ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ

អេសាយ ៤៣:១-៧

កុំ​ឲ្យ​ខ្លាច​ឡើយ ដ្បិត​អញ​បាន​លោះ​ឯង​ហើយ អញ​បាន​ហៅ​ចំ​ឈ្មោះ​ឯង ឯង​ជា​របស់​ផង​អញ​។ អេសាយ ៤៣:១

ថ្ងៃ​មួយ កាល​ខ្ញុំ​កំពុង​មាន​តួនាទី​ជា​អ្នក​ថែទាំ​ម្តាយ​ខ្ញុំ​ដែល​មាន​ជំងឺ​ចាស់ជរា យើង​ក៏បាន​ទៅ​ទស្សនា​ការ​តាំងពិព័រណ៍​សិល្បៈ​មួយ​។ យើង​មាន​អារម្មណ៍​នឿយ​ហត់​ទាំង​ផ្លូវ​អារម្មណ៍ និង​ផ្លូវ​កាយ​។ ខ្ញុំ​បាន​ឈរ​មើល​ទូក​ពីរ​គ្រឿង ធ្វើពីឈើ​ដែល​មាន​ការ​តុប​តែង​ពីលើ​ដោយ​កញ្ចក់​ពណ៌​ចម្រុះ​យ៉ាង​ស្រស់​ស្អាត តាម​លំនាំ​នៃ​ការ​តម្រៀប​ផ្កា និង​ការ​តុប​តែង​របស់​ជនជាតិ​ជប៉ុន​ដើម្បី​ទាក់ទាញ​សត្វ​ត្រី​។ គេ​បាន​ដាក់​តាំង​ទូក​ទាំង​នោះ​នៅ​ពីមុខ​ជញ្ជាំង​ពណ៌​ខ្មៅ នៅ​លើ​កម្រាល​ឥដ្ឋ​ដែល​ចាំង​ឆ្លុះ​។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឃើញ​កែវ​មូលៗ​ដូច​គ្រាប់​ឃ្លី មាន​ស្នាម​អុចៗ និង​ឆ្នូតៗ ដូច​គ្រាប់​ស្ករ​កៅស៊ូ​ដែល​មាន​ទំហំ​ធំ​ខុសពី​ធម្មតា កំពុង​គរ​លើ​គ្នា​ជា​គំនរ​នៅ​លើ​ទូក​ដែល​តូច​ជាងគេ​។ ហើយ​នៅ​លើ​ទូក​ទីពីរ ខ្ញុំ​ក៏បាន​ឃើញ​រូប​ចម្លាក់​ធ្វើ​ពី​កែវ​ដែល​មាន​រាងកោង វែង និង​កាច់​រាង​ចុះ​ឡើង ដែល​បាន​លេច​ឡើង​ពី​ទូក​នោះ ដូច​អណ្តាត​ភ្លើង​ដែល​មាន​ពណ៌​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត​។ សិល្បករ​បាន​សូន​រូប​ចម្លាក់​កែវ​នីមួយ​ៗ​ពី​កញ្ចក់​ដែលគេ​បាន​រំលាយ និង​ដុត​ឲ្យ​ទន់ ដោយ​ប្រើ​ភ្លើង​ហ្កាស​បាញ់​ចេញ​អណ្តាត​ភ្លើង​ដែល​មាន​កម្តៅ​ក្តៅ​ខ្លាំង​។

ទឹក​ភ្នែក​ខ្ញុំ​បាន​ហូរ​ចុះ​ពីលើ​ថ្ពាល់​មក ខណៈ​ពេល​ខ្ញុំ​ស្រមៃ​អំពី​ព្រះ​ហស្ត​នៃ​ការ​ថែរក្សា​របស់​ព្រះ ដែល​បាន​ឱប​ខ្ញុំ និង​ម្តាយ​របស់​ខ្ញុំ ជា​កូន​ស្ងួន​ភ្ងា​របស់​ព្រះអង្គ ឆ្លង​កាត់​រយៈ​ពេល​ដ៏​ពិបាក​បំផុត​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​ព្រះ​អង្គ​កែ​ប្រែ​ចារិក​លក្ខណៈ​របស់​រាស្រ្ត​ព្រះអង្គ តាមរយៈ​ភ្លើង​ឆេះ​បន្សុទ្ធ​ក្នុង​ជីវិត ព្រះអង្គ​បាន​បញ្ជាក់​ថា ក្តី​សង្ឃឹម​របស់​យើង គឺ​បាន​មកពី​ការ​ដឹង​ថា ព្រះអង្គ​ស្គាល់​យើង ហើយ​យើង​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ(អេសាយ ៤៣:១)។ ទោះ​យើង​មិន​អាច​គេច​ចេញពី​ទុក្ខ​លំបាក​ក៏ដោយ ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា​ថា នឹង​ការពារ​យើង និង​មាន​វត្ត​មាន​គង់នៅ​ជាមួយ​យើង​ជានិច្ច(ខ.២)។ ដោយសារ​អត្ត​សញ្ញាណ និង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​ព្រះអង្គ​មាន​ចំពោះ​យើង នោះ​យើង​អាច​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ​បាន(ខ.៣-៤)។

ពេលណា​កាលៈទេសៈ​នៃ​ជីវិត​របស់​យើង មាន​កម្តៅ​កើន​ឡើង យើង​ប្រហែល​ជា​មាន​អារម្មណ៍​ថា ជីវិត​យើង​មាន​ភាព​ផុយ​ស្រួយ​ណាស់​។ យើង​ប្រហែល​ជា​មាន​ភាព​ផុយ​ស្រួយ​មែន តែ​ព្រះ​អង្គ​បាន​ឱប​យើង​ជាប់ ក្នុង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ទោះ​ភ្លើង​នោះ​បាន​ឡើង​កម្តៅ​ខ្លាំង​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ​។ ព្រះអង្គ​ស្គាល់​យើង​។ ព្រះអង្គ​ស្រឡាញ់​យើង​។ យើង​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ​។—Xochitl Dixon

ហេតុ​អ្វី​ការ​ដឹង​ថា អ្នក​គឺជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះ នាំ​ឲ្យ​អ្នក​មាន​ក្តី​សង្ឃឹម ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែល​មាន​ទុក្ខ​លំបាក?
តើ​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ប្រើ​ភ្លើង​ឆេះ​បន្សុទ្ធ ដើម្បី​កែ​ប្រែ​ចារិត​លក្ខណៈ​របស់​យើង​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ?

ឱ​ព្រះ​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ទូល​បង្គំ​សូម​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ ដែល​បាន​ឱប​ទូល​បង្គំ កែ​ប្រែ​ទូល​បង្គំ និង​រំឭក​ទូល​បង្គំ​ថា ទូល​បង្គំ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ​។

គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : យ៉ូស្វេ ៧-៩ និង លូកា ១:២១-៣៨

Share this post:
Facebook
Twitter
LinkedIn
WhatsApp

From the same category:

More articles