ប្រភពនៃសេចក្តីសង្គ្រោះ
ដោយAlistair Begg
August 8, 2026
«គាត់ទូលថា ខ្ញុំជឿហើយ ព្រះអម្ចាស់អើយ រួចគាត់ក៏ក្រាបថ្វាយបង្គំទ្រង់» ។ យ៉ូហាន ៩:៣៨
ក្នុងបទគម្ពីរយ៉ូហាន ជំពូក៩ ព្រះយេស៊ូវបានប្រទះឃើញជនពិការភ្នែក កំពុងអង្គុយសុំទាន ជាមនុស្សទុរគត អស់សង្ឃឹម ។ បន្ទាប់មក គាត់ក៏បានក្លាយជាកម្មវត្ថុនៃការធ្វើអន្តរាគមន៍របស់ព្រះ ហើយក៏បានប្រោសឲ្យភ្នែកគាត់បានភ្លឺឡើង ។ ជាលទ្ធផល ជីវិតគាត់មិនបានប្រែក្លាយជាល្អជាមុនទេ តែពិបាកកាន់តែខ្លាំង ដោយសារព្រះអម្ចាស់បានប្រោសភ្នែកគាត់ឲ្យមើលឃើញ ត្រូវឪពុកម្តាយឈប់ផ្គត់ផ្គង់ ត្រូវពួកផារិស៊ីរករឿង ត្រូវគេស្អប់ដោយសារជំនឿគាត់ ហើយទីបំផុតត្រូវគេបណ្តេញចេញពីសាលាប្រជុំ ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានប្រទះឃើញ និងមានបន្ទូលមកកាន់គាត់ ការបាត់បង់នោះមិនជាថ្វីទេ បើធៀបនឹងការទទួលបានព្រះអង្គធ្វើជាព្រះអង្គសង្គ្រោះ បានជាគាត់ក្រាបថ្វាយបង្គំនៅទៀបព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គ ។
ទិដ្ឋភាពនៅដើមដំបូងនៃបទគម្ពីរយ៉ូហានជំពូក ៩ គឺបានបង្ហាញឲ្យយើងឃើញបុរសម្នាក់បាត់បង់ ក្នុងភាពអស់សង្ឃឹម និងភាពទុរគត ។ ប៉ុន្តែ ជំពូកនេះបានបញ្ចប់ទៅវិញ ដោយនិយាយអំពីបុរសនេះថា គាត់នឹងក្លាយជាអ្នកថ្វាយបង្គំព្រះគ្រីស្ទជាព្រះអង្គសង្គ្រោះ ព្រះមែស៊ី និងក្សត្ររបស់គាត់ជារៀងរហូត ។
តាមពិត ព្រះអង្គបានប្រើគាត់ ដើម្បីសម្រេចព្រះបន្ទូល ដែលព្រះអង្គបានថ្លែងពីពេលមុន ទៅកាន់ស្ត្រីនៅក្បែរអណ្តូងទឹក ជាមនុស្សដែលព្រះអង្គបានស្វែងរក ។ ព្រះអង្គបានមានបន្ទូលទៅកាន់នាងថា «នឹងមានពេលវេលាមក ក៏នៅឥឡូវនេះហើយ នោះពួកអ្នកដែលថ្វាយបង្គំដោយពិតត្រង់ គេនឹងថ្វាយបង្គំព្រះវរបិតាដោយវិញ្ញាណ នឹងសេចក្ដីពិត ពីព្រោះព្រះវរបិតា ទ្រង់រកពួកអ្នកយ៉ាងនោះ ឲ្យបានថ្វាយបង្គំទ្រង់» (យ៉ូហាន ៤:២៣) ។ ព្រះយេស៊ូវបានរកឃើញអ្នកសុំទានខ្វាក់ភ្នែកនោះ ហើយភ្នែកគាត់បានមើលឃើញវិញ គំនិតគាត់បានទទួលការបង្រៀន ហើយជីវិតគាត់ក៏បានផ្លាស់ប្រែ ។ តើអ្វីដែលគាត់ទទួលបាននោះ បានធ្វើឲ្យគាត់ក្លាយជាអ្វី? គឺក្លាយជាអ្នកថ្វាយបង្គំព្រះ!
អវត្តមាននៃការថ្វាយបង្គំ កើតឡើងពីអវត្តមាននៃជំនឿ ។ អ្នកសុំទានដែលពិការភ្នែកនោះ ក៏បានទូលព្រះអង្គថា «ព្រះអម្ចាស់អើយ ទូលបង្គំជឿហើយ» ហើយគាត់ក៏បានក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះអង្គ ។ បើអ្នកមិនមែនជាអ្នកថ្វាយបង្គំទេ នោះអ្នកមិនអាចធ្វើឲ្យខ្លួនឯងក្លាយជាអ្នកថ្វាយបង្គំ ដោយការប្រឹងប្រែងកាន់តែខ្លាំងនោះទេ ។ ផ្ទុយទៅវិញ ចូរពិនិត្យមើលខ្លួនឯង ឲ្យដឹងថា អ្នកជាអ្នកជឿឬអត់! បើអ្នកបានជឿថា ព្រះវរបិតាបានទទួលយកទុក្ខវេទនា និងការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ជាដង្វាយលោះបាប សម្រាប់អស់អ្នកដែលជឿព្រះអង្គ នោះអ្នកនឹងយល់អំពីមូលហេតុ ដែលបុរសនេះបានក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះយេស៊ូវ ។ យើងមិននិយាយអំពីរបៀបនៃការថ្វាយបង្គំ ឬរបៀបដែលយើងច្រៀងនោះទេ បើអ្នកនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ការថ្វាយបង្គំកើតមានជាស្វ័យប្រវត្តិ ដោយមិនបង្ខំ ហើយការសរសើរដំកើងក៏បានជ្រួតជ្រាប់ ផ្នែកទាំងអស់នៃជីវិតរបស់អ្នក ។
បុរស និងស្ត្រីក្រាបបង្គំនៅទាបព្រះបាទព្រះគ្រីស្ទ ព្រោះពួកគេដឹងថា ព្រះយេស៊ូវជានរណា ហេតុអ្វីព្រះអង្គយាងមក ហើយព្រះអង្គបានធ្វើអ្វីខ្លះសម្រាប់ពួកគេ ។ ការសរសើរដំកើងព្រះគ្រីស្ទ មិនមែននិយាយអំពីយើង និងជាបទចម្រៀងដែលយើងចង់ច្រៀងនោះទេ តែនិយាយអំពីព្រះ និងថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះនាមព្រះអង្គ ។
តើអ្នកមានក្តីស្រឡាញ់កាន់តែតិច ចំពោះព្រះឬ? តើការសរសើរដំកើង និងថ្វាយបង្គំ គឺជាបន្ទុកសម្រាប់អ្នក ជាជាងក្តីអំណរឬ? ពេលណាអ្នកមានអារម្មណ៍ដូចនេះ ដំណោះស្រាយតែមួយ គឺត្រូវមើលទៅព្រះគ្រីស្ទ ។ ចូររំឭកខ្លួនឯងជាថ្មីម្តងទៀត អំពីព្រះរាជកិច្ចដែលព្រះអង្គបានសម្រេច នៅលើឈើឆ្កាង ហើយអ្នកនឹងបានថ្វាយបង្គំព្រះគ្រីស្ទ អស់ពីចិត្ត ដូចអ្នកសុំទាននោះផងដែរ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត ៖ ម៉ាកុស ១០:៤៦-៥២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកដំកើង ៧៤-៧៦ និង កិច្ចការ ២៧:១-២៦