January

You are here:
មាន​សញ្ជាតិ​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌

“ដ្បិត​មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ជា​ញយ​ៗ ហើយ​ឥឡូវ​នេះ ក៏​ប្រាប់​ទាំង​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក​ទៀត ថា គេ​ជា​ខ្មាំង​សត្រូវ​នឹង​ឈើ​ឆ្កាង​ព្រះគ្រីស្ទ​ទេ ចុង​បំផុត​របស់​គេ​ជា​សេចក្តី​ហិន​វិនាស គេ​យក​ពោះ​គេ​ទុកជា​ព្រះ ហើយ​យក​សេចក្តី​គួរ​ខ្មាស​របស់​គេ ទុកជា​សិរី​ល្អ​វិញ គេ​នឹក​តែ​ពី​របស់​នៅ​ផែនដី​នេះ ឯ​យើង​រាល់​គ្នា យើង​ជា​សាសន៍​ស្ថាន​សួគ៌​វិញ ក៏​នៅចាំ​ព្រះ​អម្ចាស់​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ជា​ព្រះ​អង្គ​សង្គ្រោះ ទ្រង់​យាង​មកពី​ស្ថាន​នោះ​ឯង ដែល​ទ្រង់​នឹង​បំផ្លាស់​បំ​ប្រែ​រូប​កាយ​ទាបថោក​របស់​យើង ឲ្យ​ត្រឡប់​ដូចជា​រូប​ឧត្តម​របស់​ទ្រង់”។ ភីលីព ៣:១៨-២១ អ្នក​រស់នៅ ក្នុង​ទីក្រុង​ភីលីព​របស់​ជនជាតិ​ក្រិក កាលពី​សតវត្ស៍ទី១ និង​អ្នក​ដែល​បាន​កើត​នៅ​ទីនោះ ប្រហែល​ជា​និយាយ​ថា “យើង​មិនមែន​ជា​អ្នក​ក្រុង​ភីលីព​ទេ” ព្រោះ​ពួកគេ​រស់នៅ​តាម​ច្បាប់​របស់​ចក្រភព​រ៉ូម៉ាំង ស្លៀក​ពាក់​ខោអាវ​របស់​ពួក​រ៉ូម៉ាំង និង​សរសេរ​ឯកសារ​ជា​ភាសាឡាតាំង​ទៀត​ផង​។ ពួកគេ​ជា​ពលរដ្ឋ​របស់​ចក្រភព​រ៉ូម៉ាំង​។ ទីកន្លែង​នោះ​ទាំងមូល មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ទីក្រុង​រ៉ូម តែ​វា​មិនមែន​ជា​ទីក្រុង​រ៉ូម​ទេ​។ អ្នក​ក្រុង​ភីលីព កំពុង​រស់នៅ​ក្នុង​ទឹកដី​ក្រិក តែ​រស់នៅ​ជា​ពលរដ្ឋ​របស់​ចក្រភព​រ៉ូម៉ាំង​។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ប្រាប់​ពួក​គេ​ថា ការ​រស់នៅ​ជា​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ក៏​មាន​លក្ខណៈ​ស្រដៀង​ការ​រស់នៅ​របស់​ពួកគេ​ផង​ដែរ : យើង​កំពុង​រស់នៅ​ជា​គ្រីស្ទបរិស័ទ​នៅ​លើ​ផែនដី តែ​មិន​ទាន់​មាន​វត្ត​មាន​ក្នុង​រាជធានី​របស់​គ្រីស្ទបរិស័ទ ដែល​យើង​មាន​ការ​ធូរ​ស្បើយ​ក្នុង​ចិត្ត ដែល​បាន​ដឹង​ថា រាជធានី​នោះ​មិនមែន​នៅ​ទីក្រុង​វ៉ាស៊ីនតោន ឬ​ទីក្រុង​ឡុង​នោះ​ទេ! ខ្នាត​គំរូ​នៃ​រាជធានី​នោះ ខ្ពស់​ជាង និង​ធំជាង​ខ្នាត​គំរូ​របស់​ទីក្រុង​នៅ​ផែនដី​។ យើង​មាន​សញ្ជាតិ​ជា​សាសន៍​ស្ថាន​សួគ៌ ហើយ​យើង​នឹង​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ ក្នុង​លោកិយ ក្នុង​នាម​ជា​អ្នក​ដំណើរ​នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ​។ ក្នុង​នាម​យើង​ជា​គ្រីស្ទបរិស័ទ យើង​មាន​ឱកាស​ដ៏​ប្រសើរ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ សម្រាប់​បោះ​ជំហាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​មួយ​ទៀត…

Read article
អំណោយ​នៃ​ទុក្ខ​លំបាក (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

១ពេត្រុស ៤:១២-១៩ គឺជា​ព្រះ​វិញ្ញាណ​នៃ​ព្រះ ទ្រង់​សណ្ឋិត​លើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ហើយ​។ ១ពេត្រុស ៤:១៤ បង​ប្អូន​ត្រកូល​រ៉ាយ(Wright) បាន​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ដំបូង ដែល​បាន​បើកបរ​យន្តហោះ​ដោយ​ជោគជ័យ​មុនគេ ប៉ុន្តែ ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​ភាព​ជោគជ័យ​នេះ មិន​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​ទេ​។ ទោះ​បង​ប្អូន​ពីរ​នាក់​នេះ​បាន​ទទួល​បរាជ័យ​ជា​ច្រើនដង​រាប់​មិន​អស់ ត្រូវ​គេ​ចំអក​ឲ្យ មាន​ការ​ខ្វះខាត​ថវិកា ហើយ​ក្នុង​ចំណោម​ពួកគេ មាន​ម្នាក់​បាន​រង​របួស​ធ្ងន់ធ្ងរ​ក៏ដោយ ពួកគេ​មិន​បាន​បោះបង់ចោល​ការ​តស៊ូ ដោយសារ​ទុក្ខ​លំបាក​ទាំង​អស់​នេះ​ទេ​។ គឺ​ដូច​ដែល​លោក​អូវីល រ៉ាយ(Orville Wright) បាន​កត់​សំគាល់​ឃើញថា “គ្មាន​សត្វ​បក្សី​ណា​អាច​ហោះ​ហើរ​បាន​ខ្ពស់ នៅ​កន្លែង​ដែល​ស្ងប់​ខ្យល់​នោះ​ឡើយ”។ លោក​ដាវីឌ មែកខូឡូ(David McCullough) ដែល​ជា​អ្នក​និពន្ធ​ជីវប្រវត្តិ​របស់​អ្នក​ទាំង​ពីរ បាន​ធ្វើ​ការ​បក​ស្រាយ​អត្ថន័យ​របស់​សម្រង់​សម្តី​នេះ​ថា ជា​ញឹក​ញាប់ ទុក្ខ​លំបាក​ច្រើនតែ​អាច​ធ្វើ​ជា​កត្តា​ជំរុញ ដែល​ជួយ​ឲ្យ​អ្នក​ឡើង​ខ្ពស់​ជាមុន​។ ហើយ​អ្នក​ឡើង​ភ្នំ​មាន​អំណរ មិនមែន​ដោយសារ​បាន​ឡើង​ទៅដល់​កំពូល​ភ្នំ​នោះ​ទេ តែ​ដោយសារ​ពួកគេ​បាន​ឡើង​ភ្នំ​។ សាវ័ក​ពេត្រុស​បាន​បង្រៀន​អំពី​គោលការណ៍​ខាង​វិញ្ញាណ​ស្រដៀង​នេះ​ផង​ដែរ ទៅ​កាន់​ពួក​ជំនុំ​ដំបូង ដែល​កំពុង​ជួប​ការ​បៀតបៀន​។ គាត់​ប្រាប់​ពួក​គេ​ថា “ពួក​ស្ងួន​ភ្ងា​អើយ កុំ​ឲ្យ​មាន​ប្លែក​ក្នុង​ចិត្ត ដោយ​ភ្លើង​ដ៏​ក្តៅ​ក្រហាយ ដែល​កំពុងតែ​ល្បង​អ្នក​រាល់​គ្នា ទុក​ដូចជា​កើត​មាន​សេចក្តី​ចំឡែក​នោះ​ឡើយ”(១ពេត្រុស ៤:១២)។ ត្រង់​ចំណុច​នេះ គាត់​មិន​បាន​បង្រៀន​យើង​ឲ្យ​បដិសេធ​ថា ទុក្ខ​លំបាក​មិន​មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់​នោះ​ទេ​។ តែ​គាត់​ដឹង​ថា ក្តី​សង្ឃឹម​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ​មាន​ការ​ចម្រើន​ឡើង នៅ​ក្នុង​ការ​ទុកចិត្ត​ព្រះ នៅពេល​មាន​ទុក្ខ​លំបាក​។ នេះ​ជា​ការ​ពិតមែន ជា​ពិសេស…

Read article
រាប់ចំនួនថ្ងៃនៃអាយុរបស់យើង

“សូម​បង្រៀន​ឲ្យ​យើង​ខ្ញុំ​ចេះ​កំណត់​រាប់​ថ្ងៃ​អាយុ នៃ​យើង​ខ្ញុំ ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​ខ្មីឃ្មាត ឲ្យ​បានសតិ​បញ្ញា”។ ទំនុក​ដំកើង ៩០:១២ ក្នុង​សៀវភៅ​ដែល​លោក​ម៉ាស លេវី(Marc Levy)បាន​និពន្ធ​មាន​ចំណង​ជើង​ថា បើសិន​ជា​ពិតមែន គាត់​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​អ្នក​អាន​របស់​គាត់ ឲ្យ​ស្រមៃ​ថា មាន​ធនាគារ​មួយ​បាន​ដាក់លុយ​ចូល​កុង​របស់​យើង ៨៦៤០០ដុល្លា នៅពេល​ព្រឹក ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​។ តែ​កុង​នោះ​មិន​អាច​សន្សំ​លុយ​បន្ត​ពី​ថ្ងៃ​មួយ​ទៅ​ថ្ងៃ​មួយ​ទៀត​បានទេ ហើយ​ត្រូវ​លប់​ចោល​ទឹក​ប្រាក់​ដែល​នៅសល់​។ តើ​អ្នក​នឹង​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច? អ្នក​មុខជា​នឹង​ទៅ​ដក​លុយ​ឲ្យ​អស់​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​មិនខាន! បន្ទាប់មក គាត់​ក៏​បាន​ចង្អុល​បង្ហាញថា យើង​ម្នាក់ៗ​សុទ្ធតែ​មាន​ធ​នាគា​រដូច​នេះ ដែល​យើង​ហៅ​វា​ថា ពេល​វេលា​។ រៀង​រាល់​ពេល​ព្រឹក យើង​មាន​ពេល៨៦៤០០វិនាទី ហើយ​រៀង​រាល់​ពេលយប់ យើង​ក៏​អស់​ពេល ដែល​យើង​មិន​បាន​ប្រើ ដោយ​ប្រាជ្ញា​។ យើង​គ្មាន​ពេល​នៅសល់ ឬ​ពេល​ដែល​លើស​ទេ ហេតុ​នេះ​ហើយ យើង​​គ្រាន់តែ​អាច​រស់នៅ ក្នុង​ពេល​វេលា​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ហើយ​សង្ឃឹមថា ប្រើ​ពេល​ដែល​នៅសល់​ឲ្យ​មាន​ប្រយោជន៍​បំផុត​។ ទោះ​គ្រីស្ទបរិស័ទ​មាន​ក្តី​សង្ឃឹម​ដ៏​ច្បាស់​ថា នឹង​បាន​ជីវិត​អស់​កល្ប ពេល​វេលា​របស់​យើង​នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ នៅតែ​មាន​កំណត់​។ ហេតុ​នេះ​ហើយ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង ជំពូក៩០ លោក​ម៉ូសេ​បាន​រំឭក​យើង ឲ្យ​រាប់​ចំនួន​អាយុ​របស់​យើង ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​មាន​ចិត្ត​ប្រកបដោយ​ប្រាជ្ញា ដោយ​ដឹង​ថា ជីវិត​ជា​មនុស្ស​មាន​ភាព​រួញ​ខ្លី ហើយ​ព្រះ​ទ្រង់​មាន​ភាព​អស់​កល្ប​ជានិច្ច​។ ក្នុង​វប្បធម៌​ដ៏​មមាញឹក យើង​ប្រហែល​មាន​ចិត្ត​ងប់ងុល​យ៉ាង​ខ្លាំង នឹង​ការ​រស់នៅ​ក្នុង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន…

Read article
ចូរ​ដោះ​លែង​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះអង្គ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

និក្ខមនំ ៣:‌១-១០ ព្រះយេហូវ៉ា​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ថា អញ​បាន​ឃើញ​សេចក្តី​វេទនា​របស់​រាស្ត្រ​អញ ដែល​នៅ​ស្រុក​អេស៊ីព្ទ​ហើយ​។ និក្ខមនំ ៣:៧ នៅ​ក្នុង​ផ្ទាំង​គំនូរ​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ ដែល​លោក​អើរ៉ុន ដូក្លាស(Aaron Douglas) បាន​គូរ​មាន​ចំណង​ជើង​ថា “ចូរ​ដោះ​លែង​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ” គាត់​បាន​ដាក់​ពណ៌ស្វាយ បៃតង និង​ពណ៌​មាស យ៉ាង​ស្រស់​ស្អាត ជាមួយ​រូប​ស្រមោល​តាម​ប្រពៃណី​ជនជាតិ​អាហ្វ្រិក ដើម្បី​ចែកចាយ​អំពី​រឿង​របស់​លោក​ម៉ូសេ ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប ដោយ​តភ្ជាប់​ជាមួយនឹង​រឿង​នៃ​ការ​តស៊ូ​ទាមទារ​សេរី​ភាព និង​យុត្តិ​ធម៌​របស់​ជនជាតិ​អាមេរិក​ស្បែក​ខ្មៅ​។ ផ្ទាំង​គំនូរ​នេះ​បាន​ពិពណ៌នា អំពី​ពេល​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បង្ហាញ​អង្គ​ទ្រង់​ឲ្យ​លោក​ម៉ូសេ​ឃើញ ក្នុង​គុម្ព​បន្លា​ឆេះ ដោយ​មាន​បន្ទូល​ថា ព្រះ​អង្គ​បាន​ទត​ឃើញ​ទុក្ខ​វេទនា​របស់​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល ជា​រាស្រ្ត​ព្រះអង្គ ក្នុង​ទឹកដី​អេស៊ីព្ទ​ហើយ​។ វិចិត្រករ​រូប​នេះ​បាន​ប្រើ​រូប​ភាព​បាច់​ពន្លឺ ជា​សញ្ញា​តំណាង​ឲ្យ​ព្រះ និង​ព្រះរាជសារ​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​បាន​មាន​បន្ទូល​ថា “ចូរ​មក​ឥឡូវ អញ​នឹង​ចាត់​ឯង​ឲ្យ​ទៅ​ផារ៉ោន ដើម្បី​ឲ្យ​ឯង​បាន​នាំ​រាស្ត្រ​អញ គឺជា​ពួក​កូនចៅ​អ៊ីស្រាអែល​ចេញពី​ស្រុក​អេស៊ីព្ទ​មក”(និក្ខមនំ ៣:‌១០)។ ក្នុង​ផ្ទាំង​គំនូរ​នេះ លោក​ម៉ូសេ​បាន​លត់​ជង្គង់​ដោយ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន​ស្តាប់​បង្គាប់​ព្រះ​រាជ​បញ្ជា​របស់​ព្រះ ប៉ុន្តែ ភ្នែក​គាត​មើល​ទៅ​ទឹករលក​ធំៗ និង​ទ័ព​សេះ​នៅ​ព័ទ្ធ​ជុំ​វិញ​គាត់ ជា​ទិដ្ឋភាព​ដែល​​បាន​រំឭក​ទស្សនិកជន អំពី​ទុក្ខ​លំបាក​ដែល​ពួក​អ៊ីស្រាអែល​បាន​ជួប នៅពេល​ដែល​ពួកគេ​ចាក​ចេញពី​ទឹកដី​អេស៊ីព្ទ​។ ប៉ុន្តែ បាច់​ពន្លឺ​បាន​ចែងចាំង​ភ្លឺ​ច្បាស់ ជា​ការ​រំឭក​ថា ព្រះអង្គ​នឹង​គង់នៅ​ជាមួយ​រាស្រ្ត​អ៊ីស្រាអែល​។ អារម្មណ៍​ដែល​បាន​បង្ហាញ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទាំង​គំនូរ​នេះ ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ប៉ះ​ពាល់​ចិត្ត​ផង​ដែរ ព្រោះ​ក្នុង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន មនុស្ស​ជា​ច្រើន​នៅតែ​បន្ត​ស្វែងរក​យុត្តិ​ធម៌ ដោយ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​បាន​ប្រើ​អំណាច​របស់​ខ្លួន…

Read article
គ្មាននាមណាផ្សេងទៀតឡើយ

“គ្មាន​សេចក្តីសង្គ្រោះ ដោយសារ​អ្នកណា​ទៀត​សោះ ដ្បិត​នៅ​ក្រោម​មេឃ គ្មាន​នាម​ឈ្មោះ​ណា​ទៀត​បាន​ប្រទាន​មក​មនុស្ស​លោក ឲ្យ​យើង​រាល់​គ្នា​បាន​សង្គ្រោះ​នោះ​ឡើយ”។ កិច្ចការ ៤:១២ នៅ​ក្បែរ​បរិវេណ​របស់​សាកល​វិទ្យាល័យ​នតវេសស្ទើន នៅ​ជាយ​ក្រុង​ឈីកាហ្គោ មាន​ព្រះវិហារ​ធំ​សម្បើម​មួយ ដែល​សាសនា​បាហៃ​បាន​សាងសង់​ឡើង​។ សំណង់អាគារ​ដ៏​ឆើតឆាយ​មួយ​នេះ មាន​ច្រក​ចូល៩ សម្រាប់​សាសនា​ធំៗ​ទាំង៩ នៅ​លើ​ពិភពលោក​។ ច្រក​ចូល​នីមួយៗ​សុទ្ធតែ​មាន​ផ្លូវ​ដើរ​ចូល​ទៅ​រក​កន្លែង​ជួប​ជុំ​តែមួយ នៅ​ចំ​កណ្តាល​អាគារ​។ ស្ថាបត្យកម្ម​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​សាងសង់​ឡើង ក្នុង​គោលបំណង​ដើម្បី​ប្រកាស​ថា មាន​ផ្លូវ​ជា​ច្រើន​ដែល​នាំ​មនុស្ស​ទៅ​រក “សេចក្តី​ពិត” ដែល​សាសនិក​បាហៃ​ជឿ​ថា គេ​មិន​អាច​រក​ឃើញ​សេចក្តី​ពិត​នេះ នៅ​ក្នុង​ទ្រឹស្ដី​សាសនា មនុស្ស ឬ​អង្គ​ការ​ណា​ឡើយ​។ ផ្នត់​គំ​និត​ដូច​នេះ មិន​សូវ​ខុសពី​បរិយាកាស​វប្បធម៌ របស់​សង្គម​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​កំពុង​រស់នៅ​នោះ​ទេ​។ ចក្រភព​រ៉ូម៉ាំង​មាន​ការ​បើកចំហ​យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយក៏​គាំទ្រ​ឲ្យ​មាន​គំនិត​ទូលំ​ទូលាយ ហើយ​ត្រៀម​ខ្លួន​ទទួលយក​សាសនា​គ្រប់​ប្រភេទ​។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ ទីក្រុង​រ៉ូម​ជា​កន្លែង​ប្រមូល​ផ្តុំ​រូប​ព្រះ និង​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ​ជា​ច្រើន នៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ​ធំ​របស់​ខ្លួន សម្រាប់​គោរព​បូជា តាម​ផ្លូវ​ចម្រុះ​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​សេចក្តី​ពិត​។ ដូច​នេះ ហេតុ​អ្វី​បានជា​វប្ប​ធម៌​បើក​ចំហ និង​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​ចម្រុះ​នេះ ក៏បាន​ចាប់​គ្រីស្ទបរិស័ទ ឲ្យ​សត្វ​តោ​ស៊ី​ជា​ចំណី នៅ​ក្នុង​ទីលាន​ប្រយុទ្ធ? ហេតុ​អ្វី​អធិរាជ​នេរ៉ូ បាន​ចាត់​ទុក​អ្នកជឿ​ព្រះ​ជា​មុខ​សញ្ញា ហើយ​ថែម​ទាំង​ដល់​ថ្នាក់​យក​រូបកាយ​របស់​ពួកគេ ទៅ​ដុត​ធ្វើ​ជា​ភ្លើង បំភ្លឺ​កន្លែង​ជប់​លៀង​របស់​ទ្រង់? ចម្លើយ​ដ៏​សាមញ្ញ​នោះ​គឺ វប្ប​ធម៌​រ៉ូម៉ាំង​មិន​អាច​ទ្រាំ​ទ្រជំនឿ​គ្រីស្ទបរិស័ទ​បានទេ ព្រោះ​គ្រីស្ទបរិស័ទ​មិន​ព្រម​បញ្ចូល​ព្រះគ្រីស្ទ ក្នុង​ចំណោម​ព្រះ​ជា​ច្រើន​អង្គ ដែល​ពួក​រ៉ូម៉ាំង​គោរព​ថ្វាយបង្គំ​។ ផ្ទុយ​ទៅវិញ…

Read article
នៅតែ​បង្កើត​ផល​ផ្លែ​ថ្វាយ​ព្រះ

ទំនុក​ដំកើង ៩២:១២-១៥ កាលណា​ចាស់​ហើយ នោះ​គេ​នឹង​នៅតែ​កើត​ផល​។ ទំនុក​ដំកើង ៩២:‌១៤ មាន​រឿង​ចាស់​បុរាណ​មួយ បាន​ដំណាល​អំពី​ស្រ្តី​ម្នាក់​ដែល​បាន​ចុះ​ទៅ​ដង​ទឹក​ពី​ទន្លេ​ដាក់​ផ្ទះ ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ដោយ​ប្រើ​ដងរ៉ែក​ដែល​មាន​ធុង​ទឹក​ពីរ​នៅ​សង្ខាង​។ ធុង​ទឹក​មួយ​នៅ​ថ្មី មាន​ភាព​រឹងមាំ ហើយ​ធុង​ទឹក​មួយ​ទៀត​ចាស់ មាន​ស្នាម​ប្រេះ​។ នៅពេល​ដែល​គាត់​ទៅដល់​ផ្ទះ ធុង​ទឹក​ថ្មី​នៅ​មាន​ទឹក​ពេញ តែ​ធុង​ទឹក​ចាស់​បាន​ជ្រាប​ទឹក​ស្ទើរតែ​នៅ​ទ​ទេ​។ ធុង​ទឹក​ចាស់​មាន​អារម្មណ៍​សោក​ស្តាយ ហើយ​ក៏​បាន​សុំ​ទោស​គាត់​។ ស្រ្តី​នោះ​ក៏​បាន​ងាក​ទៅ​មើល​ចិញ្ចើម​ផ្លូវ ហើយក៏​បាន​សួរ​ធុង​ទឹក​ចាស់​នោះ​ថា “តើ​ឯង​បាន​ឃើញ​ដើម​ផ្កា​ទាំង​អស់​នោះ ដែល​ដុះ​នៅ​លើ​ចិញ្ចើម​ផ្លូវ​ទេ? រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ទឹក​ដែល​បាន​ស្រក់​ចេញ​ពី​ឯង បាន​ស្រោច​ដើម​ផ្កា​ទាំង​អស់​នោះ ហើយ​ពេល​ខ្ញុំ​ដើរទៅ​ដងទឹក​ម្តង​ៗ ខ្ញុំ​តែងតែ​មាន​ចិត្ត​ស្រស់ស្រាយ ដោយសារ​សម្រស់​របស់​ដើម​ផ្កា​ទាំង​នោះ”។ យើង​កំពុង​រស់នៅ​ក្នុង​លោកិយ​ដែល​ឲ្យ​រង្វាន់ និង​កោត​ស្ញប់​ស្ញែង ចំពោះ​យុវ​ភាព ដែល​នៅ​ក្មេង​វ័យ និង​រឹងមាំ មិន​ប្រេះ​ស្រាំ ហើយ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​។ តែ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​ប្រាប់​យើង​យ៉ាង​ច្បាស់ អំពី​សម្រស់​ដែល​មាន​ភាព​សុចរិត ដែល​កើត​ចេញពី​មនុស្ស​ចាស់ និង​មាន​ភាព​ទន់​ខ្សោយ​ជាង ហើយ​ប្រហែល​ជា​មាន​ភាព​ប្រេះ​ស្រាំ និង​ងាយ​រង​គ្រោះ​។ អ្នក​និពន្ធ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង​ដែល​មាន​វ័យ​ចាស់​បាន​ពោល​ថា “ឯ​មនុស្ស​សុចរិត គេ​នឹង​លូត​លាស់​ឡើង ដូចជា​ដើម​លម៉ើ ក៏​នឹង​ធំឡើង ដូចជា​ដើម​តាត្រៅ​នៅ​លើ​ភ្នំ​ល្បាណូន​ដែរ”(ទំនុក​ដំកើង ៩២:១២)។ ការ​មាន​វ័យ​ចាស់​មិន​តែងតែ​មានន័យថា មាន​ប្រាជ្ញា​នោះ​ទេ តែ​មនុស្ស​ចាស់​អាច​រួម​ចំណែក​ក្នុង ជួយ​ជីវិត​យើង​ឲ្យ​​លូត​លាស់​ តាម​របៀប​ដែល​មនុស្ស​វ័យ​ក្មេង​មិន​អាច​ផ្តល់​ឲ្យ​បាន ដោយសារ​មនុស្ស​ចាស់​ខ្លះ​បាន​រស់នៅ​បាន​ច្រើន​ឆ្នាំ​ជាង…

Read article
ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​អធិស្ឋាន

“លោក​លុត​ជង្គង់​ចុះ​អធិស្ឋាន ហើយ​អរ​ព្រះគុណ​ដល់​ព្រះ​របស់​លោក១ថ្ងៃ៣ដង ដូចជា​កាលពី​មុន”។ ដានីយ៉ែល ៦:១០ ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​រយៈ​ពេល​ខ្លី មិនមែន​ជា​ការ​ពិបាក​ពេក​ទេ​។ វា​ជា​ការ​លត់​ដំ ឲ្យ​មាន​ភាព​ទៀង​ទាត់ ដែល​យើង​ពិបាក​ធ្វើ តែ​ជា​គន្លឹះ​នាំ​ទៅ​រក​ការ​លូត​លាស់​ខាង​វិញ្ញាណ​។ យើង​អាច​សង្កេត​ឃើញ​ភាព​មិន​ទៀង​ទាត់​នៃ​ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត កើត​មាន​ជា​ញឹក​ញាប់ នៅ​ក្នុង​កម្ម​វិធី​អនុវត្ត​រយៈ​ពេល​ខ្លី ដូចជា ការ​ទន្ទេញ​ខ​គម្ពីរ ផែនការ​អាន​ព្រះ​គម្ពីរ និង​ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​សម្រាប់​ឆ្នាំ​ថ្មី​។ មាន​មនុស្ស​ច្រើន​ណាស់​ដែល​ធ្វើ​បាន​ល្អ នៅពេល​ចាប់​ផ្តើម​ដំបូង ហើយ​ក្រោយមក ក៏​បាន​បោះបង់ចោល​ការ​ព្យាយាម​។ តែ​ខ្ញុំ​ជឿ​ថា អ្នក​ក៏​អាច​ជួប​ប្រទះ​​មនុស្ស​ជា​ច្រើន ដែល​មាន​ភាព​ទៀង​ទាត់ និង​ការ​លត់ដំ​យ៉ាង​ខ្លាំង​។ ពួក​គេ​បណ្តើរ​ឆ្កែ​ចេញ​ក្រៅ​ផ្ទះ នៅ​ម៉ោង​ដដែល​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ឬ​ទៅ​យក​សំបុត្រ​យ៉ាង​ទៀង​ទាត់​ណាស់ បានជា​អ្នក​អាច​យក​នាឡិ​ការ​របស់​អ្នក​មក​ផ្ទៀង​ជាមួយ​គាត់​បាន​។ ហើយ​ពេលណា​ពួកគេ​រៀបចំ​ខ្លួន ធ្វើ​កិច្ចការ​អ្វីមួយ ឬ​រៀន​មុខ​ជំនាញ​ថ្មី ពួកគេ​ក៏បាន​ធ្វើ ដោយ​ភាព​ឧស្សាហ៍​ព្យាយាម​យ៉ាង​ខ្លាំង បានជា​អ្នក​គ្មាន​ការ​សង្ស័យ​ថា ពួកគេ​នឹង​សម្រេច​កិច្ច​ការ​នោះ​ឬ​អត់។ ទម្លាប់​នៃ​ការ​អធិស្ឋាន​របស់​លោក​ដានីយ៉ែល បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​យើង​ឃើញ​ភាព​ទៀង​ទាត់​ដែល​មាន​ការ​លត់ដំ ក្នុង​ជីវិត​គាត់​។ ការ​រស់នៅ​របស់​គាត់ មិនមែន​មាន​ការ​ផ្ទុះ​ចេញ​នូវ​ភាព​ក្លៀវ​ក្លា​តែ​ពី​ដំបូង ហើយ​ក្រោយមក ប្រែ​ក្លាយ​ជា​ភាព​អសកម្ម​ដ៏​រ៉ាំរ៉ៃ​នោះ​ទេ​។ យើង​ដឹង​ច្បាស់​ថា គាត់​បាន​អធិស្ឋាន ទោះ​គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ចង់​អធិស្ឋាន​ឬ​អត់​ក៏ដោយ​។ គាត់​ទំនងជា​មាន​ពេល​ដែល​គាត់​ក្រោក​ពី​លុត​ជង្គង់ ដោយ​អារម្មណ៍​ថា គាត់​ពិត​ជា​មាន​ពរ​ណាស់ ហើយក៏​មាន​ពេល​ផ្សេង​ទៀត ដែល​គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ថា គ្មាន​កម្លាំង គ្មាន​ទឹក​ចិត្ត តែ​គាត់​នៅតែ​បន្ត​អធិស្ឋាន​ទៀត​។…

Read article
ការ​ធានា​តែមួយ

២កូរិនថូស ៥:២១-៦:២ មើល​ឥឡូវ​នេះ​ជា​វេលា​ដែល​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​ទ្រង់ មើល ថ្ងៃ​នេះ​ជា​ថ្ងៃ​សង្គ្រោះ​ហើយ​។ ២កូរិនថូស ៦:២ មាន​ពេល​មួយ ខ្ញុំ​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ជា​វាទគ្មិន និង​អ្នក​ដឹកនាំ​ក្រុម​សិស្ស​វិទ្យាល័យ ក្នុង​ដំណើរ​បេ​សកម្ម នៅ​ប្រទេស​ចាម៉ៃកា​។ ខ្ញុំ​ក៏​បានឮ​គេ​ប្រកាស​ថា “យើង​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន​ជា​សម្រេច ដើម្បី​ឡើងជិះ​យន្តហោះ​ទៅ​ទីក្រុង​មុនតេហ្គោ បេយ”។ ពេល​នោះ ខ្ញុំ​ក៏បាន​លូកដៃ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​កាបូប​ស្ពាយ​របស់​ខ្ញុំ​រកមើល​សំបុត្រ​យន្តហោះ និង​លិខិតឆ្លងដែន​របស់​ខ្ញុំ​។ ខ្ញុំ​មាន​ការ​តក់ស្លុត ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​រក​លិខិតឆ្លងដែន​មិន​ឃើញ! ក្រុម​ការងារ​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឡើងជិះ​យន្តហោះ ដោយ​គ្មាន​ខ្ញុំ​ទៅជា​មួយ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏បាន​ព្យាយាម​ធ្វើ​លិខិតឆ្លងដែន​ថ្មី ក្នុងរយៈ​ពេល​៤​ថ្ងៃ​។ បន្ទាប់ពី​ខ្ញុំ​បាន​ព្យាយាម​ទាក់ទង​តាម​ទូរស័ព្ទ​រាប់​រយ​ដង ហើយ​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​រដ្ឋ​វ៉ាស៊ីនតោន ឌីស៊ី ដោយ​មិន​បាន​លទ្ធផល​អ្វី​សោះ ហើយ​ក៏​បាន​បើកឡាន​ក្នុង​ចម្ងាយ​ឆ្ងាយ​មក​ទីក្រុង​ហ្គ្រេនរែភីត រដ្ឋ​មីឈីហ្គិន​វិញ ហើយ​ចំណាយ​ពេល២ថ្ងៃ ក្នុង​ទីក្រុង​នៅ​ជិត​ខាង ហើយ​ដោយ​ជំនួយ​ពី​ការិយាល័យ​សមាជិកសភា​ក្នុង​តំបន់ ទី​បំផុត​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​លិខិតឆ្លងដែន​ថ្មី ហើយ​អាច​ចូល​រួម​ជាមួយ​ក្រុម​ការងារ​របស់​ខ្ញុំ នៅ​ប្រទេស​ចាម៉ៃកា​។ លិខិតឆ្លងដែន ជា​កូន​សៀវភៅ​តូច​មួយ តែ​វា​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ការ​ធានា​ថា ខ្ញុំ​អាច​ចេញទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​បាន​។ ខ្ញុំ​បាន​ប្រឹង​ប្រែង​អស់​លទ្ធ​ភាព ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​លិខិតឆ្លងដែន​ថ្មី​ក្នុងរយៈ​ពេល​ដ៏​ខ្លី ប៉ុន្តែ តម្លៃ​របស់​វា​មិន​អាច​ប្រៀប​ផ្ទឹម នឹង​ការ​ធានា​មួយ​ទៀត ដែល​កំណត់​គោលដៅ​ដ៏​អស់​កល្ប​របស់​យើង​។ មាន​តែ​សេចក្តី​ជំនឿ​លើ​ព្រះយេស៊ូវ​ទេ ដែល​អាច​ធានា​ថា យើង​នឹង​បាន​ទទួល​សេចក្តី​សង្គ្រោះ​រួច​ពី​បាប​របស់​យើង ហើយ​មាន​ជីវិត​ថ្មី​ក្នុង​ព្រះអង្គ​។ ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​ចែងថា “មើល​ឥឡូវ​នេះ​ជា​វេលា​ដែល​គាប់​ព្រះហឫទ័យ​ទ្រង់ មើល ថ្ងៃ​នេះ​ជា​ថ្ងៃ​សង្គ្រោះ​ហើយ”​(២កូរិនថូស…

Read article
អាច​មាន​ក្តី​សង្ឃឹម ក្នុង​ការ​សោក​សង្រេង

“ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ឥត​ដឹង ពី​ពួក​អ្នក​ដែល​ដេក​លក់​ទៅ​ហើយ​ទេ ក្រែង​អ្នក​រាល់​គ្នា​កើត​ទុក្ខ​ព្រួយ ដូចជា​អ្នក​ឯទៀត ដែល​គ្មាន​សង្ឃឹម ដ្បិត​បើ​យើង​ជឿ​ថា ព្រះយេស៊ូវ​បាន​សុគត ព្រម​ទាំង​រស់​ឡើង​វិញ​ហើយ នោះ​ត្រូវ​ជឿ​ថា ព្រះ​ទ្រង់​នឹង​នាំ​អស់អ្នក ដែល​ដេក​លក់​ទៅ​ក្នុង​ព្រះយេស៊ូវ ឲ្យ​បាន​មក​ជាមួយនឹង​ទ្រង់​ដែរ” ១ថែស្សាឡូនីច ៤:១៣-១៤ មិន​យូរ​មិន​ឆាប់ អ្នក​នឹង​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ការ​សោក​សង្រេង ពេល​ដែល​មនុស្ស​ជាទី​ស្រឡាញ់​ណា​ម្នាក់ លាចាក​លោក​។ ពេល​នោះ យើង​មិន​សួរ​ថា តើ​អ្នក​គួរតែ​សោក​សង្រេង​ឬ​អត់​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ ត្រូវ​សួរ​ថា តើ​អ្នក​នឹង​សោក​សង្រេង​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ? ក្នុង​ពួក​ជំនុំ​ថែស្សាឡូនីច មាន​អ្នក​ខ្លះ​មាន​ការ​យល់​ច្រឡំ អំពី​ការ​យាង​មកវិញ​របស់​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និង​ការ​រស់​ឡើង​វិញ​។ ការ​ខ្វះ​ការ​យល់​ដឹង​នេះ កំពុងតែ​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួកគេ​មាន​ការ​ថប់​បារម្ភ​។ តើ​ពួកគេ​គួរតែ​គិត​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ អំពី​បង​ប្អូន​រួម​ជំនឿ​ដែល​បាន​ស្លាប់ មុន​ពេល​ព្រះ​យេស៊ូវ​យាង​មកវិញ? តើ​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ទាំង​នោះ ដែល​បាន​ស្លាប់​ហើយ កំពុង​នៅ​ទីណា ហើយ​តើ​ពួកគេ​នឹង​ទៅ​ជា​យ៉ាងណា? សាវ័ក​ប៉ុល​ក៏បាន​ចាប់​ផ្តើម​ពន្យល់​អ្នកជឿ​ទាំង​នោះ ដោយ​រំឭក​ពួកគេ​អំពី​ភាព​ខុស​គ្នា រវាង​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ និង​មនុស្ស​ផ្សេង​ទៀត “ដែល​គ្មាន​សេចក្តី​សង្ឃឹម”។ កាលពី​មុន យើង​មិន​ខុសពី​អ្នក​មិន​ជឿ​ទេ​។ យើង​គួរតែ​ចាំ​ថា “នៅ​វេលា​នោះ អ្នក​រាល់​គ្នា​នៅ​ទីទៃ​ពី​ព្រះគ្រីស្ទ … ក៏​ឥត​មាន​ទី​សង្ឃឹម ហើយ​គ្មាន​ព្រះ​ក្នុង​លោកីយ៍​នេះ​ដែរ”(អេភេសូរ ២:១២)។ សព្វថ្ងៃ​នេះ ព្រះអង្គ​បាន​ប្រោស​លោះ និង​កែ​ប្រែ​ជីវិត​យើង​រួច​ហើយ​។ ព្រះអង្គ​បាន​នាំ​យើង​ចេញពី​ភាព​អស់​សង្ឃឹម…

Read article
កុំ​ឲ្យ​ណាយ​ចិត្ត​ឡើយ

កាឡាទី ៦:៧-១០ កុំ​ឲ្យ​យើង​ណាយ​ចិត្ត​នឹង​ធ្វើ​ការ​ល្អ​ឡើយ ដ្បិត​បើ​មិន​រសាយ​ចិត្ត​ទេ នោះ​ដល់​កំណត់ យើង​នឹង​ច្រូត​បាន​ហើយ​។ កាឡាទី ៦:៩ បន្ទាប់​ពី​សុភ័ក្រ្ត​មាន​ការងារ​ថ្មី បាន​រយៈ​ពេល៩ខែ គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ថា​នឿយ​ហត់​យ៉ាង​ខ្លាំង​។ ក្នុង​នាម​គាត់​ជា​អ្នកជឿ​ព្រះយេស៊ូវ គាត់​បាន​ព្យាយាម​ដើរ​តាម​គោលការណ៍​របស់​ព្រះ តាម​របៀប​ដែល​គាត់​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា និង​ធ្វើ​ការងារ​។ ប៉ុន្តែ គាត់​មាន​បញ្ហា​ជាមួយ​មនុស្ស​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​មិន​ចេះ​ចប់​មិន​ចេះ​ហើយ ហើយ​ការងារ​គាត់​ហាក់​ដូចជា​មាន​ការ​រីកចម្រើន​តិចតួច​ណាស់​។ គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ថា ចង់​បោះបង់ចោល​ការ​តស៊ូ​។ អ្នក​ប្រហែល​កំពុង​មាន​អារម្មណ៍​ហត់នឿយ ដូច​សុភ័ក្រ្ត​ផង​ដែរ​។ អ្នក​ដឹង​ថា មាន​ការ​ល្អ​អ្វី​ខ្លះ ដែល​អ្នក​គួរតែ​ធ្វើ តែ​អ្នក​មាន​អារម្មណ៍​ថា ហត់នឿយ​យ៉ាង​ខ្លាំង នៅ​ក្នុង​ការ​បន្ត​ធ្វើ​ការ​ល្អ​។ ចូរ​មាន​សង្ឃឹម​ឡើង​។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​យើង​ថា “កុំ​ឲ្យ​យើង​ណាយ​ចិត្ត​នឹង​ធ្វើ​ការ​ល្អ​ឡើយ ដ្បិត​បើ​មិន​រសាយ​ចិត្ត​ទេ នោះ​ដល់​កំណត់ យើង​នឹង​ច្រូត​បាន​ហើយ”(កាឡាទី ៦:៩)។ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​នេះ គាត់​បាន​ពាក្យ​ប្រៀប​ប្រដូច​អំពី​កសិករ ព្រោះ​កសិករ​ណា​ក៏​ដឹង​ដែរ​ថា ការ​សាប​ព្រោះ​គ្រាប់ពូជ​តែងតែ​មាន​ការ​ពិបាក​។ ការ​សាប​ព្រោះ “ខាង​ឯ​ព្រះ​វិញ្ញាណ”(ខ.៨) ក៏​ជា​ការ​ពិបាក​ដែរ​។ អ្នកជឿ​ព្រះយេស៊ូវ ដែល​ព្យាយាម​ដើរ​តាម​ការ​ដឹកនាំ​របស់​ព្រះ​វិញ្ញាណ ហើយ​រស់នៅ​ក្នុង​ជីវិត​ដែល​ថ្វាយ​ព្រះ​កិត្តិនាម​ដល់​ព្រះអង្គ អាច​មាន​ការ​ហត់​នឿយ និង​បាក់​ទឹក​ចិត្ត​។ ប៉ុន្តែ ដរាបណា​យើង​តោង​ឲ្យ​ជាប់​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ យើង​នឹង​បាន​ច្រូត​កាត់​។ យើង​នឹង “ច្រូត​កាត់​បាន​ជីវិត​អស់​កល្ប”(ខ.៨ និង​មើល​យ៉ូហាន ១៧:៣) និង​ផល​នៃ​ព្រះពរ​របស់​ព្រះ…

Read article