អាទិភាពសំខាន់ជាងគេ
ព្រះយេស៊ូវមិនបានទុកឲ្យរាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គ រស់នៅដោយមានអាទិភាពមិនច្បាស់លាស់នោះឡើយ។ នៅថ្ងៃនេះដែរ លោកគ្រូ អរ ស៊ី ស្ព្រោល(R.C. Sproul) នឹងធ្វើការបកស្រាយ អំពីអាទិភាពសំខាន់បំផុត ក្នុងជីវិតគ្រីស្ទានគឺ ៖ ចូរស្វែងរកនគរព្រះជាមុនសិន។ អត្ថបទ “ចូរស្វែងរកនគរ និងសេចក្តីសុចរិតនៃព្រះជាមុនសិន ទើបគ្រប់របស់ទាំងនោះ នឹងបានប្រទានមកអ្នករាល់គ្នាថែមទៀតផង”(ម៉ាថាយ ៦:៣៣)។ បទគម្ពីរនេះជាភាសាក្រិកបានប្រើពាក្យ ប្រូតូ ដែលមានន័យថា “ទី១” ដែលមិនគ្រាន់តែមានន័យថា លេខរៀងទី១ នៅក្នុងលំដាប់លំដោយប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏សំខាន់ជាងគេផងដែរ។ ក្នុងបទគម្ពីរនេះ ព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលថា អាទិភាពសំខាន់បំផុតរបស់ជីវិតគ្រីស្ទបរិស័ទ គឺត្រូវស្វែងរកនគរព្រះជាមុន ដោយស្វែងរកទីក្រុងរបស់ព្រះ និងចូលរួមយ៉ាងឆេះឆួល នៅក្នុងដំណើរស្វែងរកការអ្វី ដែលព្រះអង្គបានសន្យាថា នឹងប្រទានមកយើង នៅពេលអនាគត។ ឱបងប្អូនស្ងួនភ្ងាអើយ យើងត្រូវដឹងថា សព្វថ្ងៃនេះ យើងកំពុងធ្វើដំណើរឆ្ពោះទៅរកកន្លែងណា។ ហេតុនេះហើយ យើងចាំបាច់ត្រូវមានការយល់ដឹង និងស្គាល់គោលដៅ ដែលព្រះទ្រង់បានដាក់ឲ្យរាស្រ្តព្រះអង្គ។ ចូរឲ្យភ្នែកយើងបន្តផ្ដោតទៅលើទីក្រុងរបស់ព្រះ។ នោះជាកន្លែងដែលយើងត្រូវទៅ។ ជាកន្លែងដែលយើងកំពុងតែឆ្ពោះទៅរក។ ហើយបើយើងដឹងថា នោះជាគោលដៅរបស់យើង យើងនឹងមិនងាយវង្វេងផ្លូវ ហើយដើរវិលវល់គ្រប់ទិសទីនោះទេ តែយើងនឹងបន្តជាប់នៅក្នុងផ្លូវរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។
Read articleការប្រកួតដែលនាំមកនូវការផ្លាស់ប្តូរ
ចូរអ្នករាល់គ្នាស្រឡាញ់ពួកខ្មាំងសត្រូវ ហើយប្រព្រឹត្តល្អនឹងពួកអ្នក ដែលស្អប់អ្នករាល់គ្នាវិញ។ លូកា ៦:២៧ កាលពីយប់ខែមីនា ឆ្នាំ២៩៦៣ កីឡាករបាល់បោះមហាវិទ្យាល័យ២នាក់ ម្នាក់ស្បែកស ម្នាក់ទៀតស្បែកខ្មៅ បានប្រឆាំងនឹងការប្រកាន់ពូជសាសន៍ ដោយការចាប់ដៃគ្នា។ នេះជាព្រឹត្តិការណ៍ដំបូងក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តរដ្ឋមីស៊ីស៊ីពី ដែលក្រុមបុរសស្បែកសរ បានប្រកួតជាមួយក្រុមបុរសចម្រុះពណ៌សម្បុរ។ ដើម្បីចូលរួមក្នុង “ការប្រកួត ដែលនាំឲ្យមានការផ្លាស់ប្តូរ”នេះ ជាមួយនឹងក្រុមកីឡាករសកលវិទ្យាល័យឡូយ៉ូឡា មកពីរដ្ឋឈឺកាហ្គោ ក្នុងការប្រកួតថ្នាក់ជាតិ ក្រុមកីឡាកររដ្ឋមីស៊ីស៊ីពីបានបញ្ជូនមនុស្សមួយក្រុម ឲ្យក្លែងធ្វើជាក្រុមកីឡាកររបស់ខ្លួន ធ្វើដំណើរចេញទៅរកការប្រកួត ហើយប៉ូលីសក៏បានឃាត់ក្រុមនោះមិនឲ្យឡើងយន្តហោះ ខណៈពេលដែលក្រុមពិតប្រាកដបានលួចធ្វើដំណើរស្ងាត់ៗតាមយន្តហោះឯកជនមួយ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ កីឡាករស្បែកខ្មៅរបស់ក្រុមកីឡាករប្រចាំរដ្ឋឈីកាហ្គោ បានអត់ទ្រាំនឹងការប្រកាន់ពូជសាសន៍ ត្រូវគេយកពោតលីង និងទឹកកកគប់ ហើយពេលធ្វើដំណើរតាមឡានក្រុង ពួកគេត្រូវអង្គុយដាច់ដោយឡែកពីគេ។ តែយុវជនទាំងនោះក៏បានប្រកួតជាមួយគ្នា។ ក្រុមកីឡាករឈីកាហ្គោក៏បានឈ្នះក្រុមកីឡាករមីស៊ីស៊ីពីរ ដោយពិន្ទុ៦១ទល់នឹង ៥១ ហើយក៏បានបន្តការប្រកួតនឹងក្រុមផ្សេងទៀត រហូតដល់បានឈ្នះពានរង្វាន់ជើងឯកថ្នាក់ជាតិ។ តែពួកគេឈ្នះបានអ្វីឲ្យពិតប្រាកដ នៅយប់នោះ? គឺឈ្នះសេចក្តីសម្អប់ ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់។ គឺដូចដែលព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀនថា “ចូរអ្នករាល់គ្នាស្រឡាញ់ពួកខ្មាំងសត្រូវ ហើយប្រព្រឹត្តល្អនឹងពួកអ្នក ដែលស្អប់អ្នករាល់គ្នាវិញ”(លូកា ៦:២៧)។ ការបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវ ក្នុងខនេះ បាននាំមកនូវការផ្លាស់ប្រែជីវិត។ ដើម្បីស្រឡាញ់សត្រូវរបស់យើង តាមការបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវ យើងត្រូវតែស្តាប់តាមការបង្គាប់ព្រះអង្គ ឲ្យយើងមានការកែប្រែ។…
Read articleរត់ប្រណាំង ដោយចិត្តអំណត់
ត្រូវរត់ក្នុងទីប្រណាំង ដែលនៅមុខយើង ដោយអំណត់។ ហេព្រើរ ១២:១ ខ្ញុំមិនអាចទប់ទឹកភ្នែកមិនឲ្យស្រក់ ពេលបានឃើញរូបភាពដែលមិត្តភក្តិខ្ញុំឈ្មោះ អ៊ីរ៉ា(Ira) បានបង្ហោះក្នុងបណ្តាញសង្គម។ នាងបានបង្ហោះរូបនោះ ក្នុងឆ្នាំ២០២២ តែប៉ុន្មានថ្ងៃ មុនពេលនាងចាកចេញពីផ្ទះរបស់នាង នៅទីក្រុងខៀវ ជារដ្ឋធានីប្រទេសអ៊ុយក្រែន ដែលកំពុងស្ថិតក្រោមការលោមព័ទ្ធ។ ក្នុងរូបនោះ គេឃើញនាងលើកទង់ជាតិអ៊ុយក្រែន បន្ទាប់ពីនាងបានបញ្ចប់ការរត់ប្រណាំងមួយ។ ក្នុងការបង្ហោះរូបនោះ នាងបានសរសេរថា “ជីវិតរបស់យើងម្នាក់ៗ គឺជាការរត់ប្រណាំងម៉ារ៉ាតុន ដែលយើងរាល់គ្នាកំពុងតែរត់ អស់ពីលទ្ធភាព។ ចូរយើងរត់ប្រណាំងក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន ឲ្យកាន់តែល្អជាងមុន ដោយមានអ្វីមួយ ដែលនៅជាប់ក្នុងចិត្តយើងជានិច្ច”។ នៅថ្ងៃបន្ទាប់ ខ្ញុំក៏បានឃើញមិត្តភក្តិខ្ញុំម្នាក់នេះបន្តរត់ប្រណាំង តាមមធ្យោបាយជាច្រើន ខណៈពេលដែលនាងបន្តចែកចាយសំណូមពរអធិស្ឋានថ្មីៗ សម្រាប់អ្នកដែលកំពុងជួបទុក្ខលំបាកក្នុងប្រទេសនាង ហើយក៏បានចែកចាយអំពីរបៀបជួយពួកគេផងដែរ។ ពាក្យលើកទឹកចិត្តរបស់អ៊ីរ៉ា បានធ្វើឲ្យខ្ញុំនឹកចាំបទគម្ពីរហេព្រើរ ជំពូក១២ ដែលបានត្រាស់ហៅអ្នកជឿ ឲ្យ “រត់ ដោយអំណត់”(ខ.១)។ ការត្រាស់ហៅនេះ គឺស្របតាមគំរូរបស់វីរបុរសនៃសេចក្តីជំនឿ ដែលមានចែងក្នុងជំពូក១១ ដែល “ជាស្មរបន្ទាល់១ហ្វូងធំ” (១២:១) ដែលបានរស់នៅដោយជំនឿ មានចិត្តក្លាហាន និងភាពអត់ធន់ ទោះត្រូវលះបង់ជីវិតក៏ដោយ(១១:៣៣-៣៨)។ ទោះពួកគេបានឃើញ និងស្វាគមន៍សេចក្តីសន្យារបស់ព្រះអង្គពីចម្ងាយក៏ដោយ(ខ.១៣) ក៏ពួកគេបានរស់នៅ…
Read articleមិត្តភក្តិ និងខ្មាំងសត្រូវ
ខាងឯពួកអ្នករាល់គ្នា នោះឲ្យខំនៅជាមេត្រីនឹងមនុស្សទាំងអស់ចុះ បើសិនជាបាន។ រ៉ូម ១២:១៨ លោកសាស្រ្តាចារ្យ ខេនេត អ៊ី បេលី(Kenneth E. Bailey) បានធ្វើការបកស្រាយ អំពីអ្នកដឹកនាំប្រទេសម្នាក់ នៅទ្វីបអាហ្វ្រិក ដែលបានរៀនរក្សាឥរិយាបថខុសពីធម្មតា ក្នុងទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ។ គាត់បានបង្កើតទំនាក់ទំនងល្អ ជាមួយប្រទេសអ៊ីស្រាអែល និងបណ្តាប្រទេសនៅជុំវិញប្រទេសអ៊ីស្រាអែល។ ពេលគេសួរគាត់ថា តើប្រទេសរបស់គាត់អាចរក្សាតុល្យភាពដ៏ផុយស្រួយ ក្នុងទំនាក់ទំនងនេះបានដោយរបៀបណា គាត់ក៏បានឆ្លើយប្រាប់គេថា “យើងជ្រើសរើសប្រទេសជាមិត្តរបស់យើង។ យើងមិនបានលើកទឹកចិត្តប្រទេសជាមិត្ត ឲ្យជ្រើសរើសសត្រូវឲ្យយើងនោះទេ”។ នេះជាការសម្រេចចិត្តប្រកបដោយប្រាជ្ញា។ រឿងនេះបានធ្វើឲ្យខ្ញុំនឹកចាំ អំពីការបង្រៀនរបស់សាវ័កប៉ុល ដែលបានលើកទឹកចិត្តគ្រីស្ទបរិស័ទម្នាក់ៗ ឲ្យរស់នៅ ដោយសន្តិភាពជាមួយមនុស្សទាំងអស់ផងដែរ។ ក្នុងការពិពណ៌នាអំពីចារិកលក្ខណៈរបស់ជីវិតដែលព្រះគ្រីស្ទបានកែប្រែ គាត់បានសរសេរថា “ខាងឯពួកអ្នករាល់គ្នា នោះឲ្យខំនៅជាមេត្រីនឹងមនុស្សទាំងអស់ចុះ បើសិនជាបាន”(រ៉ូម ១២:១៨)។ គាត់ក៏បាននិយាយសង្កត់ធ្ងន់អំពីសារៈសំខាន់នៃការទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកដទៃ ដោយរំឭកយើងថា សូម្បីតែរបៀបដែលយើងប្រព្រឹត្តចំពោះខ្មាំងសត្រូវរបស់យើង(ខ.២០-២១) ក៏បានឆ្លុះបញ្ចាំង អំពីជំនឿ និងការពឹងផ្អែក ដែលយើងមានមកលើព្រះគ្រីស្ទ និងការថែរក្សារបស់ព្រះអង្គផងដែរ។ យើងមិនតែងតែអាចរស់នៅ ដោយមេត្រីជាមួយមនុស្សគ្រប់គ្នាបានឡើយ(សាវ័កប៉ុលបានប្រើពាក្យ “បើសិនជាបាន”)។ តែការទទួលខុសត្រូវរបស់យើង ក្នុងនាមជាអ្នកជឿព្រះយេស៊ូវ គឺត្រូវអនុញ្ញាតឲ្យប្រាជ្ញារបស់ព្រះអង្គ ដឹកនាំការរស់នៅរបស់យើង(យ៉ាកុប ៣:១៧-១៨) ដើម្បីឲ្យយើងមានទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សជុំវិញខ្លួនយើង…
Read articleតន្រ្តីជាថ្នាំព្យាបាល
នោះដាវីឌក៏យកស៊ុងមកចាប់លេងថ្វាយ រួចសូលទ្រង់បានធូរ ហើយស្រួលឡើងវិញ វិញ្ញាណអាក្រក់ក៏ថយចេញពីទ្រង់ទៅ។ ១សាំយ៉ូអែល ១៦:២៣ បេលឡា(Bella) ជាក្មេងអាយុ៥ឆ្នាំ ដែលបានចូលសម្រាកព្យាបាលជំងឺមហារីក ក្នុងមន្ទីរពេទ្យ ក្នុងរដ្ឋដាកូតាខាងជើង។ នៅទីនោះ គេបានប្រើតន្រ្តីជាផ្នែកមួយនៃការព្យាបាលជំងឺនាង។ មនុស្សជាច្រើនបានទទួលឥទ្ធិពលដ៏មានអំណាច របស់តន្ត្រី មកលើអារម្មណ៍របស់ពួកគេ ដោយមិនដឹងច្បាស់ថា មូលហេតុអ្វី តែថ្មីៗនេះ អ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើនដែលតន្រ្តីមាន មកលើសុខភាពរបស់អ្នកស្តាប់។ សព្វថ្ងៃនេះ វេជ្ជបណ្ឌិតបានចេញវេជ្ជបញ្ឌាឲ្យគេប្រើតន្រ្តី ដើម្បីព្យាបាលជំងឺមហារីករបស់មនុស្ស ដូចក្មេងស្រីបេលឡាជាដើម ក៏ដូចជាអ្នកដែលមានជំងឺប៉ាក់គីនសិន ជំងឺវង្វេងវង្វាន់ និងអ្នកមានរបួសផ្លូវចិត្តធ្ងន់ធ្ងរ។ ស្តេចសូលក៏បានទទួលការព្យាបាលដោយប្រើតន្រ្តីផងដែរ ពេលដែលទ្រង់មានអារម្មណ៍ថា មានវិញ្ញាណអាក្រក់បានមកបំភ័យទ្រង់។ អ្នកបម្រើទ្រង់ក៏បានស្នើឲ្យមាននរណាម្នាក់លេងភ្លេងថ្វាយទ្រង់ស្តាប់ ដើម្បីឲ្យទ្រង់មានអារម្មណ៍ល្អឡើងវិញ(១សាំយ៉ូអែល ១៦:១៦)។ គេក៏បានទៅហៅយុវជនដាវីឌមកលេងស៊ុង ហើយស្តេចសូលមានការពេញព្រះទ័យចំពោះដាវីឌ ហើយក៏បានឲ្យដាវីឌនៅបន្តបម្រើទ្រង់ទៀត(ខ.២២)។ ដាវីឌក៏បានលេងស៊ុងឲ្យស្តេចសូលស្តាប់ រៀងរាល់ពេលវិញ្ញាណអាក្រក់មកសណ្ឋិតលើទ្រង់ ដើម្បីជួយឲ្យទ្រង់មានអារម្មណ៍ធូរស្បើយពីការឈឺចាប់។ អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តប្រហែលទើបតែបានរកឃើញអត្ថប្រយោជន៍នៃតន្រ្តី ដែលព្រះទ្រង់បានជ្រាបតាំងពីដើមរៀងមក។ ក្នុងនាមព្រះអង្គជាអ្នកបង្កើតរូបកាយ និងតន្រ្តី ព្រះអង្គបានប្រទានតន្រ្តីជាថ្នាំ សម្រាប់បញ្ហាសុខភាពយើង ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាអាចទទួលយក ទោះយើងស្ថិតក្នុងសម័យណា ហើយងាយស្រួល ឬពិបាកទៅទទួលការព្យាបាលពីពេទ្យក៏ដោយ។ ពេលណាយើងពិបាករកតន្រ្តីស្តាប់ យើងអាចច្រៀងថ្វាយព្រះ ក្នុងពេលយើងមានអំណរ ក៏ដូចជាពេលមានទុក្ខលំបាក ដែលនេះក៏ជាតន្រ្តីនាំមកនូវការប្រោសឲ្យជាផងដែរ(ទំនុកដំកើង…
Read articleការស្រោចទឹក នៃការលើកទឹកចិត្ត
ដូច្នេះ ចូរកំសាន្ត ហើយស្អាងចិត្តគ្នា ទៅវិញទៅមក ដូចជាអ្នករាល់គ្នាកំពុងតែធ្វើហើយនោះដែរ។ ១ថែស្សាឡូនិច ៥:១១ មានរឿងអស្ចារ្យមួយបានកើតឡើង រៀងរាល់ពេលរដូវផ្ការីក អស់រយៈពេល១៥ឆ្នាំហើយ។ ពេលណារដូវរងាបានកន្លងផុតទៅ ស្មៅក្នុងទីធ្លាផ្ទះខ្ញុំមានពណ៌ត្នោត ដូចដីហុយ ហើយមនុស្សដែលដើរកាត់តាមនោះ ប្រហែលគិតថា ស្មៅនោះបានងាប់ហើយ។ រដ្ឋខូឡូរ៉ាដូមានព្រឹល នៅលើភ្នំជាប្រចាំ តែអាកាសធាតុនៅវាលទំនាប មានភាពរាំងស្ងួត ដោយភាគច្រើន ក្នុងខែដែលមានអាកាសធាតុក្តៅជាងខែផ្សេងទៀត គេក៏បានដាស់តឿនអំពីភាពរាំងស្ងួតផងដែរ។ តែរៀងរាល់ឆ្នាំ នៅចុងខែឧសភា ខ្ញុំបានបើកក្បាលរ៉ូប៊ីណេ ស្រោចទឹកតែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះដើម្បីសន្សំសំចៃទឹក តែខ្ញុំបានស្រោចឲ្យបានទៀងទាត់។ ហើយក្នុងរយៈពេលប្រហែល ២សប្តាហ៍ ស្មៅដែលក្រៀមស្វិត មានពណ៌ត្នោត បានប្រែជាមានពណ៌ខៀវខ្ចីយ៉ាងរស់រវើក។ ស្មៅពណ៌បៃតង បានរំឭកខ្ញុំអំពីអត្ថប្រយោជន៍នៃការកម្សាន្តចិត្ត។ បើគ្មានការកម្សាន្តចិត្តទេ នោះជីវិតយើង ឬជំនឿយើង អាចស្ទើរតែប្រែក្លាយជាគ្មានជីវិត។ តែវាពិតជាអស្ចារ្យណាស់ ដែលការលើកទឹកចិត្តជាទៀងទាត់ អាចមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំង ចំពោះចិត្ត គំនិត និងវិញ្ញាណយើង។ សំបុត្រទី១ ដែលសាវ័កប៉ុលបានសរសេរផ្ញើពួកជំនុំនៅទីក្រុងថែស្សាឡូនិច បាននិយាយសង្កត់ធ្ងន់ អំពីសេចក្តីពិតនេះផងដែរ។ កាលនោះពួកគេកំពុងមានការថប់បារម្ភ និងការភ័យខ្លាច។ សាវ័កប៉ុលដឹងថា គាត់ត្រូវជួយពង្រឹងជំនឿរបស់ពួកគេ។ គាត់ក៏បានជំរុញពួកគេ ឲ្យបន្តធ្វើការល្អ…
Read article