October 22, 2013

You are here:
ជួបគ្នាពេលក្រោយ

ជី​តា​របស់​ខ្ញុំ​មិ​​នព្រម​និយាយ​​ថា “លាហើយ”​ទេ​ ព្រោះ​គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ថា ពាក្យ​នេះបាន​បង្ហាញ​ពី​ដំណាក់​កាល​ចុង​ក្រោយ​ខ្លាំង​ពេក ។​ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា បន្ទាប់​ពី​បាន​មក​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​គាត់​ហើយ ពេល​ដែល​យើង​កំពុង​បើក​បរ​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​គាត់ គាត់​តែង​តែ​មាន​ទម្លាប់​លា​គ្នា តាម​របៀប​​ដដែល​ជា​និច្ច ។​ គឺ​គាត់​ឈរ​នៅ​មុខ​របង​ពណ៌​បៃ​តង ខាង​មុខ​ផ្ទះ​គាត់ ហើយ​បោយ​ដៃ​លា ដោយ​ពាក្យ​ថា “ជួបគ្នាពេលក្រោយ”។ ក្នុង​នាម​យើ​ងជា​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ យើង​​មិន​ចំា​បាច់​និយាយ​ថា “លា​ហើយ” ទៅ​អ្ន​​កដែល​យើង​ស្រឡាញ់​ក៏​បាន ឲ្យ​តែ​អ្នក​នោះ​បា​ន​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ​ ជា​ព្រះ​​សង្រ្គោះ​ហើយ ។​ ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​សន្យា​ថា យើង​នឹង​បាន​ជួប​ពួក​គេ​ម្តង​ទៀត ។​ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា យើង​មិន​ត្រូវ “កើត​ទុក្ខ​ព្រួយ ដូច​អ្នក​ឯ​ទៀត ដែល​គ្មាន​សង្ឃឹម”ឡើយ​(១ថែស្សាឡូនិច ៣:១៣) ព្រោះ​កាល​ណា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ យាង​មក​វិញ ពួក​​ស្លាប់​​ក្នុង​​ព្រះ​គ្រីស្ទ​​នឹង​​រ​ស់​ឡើង​​វិញ​​ជា​មុន​បង្អស់ រួច​យើង​រាល់​គ្នា​ ដែល​កំពុង​តែ​រស់​នៅ ក៏​នឹង​បាន​លើក​ឡើង ទៅ​ក្នុង​ពពក​ជា​មួយ​គ្នា​ទាំង​អស់ ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​ជួបជុំ​នឹង​ព្រះអម្ចាស់​នៅ​នា​អាកាស (ខ.១៥-១៧)។​ យើង​មាន​ទំនុក​ចិត្ត​ថា នៅ​ថ្ងៃណា​មួយ យើង​នឹង​បាន​ទៅ​នៅ​នគរ​ស្ថាន​សួគ៌ ដែល​ជា​កន្លែង​ដែល​“គ្មាន​​សេចក្តី​​ស្លាប់ ឬ​សេចក្តី​សោក​សង្រេង ឬ​សេចក្តី​យំ​ទួញ ឬ​ទុក្ខ​លំបាក​ណា​ទៀត​ឡើយ” (វិវរណៈ ២១:៤)។ យើង​នឹង​បាន “ទៅ​នៅជាមួយព្រះអម្ចាស់ជានិរន្ត” នៅ​ក្នុង​កន្លែង​ដ៏​អស្ចារ្យ​នេះ​(១ថែ-ស្សាឡូនិច ៤:១៧)។​ គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​មាន​សង្ឃឹម​ថា…

Read article