ការព្យាយាមយកអ្វីដែលអ្នកចង់បាន
ខណៈនោះអ័ដូនីយ៉ា ជាបុត្រនៃនាងហាគីត ក៏លើកខ្លួនឡើង ដោយពាក្យថា យើងនឹងធ្វើជាស្តេច។ ១ពង្សាវត្សត្រ ១:៥ លោកអើរ៉ុន ប័រ(Aaron Burr) បានទន្ទឹងរង់ចាំ ដោយចិត្តថប់បារម្ភ នូវលទ្ធផលនៃការបោះឆ្នោតរបស់សមាជិករដ្ឋសភាអាមេរិក ជ្រើសរើសប្រធានាធិបតី។ ដោយមានការជាប់គាំង ជាមួយនឹងលោកថូម៉ាស ចេហ្វ័រសិន(Thomas Jefferson) ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៨០០ ក្នុងការបោះឆ្នោតជ្រើសរើសប្រធានាធិបតី លោកប័រមានហេតុផល ដែលត្រូវជឿថា រដ្ឋសភានឹងប្រកាសថា គាត់ជាអ្នកឈ្នះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គាត់ក៏បានចាញ់ ហើយភាពល្វីងជូរចត់ក៏បានស៊ីបំផ្លាញព្រលឹងគាត់។ គាត់ក៏បានចិញ្ចឹមចិត្តគុំគួនមកលើលោកអ័ឡេក្សានឌ័រ ហាមីលតុន(Alexander Hamilton) ដែលមិនបានបោះឆ្នោតឲ្យគាត់។ ៤ឆ្នាំក្រោយមក ទីបំផុតលោកប័រក៏បានបាញ់សម្លាប់លោកហាមីលតុន ក្នុងការប្រកួតបាញ់គ្នា ។ ប្រទេសជាតិរបស់គាត់មានការខឹងសម្បានឹងគាត់ ដោយសារការសម្លាប់នេះ ហើយក៏បានបោះបង់ចោលគាត់ ដោយទុក្ខឲ្យគាត់ស្លាប់ក្នុងវ័យចាស់ជរាដ៏ជូរចត់។ ការលេងល្បែងនយោបាយ ជាផ្នែកដ៏សោកសៅនៃប្រវត្តិសាស្រ្ត។ ពេលដែលស្តេចដាវីឌជិតដល់ពេលអស់ព្រះជន្ម បុត្រាទ្រង់ព្រះនាមអ័ដូនីយ៉ា បានជ្រើសមេទ័ពរបស់ស្តេចដាវីឌឲ្យបម្រើខ្លួន ហើយក៏បាននាំពួកសង្ឃឲ្យតែងតាំងខ្លួនជាស្តេច(១ពង្សាវតាក្សត្រ ១:៥-៨)។ ប៉ុន្តែ ស្តេចដាវីឌបានជ្រើសរើសព្រះអង្គម្ចាស់សាឡូម៉ូន ឲ្យស្នងរាជ្យហើយ(ខ.១៧)។ ដោយមានជំនួយពីហោរ៉ាណាថាន ទ្រង់អាចទប់ស្កាត់ការបះបោរនេះ ដោយជោគជ័យ(ខ.១១-៥៣)។ ទោះព្រះអង្គម្ចាស់អ័ដូនីយ៉ាបានទទួលការលើកលែងទោសហើយក៏ដោយ ទ្រង់នៅតែរៀបគម្រោងដណ្តើមរាជ ជាលើកទី២…
Read articleដើម្បីឲ្យយើងបានគេងលក់ស្រួល
កាលណាឯងដេកទៅ នោះនឹងគ្មានភ័យខ្លាចអ្វីសោះ អើ ឯងនឹងដេកទៅ ហើយលក់ស្រួល។ សុភាសិត ៣:២៤ ពេលដែលមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំឈ្មោះ ផ្លូស(Floss) គេងមិនលក់នៅពេលយប់ គាត់ក៏បានគិតអំពីពាក្យពេចន៍ ក្នុងបទចម្រៀងទំនុកសកល មានចំណងជើងថា “ព្រះយេស៊ូវ ទូលបង្គំស្រឡាញ់ព្រះអង្គ”។ គាត់ក៏បានហៅបទចម្រៀងនេះថា បទចម្រៀង “ពេលពាក់កណ្តាលអាធ្រាត្រ” ព្រោះបទនេះបានជួយឲ្យគាត់នឹកចាំ អំពីព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះអង្គ និងមូលហេតុជាច្រើន ដែលគាត់ស្រឡាញ់ព្រះអង្គ។ ការគេងជាផ្នែកដ៏ចាំបាច់នៃជីវិត តែជួនកាល យើងមានការពិបាកក្នុងការគេង។ នៅពេលខ្លះ យើងអាចស្តាប់ឮព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ប្រាប់យើងអំពីអំពើបាបដែលមិនទាន់បានលន់តួ។ ពុំនោះទេ យើងចាប់ផ្តើមមានការព្រួយបារម្ភ អំពីការងារ ទំនាក់ទំនង បញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុ សុខភាព ឬកូនៗរបស់យើងជាដើម។ មិនយូរប៉ុន្មាន ខួរក្បាលរបស់យើងមានពេញដោយការព្រួយបារម្ភ អំពីពេលអនាគតដ៏លំបាកលំបិន។ យើងគិតស្មានថា បន្តិចទៀតយើងគេងលក់ហើយ តែពេលយើងមើលទៅនាឡិកា យើងក៏បានដឹងថា ជាច្រើនម៉ោងហើយ យើងនៅមិនទាន់គេងលក់ទៀត។ ក្នុងបទគម្ពីរសុភាសិត ៣:១៩-២៤ ស្តេចសាឡូម៉ូនបានលើកឡើងថា យើងអាចទទួលផលប្រយោជន៍ពីការគេង ពេលដែលយើងឱបក្រសោបយកប្រាជ្ញា ការយល់ដឹង និងចំណេះដឹងមកពីព្រះ។ តាមពិត ទ្រង់បានប្រកាសថា “សេចក្តីនោះនឹងបានជាជីវិតដល់ព្រលឹងឯង …កាលណាឯងដេកទៅ…
Read articleមិនមែនតាមរយៈភាពសុខស្រួល
យើងនៅតែអួតក្នុងកាលដែលមានទុក្ខលំបាកដែរ ដោយដឹងថា សេចក្តីទុក្ខលំបាកបង្កើតឲ្យមានសេចក្តីទ្រាំទ្រ សេចក្តីទ្រាំទ្របង្កើតឲ្យមានសេចក្តីស៊ាំថ្នឹក សេចក្តីស៊ាំថ្នឹកបង្កើតឲ្យមានសេចក្តីសង្ឃឹម។ រ៉ូម ៥:៣-៤ ពេលដែលលោកឌែន(Dan)កំពុងបើកម៉ូតូតាមផ្លូវ មានឡានមួយគ្រឿងបានវ៉ាម៉ូតូគាត់ ចូលទៅក្នុងចំណែកផ្លូវរបស់គាត់ បណ្តាលឲ្យម៉ូតូគាត់ជួបគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍។ ពេលដែលគាត់ដឹងខ្លួន បន្ទាប់ពីសន្លប់អស់ពីរសប្តាហ៍នៅមជ្ឈមណ្ឌលព្យាបាលអ្នករបួស គាត់ស្ថិតក្នុងសភាពធ្ងន់ធ្ងរ។ ដែលអាក្រក់បំផុតនោះ គឺគាត់មានរបួសឆ្អឹងខ្នង ដែលបណ្តាលឲ្យគាត់ធ្លាក់ខ្លួនពិការ។ លោកឌែនបានអធិស្ឋានសូមការប្រោសឲ្យជា តែមិនទាន់ឃើញព្រះទ្រង់ឆ្លើយតប។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់ជឿថា ព្រះទ្រង់បានបង្រៀនគាត់ដោយក្តីអាណិតថា “គោលបំណងនៃជីវិតនេះ គឺដើម្បីផ្លាស់ប្រែឲ្យមានលក្ខណៈដូចព្រះគ្រីស្ទ។ គួរឲ្យស្តាយណាស់ ការផ្លាស់ប្រែនោះមិនកើតមាន ក្នុងពេលដែលយើងមានក្តីសុខនោះទេ…តែកើតឡើង នៅពេលដែលជីវិតមានការលំបាក។ គឺនៅពេលដែលយើងគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីត្រូវពឹងផ្អែកលើព្រះ ដោយការអធិស្ឋាន ដើម្បីឲ្យអាចឆ្លងផុតថ្ងៃនីមួយៗ”។ សាវ័កប៉ុលបានពន្យល់ អំពីអត្ថប្រយោជន៍ពីរយ៉ាង នៃការមានភាពសុចរិតនោះចំពោះព្រះ ដែលមានដូចជា ការស៊ូទ្រាំ និងការអរសប្បាយ ក្នុងទុក្ខលំបាក(រ៉ូម ៥:៣-៤)។ អត្ថប្រយោជន៍ទាំងពីរនេះ គឺមិនមែនជាការត្រាស់ហៅឲ្យមានការអត់ធ្មត់ ដោយគ្មានការត្អូញត្អែរ ឬស្វែងរកការសប្បាយក្នុងការឈឺចាប់នោះទេ។ វាជាការអញ្ជើញឲ្យទុកចិត្តព្រះ ដោយគ្មានការរង្គោះរង្គើ។ ការរងទុក្ខ ដោយពឹងអាងព្រះគ្រីស្ទ នាំឲ្យយើងមាន “សេចក្តីទ្រាំទ្រ សេចក្តីស៊ាំថ្នឹក និងសេចក្តីសង្ឃឹម”(ខ.៣-៤)។ សេចក្តីទាំងនេះសុទ្ធតែកើតចេញពីការមានជំនឿថា ព្រះវរបិតានឹងមិនបោះបង់យើងចោល តែនៅតែដើរជាមួយយើង កាត់ភ្លើង…
Read articleភាពអស្ចារ្យនៃស្នាព្រះហស្តព្រះអង្គ
ចូរឲ្យដីដុះតិណជាតិឡើង គឺជាពួកស្មៅដែលមានគ្រាប់ និងរុក្ខជាតិមានផ្លែតាមពូជ ដែលមានគ្រាប់ក្នុងផ្លែនោះនៅផែនដី។ លោកុប្បត្តិ ១:១១ ខណៈពេលដែលលោកធីម(Tim) កំពុងធ្វើដំណើរកម្សាន្តកាត់តាមផែនទឹកកកនៅលើភ្នំរូទ ក្លេស័រ នៅរដ្ឋអាឡាស្កា គាត់បានប្រទះឃើញអ្វីម្យ៉ាង ដែលគាត់មិនដែលបានឃើញពីមុនមក។ ទោះលោកធីមបានធ្វើការសិក្សាផែនទឹកកកនៅលើភ្នំ ជាលក្ខណៈអាជីព គាត់បានប្រទះឃើញដុំស្លែមូលៗតូចៗ ដ៏ច្រើនសន្ធឹក ដែលគាត់មិនដែលស្គាល់ទាល់តែសោះ។ បន្ទាប់ពីគាត់បានតាមដានរុក្ខជាតិនេះ ដែលមានរាងមូលពណ៌បៃតងភ្លឺ អស់ជាច្រើនឆ្នាំ គាត់និងមិត្តរួមការងាររបស់គាត់ ក៏បានរកឃើញថា ខុសពីស្លែនៅលើដើមឈើ ដុំស្លែ ដែលមានរហ័សនាមថា “សត្វកណ្តុរនៅផ្ទាំងទឹកកក” មិនតោងនៅលើដើមឈើ ហើយដែលកាន់តែគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលថែមទៀតនោះ គឺពួកវាធ្វើការផ្លាស់ទី ដូចហ្វូងសត្វ។ ពីដំបូង លោកធីម និងមិត្តរួមការងាររបស់គាត់សង្ស័យថា ពួកវាផ្លាស់ទីដោយសារមានខ្យល់បក់ ឬពួកវារមៀលចុះពីលើទួលមក ប៉ុន្តែ ការស្រាវជ្រាវរបស់ពួកគេបានបង្ហាញថា ទាំងនេះសុទ្ធតែជាការស្មានខុស។ ពួកគេនៅមិនទាន់ដឹងច្បាស់ថា ដុំស្លែទាំងនោះបានផ្លាស់ទីដោយរបៀបណាទេ។ ភាពអាថ៌កំបាំងដូចនេះ បានធ្វើឲ្យយើងនឹកចាំ អំពីភាពប៉ិនប្រសប់របស់ព្រះ។ ក្នុងពេលដែលព្រះអង្គបង្កើតរបស់សព្វសារពើ ព្រះអង្គបានបង្គាប់ឲ្យដី ដុះតិណជាតិ និងដើមឈើ (លោកុប្បតិ្ត ១:១១)។ ព្រះអង្គក៏បានរចនាឲ្យមានដុំស្លែទាំងនោះផងដែរ ទោះមនុស្សភាគច្រើននឹងមិនដែលបានឃើញពួកវាដោយផ្ទាល់ ទាល់តែយើងបានទៅដល់តំបន់ផែនទឹកកក ដែលមានលក្ខខ័ណ្ឌប្រកបគ្រប់គ្រាន់ឲ្យពួកវាលូតលាស់។ ដុំស្លែទាំងនោះបានទាក់ទាញអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តជាច្រើន ដោយសាររូបរាងមូលស្រមូវៗរបស់ពួកវា…
Read articleការចាប់ផ្តើមជាថ្មី
បានជាបើអ្នកណានៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ នោះឈ្មោះថាបានកើតជាថ្មីហើយ អស់ទាំងសេចក្តីចាស់បានកន្លងបាត់ទៅ មើល គ្រប់ទាំងអស់បានត្រឡប់ជាថ្មីវិញ។ ២កូរិនថូស ៥:១៧ បុណ្យចូលឆ្នាំចិន ដែលក្រុមគ្រួសារជនជាតិចិន នៅគ្រប់ទិសទី បានប្រារព្ធធ្វើជារៀងរាល់ឆ្នាំ មានទំនាក់ទំនងនឹងប្រតិទិនច័ន្ទគតិ។ តាមធម្មតា បុណ្យចូលឆ្នាំចិនប្រព្រឹត្តទៅនៅចន្លោះ ចុងខែមករា ដល់ពាក់កណ្តាលខែកុម្ភៈ ជាពេលជួបជុំគ្រួសារ ដែលមានប្រពៃណីជាច្រើន ដែលខ្លះមានអត្ថន័យដ៏អស្ចារ្យ។ ការទិញ និងស្លៀកពាក់ខោអាវថ្មីៗ ការបោសសម្អាតផ្ទះឲ្យស្អាត និងការលោះបំណុលធំៗ សុទ្ធតែជាប្រពៃណីដែលបានរំឭកយើងថា យើងកំពុងទុកចោលពេលអតីតកាលនៅពីក្រោយយើង ហើយចាប់ផ្តើមឆ្នាំថ្មី ដោយភាពស្អាតបាត។ ប្រពៃណីទាំងនេះក៏បានរំឭកខ្ញុំ អំពីជីវិតថ្មីដែលយើងមាន ក្នុងព្រះគ្រីស្ទផងដែរ។ ទោះកាលពីមុនយើងជានរណា ឬបានធ្វើអ្វីក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែអាចទុកអតីតកាលទាំងនោះនៅពីក្រោយយើង។ យើងអាចឈប់វាយដំខ្លួនឯង ដោយសារកំហុសពីអតីតកាល ហើយត្រូវឈប់ប្រកាន់ទោសខ្លួនឯង ដោយដឹងថា ព្រះទ្រង់បានអត់ទោសបាបឲ្យយើងទាំងស្រុង ដោយសារការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវ នៅលើឈើឆ្កាង។ ហើយយើងអាចចាប់ផ្តើមជាថ្មី ដោយដឹងថា យើងអាចពឹងផ្អែកលើព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលទ្រង់កែប្រែយើងជារៀងរាល់ថ្ងៃ ឲ្យកាន់តែមានលក្ខណៈដូចព្រះយេស៊ូវ។ ហេតុនេះហើយ សាវ័កប៉ុលបានរំឭកអ្នកជឿទាំងឡាយថា “អស់ទាំងសេចក្តីចាស់បានកន្លងបាត់ទៅ មើល គ្រប់ទាំងអស់បានត្រឡប់ជាថ្មីវិញ”(២កូរិនថូស ៥:១៧)។ យើងក៏អាចនិយាយដូចនេះដែរ ដោយសារសេចក្តីពិតដែលសាមញ្ញ តែមានអំណាច ដែលបានចែងថា…
Read articleឥរិយាបថនៃការបន្ទាបខ្លួន
ខ្ញុំបានទូលដល់ព្រះយេហូវ៉ាថា “ទ្រង់ជាព្រះអម្ចាស់នៃទូលបង្គំ ក្រៅពីទ្រង់ ទូលបង្គំរកសេចក្តីល្អមិនបានឡើយ”។ ទំនុកដំកើង១៦:២ មុនពេលអ្នកស្រីជែន(Jan) ចេញទៅចែកចាយក្នុងក្រុម ស្វាមីគាត់តែងតែលើកទឹកចិត្តគាត់ដោយក្តីស្រឡាញ់ ឲ្យក្រពាត់ដៃទៅក្រោយ។ ពេលដែលគាត់ចែកចាយ អំពីរឿងដែលសំខាន់ ឬព្យាយាមគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ គាត់ក៏បានប្រើឥរិយាបថនេះ ព្រោះវាបានជួយឲ្យគាត់បើកចិត្ត ទទួលការបង្រៀន និងស្តាប់យោបល់អ្នកដទៃ។ គាត់បានប្រើឥរិយាបថនេះ ដើម្បីរំឭកខ្លួនគាត់ ឲ្យស្រឡាញ់មនុស្សនៅមុខគាត់ និងបន្ទាបខ្លួន ព្រមទាំងបើកចិត្តឲ្យព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដឹកនាំ។ ការយល់ដឹងរបស់អ្នកស្រីជែន អំពីការបន្ទាបខ្លួន បានចាក់ឫសនៅក្នុងការសង្កេតរបស់ស្តេចដាវីឌ ដែលបានទទួលស្គាល់ថា សេចក្តីល្អទាំងអស់សុទ្ធតែមកពីព្រះ។ គឺដូចដែលស្តេចដាវីឌបានទូលដល់ព្រះថា “ទ្រង់ជាព្រះអម្ចាស់នៃទូលបង្គំ ក្រៅពីទ្រង់ ទូលបង្គំរកសេចក្តីល្អមិនបានឡើយ”(ទំនុកដំកើង ១៦:២)។ ទ្រង់បានរៀនទុកចិត្តព្រះ ហើយស្វែងរកយោបល់របស់ព្រះអង្គ បានជាទ្រង់អធិស្ឋានថា “ចិត្តក៏បង្គាប់ដល់ទូលបង្គំនៅវេលាយប់ដែរ”(ខ.៧)។ ទ្រង់ជ្រាបថា ដោយសារព្រះគង់នៅក្បែរទ្រង់ នោះទ្រង់នឹងមិនរង្គោះរង្គើឡើយ(ខ.៨)។ ទ្រង់មិនចាំបាច់ត្រូវអួតបំប៉ោងនោះឡើយ ព្រោះទ្រង់បានទុកចិត្តព្រះដ៏មានចេស្តា ដែលស្រឡាញ់ទ្រង់។ ខណៈពេលដែលយើងមើលទៅព្រះ រៀងរាល់ថ្ងៃ ដោយទូលសូមទ្រង់ឲ្យជួយយើង ពេលណាយើងមានអារម្មណ៍នឿយណាយ ឬប្រទានយើងនូវពាក្យសម្តីសម្រាប់និយាយ ពេលណាយើងពិបាកនិយាយ នោះយើងនឹងបានឃើញព្រះអង្គធ្វើការក្នុងជីវិតយើង។ យើងនឹងបានធ្វើជាដៃគូរបស់ព្រះ ហើយយើងនឹងបានដឹងថា បើយើងធ្វើបានល្អ នោះគឺដោយសារព្រះទ្រង់បានជួយយើងឲ្យរីកចម្រើន។ យើងអាចមើលទៅអ្នកដទៃដោយក្តីស្រឡាញ់ នៅសង្គមលោកខាងលិច ការក្រពាត់ដៃទៅក្រោយ…
Read article