នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ legacy

You are here:
ការសរសើរព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់

កាល​ពី​ឆ្នាំ២០០៥ ពេល​ដែល​អ្នក​ស្រី​រ៉ូសា ផាកស៍(Rosa Parks) ដែល​ជា​វីរ​​នារី​ទាម​ទារ​សិទ្ធិ​ពល​រដ្ឋ​នៃ​សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក បាន​ទទួល​មរណៈ​ភាព អ្នក​ស្រី​អូប្រាហ វីន​ហ្វ្រេយ(Oprah Winfrey) បាន​រាប់​ថា ខ្លួន​គាត់​មាន​អភ័យ​ឯក​សិទ្ធិ​ណាស់ ដែល​បាន​ពោល​សរសើរ​អ្នក​ស្រីរ៉ូសា ក្នុង​ពិធី​បុណ្យ​សព​របស់​គាត់។ អ្នក​ស្រី​អូប្រាហ បាន​មានប្រសាសន៍​អំពី​ស្រ្តី​គំរូ​ម្នាក់​នេះ ​ដែល​មិន​ព្រម​ងើប​ចេញ​ពី​កៅអី​អង្គុយ​ក្នុង​ឡាន​ក្រុង ដែល​គេ​ទុក​សម្រាប់​ឲ្យ​បុរស​ស្បែក​សរ​អង្គុយ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៥៥។ គឺ​ដូច​ដែល​គាត់មាន​ប្រសាសន៍​ថា “ជា​ញឹក​ញាប់ ខ្ញុំ​បាន​គិត​អំពី​ការ​ដែល​គាត់​មិន​ព្រម​ងើប​ចេញ​ពី​កៅអី ដែល​គេ​ទុក​សម្រាប់​តែ​ជន​ជាតិ​ស្បែក​សរ​អង្គុយ ដោយ​គាត់​ដឹង​ថា បរិយ៉ា​កាស​សង្គម​នៅ​សម័យ​នោះ​ មាន​លក្ខណៈ​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច ហើយ​មាន​អ្វី​ខ្លះ​អាច​កើត​ឡើង​ចំពោះ​គាត់។ គាត់​បាន​ធ្វើ​ការ​នេះ ដោយ​មិន​ខ្វល់​ពី​ខ្លួន​ឯង  ហើយ​ក៏​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ការ​រស់​នៅ​មាន​ភាព​ល្អ​ប្រសើរ​ឡើង​សម្រាប់​យើង​រាល់​គ្នា”។ ជា​ញឹក​ញាប់ យើង​អាច​និយាយ​សរសើរ​អ្នក​ដទៃ នៅ​ពិធី​បុណ្យ​សព​របស់​ពួក​គេ តែ​យើង​ក៏​អាច​និយាយ​សរសើរ​អ្នក​ដទៃ នៅ​កន្លែង​ផ្សេង​ទៀត​ផង​ដែរ។ ក្នុង​បន្ទាត់​ដំបូង​នៃ​បទ​គម្ពីរ​អេភេសូរ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ពោល​សរសើរ​ព្រះ​ដ៏​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ថា “សូម​សរសើរ​ដល់​ព្រះ​ដ៏​ជា​ព្រះវរបិតា​នៃ​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជា​ព្រះអម្ចាស់​នៃ​យើង​រាល់​គ្នា”។ គាត់​បាន​ប្រើ​ពាក្យ “សូម​សរសើរ” ដោយ​អញ្ជើញ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ក្រុង​អេភេសូរ ឲ្យ​ចូល​រួម​ជា​មួយគាត់ នៅ​ក្នុង​ការ​សរសើរ​ដំកើង​ព្រះ សម្រាប់​ព្រះ​ពរ​ខាង​វិញ្ញាណ​គ្រប់​ប្រភេទ ដែល​មាន​ដូច​ជា : ព្រះ​បាន​ជ្រើស​រើស ហើយ​ទទួល​ចិញ្ចឹម​ពួក​គេ, ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​ប្រោស​លោះ អត់​ទោស ហើយ​ក៏​បានបើក​បង្ហាញ​ពួ​កគេ​ ឲ្យ​ស្គាល់​អាថ៌​កំបាំង​នៃ​ដំណឹង​ល្អ ហើយ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ក៏​បាន​ធានា និង​ដៅ​ចំណាំ​ពួក​គេ​។ សេចក្តី​សង្រ្គោះ​ដ៏​អស្ចារ្យ​នេះ…

Read article
តាមរបៀបរបស់ខ្ញុំ

មាន​ក្មេង​តូច​ពីរ​នាក់ កំពុង​លេង​ល្បែង​ដ៏​ស្មុគ្រ​ស្មាញ​មួយ ដោយ​ប្រើ​ចង្កឹះ និង​ខ្សែ។ បន្ទាប់​ពី​លេង​បាន​ពីរ​បី​នាទី ក្មេង​ប្រុស​ដែល​មាន​អាយុ​ច្រើន​ជាង​គេ ក៏​បាន​ងាក​មក​មិត្ត​ភក្តិ​ដែល​លេង​ជា​មួយ​នោះ ហើយ​និយាយ​ដោយ​អំណួត​ថា “ឯង​ធ្វើ​មិន​ត្រូវ​ទេ។ នេះ​ជា​ល្បែង​របស់​ខ្ញុំ ហើយ​យើង​ត្រូវ​លេង​តាម​របៀប​ខ្ញុំ។ ឯង​មិន​អាច​លេង​ទៀត​ទេ!” រឿង​នេះ​បាន​បង្ហាញ​ថា មនុស្ស​យើង​ចង់​ឲ្យ​គេ​ធ្វើ​អ្វី​តាម​ចិត្ត​ខ្លួន តាំង​ពី​នៅ​តូច។ លោក​ណាម៉ាន់​ជា​មនុស្ស​ដែល​ធ្លាប់​តែ​ឲ្យ​គេ ធ្វើ​អ្វី​ៗ​តាម​ចិត្ត​ខ្លួន។ គាត់​ជា​មេ​ទ័ព​របស់​ស្តេច​នៃ​នគរ​ស៊ីរី។ តែ​លោក​ណាម៉ាន់ មាន​ជម្ងឺ​មួយ​ដែល​មិន​អាច​ព្យាបាល​ជា​។​ មាន​ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​ជា​អ្នក​បម្រើ​របស់​ភរិយា​គាត់ ដែល​ជា​ឈ្លើយ​សឹក ដែល​គេ​បាន​នាំ​មក​ពី​នគរ​អ៊ីស្រា​អែល។ មាន​ពេល​មួយ​នាង​បាន​សុំ​ឲ្យ​គាត់​ទៅ​ស្វែង​រក​ការ​ប្រោស​ឲ្យ​ជា ពី​លោក​អេលីសេ ​ដែល​ជា​ហោរា​របស់​ព្រះ។ លោក​ណាម៉ាន់​មាន​ចិត្ត​អន្ទះ​សារ​ចង់​ទទួល​ការ​ប្រោស​ឲ្យ​ជា​ភ្លាម​ៗ តែ​គាត់​ចង់​ឲ្យ​លោក​ហោរា​ធ្វើ​ដំណើរ​មក​រក​គាត់។ គាត់​ចង់​ឲ្យ​គេ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​គាត់ ដោយ​មាន​របៀប​របប​ធំ​ដុំ និង​មាន​ការ​គោរព។ ដូច​នេះ ពេល​លោក​អេលីសេ​ប្រាប់​គាត់​ឲ្យ​ចុះ​ទៅ​ងូត​ទឹក​ទន្លេ​យ័រដាន់​ប្រាំ​ពីរ​ដង គាត់​ក៏​មាន​ការ​ខឹង​សម្បារ! គាត់​មិន​ព្រម​ធ្វើ​តាម​ឡើយ(២ពង្សាវតាក្សត្រ ៥:១០-១២)។ ដូចនេះ ​ទាល់​តែ​គាត់​បាន​បន្ទាប​ខ្លួន ហើយ​ធ្វើ​តាម​របៀប​របស់​ព្រះ ទើប​គាត់​បាន​ជា​ពី​ជម្ងឺ​ឃ្លង់(ខ.១៣-១៤)។ យើង​ប្រហែល​ជា​​​ធ្លាប់​ទូល​ព្រះ​ថា “ទូល​បង្គំ​នឹង​ធ្វើ តាម​របៀប​របស់​ទូល​បង្គំ”។ ប៉ុន្តែ របៀប​របស់​ទ្រង់​ជា​របៀប​ដែល​ល្អ​បំផុត​ជា​និច្ច។ ដូច​នេះ ចូរ​យើង​សូម​ឲ្យ​ព្រះ​ប្រទាន​ឲ្យ​យើង​មាន​ចិត្ត​បន្ទាប​ខ្លួន ដើម្បី​នឹង​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ជ្រើស​រើស​ផ្លូវ​របស់​ទ្រង់ ជា​ជាង​ដើរ​តាម​ផ្លូវ​របស់​យើង។-Marion Stroud

Read article
ទឹកភ្នែកនៃក្តីអាណិត

ពេល​ខ្ញុំ​កំពុង​អង្គុយ​ជា​មួយ​ក្មេង​ជំទង់​៤​នាក់ និង​បុរស​អនាថា ដែល​មាន​អាយុ​ប្រហែល​២០​ឆ្នំា នៅ​កន្លែង​ចែក​អាហារ​ដល់​អ្នក​ក្រ នៅ​រដ្ឋ​អាឡាស្កា ខ្ញុំ​មាន​ការ​ប៉ះ​ពាល់​ចិត្ត ដោយ​បាន​ឃើញ​ក្មេង​ជំទង់​ទាំង​នោះ​មាន​ចិត្ត​អាណិត​ចំពោះ​បុរស​អនាថា​នោះ។ ពួក​គេ​បាន​ស្តាប់​យ៉ាង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ ពេល​គាត់​និយាយ​អំពីជំនឿ​របស់​គាត់ ហើយ​បន្ទាប់​មក ពួក​គេ​ក៏​បាន​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ​ដល់​គាត់ ដោយ​ចិត្ត​សុភាព ដោយ​ផ្តល់​ឲ្យ​គាត់​នូវ​ក្តី​សង្ឃឹម ក្នុង​ព្រះយេស៊ូវ ដោយ​ក្តី​ស្រឡាញ់។ គួរ​ឲ្យ​ស្តាយ​ណាស់ ពេល​នោះ បុរស​នោះ​មិន​ចង់​ស្តាប់​ដំណឹង​ល្អ​ទេ។ ពេល​យើង​កំពុង​ចាក​ចេញ​ទៅ ក្នុង​ចំណោម​ក្មេង​ស្រី​ជំទង់​ទាំង​នោះ មាន​ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​ឈ្មោះ ហ្គ្រេស(Grace) បាន​បង្ហាញ​អារម្មណ៍​ តាម​រយៈ​ទឹក​ភ្នែក​របស់​នាង ឲ្យ​គេ​ដឹង​ថា នាង​មិន​ចង់​ឲ្យ​បុរស​នោះ ស្លាប់​ទៅ​ដោយ​មិន​បាន​ស្គាល់​ព្រះយេស៊ូវ​ទេ។ នាង​ក៏​បាន​ទួញ​យំ​ចេញ​ពី​ចិត្ត សម្រាប់​បុរស​ម្នាក់​នេះ ដែល​កំពុង​តែ​បដិសេធន៍​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​នៃ​ព្រះ​សង្រ្គោះ នៅ​ពេល​នោះ។ ទឹក​ភ្នែក​របស់​ក្មេង​ជំទង់​ម្នាក់​នេះ បាន​រំឭក​ខ្ញុំ​អំពី​សាវ័ក​ប៉ុល ដែល​បាន​បម្រើ​ព្រះ​អម្ចាស់ ដោយ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន ហើយ​មាន​ទុក្ខ​សោក​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត ចំពោះ​ជន​រួម​ជាតិ​របស់​គាត់ ព្រោះ​គាត់​ចង់​ឲ្យ​ពួក​គេ​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​គ្រីស្ទ(រ៉ូម ៩:១-៥)។ សេចក្តី​អាណិត​របស់​សាវ័ក​ប៉ុល និង​ការ​ដែល​គាត់​ខ្វល់​ពី​អ្នក​ដទៃ ប្រាកដ​ជា​បាន​នាំ​ឲ្យ​គាត់​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក​ជា​ច្រើន​ដង។ បើ​យើង​មាន​ចិត្ត​ខ្វល់​ខ្វាយ​ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ ដែល​មិន​ទាន់​បាន​ទទួល​អំណោយ​នៃ​សេចក្តី​សង្រ្គោះ​របស់​ព្រះ តាម​រយៈ​ព្រះ​គ្រីស្ទ យើង​នឹង​ស្វែង​រក​វិធី​ចែក​ចាយ​អំពី​សេចក្តី​សង្រ្គោះ​របស់​ព្រះ​ដល់​ពួក​គេ​មិន​ខាន។ ចូរ​យើង​ប្រើ​ជំនឿ និង​ក្តី​អាណិត​របស់​យើង ដើម្បី​នាំ​ដំណឹង​ល្អ​ទៅ​ផ្សាយ​ដល់​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ការ​ព្រះ​សង្រ្គោះ។-Dave Branon

Read article
ឈ្មោះដែលបានដាក់ឲ្យ

គ្រួសារ​ភាគ​ច្រើន​មាន​រឿង​ផ្សេង​ៗ​ប្រចំា​គ្រួសារ។ ជាក់​ស្តែង ក្រុម​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​ក៏​មាន​រឿង​មួយ ដែល​ប្រាប់​ពី​របៀប​ដែល​ឪពុក​ម្តាយ​ខ្ញុំ​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​ឲ្យ​ខ្ញុំ។ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដំបូង នៃ​ជីវិតអាពាហ៍​ពិពាហ៍​របស់​ឪពុក​ម្តាយ​ខ្ញុំ ពួក​គាត់​ប្រហែល​ជា​មាន​ការ​មិន​យល់​ស្របគ្នា នៅ​ក្នុង​ការ​ដា​ក់ឈ្មោះ​ឲ្យ​កូន​ប្រុស​ដំបូង​របស់​ពួក​គាត់។ ម្តាយ​របស់​ខ្ញុំ​ចង់​បាន​កូន​ប្រុស​ម្នាក់ ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ដូចឪពុក​របស់​ខ្ញុំ តែ​ឪពុក​ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ឲ្យ​កូន​ប្រុស​គាត់​មាន​ឈ្មោះ​ដូច​គាត់​ទេ។ បាន​ជា​បន្ទាប់​ពី​មាន​ការ​ពិភាក្សា​ជា​ច្រើន​មក ពួក​គាត់​ក៏​បាន​ព្រម​ព្រម​គ្នា​ថា បើ​កូន​ប្រុស​ពួក​គាត់ កើត​នៅ​ថ្ងៃ​ដូច​ឪពុក​ខ្ញុំ ពួក​គាត់​នឹង​ដាក់​ឈ្មោះ​ឲ្យ​ដូច​ឪពុក​ខ្ញុំ។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​កើត​នៅ​ចំ​ថ្ងៃ​កំណើតរបស់​ឪពុក​ខ្ញុំ។ រឿង​នេះ ពិត​ជា​អស្ចារ្យ​ណាស់។ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​មានឈ្មោះ​ដូច​គាត់ ដោយ​គ្រាន់​តែ​បន្ថែម​ឈ្មោះ​ពី​ក្រោយ​ថា “ជូនា”​(Junior) ដែល​ប្រែ​មក​ថា “តូច”។ ការ​ដាក់​ឈ្មោះ​ឲ្យ​កូន ក៏​ជា​ការ​សំខាន់​ផង​ដែរ ដែល​មាន​តាំង​ពី​សម័យ​ដើម​មក។ ពេល​លោក​យ៉ូសែប​បាន​ទទួល​ដំណឹង​ថា នាង​ម៉ារា ដែល​ជា​គូដណ្តឹង​មាន​ផ្ទៃ​ពោះ គាត់​មាន​ការ​ពិបាក​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង​។ ពេល​នោះ មាន​ទេវ​តា​មួយ​អង្គ​បាន​យាងមក​ជួប​គាត់ ដើម្បី​ប្រាប់​គាត់ អំពី​ព្រះទ័យ​ព្រះ​វរបិតា នៅ​ក្នុង​ការ​ដាក់​ឈ្មោះ​ឲ្យ​បុត្រដែល​នឹង​ប្រសូត្រ​នោះ ដោយ​មាន​បន្ទូល​ថា “នាង​នឹង​ប្រសូត​បុត្រា​១ ហើយ​អ្នក​ត្រូវ​ថ្វាយ​ព្រះនាម​ថា «យេស៊ូវ» ព្រោះ​បុត្រ​នោះ​នឹង​ជួយ​សង្គ្រោះ​រាស្ត្រ​ទ្រង់ ឲ្យ​រួច​ពី​បាប”(ម៉ាថាយ ១:២១)។ ត្រង់​ចំណុច​នេះ ទេវតា​មិន​គ្រាន់​តែ​បាន​ប្រាប់​ឲ្យ​ដាក់​ឈ្មោះ​បុត្រ​តូច​នោះ​ថា យេស៊ូវ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ព្រះ​នាម​ទ្រង់​បញ្ជាក់​​ប្រាប់​ពី​មូល​ហេតុ ដែល​ទ្រង់​យាង​មក​ក្នុងលោកិយ : គឺ​ដើម្បី​ទទួល​ទោស​នៃ​អំពើ​បាប ដែល​យើង​សក្តិ​សម​នឹង​ទទួល។ គោល​បំណង​ដែល​ទ្រង់​បាន​យាង​មក​ប្រសូត្រ នៅ​ក្នុង​ក្រោល​សត្វ គឺ​បាន​បង្ហាញ នៅ​ក្នុង​ព្រះ​នាម​របស់​ទ្រង់…

Read article
ចិត្តដែលផ្លាស់ប្រែ

ក្នុង​អំឡុង​ដើម​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ ១៩៧០ នៅ​ប្រទេស​ហ្កាណា មាន​បណ្ណ​ប្រកាស ដែល​មាន​ចំណងជើង​ថា “ចិត្ត​របស់​មនុស្ស” ត្រូវ​បាន​គេ​បិទ​នៅ​តាម​ជញ្ជាំង​អគារ​ជា​ច្រើន និង​នៅ​លើ​ក្តា​រ​ខៀនបិទ​ប្រកាស​សាធារណៈ។ នៅ​លើ​បណ្ណ​ប្រកាស​នោះ គេ​ឃើញ​មាន​រូប​សត្វ​ល្មូន​គ្រប់​ប្រភេទ (ជា​និមិត្ត​រូប​តំណាង​ឲ្យ​សេចក្តី​អាក្រក់ ដែល​គួរ​ឲ្យ​ស្អប់​ខ្ពើម) នៅ​ក្នុង​រូប​គំនូរ​បេះ​ដូង ដែល​នៅ​ខាង​លើ​មាន​ក្បាល​បុរស​ម្នាក់​ដែល​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត​សោះ។ នៅ​ក្នុង​រូប​មួយ​ទៀត គេ​ឃើញ​មាន​រូប​បេះ​ដូង ​ដែល​ស្អាត ហើយ​ស្រគត់​ស្រគំ ហើយ​នៅ​ពី​លើ​មាន​រូប​ក្បាល​មនុស្ស​ប្រុស​ម្នាក់​ដែល​មាន​ការ​ស្កប់​ចិត្ត។ នៅ​ពី​ក្រោម​រូប​ទាំង​ពីរ​នោះ គេ​បាន​សរសេរ​អក្សរ​ថា “តើ​ចិត្ត​របស់​អ្នក​មាន​សណ្ឋាន​ដូច​រូប​មួយ​ណា?” ក្នុង​បទ​គម្ពីរ ម៉ាថាយ ១៥:១៨-១៩ ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​ពន្យល់ អំពី​ការ​អ្វី​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​ស្មោក​គ្រោក។ គឺ​ដូចដែល​ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ថា “ឯ​សេចក្តី​ដែល​ចេញ​ពី​មាត់​មក នោះ​មក​អំពី​ចិត្ត​វិញ គឺ​សេចក្តី​ទាំង​នោះ​ហើយ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​ស្មោកគ្រោក ដ្បិត​គឺ​ពី​ក្នុង​ចិត្ត​នោះ​ឯង​ដែល​ចេញ​អស់​ទាំង​គំនិត​អាក្រក់ គឺ​ការ​កាប់​សំឡាប់​គេ ផិត​គ្នា សហាយស្មន់ លួច​ប្លន់ ធ្វើ​បន្ទាល់​ក្លែងក្លាយ ហើយ​និង​ជេរ​ប្រមាថ”។ នោះ​ហើយ​ជា​សណ្ឋាន​នៃ​ចិត្ត ដែល​បែក​ចេញ​ពី​ព្រះ គឺ​សណ្ឋាន​នៃ​ចិត្ត​របស់​ជនជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ពេល​ដែល​អំពើ​បាប​របស់​ពួក​គេ​បាន​បង្ខំ​ឲ្យ​ពួក​គេ​និរទេស​ចេញ​ពី​ស្រុក​កំណើត​(អេសេគាល ៣៦:២៣)។ ព្រះ​ទ្រង់​បាន​សន្យា ក្នុង​បទ​គម្ពីរ អេសេគាល ៣៦:២៦ ថា “អញ​នឹង​ឲ្យ​ឯង​មាន​ចិត្ត​ថ្មី ហើយ​នឹង​ដាក់​វិញ្ញាណ​ថ្មី​នៅ​ក្នុង​ឯង​ដែរ អញ​នឹង​ដក​ចិត្ត​ដែល​រឹង​ដូច​ថ្ម ពី​រូប​សាច់​ឯង​ចេញ រួច​នឹង​ឲ្យ​មាន​ចិត្ត​ជា​សាច់​វិញ”(សូមមើល ១១:១៩…

Read article
មនុស្សដូចយើងរាល់គ្នា

នៅចុង​សតវត្សរ៍​ទី​១៨ លោក​វីលៀម ខារេយ(William Carey) បាន​ទទួល​ការ​ត្រាស់​ហៅ ឲ្យ​ធ្វើ​ដំណើរ ទៅ​ប្រទេស​ឥណ្ឌា ធ្វើ​បេសក​ជន​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ នៃ​ព្រះយេស៊ូវ។ បណ្តា​គ្រូ​គង្វាល​ដែល​នៅ​ក្បែរ​គាត់​បាន​ចម្អក​ឲ្យ​គាត់​ថា “អ្នក​កំលោះ បើ​ព្រះ​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​នឹង​សង្រ្គោះ​នរណា​ម្នាក់ នៅ​ប្រទេស​ឥណ្ឌា ទ្រង់​នឹង​សង្រ្គោះ ដោយ​មិន​ចាំ​បាច់​ប្រើ​អ្នក ឬ​ខ្ញុំ​ទេ!” ត្រង់​ចំណុចនេះ គ្រូ​គង្វាល​ទាំង​នោះ មិន​បាន​យល់​អំពី​ចំណុច​សំខាន់​នៃ​ការ​ធ្វើ​ការ​ជា​ដៃ​គូ​ជាមួយ​ព្រះ​ទេ។ តាម​ពិត ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​នូវ​កិច្ច​ការ​ជា​ច្រើន ដោយ​ប្រើ​មនុស្ស​ដូច​យើង​រាល់​គ្នា។ ក្នុង​នាម​ជា​ដៃ​គូ ក្នុង​ការ​ងារ​បម្រើ​ព្រះ នៅ​លើ​ផែន​ដី​នេះ យើង​ចង់​ឲ្យ​បំណង​ព្រះ​ទ័យ​ព្រះ​បាន​សម្រេច តែ​ទន្ទឹម​នឹង​នោះ យើង​ក៏ត្រូវ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ធ្វើ​អ្វី​ក៏ដោយ     ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​តម្រូវ​ឲ្យ​យើង​ធ្វើ​ថ្វាយ​ទ្រង់។ ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​បង្រៀន​យើង​ឲ្យ​អធិស្ឋាន​ថា “សូម​រាជ្យ​ទ្រង់បាន​មក​ដល់ សូម​ឲ្យ​បំណង​ព្រះ​ទ័យ​ទ្រង់​បាន​សម្រេច”(ម៉ាថាយ ៦:១០)។ សេចក្តី​អធិស្ឋាន​នេះ មិន​មែន​សម្រាប់​ឲ្យ​យើង​អធិស្ឋាន ដោយ​មិន​ធ្វើ​អ្វី​សោះ​នោះ​ឡើយ។ យើង​មាន​តួនាទី​ខុស​ៗ​គ្នា ដើម្បី​បំពេញ ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ការ​ជា​មួយ​ព្រះ។ យើង​មាន​តួនាទី​ដើរ​តាម​គំរូ​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវ ដោយ​ធ្វើ​ការ​ថ្វាយ​នគរ​ទ្រង់ ដោយ​ការ​ប្រព្រឹត្ត និង​ការ​អធិស្ឋាន​របស់​យើង។  យើង​ជា​រូប​កាយ​ព្រះ​គ្រីស្ទ  នៅ​ក្នុង​លោកិយ​នេះ  គឺ​ដូច​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​​បាន​ចែង​ក្នុង​បទ​គម្ពីរ កូល៉ុស ១:២៤។ ពេល​យើង​បម្រើ​អ្នក​ដទៃ ព្រះ​គ្រីស្ទ​ក៏​កំពុង​បម្រើ​អ្នក​នោះ ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​ផង​ដែរ។ ពេល​យើង​បង្ហាញ​ក្តី​មេត្តា ដល់​អ្នក​ដែល​កំពុង​មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់ គឺ​មាន​ន័យ​ថា យើង​កំពុង​តែ​ឈោង​ទៅ​រក​គាត់…

Read article
អ្នកថែរបំប៉នខាងវិញ្ញាណ

លោកហ្វ្រាន​ស៊ីស អេឡិន(Francis Allen) បាន​នាំ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ ហើយ​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ លោក​ហ្វ្រាន​ស៊ីស​ជិត​ដល់​ពេល​ដែល​គាត់​ត្រូវ​ទៅ​ជួប​ព្រះយេស៊ូវ​មុខ​ទល់​នឹង​មុខ​ហើយ។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ទៅ​លេង​ផ្ទះ​គាត់ ពេល​ដែល​គាត់​កាន់​តែ​ជិត​ដល់​ពេល​ជម្រាប​លាយើង​រាល់​គ្នា​ទៅ​នៅ​នគរ​ស្ថាន​សួគ៌។ ខ្ញុំ​ចង់​និយាយ​ទៅ​កាន់​គាត់ នូវ​ការ​អ្វី​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ចង​ចាំ និង​មាន​ន័យ។ ខ្ញុំ​បាន​ឈរ​នៅ​ក្បែរ​គ្រែ​គេង​របស់​គាត់ អស់​រយៈ​ពេល​ជិត​១​ម៉ោង។ គាត់​បាន​អស់​សំណើច ​ពេល​ខ្ញុំ​និយាយ​រឿង​របស់​ខ្ញុំ​ឲ្យ​គាត់​ស្តាប់។ បន្ទាប់​មក គាត់​ក៏​អស់​កម្លាំង ហើយ​យើង​ក៏​និយាយ​សាច់​ការណ៍​វិញ​ម្តង ដោយ​គាត់​ចំណាយ​កម្លាំង ដើម្បី​និយាយ​ប្រាប់​ខ្ញុំ អំពី​ចំណុច​ខ្វះ​ខាត​ដែល​គាត់នៅ​ឃើញ​មាន ក្នុង​ជីវិត​ខ្ញុំ។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ស្តាប់​គាត់​និយាយ ទាំង​ខំ​ព្យាយាម​នឹក​រក​ពាក្យ​សម្រាប់​និយាយ​លា​គាត់​ជា​លើក​ចុង​ក្រោយ។ គាត់​ក៏​បាន​កាត់​សម្តី​ខ្ញុំ មុន​ពេល​ខ្ញុំ​មាន​ឱកាស​និយាយ​លា​គាត់។ គាត់​ថា “រេនឌី(Randy) អ្នក​ចាំ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​អ្នក​ទេ? យើងគ្មាន​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​ខ្លាច នៅ​ក្នុង​រឿង​នៃ​ជីវិត​របស់​យើងឡើង ព្រោះយើង​ដឹង​ថា ជីវិត​យើង​នឹង​បញ្ចប់​ដោយ​របៀប​ណា។ ខ្ញុំ​មិន​មាន​ការភ័យ​ខ្លាច​ទេ។ អ្នក​ទៅ​ធ្វើ​អ្វី ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​អ្នក​ចុះ”។ ពាក្យ​ជម្រុញ​ចិត្តនេះ បាន​រំឭក​ខ្ញុំ អំពី​ការ​អ្វី​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​និយាយ ទៅ​កាន់​អ្នក​ជឿ​ព្រះ នៅ​ក្រុង​ភីលីព​ថា “​សេចក្តី​អ្វី​ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​រៀន  បាន​ទទួល  បាន​ឮ  ហើយ​ឃើញ​ក្នុង​ខ្ញុំ  នោះ​ចូរ​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​សេចក្តី​ទាំង​នោះ​ចុះ”(ភីលីព ៤:៩)។ លោក​ហ្វ្រង់ស៊ីស​មាន​ពន្លឺ នៅ​ក្នុង​កែវ​ភ្នែក​គាត់ នៅ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ​ដែល​ខ្ញុំ​ជួប​គាត់ ដូច​កាល​ថ្ងៃទី​មួយ ដែល​ខ្ញុំ​ជួប​គាត់។ គាត់​គ្មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​នៅក្នុង​ចិត្ត​គាត់​ទេ។ ពាក្យ​ពេចន៍​ជា​ច្រើន​ដែល​ខ្ញុំបាន​សរសេរ រឿង​ដែ​លខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ប្រាប់…

Read article
ការងាកចេញពីភាពបាត់បង់

អ្នក​និពន្ធ​ម្នាក់ ឈ្មោះ​លោក​វីលៀម ហ្ស៊ីនស័រ(William Zinsser) បាន​ពិពណ៌​នា អំពី​ការ​ទៅមើល​ផ្ទះ​របស់​គាត់​ជា​លើក​ចុង​ក្រោយ។ គាត់​បាន​ចម្រើន​វ័យ​ធំ​ឡើង ក្នុង​ផ្ទះ​នោះ ជា​កន្លែងដែល​គាត់​ស្រឡាញ់​យ៉ាង​ខ្លាំង កាល​ពី​វ័យ​កុមារ។ ពេល​គាត់ និង​ភរិយា​គាត់​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​មក​ដល់​កូន​ភ្នំ​មួយ ដែល​គេ​អាច​ឈរ​មើល​តំបន់​ឆក​សមុទ្រ​ម៉ានហាសសេត(Manhasset Bay) និង​តំបន់​ឡង អាយឡិន សោន(Long Island Sound) ពួក​គេ​ក៏​បាន​ដឹង​ថា ផ្ទះ​នោះ​ត្រូវ​បាន​គេ​រុះ​រើ​ចោលហើយ នៅ​សល់​តែ​រណ្តៅ​ដ៏​ធំ​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ។ ពួក​គេ​ក៏​ដើរ​ទៅ​កាន់​ជញ្ជាំង​ការពារ​ទឹក​សមុទ្រ ដែលនៅ​ក្បែរ​នោះ ដោយ​ការ​បាក់​ទឹក​ចិត្ត។ លោក​វីលៀម​ក៏​បាន​មើល​ទៅឆ្នេរ​សមុទ្រ ដែល​មាន​សម្លេង និង​ទេសភាព​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត។ ក្រោយ​មក គាត់​ក៏​បាន​សរសេរ​អំពី​បទ​ពិសោធន៍​មួយ​នេះ នៅក្នុង​សៀវ​ភៅ​របស់​គាត់​ថា “ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ធូរ​ស្បើយ ហើយ​គ្រាន់តែ​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត​បន្តិច។ ទេស​ភាព​មាត់​សមុទ្រ​នៅ​តែ​ល្អ​ស្អាត​ដូចមុន : គឺ​ទេស​ភាព​ដី និង​សមុទ្រ​ដែល​ព្រះ​បាន​តុប​តែង​យ៉ាង​ពិសេស ដែល​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ចង​ចាំ​យ៉ាង​ច្បាស់ បាន​ជា​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ស្រមៃ​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត”។ អ្នក​និពន្ធ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង ក៏​បាន​សរសេរ​នៅ​ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង អំពី​ពេល​ដ៏​វេទនា ដែល​ព្រលឹង​គាត់​មិន​ព្រម​ក្សាន្ត​ទុក្ខ ហើយ​វិញ្ញាណ​គាត់​ក៏​ល្វើយ​ទៀត​(ទំនុកដំកើង ៧៧:២-៣)។ ប៉ុន្តែ ក្នុងពេល​មាន​ទុក្ខ​យ៉ាង​នេះ ​គាត់​ឈប់​ផ្តោត​ទៅ​លើ​សេចក្តី​ទុក្ខ​របស់​គាត់ ហើយ​ងាក​មក​ផ្តោត​ចិត្ត​ទៅ​លើ​ព្រះ​សង្រ្គោះ​របស់​គាត់​វិញ ដោយ​ថ្លែង​ថា “ទូលបង្គំ​នឹង​រឭក​ពី​អស់​ទាំង​ការ​នៃ​ព្រះយេហូវ៉ា ដ្បិត​ទូលបង្គំ​នឹក​ឃើញ​អស់​ទាំង​ការ​អស្ចារ្យ ដែល​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​កាល​ពី​ដើម”(ខ.១១)។ ដើម្បី​ជម្នះ​ការ​បាក់​ទឹក​ចិត្ត យើង​ត្រូវ​ផ្តោត​ទៅ​លើ​ព្រះ…

Read article
វាលរហោស្ថានខាងវិញ្ញាណ

តើវាល​រហោ​ស្ថាន​មាន​អ្វី ក្រៅ​ពី​ភាព​ស្ងួត​ហួត​ហែង ដី​ហុយ​សំពោង ហើយ​និង​គ្រោះ​ថ្នាក់​នោះ។ វា​ជា​កន្លែង​ដែល​មាន​ទឹក​តិច​តួច ពិបាក​នឹង​ឲ្យ​មាន​ជីវិត​រស់​នៅ​ណាស់។ ដូច​នេះ គ្មាន​នរណា​ចង់​រស់​នៅ​ក្នុង​វាល​រហោ​ស្ថាន​ទេ។ ការ​រស់​នៅ​ក្នុង​វាល​រហោ​ស្ថាន គឺ​ពិបាក​ណាស់។ មាន​មនុស្ស​តិច​តួច​ណាស់ ដែល​ជ្រើស​រើស​កន្លែង​បែប​នេះ។ តែ​ជួន​កាល យើង​ធ្លាក់​ខ្លួន ចូល​ទៅ​ក្នុង​វាល​រហោ​ស្ថាន ដោយ​មិន​អាច​ជៀស​បាន។ នៅ​គ្រា​សញ្ញា​ចាស់ យើង​ឃើញ​ថា រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​បាន​ធ្លាប់​ឆ្លង​កាត់​ការ​រស់​នៅ ក្នុង​វាល​រហោស្ថាន​។ ភាគ​ច្រើន​នៃ​ទឹក​ដី នៅ​តំបន់​មជ្ឈិម​បូព៌ា រាប់​បញ្ចូល​ទាំង​អ៊ីស្រាអែល គឺ​ជា​វាល​រហោ​ស្ថាន លើក​លែង​តែ​តំបន់​ជ្រលង​ភ្នំ​យ័រដាន់ និង​តំបន់​នៅ​ជុំវិញ​សមុទ្រ​កាលីឡេ។ ព្រះ​ទ្រង់​សម្រេច​ព្រះ​ទ័យ “កសាង​មហា​គ្រួសារ​របស់​ទ្រង់” ក្នុង​តំបន់ ដែល​ហ៊ុម​ព័ទ្ធ​ទៅ​ដោយ​វាល​រហោ​ស្ថាន ជា​កន្លែង​ដែល​ទ្រង់​អាច​សម្តែង​ចេញ​នូវ​សេចក្តី​ល្អ​ ដល់​កូន​របស់​ទ្រង់ ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ទុក​ចិត្ត​លើ​ការ​ការពារ និង​ការ​ផ្គត់​ផ្គង់​ជា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ទ្រង់(អេសាយ ៤៨:១៧-១៩)។ សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​មិន​រស់​នៅ​ក្នុង​វាល​រហោ​ស្ថាន​ខាង​សាច់​ឈាម​ទេ តែ​ជា​ញឹក​ញាប់ យើង​បាន​ឆ្លង​កាត់​ទុក្ខ​លំបាក​ក្នុង​ជីវិត ដែល​ប្រៀប​បាន​នឹង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ក្នុង​វាល​រហោ​ស្ថាន។ ជួន​កាល យើង​ធ្លាក់​ខ្លួន​ចូល​ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​បែប​នោះ ដោយ​សារ​យើង​មិន​ស្តាប់​បង្គាប់​ព្រះ។ នៅ​ពេលខ្លះ​ទៀត យើង​ត្រូវ​ឆ្លង​កាត់​វាល​រហោ​ស្ថាន​ខាង​វិញ្ញាណ មិន​មែន​ដោយ​សារ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត ឬ​ទង្វើរ​របស់​យើង​ទេ។  ពេល​នរណា​ម្នាក់​បោះ​បង់​យើង​ចោល ឬ​មាន​ជម្ងឺ​ចូល​លុក​លុយ​ក្នុង​រាង្គ​កាយ​យើង ​យើង​ក៏​មាន​អារម្មណ៍​ថា ហាក់​ដូច​ជា​កំពុង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​វាល​ហោ​ស្ថាន ដែល​ខ្វះ​អាហារ និង​ពិបាក​រស់​នៅ។ ប៉ុន្តែ ទោះ​ជា​យើង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​វាល​រហោ​ស្ថាន​ខាង​សាច់​ឈាម…

Read article
ការជួយសម្រាលបន្ទុក

ការ​ជិះ​កង់​សណ្តោង​រឺម៉ក​ដឹក​ឥវ៉ាន់​ធ្ងន់​ៗ មិន​មែន​ជា​ការ​ងាយ​ទេ។ មនុស្ស​ពេញ​វ័យ​ជា​ទូទៅ ​អាច​ជិះ​កង់​សណ្តោង​រឺម៉ក​ដែល​ផ្ទុក​ទម្ងន់​ប្រហែល​១៥០​គីឡូ​ក្រាម ដោយ​ល្បឿន​ប្រហែល ១៦​គីឡូ​ម៉ែត្រ ក្នុង​មួយ​ម៉ោង។ តែ​នៅ​មាន​បញ្ហា​មួយ​ទៀត : ការ​ជិះ​កង់​សណ្តោង​រឺម៉កដែល​មាន​បន្ទុក​កាន់​តែ​ធ្ងន់ គឺ​មាន​ន័យ​ថា អ្នក​ត្រូវ​ជិះ​កង់​កាន់​តែ​យឺត ហើយ​ពិបាក​ជាង​មុន។ អ្នក​ដែល​ជិះ​កង់​សណ្តោង​រឺម៉ក ដែល​ផ្ទុក​ឧបករណ៍​ជាង ឬ​របស់​របរ លើស​៣០០​គីឡូ​ក្រាម អាច​ធាក់​កង់​ទៅ​មុខ ដោយ​ល្បឿន​ដែល​លឿន​បំផុត តែ​១២ គីឡូ​ម៉ែត្រ​ក្នុង​មួយ​ម៉ោង​ប៉ុណ្ណោះ។ បញ្ហា​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​លោក​ម៉ូសេ ដែល​បាន​ទទួល​បន្ទុក​ដ៏​ធ្ងន់ ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ក្នុង​វាល​រហោ​ស្ថាន គឺ​ជា​បន្ទុក​ខាង​ផ្លូវ​អារម្មណ៍ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​ទៅ​មុខ​លែង​រួច។ កាល​នោះ​ ពួក​អ៊ីស្រាអែល​ស្រេក​ឃ្លាន​ចង់​បរិភោគ​សាច់ ជា​ជាង​ញាំ​នំម៉ា​ណា​រាល់​ថ្ងៃ តែ​ជា​លទ្ធ​ផល​ពួក​គេ​មាន​តែ​ទឹក​ភ្នែក។ ពេល​លោក​ម៉ូសេ​ឮ​ពួក​គេ​ទួញ​យំ​មិន​ចេះ​ឈប់​ដូច​នេះ គាត់​មាន​ការ​រំខាន​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង បាន​ជា​គាត់ទូល​ដល់​ព្រះ​អម្ចាស់​ថា “រូប​ទូលបង្គំ​តែ​ម្នាក់​ឯង នឹង​បី​ទ្រ​មនុស្ស​ទាំង​នេះ​មិន​បាន​ទេ ដ្បិត​គេ​ជា​បន្ទុក​ធ្ងន់​ហួស​កំឡាំង​ទូលបង្គំ​ហើយ”(ជនគណនា ១១:១៤)។ ពេល​លោក​ម៉ូសេ​ពឹង​ផ្អែក​កម្លាំង​ខ្លួន​ឯង គាត់​គ្មាន​សមត្ថ​ភាព ដើម្បី​នឹង​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​នេះ​ទេ។ ព្រះ​ទ្រង់​ក៏​បាន​ឆ្លើយ​តប ដោយ​ប្រាប់​គាត់​ឲ្យ​ជ្រើស​រើស​មនុស្ស​ប្រុស​៧០​នាក់ ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​ជា​មួយ​គាត់ ដើម្បី​ចែក​រំលែក​បន្ទុក​របស់​គាត់។ គឺដូចដែលទ្រង់មានបន្ទូលប្រាប់គាត់ថា ទ្រង់​នឹង​ចុះ​មក​និយាយ​នឹង​គាត់ ហើយ​នឹង​ចែក​ព្រះវិញ្ញាណ ដែល​សណ្ឋិត​លើ​គាត់ ទៅ​ដាក់​លើ​គេ​ផង នោះ​គេ​នឹង​ជួយ​ផ្ទុក​នូវ​បន្ទុក​បណ្តាជន​នេះ​ជា​មួយ​នឹង​គាត់ ដើម្បី​កុំ​ឲ្យគាត់​ត្រូវ​ផ្ទុក​តែ​ម្នាក់​ឯង​ឡើយ(ខ.១៧)។ ក្នុង​នាម​ជា​អ្នក​ដើរ​តាម​ព្រះ​យេស៊ូវ យើង​មិន​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ទទួល​បន្ទុក​តែ​ម្នាក់​ឯង​ទេ។ យើង​មាន​ព្រះ​យេស៊ូវ…

Read article