August 9, 2015

You are here:
ការមានចំណែក

ឪពុក​របស់​ខ្ញុំមា​នអ​នុស្សាវរី​យ៍​ជាច្រើ​ន   កាល​គាត់​នៅក្មេ​ង ក្នុង​ស្រុក​កំណើត​របស់​គាត់។ ដូច​នេះ អ្នក​អាច​ស្រមៃ​ថា ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​រំភើប​រីក​រាយយ៉ាង​ណា កាល​នៅ​ក្មេង ពេល​ដែល​គាត់​នាំ​ក្រុម​គ្រួសារ ទៅ​ស្រុក​កំណើត​របស់​គាត់ ក្នុង​រដូវ​ក្តៅជារៀ​ង​រាល់​ឆ្នាំ។ នៅទី​នោះ យើង​បាន​នាំ​គ្នាស្ទូច​ត្រី ក្នុង​ទន្លេ​សង់​យ៉ូសែប ហើយ​ទៅ​លេង​កសិ​ដ្ឋាន ជា​កន្លែ​ងដែ​លគាត់​មាន​អនុស្សាវរីយ៍​ក្នុង​វ័យ​កុមារ។ ក្រុង​នោះ មិន​មែន​ជា​ស្រុក​កំណើត​រប​ស់ខ្ញុំ ទេ ប៉ុន្តែ ពេលដែ​លខ្ញុំ​បាន​ទៅ​លេង​កន្លែង​នោះម្ត​ងៗ​ ជា​មួយ​កូន និង​ចៅ​របស់ខ្ញុំ​ ខ្ញុំ​តែង​តែ​មាន​អារម្មណ៍ថា កក់​ក្តៅ ដូច​ជា​ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំដែរ​។​ ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​មានប​ន្ទូល​ ទៅកា​ន់ពួ​កសិ​ស្សព្រះ​អ​ង្គ អំពី​ផ្ទះ​របស់​ព្រះ​អង្គ ក្នុង​នគរ​ស្ថាន​សួគ៌ ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​ចាក​ចោល​ ដើម្បី​យាង​ចុះ​មក​មាន​ព្រះជ​ន្ម​រ​ស់ ​នៅក្នុ​ង​ចំណោម​យើង។ ព្រះ​អង្គ​ប្រាកដ​ជា​មាន​អំណរណា​ស់ ពេល​ដែល​ព្រះ​អង្គ​មាន​បន្ទូល​ប្រាប់​ពួក​សិស្ស​ថា “នៅ​ក្នុង​ដំណាក់​នៃ​ព្រះវរបិតា​ខ្ញុំ មាន​ទី​លំនៅ​ជា​ច្រើន… ខ្ញុំ​ទៅ​រៀប​កន្លែង​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា… ប្រយោជន៍​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា ​បាន​នៅ​កន្លែង​ដែល​ខ្ញុំ​នៅ​នោះ​ដែរ”(យ៉ូហាន ១៤:២-៣)។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ ព្រះ​យេស៊ូវ “​បាន​រង​ទ្រាំ​នៅ​ឈើ​ឆ្កាង ទាំង​មើលងាយ​ចំពោះ​សេចក្តី​អាម៉ាស់​ខ្មាសនោះ ឲ្យ​តែ​បាន​សេចក្តី​អំណរ​ដែល​នៅ​ចំពោះ​ទ្រង់”(ហេព្រើ ១២:២) ហើយ​បាន​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះរបស់​ព្រះអ​ង្គ ក្នុង​នគរ​ស្ថាន​សួគ៌​វិញ ហើយ​នឹង​យាង​ត្រឡប់​មក​យក​កូន​ប្រុស​ស្រីរបស់ព្រះ​អ​ង្គ ទៅ​នៅ​ជា​មួ​យអស់​កល្ប​ជា​និច្ច។ ពេល​ដែល​យើង​គិ​ត​អំពីកន្លែង​ដែ​លព្រះ​យេស៊ូវបា​ន​រៀប​ចំ​ទុក​ឲ្យ​យើង ក្នុង​ផ្ទះរប​ស់​ព្រះ​វរបិតា យើង​អាច​រំពឹង​គិត​ដល់​ថ្ងៃ​ដែល​យើងនឹង​បាន​ទៅ​នៅ​ទីនោះ ហើយ​ការ​នេះ​បណ្តាល​ចិត្ត​យើង ឲ្យច​ង់ទៅ​ប្រាប់​អ្នក​ដទៃ…

Read article