Sheridan Voysey

You are here:
ព្រះ​អង្គ​បាន​អត់​ទោស​ឲ្យ​គ្រប់​យ៉ាង

លូកា ១៥:១៧-២៤ ដ្បិត​កូន​អញ​នេះ​បាន​ស្លាប់ ឥឡូវ​រស់​ឡើង​វិញ ក៏​បាត់​ទៅ ហើយ​បាន​ឃើញ​មកវិញ នោះ​គេ​ក៏​បរិភោគ​សប្បាយ​ទាំង​អស់​គ្នា​ទៅ​។ លូកា ១៥:២៤ ក្នុង​រឿង​ខ្លី​ដែល​លោក​អឺនេស ហ៊ែមីងវេយ(Ernest Hemingway) បាន​និពន្ធ គាត់​បាន​ពិពណ៌នា អំពី​បុរស​ជា​ឪពុក​ជា​ជាតិ​អេស្ប៉ាញ​​ម្នាក់ ដែល​ចង់​មាន​ការ​ផ្សះផ្សា​រ​ជាមួយ​កូន​ប្រុស​របស់​គាត់ ដែល​បាន​វង្វេង​ចេញពី​គ្រួសារ​។ គាត់​ក៏បាន​ចុះ​ផ្សាយ​នៅ​លើ​ទំព័រ​​ការ​សែត​​ប្រចាំ​ដំបន់​យ៉ាង​ដូច​នេះ​ថា ប៉ាកូ(PACO) សូម​កូន​មក​ជួប​ប៉ា​នៅ​​សណ្ឋាគារ​ម៉ុនតាណា នៅពេល​ថ្ងៃ​ត្រង់ នៅ​ថ្ងៃ​អង្គារ​នេះ​។ ប៉ា​បាន​អត់​ទោស​ឲ្យ​កូន​គ្រប់​យ៉ាង​។ នៅពេល​ដែល​បុរស​ជា​ឪពុក​ទៅដល់​កន្លែង​នោះ គាត់​ក៏បាន​ឃើញ​មនុស្ស​មួយ​ហ្វូង​កំពុង​រង់​ចាំ​គាត់​។ មាន​មនុស្ស៨០០នាក់ មាន​ឈ្មោះ ប៉ាកូ បាន​ឆ្លើយតប ចំពោះ​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​របស់​គាត់ ដោយ​ចិត្ត​ចង់​ទទួល​ការ​អត់ឱន​ទោស​ពី​ឪពុក​របស់​ពួក​គេ​រៀងៗ​ខ្លួន​។ រឿង​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះ​ពាល់​ចិត្ត​នេះ បាន​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​ជម្រៅ​ចិត្ត​របស់​យើង ដែល​ស្រេក​ឃ្លាន​ការ​អត់ឱន​ទោស ហើយក៏​បាន​រំឭក​ខ្ញុំ អំពី​រឿង​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​មាន​បន្ទូល​ផង​ដែរ​។ ក្នុង​រឿង​នោះ បុរស​វ័យ​ក្មេង​ម្នាក់​បាន​ចាក​ចេញពី​ឪពុក​របស់​ខ្លួន ទៅ​ស្វែងរក​ជីវិត​ដែល​សប្បាយ​រីករាយ តែ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​ គាត់​ក៏បាន​ធ្លាក់​ខ្លួន(លូកា ១៥:១៣-១៤)។ ពេល​ដែល​គាត់ “ភ្ញាក់​ខ្លួន” ហើយ​វិលត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ(ខ.១៧) ឪពុក​របស់​គាត់​ក៏​បាន​រត់​មក​ឱប​គាត់ មុន​ពេល​ដែល​គាត់​មាន​ឱកាស​​និយាយ​សុំ​ទោស(ខ.២០)។ បុរស​ជា​ឪពុក​ក៏បាន​និយាយ​ទាំង​ទឹក​ភ្នែក ដោយ​អំណរ​ថា “ដ្បិត​កូន​អញ​នេះ​បាន​ស្លាប់ ឥឡូវ​រស់​ឡើង​វិញ ក៏​បាត់​ទៅ ហើយ​បាន​ឃើញ​មកវិញ នោះ​គេ​ក៏​បរិភោគ​សប្បាយ​ទាំង​អស់​គ្នា​ទៅ”(ខ.២៤)។ ក្នុង​រឿង​នេះ…

Read article
ភាព​ស្រស់​ស្អាត​កើត​ចេញពី​ទុក្ខ​លំបាក

កាឡាទី ៤:១៣-១៥ តែ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដឹង​ថា ខ្ញុំ​បាន​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ​មក​អ្នក​រាល់​គ្នា​កាលពី​ដើម ដោយ​សេចក្តី​កំសោយ​ខាង​សាច់ឈាម​។ កាឡាទី ៤:១៣ លោក​ដេហ្កាស(Degas) ជា​វិចិត្រករ ដែល​មាន​ជំងឺ​ប្រស្រី​ភ្នែក អស់​រយៈ​ពេល៥០ឆ្នាំ​នៃ​ជីវិត​គាត់ ដោយ​គាត់​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ពី​ការ​គូរគំនូរ​ប្រេង ទៅ​ជា​គំនូរ​ដីស ព្រោះ​ខ្សែ​បន្ទាត់​ដែល​គាត់​គូរ​ដោយ​ដីស ងាយ​ស្រួល​មើល​ជាង​គំនូរ​ប្រេង​។ គាត់​ត្រូវ​ដាក់​ជក់​នៅ​ចន្លោះ​ម្រាមដៃ​គាត់ ព្រោះ​ជំងឺ​រលាក​សន្លាក់​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ម្រាមដៃ​គាត់​តឹង​ដូច​ក្រញាំ​។ ហើយក្រោយ​ពេល​ដែល​ការ​វះ​កាត់​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​គាត់​មិន​អាច​ផ្លាស់ទី​ដោយ​ខ្លួនឯង​បាន គាត់​ក៏​បាន​ងាក​ទៅ​រក​គំនូរ​រូប​បិទ ដោយ​ប្រាប់​ជំនួយការ​គាត់ ឲ្យ​យក​ក្រដាស​ពណ៌​ទៅ​បិទ​នៅ​លើ​ផ្ទាំង​ក្រ​ណាត់​ធំ​នៅ​លើ​ជញ្ជាំង ដើម្បី​បង្កើត​ជា​ផ្ទាំង​គំនូរ​។ ជា​លទ្ធផល ការ​រចនា​រូប​ភាព​ដ៏​ប៉ិន​ប្រសប់​នេះ ក៏បាន​បង្កើត​ជា​ស្នាដៃ​សិល្បៈ​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ ដែល​មាន​ដូចជា ផ្ទាំង​គំនូរ​នារី​របាំ​ពណ៌ខៀវ ផ្ទាំង​គំនូរ​នារី​លេង​ព្យាណូ និង​ផ្ទាំង​គំនូរ​ទុក្ខសោក​របស់​ស្តេច និង​ផ្ទាំង​គំនូរ​ល្បីៗ​ដទៃ​ទៀត​។ ដោយសារ​គាត់​បាន​សម្រប​ខ្លួន​នឹង​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​គាត់ ភាព​ស្រស់​ស្អាត​ក៏​បាន​លេច​ចេញ​ឡើង ពី​បញ្ហា​ខុស​ភាព​របស់​គាត់​។ ស្រដៀង​គ្នា​នេះ​ដែរ សាវ័ក​ប៉ុល​មិន​មាន​គម្រោង​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ទីក្រុង​កាឡាទី ក្នុង​ដើម​ដំបូង​នៃ​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​បេសកកម្ម​របស់​គាត់​ទេ​។ ប៉ុន្តែ ជំងឺ​របស់​គាត់​បាន​ជំរុញ​ឲ្យ​គាត់​ទៅដល់​កន្លែង​នោះ(កាឡាទី ៤:១៣)។ គេ​ជឿ​ថា សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ទៅ​រក​អាកាស​ធាតុ​នៅ​ទីក្រុង​កាឡាទី ដែល​អំណោយផល​ដល់​ជំងឺ​របស់​គាត់ ហើយ​ទោះ​គាត់​មាន​ជំងឺ​ក៏ដោយ ក៏​គាត់​នៅតែ​ចាប់​ផ្តើម​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ​នៅ​ទីនោះ​។ ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​ក៏បាន​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ​តាមរយៈ​គាត់(៣:២-៥) ហើយ​ពួក​ជំនុំ​ទីក្រុង​កាឡាទី​ក៏បាន​ចាប់​កំណើត​ឡើង​។ លទ្ធផល​គួរ​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​នេះ​បាន​កើត​ឡើង តាមរយៈ​ជំងឺ​របស់​សាវ័ក​ប៉ុល​។ តើ​អ្នក​កំពុង​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ទុក្ខ​លំបាក​អ្វី ហើយ​វា​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទិសដៅ​នៃ​ជីវិត​របស់​អ្នក​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ? បើ​អ្នក​ផ្ដោត​ទៅលើ​អំណោយ​ទាន​របស់​អ្នក អ្នក​ក៏​អាច​ឃើញ​ព្រះអង្គ នាំ​ភាព​ស្រស់​ស្អាត​ចេញពី​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​អ្នកផង​ដែរ​។—Sheridan Voysey តើ​អ្នក​បាន​ឃើញ​ព្រះ​កែ​ប្រែ​ជំងឺ…

Read article
ព្រះអម្ចាស់ គឺជា​គ្រឹះ​ដ៏​រឹងមាំ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

អេសាយ ៣៣:២-៦ នឹង​មាន​សេចក្តី​សុខ​ស្រួល​នៅ​ក្នុង​គ្រា​ឯង ព្រម​ទាំង​សេចក្តីសង្គ្រោះ​ប្រាជ្ញា និង​ដំរិះ​ជា​បរិបូរ​ដែរ សេចក្តី​កោត​ខ្លាច​ដល់​ព្រះយេហូវ៉ា នោះ​នឹង​បានជា​ឃ្លាំង​របស់​ឯង​។ អេសាយ ៣៣:៦ ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំ​មាន​ផ្ទះ​បាយ​ចាស់​ទ្រុឌ​ទ្រោម និង​មាន​រនាប​បាក់​ស្រុត ដូច​នេះ យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​ជួស​ជុល​វា​។ បន្ទាប់ពី​ជាង​សំណង់​បាន​វាយ​កំទេច​ផ្ទះ​នោះ​មួយ​ផ្នែក​ធំ ពួកគេ​ក៏បាន​ចាប់​ផ្តើម​ជីកដី ដើម្បី​សង់​គ្រឹះ​ថ្មី​។ ពេល​នោះ រឿង​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​ក៏បាន​កើត​ឡើង​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​ជាង​កំពុង​ជីកដី ពួកគេ​កាយ​បាន​បំណែក​ឥដ្ឋ​ការ៉ូ​ជា​ច្រើន រួម​ទាំង​ដប​សូដា​ពី​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ១៨៥០ ហើយ​ថែម​ទាំង​រក​ឃើញ​កាំបិត​ចាស់ៗ​ទៀត​ផង​។ តើ​គេ​បាន​សង់ផ្ទះ​នេះ​នៅ​លើ​កន្លែង​ចាក់​សំរាម​ចាស់​ឬ? គ្មាន​នរណា​ដឹង​ទេ ហេតុ​នេះ​ហើយ វិស្វករ​ក៏បាន​ប្រាប់​យើង​ថា ពួក​គេ​ត្រូវ​ជីក​គ្រឹះ​ឲ្យ​បាន​ជ្រៅ​ជាង​មុន ពុំ​នោះ​ទេ ជញ្ជាំង​ផ្ទះ​របស់​យើង​នឹង​ចេញ​ស្នាម​ប្រេះ​មិនខាន​។ គេ​សង់​គ្រឹះ​ឲ្យ​បាន​រឹងមាំ ដើម្បី​ឲ្យ​ផ្ទះ​មាន​ភាព​រឹងមាំ​។ ជីវិត​យើង​ក៏​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​នេះ​ដែរ​។ កាល​ពួក​អ៊ីស្រាអែល​​រង្គោះរង្គើ​ដោយសារ​ខ្មាំង​សត្រូវ ហោរា​អេសាយ​បាន​អធិស្ឋាន​សូម​ឲ្យ​ពួកគេ​បន្ត​មាន​ភាព​រឹងមាំ(អេសាយ ៣៣:២-៤)។ ប៉ុន្តែ ភាព​រឹងមាំ​របស់​ពួកគេ​មិន​កើត​ចេញពី​ភាព​ក្លាហាន ឬ​អាវុធ​នោះ​ទេ តែ​ដោយសារ​ពួក​គេ​បាន​សង់​ជីវិត​របស់​ពួកគេ នៅ​លើ​ព្រះ​។ គឺ​ដូច​ដែល​លោក​ហោរា​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “ព្រះ​អម្ចាស់​យេហូវ៉ា​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ថា មើល អញ​ដាក់ថ្ម១នៅ​ក្រុង​ស៊ីយ៉ូន ទុកជា​ជើង​ជញ្ជាំង ជា​ថ្ម​ដែល​បាន​ល្បង​ហើយ ជា​ថ្ម​ជ្រុង​ទី​ដ៏​មាន​ដំឡៃ​ដែល​បាន ដាក់​យ៉ាង មាំមួន ឯ​អ្នកណា​ដែល​ជឿ នោះ​មិន​ត្រូវ​រួសរាន់​ឡើយ”(២៨:១៦)។ ព្រះយេស៊ូវ​ក៏បាន​មាន​បន្ទូល​ស្រដៀង​នេះ​ផង​ដែរ ដោយ​បង្រៀន​ថា អស់​អ្នក​ដែល​សង់​ជីវិត​របស់​ខ្លួន នៅ​លើ​ប្រាជ្ញា​របស់​ព្រះអង្គ​ដែល​ជា​គ្រឹះ​ដ៏​រឹងមាំ…

Read article
ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​អធ្យាស្រ័យ

២ពង្សាវតាក្សត្រ ៦:១៨-២៣ មិន​ត្រូវ​ប្រហារ​គេ​ទេ … សូម​ដាក់​នំ​បុ័ង និង​ទឹក​មក នៅមុខ​គេ​ឲ្យ​បរិភោគ​វិញ​។ ២ពង្សាវតាក្សត្រ ៦:២២ ក្នុង​សៀវភៅ​រឿង​ប្រលោមលោក មាន​ចំណង​ជើង​ថា ដំណឹង​អំពី​កូន​ស្រី លោក​ដាវីដ វីងគ្ល័រ(David Winkler) ចង់​រក​ឃើញ​ស្វែងរក​កូន​ស្រី​របស់​គាត់ ដែល​បាន​រត់​ចេញពី​ផ្ទះ ហើយ​មានតែ​លោក​ហឺមឹន សៀល័រ(Herman Sheeler) ម្នាក់​គត់ ដែល​អាច​ជួយ​គាត់​បាន​។ ប៉ុន្តែ គាត់​មាន​បញ្ហា​មួយ​។ កូន​ស្រី​របស់​លោក​ដាវីឌ គឺជា​កូន​ដែល​បាន​កើត​ពី​អំពើ​ផិត​ក្បត់​របស់​លោក​ដាវីឌ ជាមួយ​ភរិយា​របស់​លោក​ហឺមឹន ហើយ​លោក​ហឺមឹន​ក៏បាន​ព្រមាន​លោក​ដាវីឌ​ មិន​ឲ្យ​ទាក់ទង​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​លោក​ហឺមឹន​ទៀត​ឡើយ​។ ប៉ុន្មាន​ទសវត្សរ៍​ក្រោយមក លោក​ដាវីឌ​ក៏បាន​សរសេរ​សំបុត្រ​ផ្ញើ​ទៅ​លោក​ហឺមឹន ដើម្បី​សុំទោស ចំពោះ​ការ​អ្វី​ដែល​គាត់​បាន​ធ្វើ​។ គាត់​ក៏បាន​អង្វរ​លោក​ហឺមឹន ឲ្យ​ប្រាប់​គាត់​អំពី​ទី​កន្លែង​របស់​កូន​ស្រី​គាត់​។ គាត់​ប្រាប់​លោក​ហឺមឹន​ថា “ខ្ញុំ​មាន​ចន្លោះ​ប្រហោង​មួយ ក្នុង​ជីវិត​ខ្ញុំ ព្រោះ​ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​តិចតួច​ណាស់​អំពី​កូន​ស្រី​ខ្ញុំ”។ គាត់​ក៏​បាន​រង់​ចាំ​មើល តើ​លោក​ហឺមឹន​នឹង​ជួយ​គាត់​ឬ​ទេ​។ តើ​យើង​គួរតែ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​មនុស្ស​ដែល​បាន​ធ្វើ​ខុស​មក​លើ​យើង យ៉ាង​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ? ស្តេច​អ៊ីស្រាអែល​មួយ​អង្គ​បាន​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​សំណួរ​នេះ នៅពេល​ដែល​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​គាត់ បាន​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​កណ្តាប់​ដៃ​គាត់(២ពង្សាវតាក្សត្រ ៦:៨-២០)។ គាត់​ក៏​បាន​ទូល​សួរ​ហោរា​អេលីសេ​ថា តើ​ទ្រង់​គួរតែ​សម្លាប់​ពួក​គេ​ឬ​យ៉ាងណា? ហោរា​អេលីសេ​ក៏បាន​ប្រាប់​ទ្រង់​ឲ្យ​ទុក​ជីវិត​ឲ្យ​ពួកគេ ហើយ​ថែម​ទាំង​ដាក់​អាហារ និង​ទឹក នៅ​ពីមុខ​ពួកគេ ដើម្បី​ឲ្យ​ពួកគេ​បាន​បរិភោគ​ហើយ​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ម្ចាស់​របស់​ពួកគេ​វិញ(ខ.២១-២២)។ តាមរយៈ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​ការ​លើក​លែង​ទោស​ដូច​នេះ…

Read article
ក្តី​ប្រាថ្នា​ធំ​សម្រាប់​មិត្ត​ភក្តិ

ហេព្រើរ ១០:១៩-២៥ ត្រូវ​ឲ្យ​យើង​ពិចារណា​មើល​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក​ដែរ ដើម្បី​នឹង​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ហើយ​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​ការ​ល្អ​ផង​។ ហេព្រើរ ១០:២៤ លោក​គ្រូ​ក្រេកូរី(Gregory) មកពី​ទីក្រុង​ណាហ្សៀនហ្ស៊ូស និង​លោក​គ្រូ​បាសហ្ស៊ីល(Basil) មកពី​ក្រុង​ស៊ី​សារា គឺជា​អ្នក​ដឹកនាំ​ដែល​មាន​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​ល្អ ក្នុង​ពួក​ជំនុំ​នៅ​សតវត្សរ៍ទី៤ និង​ជា​មិត្ត​ជិត​ស្និទ្ធ​ផង​ដែរ​។ អ្នក​ទាំង​ពីរ​បាន​ជួប​គ្នា កាល​ពួកគេ​កំពុង​រៀន​មុខ​វិជ្ជា​ទស្សនវិជ្ជា ហើយ​ក្រោយមក លោក​គ្រូ​ក្រេកូរី​ក៏បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា គាត់​និង​លោក​បាហ្ស៊ីល បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ជា “រូបកាយ​ពីរ ដែល​មាន​វិញ្ញាណ​តែមួយ”។ ផ្លូវ​នៃ​អាជីព​របស់​ពួកគេ​ មាន​ភាព​ស្រដៀង​គ្នា​យ៉ាង​ខ្លាំង បានជា​ការ​ប្រជែង​គ្នា​មិន​អាច​កើត​មាន រវាង​អ្នក​ទាំង​ពីរ​បានទេ​។ លោក​គ្រូ​ក្រេកូរី​ក៏​បាន​ពន្យល់​ថា ពួក​គាត់​បាន​ជៀស​វាង​ការ​ល្បួង​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ប្រជែង​គ្នា ដោយ​មាន “ក្តី​ប្រាថ្នា​ធំ​តែមួយ” ដែល​ចង់​បាន​ជីវិត​ដែល​មាន​ជំនឿ ក្តី​សង្ឃឹម និង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ល្អ បន្ទាប់មក “លើក​ទឹក​ចិត្ត​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក” ឲ្យ​កាន់តែ​មាន​ជោគជ័យ ក្នុង​គោលដៅ​នេះ ជា​ជាង​ជោគជ័យ​តែ​ម្នាក់ឯង​។ ជា​លទ្ធផល អ្នក​ទាំង​ពីរ​បាន​ចម្រើន​ឡើង​ក្នុង​ជំនឿ ហើយក៏​បាន​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​កំរិត​ខ្ពស់ ដោយ​គ្មាន​ការ​ប្រជែង​គ្នា​ឡើយ​។ កណ្ឌ​គម្ពីរ​ហេព្រើរ ត្រូវ​បាន​និពន្ធ​ឡើង ដើម្បី​ជួយ​យើង ឲ្យ​រឹងមាំ​ក្នុង​ជំនឿ(ហេព្រើរ ២:‌១) ដោយ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​យើង​ឲ្យ​ផ្តោត​ចិត្ត​ទៅលើ “ក្តី​សង្ឃឹម ដែល​យើង​បាន​ចែក​ចាយ” ហើយ “លើក​ទឹក​ចិត្ត​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក ឲ្យ​មាន​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ល្អ”(១០:២៣-២៤)។ កណ្ឌ​គម្ពីរ​ហេព្រើរ​បាន​បង្គាប់​យើង​ឲ្យ​អនុវត្តន៍​ដូច​នេះ…

Read article
ការ​ធ្វើ​ការ​ជា​ដៃគូ​ជាមួយ​ព្រះ

ម៉ាកុស ៦:៣៥-៤៤ តែ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ឆ្លើយ​ថា ចូរ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ឲ្យ​គេ​បរិភោគ​ទៅ​។ ម៉ាកុស ៦:៣៧ កាល​មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ និង​ស្វាមី​របស់​គាត់ មិន​អាច​មាន​ផ្ទៃពោះ វេជ្ជ​បណ្ឌិត​ក៏បាន​ណែនាំ​គាត់ ឲ្យ​ទទួល​ការ​ព្យាបាល​បែប​វេជ្ជ​សាស្រ្ត ដើម្បី​ឲ្យ​អាច​មាន​កូន​។ មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ​មាន​ការ​ស្ទាក់ស្ទើរ​។ គាត់​បាន​សួរ​ខ្លួន​ឯង​ថា “តើ​ការ​អធិស្ឋាន​មិន​មាន​អំណាច​គ្រប់​គ្រាន់ ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​របស់​យើង​ទេឬ?” “តើ​ខ្ញុំ​ពិតជា​ចាំបាច់​ត្រូវ​ទទួល​ការ​ព្យាបាល​បែប​វេជ្ជ​សាស្រ្ត​នេះ​មែន​ទេ?” មិត្ត​ភក្តិ​របស់​ខ្ញុំ​កំពុង​ព្យាយាម​ស្វែង​យល់ អំពី​របៀប​ដែល​ព្រះអម្ចាស់ អាច​ធ្វើ​ការ តាមរយៈ​ការងារ​របស់​មនុស្ស​។ រឿង​ព្រះយេស៊ូវ​ប្រទាន​អាហារ​ដល់​ហ្វូង​មនុស្ស អាច​ជួយ​បក​ស្រាយ​ចម្ងល់​នេះ​បាន(ម៉ាកុស ៦:៣៥-៤៤)។ យើង​ប្រហែល​បាន​ដឹង​ថា រឿង​នេះ​បាន​បញ្ចប់​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច គឺ​ដោយសារ​មនុស្ស​រាប់​ពាន់​នាក់​បាន​ទទួល​អាហារ ដោយ​ការ​អស្ចារ្យ ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ធ្វើ ដោយ​ប្រើ​នំ​ប៉័ង និង​ត្រី​តែ​បន្តិច​បន្តួច(ខ.៤២)។ ប៉ុន្តែ ចូរ​យើង​កត់​សំគាល់​ថា តើ​នរណា​ជា​អ្នក​ចែក​អាហារ​ដល់​ហ្វូង​មនុស្ស? គឺ​ពួក​សាវ័ក(ខ.៣៧)។ ចុះ​ក្រោយមក​ទៀត? គឺ​ពួក​សាវ័ក​ដដែល(ខ.៣៩-៤៣)។ គឺ​ដូច​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បង្គាប់​ពួក​គេ​ថា “ចូរ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ឲ្យ​គេ​បរិភោគ​ទៅ”(ខ.៣៧)។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ ប៉ុន្តែ ការ​អស្ចារ្យ​នោះ​កើត​ឡើង នៅពេល​ដែល​ពួក​សាវ័ក​ធ្វើ​តាម​បង្គាប់​ព្រះអង្គ​។ ភោគផល​ល្អ គឺជា​អំណោយ​មក​ព្រះ(ទំនុក​ដំកើង ៦៥:៩-១០) ប៉ុន្តែ កសិករ​ត្រូវតែ​ធ្វើ​ការ​ដាំ​ដុះ​។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​សន្យា​លោក​ពេត្រុស​ថា គាត់​នឹង​ចាប់​ត្រី​បាន​ច្រើន តែ​អ្នក​នេសាទ​រូប​នេះ ត្រូវតែ​ទម្លាក់​សំណាញ់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទឹក(លូកា ៥:៤-៦)។ ព្រះអម្ចាស់​អាច​ថែរក្សា​ភព​ផែនដី និង​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ…

Read article
ដោយ​ល្បឿន​នៃ​ក្តី​អំណរ

យ៉ូហាន ១៥:៩-១១ ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​សេចក្តី​ទាំង​នេះ ប្រាប់​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា ដើម្បី​ឲ្យ​សេចក្តី​អំណរ​របស់​ខ្ញុំ បាន​នៅ​ជាប់​ក្នុង​អ្នក​រាល់​គ្នា ហើយ​ឲ្យ​សេចក្តី​អំណរ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ពោរ​ពេញ​ផង​។ យ៉ូហាន ១៥:១១ នៅពេល​ព្រឹក​ថ្ងៃ​មួយ ខ្ញុំ​កំពុង​ពិចារណា ដោយ​ការ​អធិស្ឋាន​ក្នុង​ចិត្ត​ អំពី​ពេល​ឆ្នាំ​ក្រោយ​ដែល​ត្រូវ​មកដល់ ខ្ញុំ​ក៏បាន​នឹក​ចាំ​ពាក្យ​មួយ​ឃ្លា ដែល​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ធ្វើ​ការងារ​តាម​ល្បឿន​នៃ​ក្តី​អំណរ ហើយ​ឃើញថា ពាក្យ​មួយ​ឃ្លា​នេះ​មាន​អត្ថន័យ​ត្រូវ​នឹង​ស្ថានភាព​របស់​ខ្ញុំ​ណាស់​។ ខ្ញុំ​មាន​ទម្លាប់​ធ្វើ​ការ​លើស​ម៉ោង ដែល​ច្រើនតែ​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​បាត់​បង់​ក្តី​អំណរ​។ ដូច​នេះ ពាក្យ​មួយ​ឃ្លា​នេះ​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​ធ្វើ​ការងារ ដោយ​ល្បឿន​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មាន​អំណរ នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ក្រោយ ដោយ​ចំណាយ​ពេល​ជាមួយ​មិត្ត​ភក្តិ និង​ចំណាយ​ពេល​ធ្វើ​រឿង​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​អំណរ​។ ផែនការ​នេះ​មាន​ដំណើរ​ការ​ល្អ តែ​នៅ​ខែ​មីនា ខ្ញុំ​មិន​អាច​អនុវត្តន៍​ដូច​នេះ​បាន​ទៀត​ទេ​។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំ​ក៏បាន​ធ្វើ​ការ​ជា​ដៃ​គូរ​ជា​មួយ​សកលវិទ្យាល័យ​មួយ ដើម្បី​មើល​ការ​ខុស​ត្រូវ​មក​លើ​កា​រសាក​ល្បង​វគ្គ​សិក្សា​មួយ ដែល​ខ្ញុំ​បាន​បង្កើត​។ នៅពេល​ដែល​មាន​និស្សិត​ចុះ​ឈ្មោះ​ចូល​រៀន ហើយ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បង្រៀន​ពួកគេ​ដោយ​ផ្ទាល់ មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន ខ្ញុំ​ក៏បាន​ធ្វើ​ការ​លើស​ម៉ោង ដើម្បី​ឲ្យ​កម្មវិធី​នេះ​មាន​ដំណើរ​ការ​ល្អ​។ ដូច​នេះ តើ​ខ្ញុំ​អាច​បន្ត​ធ្វើ​ការ ដោយ​ល្បឿន​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​អំណរ នៅពេល​នោះ ដោយ​របៀបណា? ព្រះយេស៊ូវ​បាន​សន្យា​ប្រទាន​ក្តី​អំណរ ដល់​អ្នកជឿ​ព្រះអង្គ គឺ​អំណរ​ដែល​កើត​មាន តាមរយៈ​ការ​នៅ​ជាប់​ក្នុង​ក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះអង្គ(យ៉ូហាន ១៥:៩) និង​ការ​ទូល​សូម​ព្រះអង្គ​បំពេញ​តម្រូវការ​របស់​យើង(១៦:២៤)។ ព្រះអង្គ​ក៏​មាន​បន្ទូល​ផង​ដែរ​ថា “ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​សេចក្តី​ទាំង​នេះ ប្រាប់​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា ដើម្បី​ឲ្យ​សេចក្តី​អំណរ​របស់​ខ្ញុំ បាន​នៅ​ជាប់​ក្នុង​អ្នក​រាល់​គ្នា ហើយ​ឲ្យ​សេចក្តី​អំណរ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ពោរ​ពេញ​ផង”(១៥:១១)។ ក្តី​អំណរ​នេះ​គឺជា​អំណោយ​មកពី​ព្រះ​វិញ្ញាណ​របស់​ព្រះអង្គ…

Read article
ការ​វិល​ត្រឡប់​មកវិញ​របស់​ក្សត្រ

អេសាយ ៤៥:២០-២៥ គឺថា​គ្រប់​ទាំង​ជង្គង់​នឹង​លុត​ចុះ​នៅ​មុខ​អញ ហើយ​គ្រប់​ទាំង​អណ្តាត​នឹង​ស្បថ​ពី​ដំណើរ​អញ​។ អេសាយ ៤៥:២៣ ពិធី​បុណ្យ​សពរបស់​ក្សត្រី​អេលី​ហ្សាប៊ែតទី២ ត្រូវ​បាន​គេ​ផ្សាយ​បន្ត​ផ្ទាល់ ដោយ​មាន​ទស្សនិកជន​រាប់​ពាន់​លាន​នាក់ បាន​ចូល​រួម​ទស្សនា​នៅ​ទូ​ទាំង​ពិភពលោក​។ ការ​ផ្សាយ​បន្ត​ផ្ទាល់​នេះ អាច​ជា​ការ​ផ្សាយ​​ដែល​មាន​មនុស្ស​ទស្សនា​ច្រើន​បំផុត ក្នុង​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត​។ មាន​មនុស្ស​មួយ​លាន​នាក់ បាន​ឈរ​តម្រៀប​គ្នា​ជាជួរ នៅ​លើ​ចិញ្ចើម​ផ្លូវ នៅ​ថ្ងៃ​នោះ ហើយ​មាន​មនុស្ស២៥ម៉ឺន​នាក់ បាន​ឈរ​តម្រង់​ជួរ​អស់​ជា​ច្រើន​ម៉ោង នៅ​សប្តាហ៍​នោះ ដើម្បី​ចូល​មើល​ក្តាម​ឈូស​របស់​ព្រះ​នាង​។ មាន​ក្សត្រ ក្សត្រី ប្រធានាធិបតី និង​ប្រមុខរដ្ឋ៥០០នាក់ មកពី​បណ្តា​ប្រទេស​នៅ​ទូ​ទាំង​ពិភពលោក បាន​ចូល​មក​ថ្វាយ​ការ​គោរព​ជា​ប្រ​វត្តិ​សាស្រ្ត ដល់​ព្រះ​នាម ជា​ស្រ្តី​ដែលគេ​បាន​ស្គាល់ ដោយសារ​គាត់​មាន​ឥទ្ធិពល និង​ចរិត​លក្ខណៈ​ដ៏​ប្រពៃ​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពិភពលោក​កំពុង​ផ្តល់​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​មក​លើ​ចក្រភព​អង់គ្លេស និង​មហាក្សត្រី​នៃ​ប្រជា​ជាតិ​មួយ​នេះ ដែល​បាន​លាចាក​លោក ខ្ញុំ​ក៏បាន​នឹក​ចាំ អំពី​ព្រឹត្តិការណ៍​មួយ​ទៀត ដែល​ជា​ការ​វិល​ត្រឡប់​មកវិញ​របស់​ក្សត្រ​មួយ​អង្គ​។ ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​ក្រើន​រំឭក​យើង​ថា ថ្ងៃ​នោះ​ជិត​មកដល់​ហើយ គឺ​ថ្ងៃ​ដែល​ប្រជា​ជាតិ​ទាំងឡាយ​នឹង​ជួប​ជុំ​គ្នា ដើម្បី​ទទួល​ស្គាល់​ក្សត្រ​លើ​អស់​ទាំង​ក្សត្រ(អេសាយ ៤៥:២០-២២)។ ទ្រង់​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​ដែល​មាន​អនុភាព និង​សេចក្តី​សុចរិត(ខ.២៤) នៅ​ចំពោះ​ព្រះអង្គ “គ្រប់​ទាំង​ជង្គង់​នឹង​លុត​ចុះ​នៅមុខ” ព្រះអង្គ “ហើយ​គ្រប់​ទាំង​អណ្តាត​នឹង​ស្បថ”(ខ.២៣) គឺ​រាប់​បញ្ចូល​ទាំង​​អ្នក​ដឹកនាំ​ប្រទេស​ក្នុង​ពិភពលោក ដែល​នឹង​យក​សិរីល្អ​នៃ​ខ្លួន​មក​ទុក​ក្នុង​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម​ថ្មី ហើយ​មនុស្ស​លោក​នឹង​យក​សិរី​ល្អ និង​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​របស់​សាសន៍​ទាំង​ប៉ុន្មាន​មក​ទុក​ក្នុង​ក្រុង​នោះ​ដែរ(វិវរណៈ ២១:២៤,២៦)។ មិនមែន​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​សុទ្ធតែ​ស្វាគមន៍​ការ​យាង​មកដល់​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ តែ​អ្នក​ដែល​ស្វាគមន៍​ព្រះអង្គ…

Read article
កន្លែង​ធ្វើ​ការ​យក​ព្រះគ្រីស្ទ​ជាធំ

ម៉ាថាយ ៦:៩-១៣ សូម​ឲ្យ​ព្រះហឫទ័យ​ទ្រង់​បាន​សំរេច​នៅ​ផែនដី ដូច​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌​ដែរ​។ ម៉ាថាយ ៦:១០ រោង​ចក្រ ក្នុង​ប្រទេស​អង់គ្លេស នៅ​សម័យ​ក្សត្រី​វិចតូរីយ៉ា គឺ​ជា​ទីកន្លែង​ងងឹត​។ អត្រា​នៃ​ការ​ស្លាប់​របស់​កម្មករ មាន​កំរិត​ខ្ពស់ ហើយ​ពួកគេ​ច្រើនតែ​រស់នៅ​ក្នុង​ភាព​ក្រីក្រ​។ លោក​ចច ខាដបឺរី(George Cadbury) ក៏​បាន​ចោទ​ជា​សំណួរ​ថា“តើ​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច​ឲ្យ​កម្មករ​ទាំងឡាយ មាន​ចិត្ត​ចង់​ធ្វើ​ការងារ នៅពេល​ដែល​ផ្ទះ​របស់​ពួកគេ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​តំបន់​អនាធិបតេយ្យ​ដូចនេះ?” ហេតុ​នេះ​ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​សង់​រោង​ចក្រ​ប្រភេទ​ថ្មី​មួយ សម្រាប់​ក្រុម​ហ៊ុន​ស្ករ​សូកូឡា​របស់​គាត់ ដែល​កំពុង​មាន​ការ​រីក​ដុះដាល គឺ​រោង​ចក្រ​ដែល​ផ្តល់​អត្ថ​ប្រយោជន៍​ដល់​កម្មករ​របស់​គាត់​។ ជា​លទ្ធផល បុរី​បូនវីល​ក៏បាន​ចាប់​កំណើត​ឡើង ជា​ភូមិ​មួយ​ដែល​មាន​ផ្ទះ​ជាង៣០ខ្នង មាន​កន្លែង​លេង​កីឡា សួន​កុមារ សាលា​រៀន និង​ព្រះវិហារ សម្រាប់​កម្មករ​របស់​លោក​ខាដបឺរី និង​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​ពួកគេ​។ ពួកគេ​​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ខែ​សមរម្យ ហើយ​ទទួល​បាន​ការ​ថែទាំ​សុខ​ភាព ដែល​ទាំង​អស់​នេះ​បាន​កើត​ឡើង ដោយសារ​លោក​ខាដបឺរី​មាន​ជំនឿ​លើ​ព្រះគ្រីស្ទ​។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​បង្រៀន​យើង​ឲ្យ​អធិស្ឋាន សូម​ឲ្យ​ព្រះហឫទ័យ​ព្រះ​បាន​សម្រេច “នៅ​ផែនដី ដូច​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌​ដែរ” (ម៉ាថាយ ៦:១០)។ ការ​អធិស្ឋាន​នេះ​អាច​ជួយ​យើង ឲ្យ​នឹកស្រមៃ​ចង់​បាន​កន្លែង​ធ្វើ​ការ ដែល​មាន​លក្ខណៈ​យ៉ាង​ណាមួយ នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់​គ្រង​របស់​ព្រះ ដែល​នៅ​កន្លែង​នោះ យើង​នឹង​ទទួល​បាន “អាហារ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ” ជា​កម្រៃ ហើយ ព្រះ​អង្គ​អត់​ទោស​ឲ្យ​យើង(ខ.១១-១២)។ បើសិន​យើង​ជា​ចៅហ្វាយ​នាយ នោះ​គឺ​មានន័យថា យើង​ត្រូវ​ផ្តល់​ឲ្យ​បុគ្គលិក​យើង​នូវ​ប្រាក់​កំរៃ​ដែល​សម​រម្យ(៤:១)។…

Read article
បន្ទាប​ខ្លួន​សុំ​ជំនួយ

កិច្ចការ ២:៤២-៤៧ ពួក​អ្នក​ដែល​ជឿ​ទាំង​ប៉ុន្មាន ក៏​នៅ​ជាមួយ​គ្នា ហើយ​មាន​របស់​ទាំង​អស់​នៅ​មូល​ព្រម​គ្នា​។ កិច្ចការ ២:៤៤ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពិធីជប់លៀង​របស់​គ្រួសារ​ខ្ញុំ ជិត​ចូល​មកដល់ ខ្ញុំ​និង​ភរិយា​ខ្ញុំ​ក៏បាន​ចាប់​ផ្តើម​រៀប​ផែនការ​។ ដោយសារ​យើង​​មាន​ភ្ញៀវ​ជា​ច្រើន​ដែល​នឹង​មក​ចូល​រួម តើ​យើង​គួរ​តែ​ជួល​ចុងភៅ​ឲ្យ​រៀបចំ​ម្ហូប​អាហារ​សម្រាប់​យើង​ដែរ​ឬ​ទេ? បើ​យើង​ត្រូវ​ធ្វើ​ម្ហូប​ដោយ​ខ្លួនឯង តើ​យើង​គួរ​តែ​ទិញ​ចង្ក្រាន​សម្រាប់​អាំង​សាច់​បាប៊ីឃ្យូ​ទេ? ថ្ងៃ​នោះ អាច​នឹង​មាន​ភ្លៀង តើ​យើង​គួរ​តែ​ទិញ​រោង​សម្រាប់​ជ្រក​ភ្លៀង​ដែរ​ឬ​ទេ? មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន ពិធីជប់លៀង​របស់​យើង​មាន​ការ​ចំណាយ​កាន់តែ​ច្រើន ហើយ​យើង​ក៏​ខ្វះ​ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​គ្នា​បន្តិច​។ នៅ​ក្នុង​ការ​ព្យាយាម​ផ្គត់ផ្គង់​អ្វី​គ្រប់​យ៉ាង ដោយ​ខ្លួនឯង យើង​ក៏បាន​ខកខាន​មិន​បាន​ឆក់​ឱកាស​ទទួល​ជំនួយ​ពី​អ្នក​ដទៃ​។ សហគមន៍​ដែល​សម​ស្រប​តាម​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប គឺ​មាន​ការ​ឲ្យ និង​ការ​ទទួល​។ សូម្បីតែ​កាល​មនុស្ស​ដំបូង​មិន​ទាន់​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​បាប លោក​អ័ដាម ក៏​ត្រូវ​ការ​ជំនួយ​ផង​ដែរ(លោកុប្បត្តិ ២:‌១៨) ហើយ​ក្រោយមក ព្រះអម្ចាស់​បាន​បង្រៀន​យើង ឲ្យ​ស្វែងរក​ការ​ប្រឹក្សា​យោបល់​ពី​អ្នក​ដទៃ(សុភាសិត ១៥:២២) ហើយ​ចែករំលែក​បន្ទុក​របស់​យើង​ដល់​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក​(កាឡាទី ៦:២)។ ពួក​ជំនុំ​ដំបូង​បាន​លក់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ ដើម្បី​ជួយ​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក តាម​ដែល​ត្រូវ​ការ ហើយក៏​មាន​ចិត្ត​គំនិត​ដែល​រួបរួម​គ្នា​ផង​ដែរ(កិច្ចការ ២:៤៤-៤៥)។ ពួកគេ​មិន​បាន​រស់នៅ ដោយ​ឯករាជ្យ​ដាច់​ដោយ​ឡែក​ពី​គ្នា​នោះ​ទេ តែ​ផ្ទុយ​ទៅវិញ ពួកគេ​ចែករំលែក ឲ្យខ្ចី ឲ្យ​អំណោយ ហើយ​ទទួល​ពី​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក ដោយ​ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​គ្នា យ៉ាង​មាន​របៀប​។ សម្រាប់​ពិធីជប់លៀង​របស់​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ យើង​ក៏បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ស្នើ​ឲ្យ​ភ្ញៀវ​របស់​យើង នាំ​យក​បន្លែ​ចម្រុះ​មក​ធ្វើ​ម្ហូប​សាឡាត់ ឬ​នាំ​បង្អែម មក​ចូល​រួម​ពិធីជប់លៀង​នៅ​ផ្ទះ​យើង​។…

Read article