2014

You are here:
ការឃើញរូបនៅជិត និងឃើញរូបនៅឆ្ងាយ

តាម​បទ​ពិសោធន៍​រប​ស់​ខ្ញុំផ្ទាល់ បើ​គ្រាន់​តែ​មាន​ភ្នែក​ពីរ​ដែល​មាន​សុខ​ភាពល្អ​ គឺ​មិន​ទាន់​គ្រប់​គ្រាន់ល្មម ដើម្បី​យើង​អាច​មើល​ឃើញ​ច្បាស់​ឡើយ។ បន្ទាប់​ពី​ភ្នែក​របស់​ខ្ញុំម្ខា​ង បាន​ទទួល​ការ​វះកា​ត់ត្រ​ង់ផ្នែ​ករេ​ទីណា ដែល​បាន​រហែក​រួច​មក ភ្នែក​ទាំង​សង្ខាង​អាច​មើល​ឃើញច្បាស់ ជា​ង​មុន ប៉ុន្តែ ភ្នែកទាំ​ង​ពីរ​មិ​នព្រ​ម​សហការ​​គ្នា​ទេ។ បាន​ជាម្ខា​ងមើ​ល​ឃើញ​របស់​អ្វីដែ​ល​នៅឆ្ងា​យ ស្រប​ពេល​ដែល​ម្ខាង​ទៀត​បែរ​ជា​មើល​ឃើញ​រប​ស់​អ្វី​ដែល​នៅជិត​​ៗ​ទៅ​វិញ​។ ដូច​នេះ ពួក​វាមិ​ន​ធ្វើកា​ររួ​មគ្នា​ទេ​ ផ្ទុយទៅ​វិ​ញ ពួក​វា​បែរ​ជា​ប្រទាញប្រ​ទង់​គ្នា ប៉ុន្តែ បី​ខែ​ក្រោយ​មក ខ្ញុំ​ក៏​បាន​កាត់​វ៉ែន​តា តាម​វេជ្ជ​បញ្ជា​របស់​ពេទ្យ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​អាច​ផ្តោត​ទៅ​លើរូ​បភា​ព ដែល​នៅ​ខាង​មុខ​ខ្ញុំ​បា​នស្រួល​ដូ​ច​មុន។ យ៉ាង​ណាមិ​ញ ក្នុង​ការ​សម្លឹង​មើល​ទៅព្រះ​ យើង​ក៏​អាច​ជួប​បញ្ហា​ស្រដៀង​នឹង​បញ្ហា​ខាង​លើផ​ងដែ​រ។ អ្នក​ខ្លះ​អាច​ផ្តោត​ចិត្ត​ទៅលើ​ព្រះបានកា​ន់​តែ​ប្រសើ​រ​ឡើង ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ឃើញ​ទ្រ​ង់ “នៅជិ​ត​​បង្កើយ” ឬ​នៅពេ​លដែ​ល​ពួក​គេ​យល់​ថា ព្រះ​អម្ចាស់​កំពុង​មាន​វត្ត​មាន នៅ​ក្នុង​ជីវិត​របស់​ពួ​កគេ​រៀ​ង​រាល់ថ្ងៃ​ ដោយ​មាន​ភាព​ស្និទ្ធ​ស្នាល។ តែ​គ្រីស្ទបិ​រស័​ទដ​ទៃ​ទៀត​មើល​ឃើញ “ព្រះ​នៅឆ្ងា​យ” ឬ​នៅ​ឆ្ងាយ​ហួស​ពី​ការ​យល់​ដឹង​របស់​យើង គឺគេ​ឃើញថា ​ទ្រង់​កំពុ​ងគ្រ​ប់​គ្រង​សកល​លោក ដោយ​អំណាច​ចេស្តា។ ស្រប​ពេល​ដែល​មនុ​ស្សមា​ន​ការ​ខ្វែង​គំនិត​គ្នា ថា​តើ​ការ​មើល​ឃើញ​មួយ​ណា ជា​ការ​មើល​ឃើញ​ល្អជា​ង​គេ ព្រះគ​ម្ពី​រមា​នតួ​នាទី​ដូចជា​វ៉ែ​នតា ដែល​ជួយ​យើង​ឲ្យដឹ​ង​ថា ការ​មើល​ឃើញ​ទាំង​ពីរ​ប្រភេ​ទសុ​ទ្ធតែ​ត្រឹ​មត្រូ​វ​ដូច​គ្នាទេ​។ ជាក់​ស្តែង ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​មាន​បន្ទូល​អំពី​ការ​មើល​ឃើញទាំង​ពីរ​ប្រភេទ ក្នុង​ទំនុក​តម្កើង ជំពូក១៤៥ ថា “ព្រះ​យេហូវ៉ា​ទ្រង់គ​ង់​នៅ​ជិត​នឹងអ្ន​ក​ដែល​អំពាវនា​វ​ដល់​ទ្រង់”(ខ.១៨) ហើយ​“ព្រះយេ​ហូវ៉ា​ទ្រង់​ធំប្រ​សើរ គឺ​គួ​រ​សរសើរ​យ៉ាង​ក្រៃ​លែង ឯ​សណ្ឋាន​ធំ​ប្រសើររប​ស់ទ្រ​ង់ នោះ​នឹង​រ​កយ​ល់មិ​ន​បាន”(ខ.៣)។…

Read article
ម៉ាស៊ីនកញ្ចាស់ ដែលដើរដោយកម្លាំងខ្យល់

មាន​បុរស​ម្នាក់​បាន​ធំ​ធាត់​ឡើង ក្នុង​កសិដ្ឋាន​ចិញ្ចឹមសត្វ​មួយកន្លែង​ ក្នុង​រដ្ឋ​តិច​សាស់។ គាត់​បាន​​​ប្រាប់​យើង អំពី​ម៉ាស៊ីន​កញ្ចាស់​មួយ ដែល​ដើរ​ដោយ​កំលាំង​ទាញ​នៃ​កង្ហា​ខ្យល់​មួយ​គ្រឿង ដែល​ស្ថិត​នៅក្បែរក្រោ​ល​សត្វ​របស់​គ្រួសា​រ​គាត់ ហើយ​វា​បាន​បូម​ទឹក ​សម្រាប់​ផ្គត់ផ្គ​ង់​កសិដ្ឋាន​រប​ស់ពួ​កគេ​។ វា​បាន​ក្លាយ​ជាប្រ​ភព​ទឹក​តែមួ​យគ​ត់ ដែល​ពួក​គេមា​ន នៅ​ក្នុង​ចម្ងាយ​ផ្លូវ​ជា​ច្រើនគីឡូ​មែត្រ។ នៅ​ពេល​មាន​ខ្យល់​បក់​មក​ខ្លាំង ម៉ាស៊ីន​នោះ​ដំណើរ​ការ​បាន​ស្រួល ប៉ុន្តែ បើសិ​ន​ជា​មាន​ខ្យល់​បក់​តិច​ៗ ម៉ាស៊ីន​នោះមិន​ដើរ​ទាល់​តែសោះ។ គេចាំ​បា​ប់ត្រូ​វ​បង្វែរ​កង្វា​ខ្យល់​នោះ ដោយ​ដៃ រហូត​ទាល់​តែ​វា​បែរ​ចំ​ទិស​ខ្យ​ល់ ទើប​វា​អាច​បូម​ទឹក​ចេញ​មក​ក្រៅ សម្រាប់​ផ្គត់​ផ្គង់​កសិ​ដ្ឋាន។ ក្រោម​មក ខ្ញុំ​ក៏បា​ន​នឹកឃើញ​រឿង​នេះ ពេល​ខ្ញុំ​ជួប​ប្រជុំ​ជា​មួយ​បណ្តាគ្រូ​គ​ង្វាល ដែល​មក​ពី​ពួក​ជំនុំតូ​ច​ៗ នៅ​តំបន់​ដាច់​ស្រយាល។ មាន​ពួក​គេ​ជាច្រើ​ននា​ក់​ មាន​អារម្មណ៍​ថា នៅដា​ច់ឆ្ងា​យ​ពី​គេ ហើយ​មិន​បានទ​ទួល​កា​រផ្គ​ត់ផ្គ​ង់ មាន ន័​យថា​ ពួក​គេជា​អ្នក​មើ​លថែ​រ​ហ្វូងចៀ​ម​របស់​ព្រះ តែហា​ក់ដូ​ច​ជា​គ្មាន​ន​រណាម្នា​ក់ យកចិ​ត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះពួ​កគេ​សោះ។ ហេតុ​នេះ​ហើយ ពួក​គេក៏​ប្រែ​ជាខ្សោះ​ល្វើ​យ ហើយ​ខំ​ប្រវេ​ប្រវា ដើម្បី​ផ្តល់​ទឹក​នៃ​ជីវិត ដល់​ហ្វូង​ចៀម​របស់​ខ្លួន។ ដូចនេះ ខ្ញុំក៏​បា​ន​ចែក​ចាយ​ដល់​ពួក​គេ អំពី​រឿង​ម៉ាស៊ីន​ចំណាស់ ​ដែល​ដើរ​ដោយ​កម្លាំង​កង្ហា​ខ្យល់​នោះ ដែល​ប្រៀប​បាន​នឹង​ការ​ដែល​យើង​ចាំបា​ច់ ត្រូវ​ទទួល​ការ​កែ​តម្រង់​ជា​រៀង​រា​ល់​ថ្ងៃ ដោយ​មាន​​​បំណ​ង ​ចង់​បែរ​ទៅ​រក​ព្រះ​ និង​ព្រះប​ន្ទូល​ទ្រង់ ហើយ​ផឹក​ទឹក​ទ្រង់​ឲ្យ​ឆ្អែត ​ដ្បិត​ទ្រង់​ជា​ប្រភពទឹ​ក​ដ៏​រស់។ មិនមែន​មាន​តែ​គ្រូគង្វាលទាំង​នោះ​ទេ ដែល​បាន​ជួប​ប្រទះ​រឿង​នេះ យើង​រាល់​គ្នា​ក៏សុ​ទ្ធ​តែ​ជួប​ប្រទះ​រឿង​នេះផ​ង​ដែរ។…

Read article
ការយកចិត្តទុកដាក់

សិ្ថតិ​ទាំង​អស់ គឺ​មិន​សុទ្ធ​តែអា​ចយ​ក​ជា​ការ​បាន​ឡើយ។ តួរ​លេខ​ដែល​យើង​ទទួល​បាន​ពី​ស្ថិតិ ផ្តល់​​ឱ្យ​យើង​នូវពត៌មាន ប៉ុន្តែ ជួន​កាល​តួរលេខ​ទាំង​នោះ ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មិន​សូវ​ខ្វល់​ពី​មនុស្ស ដែល​គេ​បាន​រាប់​បញ្ចូល​ក្នុង​តួរ​លេខ​នោះទៅ​វិញ​។ ថ្មី​ៗ​នេះ ខ្ញុំ​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល ពេល​បាន​មើល​តួរ​លេខ ដែល​គេបា​ន​រាយកា​រណ៍​ថា : ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ មាន​មនុស្ស​ប្រមាណជា​១៥​លាន​នាក់​ស្លាប់ ដោយសារ​ភាព​អត់​ឃ្លាន។ ដំណឹង​នេះ​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំមា​នអា​រម្មណ៍​តក់​ស្លត់​ណាស់ ហើយ​អ្នក​ដែល​កំពុង​រ​ស់នៅ​ ក្នុង​វប្បធម៌​សម្បូរ​សប្បាយ ក៏​ពិបាក​យល់អំ​ពី​រឿង​នេះដែ​រ។ មាន​ក្មេង​​​អាយុ​ក្រោម​៥ឆ្នាំ​ រាប់​លាន​នាក់ បាន​បាត់​បង់​ជីវិត ជារៀ​ងរា​ល់​ឆ្នាំ ហើយ​មួយ​ភាគ​បី​នៃការស្លា​ប់នោះ​ គឺ​ជាប់​ទាក់​ទង​នឹង​ភាពអ​ត់​ឃ្លាន។ នេះ​ជាតួលេខ​ដ៏​​គួរឲ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល ប៉ុន្តែ វា​មិន​គ្រា​ន់តែ​​ជា​ចំនួន​ដែល​គេបា​ន​ធ្វើ​ស្ថិតិប៉ុ​ណ្ណោះឡើ​យ តែ​វា​ជា​ចំនួន​របស់​មនុស្ស​ដែល​ព្រះ​អម្ចាស់​បាន​ស្រឡាញ់។    យើង​អាច​បង្ហាញ​ឲ្យ​គេ​​ស្គាល់​ព្រះ​ទ័យ​ស្រឡាញ់ របស់​ព្រះ​វបិតា បើ​សិន​ជា​យើង​បំពេញ​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​ខាង​សា​ច់ឈា​មរ​បស់​គេ​។ ស្តេច​សាឡូម៉ូន​បានចែ​ង​ថា “អ្នក​ណាដែ​ល ស​ង្កត់​សង្កិន​មនុស្ស​ក្រីក្រ នោះឈ្មោះ​ថាប្រកួ​ត​នឹង​ព្រះ​ដ៏ប​ង្កើត​ខ្លួន​មក តែ​អ្នក​ណាដែ​លមេ​ត្តា ដ​ល់​មនុស្សកំ​សត់​ទុគ៌ត នោះ​ជា​អ្នក​លើក​តម្កើង​ទ្រ​ង់​វិញ(សុភាសិត ១៤:៣១)។ យើង​អាច​បង្ហាញ​នូវ​សេចក្តី​មេត្តា​ដល់​មនុ​ស្សកំសត់​ទុគ៌ត ដោយ​ធ្វើ​ការងា​រស្ម័​គ្រ​ចិត្ត​ជាច្រើ​ន ដូចជា ការ ចូ​ល​រួម​ចែក​អាហារ ការ​ជួយ​រក​ការងារ​ឲ្យ​​ពួក​គេធ្វើ​ ការ​បរិច្ចាក​ប្រាក់​ដល់​កម្ម​វិធី​ខួ​ងអណ្តូង​ទឹក​ស្អាត់ នៅក​ន្លែង​ដែល​ខ្វះ​ទឹក​ស្អាត​ប្រើ ការ​ទៅចែ​កអា​ហារ​នៅតំ​បន់​ក្រីក្រ ការ​បង្រៀនវិ​ជ្ផាជី​វៈដើម្បីប្រក​ប​រប​រផ្សេ​ង​ៗ ឬការ​ចែក​អាហារ​ថ្ងៃ​ត្រង់ ដល់​ក្មេង​នៅ​សាលា​រៀ​នជា​ដើម​។ ពេល​យើង​ទទួល​យក​នូវ​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ទាំង​នេះ…

Read article
នៅក្រៅទូក

លោក កាត​ស៊ូស៊ីកា ហូគូសៃ(Katsushika Ho​kusai) ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​សិល្បៈ​ករ ដែល​មាន​ស្នាដៃ​ និង​បាន​ទទួល​ការ​សរសើរ​ច្រើន​ជាង​គេបំ​ផុត ក្នុង​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​នៃ​ប្រទេស​ជប៉ុន។ ក្នុង​ចន្លោះ​ឆ្នាំ ១៨២៦ និង​ឆ្នាំ១៨៣៣ គឺ​ពេល​គាត់​នៅ​ចន្លោះ​អាយុ​៦០ ដល់អាយុ៧០ គាត់​បាន​បង្កើត​ស្នាដៃ​វិ​ចិត្រដ៏​ល្អ​បំផុ​ត​ ក្នុង​អាជីព​របស់​គាត់ ដែល​ជា​ផ្ទាំង​គំនូ​រ​ជា​ច្រើន​សន្លឹក​ ដែ​លមា​ន​ចំណង​ជើង​ថា ទស្សនីយភាព​ទាំង​៣៦​យ៉ា​ង នៃ​ភ្នំ​ហ្វូជី ។ ក្នុង​ចំណោមផ្ទាំង​គំនូរ​ពណ៌​ទាំង​នោះ មាន​​រូ​ប​គំនូ​​មួ​យ​ផ្ទាំង ដែល​ជាស្នា​ដៃ​ឯក​របស់​គាត់ ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា រលក​យក្ស​នៅ​ខេត្ត​កាណា​ហ្គាវ៉ា(Kanagawa) ។ លោក​ហូគូសៃ​បាន​គូរ​រូប​គំនូ​រនេះ ក្នុង​អំឡុង​ពេ​លគា​ត់​កំពុង​ជួប​បញ្ហា​ហ​រិញ្ញ​វត្ថុ និង​ផ្លូវ​អារម្មណ៍ ហើយ​ក្នុង​រូប​គំនូ​រនេះ គេឃើ​ញមាន​​រលក​យក្សខ្ពស់​​ដូច​ជញ្ផាំងទឹ​ក ដែល​កំពូល​​​វា​បែក​ជា​​ពពុះទឹ​ក មា​នរា​ងដូ​ច​ក្រញ៉ាំ​ពណ៌ស ដែល​ហៀប​នឹង​បោក​សង្កត់​ពី​លើទូ​កវែ​ង​៣គ្រឿ​ង ដែល​មាន​ពេល​ដោយ​អ្នកអុំ នៅ​ខាង​ក្នុង​។ យ៉ាង​​ណា​មិ​ញ បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង​ជំពូក ១០៧ ក៏​បា​ននិយាយ​ផង​ដែរ អំពី​មនុស្ស​ដែល​កំពុ​ងជួ​បគ្រោះ​ថ្នា​ក់ នៅ​ឯ​សមុទ្រ។ បទ​គម្ពីរ​នេះ​បាន​ចែង​ថា រល​ក​ទាំង​នោះផា​ត់​ឡើង “ដល់​ផ្ទៃ​មេឃ ក៏​ធ្លាក់​ទៅ​វិញ​ដល់​ទី​ជំ​រៅ” ជា​ហេតុ​បណ្តាល​ឲ្យ “ព្រលឹង​គេ​រ​លាយ​ទៅ ដោយ​សេចក្តី​អន្ត​រាយ​”(ខ.២៦)។ ទីបំផុត នាវិក​ទាំង​នោះ​ក៏បា​នប​ញ្ជូន​សញ្ញា​សូម​ការ​សង្រ្គោះបន្ទាន់ ទៅ​កាន់​ព្រះអ​ម្ចាស់ ហើយ​ទ្រង់​ក៏​បា​នឆ្លើ​យ​តប ដោយ​ធ្វើ​ឲ្យ​សមុទ្រ​មាន​សភាព​ស្ងប់​វិញ ហើយ​ក៏​បាន​នាំ​គេទៅ​ដល់​គោល​ដៅ(ខ.២៨-៣០)។ ពេលយើង​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ហេតុការណ៍​ដែល​អស់​សង្ឃឹម…

Read article
ស្ត្រីដែលមានឥទ្ធិពល

ក្នុង​អំឡុង​ឆ្នាំដំ​បូង នៃ​ចលនា​កែ​ទម្រង់​ប្រូតេស្តង់ នៅ​ក្នុង​ទ្វីប​អឺរ៉ុប អ្នក​ស្រី ខាថារីណា វន់ បូរ៉ា(Katharina Von Bora) ដែល​ជា​អតីត​ដូន​ជីកា​តូលិក បាន​រៀប​ការ​ជា​ មួ​យលោក ម៉ាទីន លូធ័រ(Martin Luther) ក្នុង​ឆ្នាំ ១៥២៥។ ជា​ការ​ពិតណា​ស់ អ្នកទាំង​ពីរ​បា​​នរស់នៅ​ ក្នុង ជី​វិត​ជា​ប្តីប្រពន្ធ យ៉ាង​មាន​អំណរ។ លោក​លូធ័រ​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “គ្មាន​ចំណង​ណា​មួយ​ក្នុង​លោកិ​យ​នេះ ដែល​ផ្អែម​ល្ហែមខ្លាំង ហើយ​គ្មាន​ការ​បែក​បាក់​ណាល្វី​ញជូ​រ​ចត់​ខ្លាំង ដូច​ចំណង និង​ការ​បែប​បាក់ ដែល​កើត​មាន​ក្នុង​ទំនាក់​ទំនង​ប្តី​ប្រពន្ធ​ដ៏​ល្អឡើ​យ។” ដោយសា​រអ្ន​ក​ស្រី​ខាថារីណា តែង​ក្រោក​ពី​ដំណេក នៅម៉ោង​៤ទៀ​បភ្លឺ ​ដើម្បីបំ​ពេញ​តួនាទីរ​បស់​ខ្លួន នោះ​លោក​លូធ័​រ​ក៏ប្រ​ដូច​នា​ងទៅ​​នឹង “ផ្កាយ​ព្រឹក​នៃក្រុង​វីតធិន​បឺក(Wittenberg)។” នាង​មាន​ភាព​ប៉ិន​ប្រសប់​ខាង​មើល​ថែរ​សួន​បន្លែ និង​ចំការ។ នាង​បាន​គ្រប់​គ្រង​លើ​មុខ​ជំនួញ​រ​បស់គ្រួសារ និង​រៀ​ប​ចំ​ផ្ទះ​សំបែង ទុក​ដាក់​ទ្រព្យស​ម្បត្តិ​របស់​គ្រួសារ​លូធ័រ។ កាល​នោះ គូស្វា​មីភ​រិយា​នេះ មាន​កូន​ប្រាំមួ​យនា​ក់ ហើយ​អ្នក​ស្រី​ខាថារី​ណា​យល់​ថា ផ្ទះគឺ​​ជា​សាលាប​ណ្តុះប​ណ្តាលបុ​គ្គលិកល​ក្ខណៈ​​របស់​កូ​នទាំ​ងនោះ​។ ភាព​ស្វាហាប់ និង​ឧស្សាហ៍​ព្យាយាម​របស់​នាង ព្រម​ទាំង​ការ​ចេះមើល​ថែ​ក្រុម​គ្រួសារ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​នាង​ក្លាយ​ជា​ស្ត្រីដែលមា​ន​ឥទ្ធិ​ពល។ អ្នកស្រី​ខាថា​រីណាហា​ក់ដូ​ច​ជា​ស្ត្រីម្នា​ក់ ដែល​បាន​ពិពណ៌នា​នៅក្នុ​ងសុ​ភាសិត​ជំពូក​៣១។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ នាង​ជា​ប្រពន្ធ​គ្រប់​ល័ក្ខណ ដែល​បា​នក្រោក​ពី​ដំណេក “តាំងពី​​ពេល​មេឃ​នៅ​ងងឹត”នៅឡើ​យ…

Read article
ការសុំអភ័យទោស

មាន​ពេល​មួយ លោក​ម៉ាក​បាន​ខក​ខាន​ការ​ណាត់​ជួប​ គាត់​ត្រូវ​ទៅ​ភោជ្ជនីយ​ដ្ឋាន ដើម្បីជួ​ប​មិត្ត​ភ័ក្រ​ម្នាក់ ដែល​ជា​សមាជិក​ពួក​ជំនុំ តែគា​ត់បា​ន​ធ្វើដំ​ណើរ​មក​ដល់​យឺត​មួយ​ម៉ោង។  មិត្តភ័​ក្រ​របស់​គាត់​បាន​ចាក​ចេញ​ទៅបា​ត់​ហើយ។ គាត់មា​​នអារម្មណ៍សោ​កស្តាយ​ ចំពោះ​កំហុស​នេះ បានជា​គា​ត់ទិ​ញ​អំណោយ​មួយ​ពី​ភោជនីយ​ដ្ឋាន​នោះ ហើយ​បាន​ទៅ​ហាង​លក់​កាត​ក្នុង​តំបន់ ដើម្បី​រក​មើល​កាត​សុំ​អភ័យ​ទោស សម្រាប់​ជូន​មិត្ត​ភ័ក្រ​គាត់។ គាត់​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើរ​យ៉ាង​ខ្លាំង ពេល​ដែ​លក្នុ​ងចំ​ណោម​កាត​រាប់​រយ​សន្លឹក គាត់រ​ក​ឃើញ​កាត​តែ​ពីរ​បីប៉ុ​ណ្ណោះ នៅ​កៀន​កន្លៀត​ហាង​ដែលនៅពី​លើ​កា​ត​ទំាង​នោះ មាន​ពាក្យ​សរសេរ​ថា “សុំ​អភ័យ​ទោស​ចំពោះ​ទង្វើ​ររបស់​ខ្ញុំ”។ គាត់​បាន​ទិញ​កាត់​នោះ​មួយ​សន្លឹក​ជួន​មិត្ត​ភ័ក្រ​គាត់ ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ទទួ​លកា​រ​អត់ទោស។ ទោះ​គេ​មិន​សូវ​និយ​មប្រើ​កា​ត ដើម្បី​សុំ​អភ័យទោស​ក៏​ដោយ ក៏​ជា​ញឹក​ញាប់ ការ​សុំ​ការ​អត់​ទោស​ច្រើន​តែជា​ការ​ចាំបា​ច់ ក្នុង​ទំនាក់​ទំនង​របស់​យើង​គ្រប់​គ្នា។ ការ​សុំកា​រ​អត់​ទោស ជា​កា​រ​ប្រតិ​បត្តិ​តាម​ព្រះគម្ពី​រ។ ព្រះ​យេស៊ូវ​បានប​ង្រៀន​អ្នក​​ដើរ​តាម​ទ្រង់ ឲ្យ​ទៅ​សម្រុះ​សម្រួ​ល​ឲ្យ​ជា​គ្នា បន្ទាប់​ពីបា​នប្រព្រឹត្ត​ខុស​ចំពោះ​គ្នា(ម៉ាថាយ ៥:២៣-២៤ ១៨:១៥-២០)។ ហើយ​សាវ័​ក​ប៉ុល​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “ខាង​ឯ​ពួកអ្នក​រាល់​គ្នា នោះឱ្យ​ខំនៅ​ជា​មេត្រីនឹ​ងមនុស្សទាំ​ង​អស់​ចុះ បើ​សិន​ជាបា​ន”(រ៉ូម ១២:១៨)។ ការ​រស់​នៅដោ​យ​មេត្រីភា​ព អាច​តម្រូវ​ឱ្យ​មាន​ការ​សុំអ​ភ័យ​ទោសចំពោះគ្នា​។ ការ​សុំអ​ភ័យ​ទោសអា​ច​ជា​ការ​ដែល​យើង​ពិបា​កធ្វើ ពីព្រោះ​ការ​សុំ​អភ័យ​ទោស តម្រូវ​ឲ្យ​មាន​វិញ្ញាណ​នៃ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន ដើម្បី​ទទួល​ស្គាល់​កំហុស​ខ្លួនឯ​ង ដែល​តាម​ធម្មតា យើង​មិន​ងាយ​នឹង​ទទួល​ស្គាល់​ថា​ខ្លួន​ឯង​ខុស​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ ការ​ព្រម​ទទួល​ខុស​ត្រូវ ចំពោះអ្វី​ដែ​ល​យើង​បាន​ធ្វើ​ខុស ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​ណា​មួយ អាច​នាំ​មក​នូវ​ការ​ប្រោះឲ្យ​ជា និង​ស្អាង​ចំ​ណងមិ​ត្ត​ភាព​ឡើងវិញ។ តើអ្ន​​កធ្លា​​ប់​ធ្វើ​ខុស​ចំពោះអ្ន​កដ​ទៃទេ​? ចូរលះ​ប​ង់​សេចក្តី​អំណួត​របស់​អ្នក ហើយ​ទៅ​សុំ​ទោស​គេ​ចុះ…

Read article
កសាងជីវិតដែលសក្តិសម

ចៅ​ៗ​របស់​ខ្ញុំ​ ចូល​ចិត្ត​លេង​ល្បែង​សង់​ផ្ទះ​ណាស់។ក្មេង​ៗ​ទាំ​ង​នោះ មា​ន​ដុំ​ជ័​រ​ជ្រុង​ៗ​តូច​ៗ​ជាច្រើនពណ៌ សម្រាប់​ឲ្យពួក​គេ​សង់ប៉​ម​បន្ទាយ យន្ត​ហោះ ផ្ទះ ឬ​សាងស​ង់អ្វី​ផ្សេង​ទៀត តាម​ក្តី​ស្រមៃ និង​ចំណូល​ចិត្តរ​បស់​ខ្លួន​។ បន្ទាប់​ពី​ចៅៗ​រ​បស់​ខ្ញុំ​ ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ចាក់​បំណែក​តូច​ៗទាំង​នោះ ចេញ​ពី​ប្រអប់​មក​លើកម្រាល​ឥដ្ឋ​ហើយ ពួក​គេ​ក៏​​ចាប់​ផ្តើម​ផ្គុំបំ​ណែក​ទាំង​នោះចូ​លគ្នា​។ ប៉ុន្តែ មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន ​ពួក​គេ​ក៏យ​ល់ថា​ ពួក​គេ​មិន​ត្រូវ​ការ​ការ​ណែនាំ​ នៅ​ក្នុង​ការ​សាង​សង់​ទេ។ នៅ​ទី​បំផុត ការ​នេះ​ក៏​បាន​នាំ​ឲ្យ​ពួក​គេ​ឈាន​ដល់​ដំណាក់​កាល​មួយ ដែល​ពួក​គេ​ដឹង​ខ្លួន​ថា ការ​សាង​សង់​ទៅតា​ម​ការ​នឹក​ឃើញ​របស់​ខ្លួន មិ​ន​នាំ​ឲ្យ​មាន​លទ្ឋ​ផល​ល្អ ​ទេ​។ ដូច្នេះ ពួក​គេ​ក៏​រុះ​រើ​បំណែក​ទាំង​នោះ​ចេញ​ពី​គ្នា ដើម្បី​ចាប់​ផ្តើម​សាង​សង់​សារជា​​ថ្មីម្តង​ទៀត ប៉ុន្តែ លើក​នេះ ពួក​គេ​ដឹង​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា ការ​ធ្វើ​តាម​ការ​ណែ​នាំ ពិត​ជា​មាន​សារៈ​សំខាន់​យ៉ាង​ណា ចំពោះ​ពួក​គេ។ តើ​អ្នក​ចង់​ឱ្យបំ​ណែក​នៃ​ជីវិត​របស់​អ្នក ត្រូវ​បាន​រុះ​រើ​ចេញ​ពីគ្នា​ ហើយ​ផ្គុំ​ចូល​គ្នា​ឡើ​ងវិ​ញ​ តាម​ការ​ណែ​នាំ​របស់​ព្រះអ​ម្ចាស់​ឬ? ប្រ​សិន​បើ​អ្នក​មាន​ព្រះ​យេស៊ូវ​ជា​ជើង​ជញ្ជាំងរ​បស់​អ្នក នោះ​ចូរ​ចាប់​ផ្តើម​​កសាងជី​វិត​តាម​ប្លង់​រប​ស់​ទ្រង់​ចុះ។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​សរសេ​រថា “ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន​រៀង​​ខ្លួន អំពីបែ​បណា​ដែ​លស​ង់”ពី​លើជើ​ងជ​ញ្ជាំងនោះ​(១កូរិនថូស  ៣:១០-១១ )។ តើ​ប្លង់​នោះ​ជា​អ្វី? នៅក្នុង​ប្លង់​នោះមា​ន​ដូចជា ការ​រាប់​អា​នគេ​ឱ្យលើ​សជាង​ខ្លួន ដោយ​ចិត្ត​សុភាព(ភីលីព  ២:៣-៤) ការ​ធ្វើ​ទាន​ដោយ​សប្បុរស​នូវ​ធន​ធាន​របស់អ្ន​ក ដល់​អ្នក​ដែល​គេ​ត្រូ​វ​ការ​(យ៉ាកុប ២:១៤-១៧) ការ​ឆ្លើយ​តប​ដោយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ ចំពោះអ​ស់អ្ន​ក​ណាដែ​លបា​ន​ធ្វើ​ខុស​នឹង​អ្នក​(រ៉ូម ១២:១៤-២១)។…

Read article
ទូលបង្គំបានត្រៀមខ្លួនហើយ

ខណៈ​ពេល​លោក​ហ្គារី(Gary) កំពុង​រង់​ចាំ​តុលា​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​រឿង​ក្តី​របស់​គាត់ នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​កាត់​ក្តី គាត់​បាន​ស្តាប់​​ឮគេនិ​យាយ​គ្នា អំពី​រឿ​ង​ដ៏​សោក​សៅ​ជា​ច្រើន របស់​អ្នក​ដែល​​កំពុង​តែ​បាត់​បង់​ផ្ទះ​សម្បែង។ ក្នុង​ចំណោម​អ្នកទាំ​ងនោះ​ មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើ​នបា​ន​ធ្វើ​តាម​និតិ​វិធី ដែល​ខ្លួន​ហាក់​ដូច​ជាបា​ន​យល់​ច្បា​ស់។ ប៉ុន្តែ សម្រាប់​ស្ត្រី​ម្នាក់ ​ឈ្មោះ​លី​សលី(Lesley) មើល​ទៅ​គាត់ ហាក់​ដូច​ជា​​កំពុង​​សុញ្ញ​​គំនិ​​តចំ​ពោះរឿ​ង​នេះ។ លោក​ហ្គារី​បាន​ដឹង​ថា ស្ត្រី​ម្នាក់នេះមិន​ដឹង​ថាត្រូ​វ​ដោះស្រា​យ ដោយ​របៀប​ណាទេ​ ឬ​ទៅ​រក​ជំនួយ​នៅ​កន្លែង​ណាទេ​។ ពេល​នោះ គាត់​បាន​ព្យាយាម​បញ្ឈប់​សម្លេង​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​គាត់ ដែល​កំពុង​ជំរុ​ញឱ្យ​គា​ត់ជួ​យនា​ង ប៉ុន្តែ គាត់​មិន​អាច​បញ្ឈប់​វា​បាន​ទេ។ គាត់​បាន​គិត​អំពី​មូល​ហេតុ​ជា​ច្រើន ​ដែល​គាត់​មិន​ត្រូវ​លូក​ដៃ​ចូល​ក្នុង​រឿង​របស់​គេ។ ទីមួយ គាត់​មិន​មាន​ជំនាញ នៅ​ក្នុងកា​រ​ទៅ​សន្ទ​នា​ជា​មួយ​អ្នក​ដែល​ខ្លួន​មិន​ស្គាល់​ទេ។ ទីពីរ គាត់​ភ័យ​ខ្លាច​គេយ​ល់ច្រ​ឡំអំ​ពី​បំណង​របស់​គាត់។ ប៉ុន្តែ ក្រោយម​ក គា​ត់យ​ល់ថា​ ការជ​ម្រុញ​ចិត្ត​នោះ គឺ​មក​ពី​ព្រះ​អម្ចា​ស់ទេ​ ហើយ​គាត់​មិន​ចង់​ប្រថុយ​នឹង​ការ​មិន​ស្តាប់​បង្គាប់​ឡើយ។ ពេលលោ​ក​ហ្គារី​បាន​ឃើញ​អ្នក​ស្រី​លីសលី កំពុង​ដើរ​ចេញ​ពី​បន្ទប់​កាត់​ក្តី គាត់ក៏​បាន​និយាយ​ទៅកា​ន់នា​ង​ថា “អ្នក​ស្រី ខ្ញុំបា​នឮ​ទី​​បន្ទាល់​របស់​អ្នក​ស្រី នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​កាត់​ក្តី ហើយ​ខ្ញុំ​ជឿថា​ព្រះអម្ចា​ស់​ចង់​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ជួយ​អ្នក​ស្រី”។ ដំបូង​ឡើយ អ្នក​ស្រីលីស​លីមា​នចិ​ត្ត​សង្ស័យ​ ចំពោះលោ​កហ្គា​រី ប៉ុន្តែ គាត់​ក៏​បាន​ផ្តល់​ការ​ធានាអំ​ពី​ភាព​ស្មោះត្រ​ង់​រប​ស់គាត់។ គាត់​ក៏បា​នទូ​រស័ព្ទ​ទៅ​មនុស្សមួ​យ​ចំនួន ក្នុង​ពួក​ជំនុំ​ប្រចាំ​តំបន់ ដើម្បី​ឱ្យ​នាង​ភ្ជាប់​ទំនាក់​ទំន​ងជា​មួ​យអ្ន​កដែ​លអា​ចផ្ត​ល់ជំ​នួយ តាម​សេច​ក្តីត្រូ​វការ​របស់​នាងបា​ន ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​នាង​បាត់​បង់​ផ្ទះ​សម្បែង។ ព្រះ​អម្ចាស់ត្រា​សហៅ​យើ​ង ឱ្យ​មាន​តួនាទី​ដ៏​សកម្ម​(១យ៉ូហាន…

Read article
ការរៀបចំពេលវេលារបស់ព្រះអម្ចាស់

នៅឆ្នាំ​២០០៥ ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​លេង​ព្រះ​វិហារ​របស់​លោកគ្រូ​គង្វាល អូដលេយ ប្លេក(Audley Black) ដែល​មា​នទី​តាំង​ជិត​ឆ្នេរ​​សមុទ្រ​ខាង​ត្បូង នៃ​ប្រទេស​ចា​ម៉ៃកា(Jamaica)។ កាល​នោះ ពួក​គេ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​កម្ម​វិធី​សង់​ពង្រីក​កន្លែង​ថ្វាយ​បង្គំ​របស់​ពួក​គេ។ ជា​រៀង​រាល់​ពេ​លដែ​ល​ខ្ញុំ​បាន​ត្រឡប់​ទៅ​ទី​នោះវិ​ញ ខ្ញុំ​បាន​កត់​សម្គាល់​ឃើញ​ថា ដំណើរ​ការ​សាង​សង់​របស់​ពួក​គេ​ មាន​ការ​រីក​ចម្រើ​ន​ទៅ​មុខ​បន្តិច​​ម្តង​ៗ​។ ទោះ​គម្រោង​សាង​សង់​នេះ​ បាន​ដំណើរ​ការ​អស់​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ ទំរាំតែ​បា​ន​ចប់​សព្វ​គ្រ​ប់​ក៏​ដោយ ក៏​ពួក​គេ​នៅ​តែ​មិន​មាន​ការ​ខក​ចិត្ត​ដែរ! ព្រោះ​លោក​គ្រូ​គង្វាល​ប្លេក(Black) និង​ពួក​ជំនុំរ​បស់​គាត់​មាន​ការ​អត់​ធ្មត់ ចំពោះ​​ពេល​​វេលា​​ដែល​​ព្រះ​​អម្ចាស់​​បា​ន​​រៀ​​ប​ចំ  ហើយ​ពួក​គេ​មាន​ចិត្ត​រំភើប​រីក​រាយ ចំពោះ​ការ​អ្វី​ដែល​ទ្រង់​កំពុង​តែ​ធ្វើ។ ជាញឹ​កញា​ប់ យើង​ច្រើ​ន​តែ​ខ្វះ​ការ​អត់​ធ្មត់។ យើង​ចង់​ឲ្យ​ពួក​ជំនុំ​រីក​លូ​ត​លាស់ យ៉ាង​ឆាប់​រហ័ស យើង​ចង់​ឲ្យ​ក្រុម​យុវ​ជន​របស់​យើង ឆាប់​មាន​ភាព​ពេញ​វ័​យខា​ង​វិញ្ញាណ ហើយ​យើង​ច​ង់​ឲ្យ​បញ្ហា​ទាំង​អស់ ដែល​យើង​មាន ត្រូវ​បាន​ដោះស្រា​យ​នៅ​ថ្ងៃនេះ​តែម្ត​ង។ ប្រហែល​ជា​យើង​ចាំបា​ច់ត្រូវ​ចាំ​ថា ក្នុង​រឿង​ខ្លះ យើង​ត្រូវ​ការ​ពេល​វេលា គឺ​ពេល​វេលា​ដែល​ព្រះ​បាន​កំណត់។ ជា​តួយ៉ាង នៅ​ពេល​ដែល​ពួក​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែ​ល​បាន​ចាក​ចេញ​ពី​នគរ​អេស៊ីព្ទ ព្រះ​បាន​ដឹក​នាំ​ពួក​គេ​ទៅ​កាន់​ទឹក​ដីស​ន្យា តាម​ផ្លូវ​ដ៏​វែង​ឆ្ងាយ(និក្ខមនំ ១៣:១៧-១៨)។ ហើយ​ក្នុង​ពេល​នោះ ព្រះ​អម្ចាស់​បាន​រៀប​ចំ​ពួក​គេ បង្រៀន​ពួក​គេ និង​ល្បង​ល​ពួក​គេ។ ក្នុង​សម័យ​ជឿន​លឿន​នៃ​ពិភព​លោក​សព្វ​ថ្ងៃ​ យើង​តែង​​តែ​ច​​​ង់ឲ្យកា​រ​អ្វី​គ្រប់​យ៉ាង​សម្រេច​ភ្លាម​​ៗ​។ ប៉ុន្តែ ជួន​កាល ព្រះអ​ម្ចាស់​មិន​មាន​ផែនការ​យ៉ាង​ដូ​ច​នោះ​ឡើយ។ ដូច​នេះ ចូរ​យើង​ស្វែង​រក​ជំនួយ​ពី​ព្រះអ​ម្ចាស់ ហើយ​រៀន​សម្រ​បខ្លួ​នតា​មកា​រ​រៀប​ចំ​ពេល​វេលា​របស់​ទ្រង់។—Dave Branon

Read article
ការអញ្ផើញរបស់ព្រះវរបិតា

ក័ណ្ឌ​គម្ពីរ​អេសេគាល ជា​កណ្ឌ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ចាស់ ដែល​បាននិយាយ​អំពើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ ដែល​ព្រះ​អម្ចាស់​ទម្លាក់​មក​លើ​រាស្ត្រ​របស់​ទ្រង់​ដែល​មិន​ស្តាប់​បង្គាប់។ ព្រះ​អម្ចាស់​បាន​ហៅពួ​ក​គេ​ថា “សាសន៍​ដែល​រឹង​ចចេស ដែល​បាន​បះ​បោរ​នឹង​អញ”(២:៣) ហើយ “ជា​កូន​ចៅមាន​មុខ​រឹង ហើយ​ចិត្ត​ខែង”(ខ.៤)។ ការ​ពិពណ៌នាអំ​ពី​អំពើ​បាប​របស់ពួ​ក​គេ និង​អំពី​ទោស​ដ៏​ធ្ងន់​ធ្ងរ ដែ​ល​ពួក​គេ​ត្រូវ​ទទួល ស្តាប់​ទៅ​គួរ​ឱ្យ​ភ័យ​ខ្លាច​ណាស់។ តែ​ទោះជា​យ៉ា​ង​ណា​ក៏​ដោយ នៅ​ក្នុង​ពេល​ដ៏​ខ្មៅ​ងងឹត ព្រះ​អម្ចាស់​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​ទ័យ​សោក​សៅ​ចំពោះរា​ស្ត្រ​រប​ស់ទ្រ​ង់ ដែល​កំពុង​ជាប់​ជា​ឈ្លើយ​នៅ​ចក្រ​ភព​បាប៊ីឡូន បាន​ជា​ទ្រង់​បង្ហា​ញ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ តាម​រយៈ​ការ​ត្រាស់​ហៅ​ពួក​គេ ឲ្យ​ងាក​មក​ដើរ​តាម​ផ្លូវ​នៃជី​វិត​វិញ​។     គឺ​ដូច​ដែល​ទ្រង់​​មាន​បន្ទូល​ថា “ចូរ​បោះប​ង់ចោ​លអំពើ​រំលង​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ឯង ដែ​លឯ​ងរា​ល់​គ្នា​ប្រព្រឹត្ត នោះ ហើយ​ឱ្យ​ខ្លួន​មាន​ចិត្ត​ថ្មី និង​វិញ្ញាណ​ថ្មី​ចុះ។ ដ្បិត​ ឱ​ពូជ​ពង្សអ៊ី​ស្រាអែល​អើយ ឯង​រាល់​គ្នា​ចង់​ស្លាប់​ធ្វើ​អី? ពីព្រោះ​អញ​ឥត​មាន​សេចក្តី​អំណរ ចំពោះ​ការ​ស្លាប់​របស់​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ស្លាប់​នោះ​ទេ  ដូច្នេះ​ ចូរ​ឯង​រាល់​គ្នា​វិលម​ក ​ដើម្បី​ឱ្យ​បាន​រស់​នៅ​វិញ!”​(១៨:៣១-៣២)។ ព្រះ​អម្ចាស់​មិន​បាន​ប្រាប់​យើង​រាល់​គ្នា ឲ្យ​មាន​អារម្មណ៍កើ​ត​ទុក្ខ​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ៗ ចំពោះ​សេច​ក្តី​កំហុស​របស់​យើង​ឡើយ ម្យ៉ាងទៀត ទ្រង់​ក៏​មិន​ឲ្យ​យើង​ខំ​ប្រឹងប្រែ​ង​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ ដើម្បី​កាន់​តាម​ក្រឹត្យ​វិន័យ​របស់​ទ្រ​ង់​ឲ្យ​បាន​នោះ​ដែរ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ព្រះទ្រ​ង់​បាន​ហៅ​យើ​ង​ឱ្យ​មក​ទទួល​នូវ​ប្រភ​ពនៃ​​ការ​​លើក​ទឹក​​ចិត្ត និង​កម្លាំង​ថ្មី​ៗ ពោល​គឺ “មក​ទទួល​ចិត្ត​ថ្មី និង​វិញ្ញាណ​ថ្មី”ពី​ទ្រង់(​៣៦:២៦-២៧)។ បើ​អ្នក​កំពុង​តែ​មាន​អារម្ម​ណ៍​ថា ខ្លួន​កំពុង​តែ​វង្វេង​ចេញ​កាន់​តែ​ឆ្ងាយ​ពី​ព្រះ ហើយ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ទ្រង់​បោះ​បង់​ចោល​អ្នក​ហើយ នោះ​ពេល​​នេះ​​ជា​​ពេលដែ​លត្រូ​វក្រ​សោប​យក​សេចក្តី​ពិត​ហើយ។ តើអ្ន​ក​នឹង​ទទួល​យក​ការ​អញ្ផើញរ​ប​ស់​ព្រះវ​បិតា “ដោយ​ងាក​មក​រ​កទ្រ​ង់​វិញ ដើម្បី​មាន​ជីវិ​ត​រស់”…

Read article