឲ្យធ្វើកិច្ចការអ្វីមួយ ដោយមិនប្រទានធនធាន ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចសម្រេចកិច្ចការនោះឡើយ ។ នៅពេលដែលព្រះអង្គមានបន្ទូលថា ព្រះអង្គសព្វព្រះទ័យឲ្យអ្នកស្រឡាញ់អ្នកដទៃ យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះមនុស្សដែលអ្នកមិនស្គាល់ ហើយនឹកចាំអ្នកជាប់ឃុំ គឺព្រះអង្គក៏ប្រទានព្រះគុណដែលជួយឲ្យអ្នកអាចធ្វើកិច្ចការទាំងនេះបាន ។ ព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅអ្នក ឲ្យមើលថែអ្នកដទៃដោយចិត្តស្មោះ ព្រោះព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ បានទតមើលពួកបណ្តាជន ឃើញពួកគេប្រៀបដូចជាហ្វូងចៀមដែលគ្មានអ្នកគង្វាល (ម៉ាថាយ ៩:៣៦ និង ម៉ាកុស ៦:៣៤) ។ ព្រះអង្គត្រាស់ហៅអ្នក ឲ្យរស់នៅក្នុងជីវិតដែលបរិសុទ្ធ ព្រោះព្រះអង្គបានបង់ថ្លៃលោះអ្នក ដោយ «ព្រះលោហិតដ៏វិសេសរបស់ព្រះគ្រីស្ទវិញ ទុកដូចជាឈាមនៃកូនចៀមឥតខ្ចោះ ឥតស្លាកស្នាម» (១ពេត្រុស ១:១៩) ។
ដូចនេះ តើការប្រព្រឹត្តរបស់អ្នក ទោះតូច ឬធំក្តី កំពុងតែឆ្លុះបញ្ចាំងអ្វីខ្លះ ដល់មិត្តភក្តិ អ្នកជិតខាង ក្រុមគ្រួសារ និងមនុស្សនៅក្នុងរង្វង់នៃឥទ្ធិពលរបស់អ្នក ? សូមឲ្យគេដឹងថា អ្នកមានការដឹងគុណព្រះ និងការថ្វាយបង្គំព្រះ ។ បន្ទាប់ពីអ្នកបានអានអត្ថបទនេះហើយ ចូរកុំគ្រាន់តែប្ដេជ្ញាចិត្តថា អ្នកនឹងមានការដឹងគុណ ការថ្វាយបង្គំ និងការដឹងគុណព្រះឲ្យបានច្រើនជាងមុនប៉ុណ្ណោះឡើយ តែត្រូវអរសប្បាយផងដែរ ដោយដឹងថា ព្រះទ្រង់បានប្រទានមកអ្នកនូវ «នគរមួយដែលមិនចេះរង្គោះរង្គើ» ដែលគ្រង់គ្រងដោយស្តេចដ៏សុភាព ដែលមិនចេះបរាជ័យ ។ គឺទាល់តែអ្នកមើលទៅព្រះអង្គ មិនមែនមើលមកខ្លួនឯង ទើបអ្នកអាចពេញដោយការដឹងគុណព្រះ និងបំណងចិត្តដែលចង់ថ្វាយបង្គំព្រះអង្គ ពេញមួយជីវិតអ្នក ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ២ពេត្រុស ១:៣-១០
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ជនគណនា ២៦-២៨ និង ម៉ាថាយ ២