March

You are here:
ហេតុ​អ្វី​ព្រះ​អង្គ​ពន្យារ​ពេល​ការ​យាង​មក​វិញ? (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

«ឯ​ព្រះ ដែល​ពី​ដើម ទ្រង់​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​នឹង​ពួក​ឰយុកោ​ដោយ​ពួក​ហោរា​ជា​ច្រើន​ដង​ច្រើន​បែប នៅ​ជាន់​ក្រោយ​បង្អស់​នេះ ទ្រង់​បាន​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​នឹង​យើង​រាល់​គ្នា​ដោយ​សារ​ព្រះ​រាជបុត្រា​វិញ ដែល​ទ្រង់​បាន​តម្រូវ​ឲ្យ​បាន​គ្រង​របស់​ទាំង​អស់​ទុក​ជា​មរដក ព្រម​ទាំង​បង្កើត​លោកីយ៍​ដោយ​សារ​ព្រះ​រាជបុត្រា​នោះ​ដែរ» (ហេព្រើរ ១:១-២)។ មាន​ការ​ពិពណ៌នា​ជា​ច្រើន​អំពី​សម័យ​ដែល​យើង​កំពុង​រស់​នៅ​ក្នុង​សតវត្សរ៍​ទី២១ សម័យ​ក្រោយ​ទំនើប សម័យ​សកលភាវូបនីយកម្ម និង​បច្ចេកវិទ្យា។ ប៉ុន្តែ ផ្អែក​ទៅ​លើ​ចំណុច​ស្នូល​នៃ​ជំនឿ​ជា​មូលដ្ឋាន​របស់​យើង យើង​កំពុង​រស់​នៅ​ក្នុង «គ្រា​ចុង​ក្រោយ»។ ផ្អែក​ទៅ​លើ​ការ​យល់​ដឹង​របស់​យើង ពាក្យ​មួយ​ឃ្លា​នេះ​អាច​ចម្លែក​ខ្លាំង ឬ​ធ្វើ​ឲ្យ​រំភើប​ចិត្ត​ខ្លាំង។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ យើង​អាច​មាន​ការ​ភ័ន្ត​ច្រឡំ​យ៉ាង​ខ្លាំង អំពី «គ្រា​ចុង​ក្រោយ»។ កណ្ឌ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ថ្មី​បាន​ប្រើ​ឃ្លា​នេះ ដើម្បី​ពិពណ៌នា អំពី​អំឡុង​ពេល​នៅ​ចន្លោះ​ការ​យាង​មក​លើក​ទី​មួយ និង​លើក​ទី២។ ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​យាង​មក​ជា​លើក​ទី​មួយ ហើយ​ព្រះ​អង្គ​នឹង​យាង​មក​ម្តង​ទៀត ហើយ​យើង​កំពុង​រស់​នៅ​ចន្លោះ​បង្គោល​នៃ​ព្រឹត្តិការណ៍​ធំ​ទាំង​ពីរ​នេះ ក្នុង​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​នៃ​សេចក្តី​សង្គ្រោះ។ ការ​យាង​មក​ជា​លើក​ដំបូង​របស់​ព្រះ​អង្គ​បាន​នាំ​នគរ​ព្រះ​អង្គ​ចុះ​មក​ផែនដី ហើយ​នាំ​មក​នូវ «គ្រា​ចុង​ក្រោយ» ជា​ការ​ពិត​នៃ​ពេល​បច្ចុប្បន្ន។ ព្រះ​ជន្ម ការ​សុគត ការ​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ និង​ការ​យាង​ឡើង​ស្ថាន​សួគ៌​វិញ​សុទ្ធ​តែ​ចង្អុល​បង្ហាញ​យើង ទៅ​រក​កិច្ចការ​របស់​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ ហើយ​ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​បង្រៀន​ថា បើ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​ធ្វើ​ការ​នោះ «នគរ​ព្រះ​បាន​មក​ដល់​ហើយ» (ម៉ាថាយ ១២:២៨)។ ដូច​នេះ ព្រះ​យេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ក្នុង​ន័យ​បច្ចុប្បន្នកាល នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ត្រាស់​ហៅ​ពួក​បណ្តាជន​ឲ្យ «ទទួល​នគរ​ព្រះ» (ម៉ាកុស ១០:១៥ លូកា ១៨:១៧)។ ព្រះ​អង្គ​មិន​មែន​កំពុង​មាន​បន្ទូល​អំពី​ការ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ពេល​អនាគត​ណា​មួយ…

Read article
ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ

អេសាយ ៤៣:១-៧ កុំ​ឲ្យ​ខ្លាច​ឡើយ ដ្បិត​អញ​បាន​លោះ​ឯង​ហើយ អញ​បាន​ហៅ​ចំ​ឈ្មោះ​ឯង ឯង​ជា​របស់​ផង​អញ​។ អេសាយ ៤៣:១ ថ្ងៃ​មួយ កាល​ខ្ញុំ​កំពុង​មាន​តួនាទី​ជា​អ្នក​ថែទាំ​ម្តាយ​ខ្ញុំ​ដែល​មាន​ជំងឺ​ចាស់ជរា យើង​ក៏បាន​ទៅ​ទស្សនា​ការ​តាំងពិព័រណ៍​សិល្បៈ​មួយ​។ យើង​មាន​អារម្មណ៍​នឿយ​ហត់​ទាំង​ផ្លូវ​អារម្មណ៍ និង​ផ្លូវ​កាយ​។ ខ្ញុំ​បាន​ឈរ​មើល​ទូក​ពីរ​គ្រឿង ធ្វើពីឈើ​ដែល​មាន​ការ​តុប​តែង​ពីលើ​ដោយ​កញ្ចក់​ពណ៌​ចម្រុះ​យ៉ាង​ស្រស់​ស្អាត តាម​លំនាំ​នៃ​ការ​តម្រៀប​ផ្កា និង​ការ​តុប​តែង​របស់​ជនជាតិ​ជប៉ុន​ដើម្បី​ទាក់ទាញ​សត្វ​ត្រី​។ គេ​បាន​ដាក់​តាំង​ទូក​ទាំង​នោះ​នៅ​ពីមុខ​ជញ្ជាំង​ពណ៌​ខ្មៅ នៅ​លើ​កម្រាល​ឥដ្ឋ​ដែល​ចាំង​ឆ្លុះ​។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឃើញ​កែវ​មូលៗ​ដូច​គ្រាប់​ឃ្លី មាន​ស្នាម​អុចៗ និង​ឆ្នូតៗ ដូច​គ្រាប់​ស្ករ​កៅស៊ូ​ដែល​មាន​ទំហំ​ធំ​ខុសពី​ធម្មតា កំពុង​គរ​លើ​គ្នា​ជា​គំនរ​នៅ​លើ​ទូក​ដែល​តូច​ជាងគេ​។ ហើយ​នៅ​លើ​ទូក​ទីពីរ ខ្ញុំ​ក៏បាន​ឃើញ​រូប​ចម្លាក់​ធ្វើ​ពី​កែវ​ដែល​មាន​រាងកោង វែង និង​កាច់​រាង​ចុះ​ឡើង ដែល​បាន​លេច​ឡើង​ពី​ទូក​នោះ ដូច​អណ្តាត​ភ្លើង​ដែល​មាន​ពណ៌​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត​។ សិល្បករ​បាន​សូន​រូប​ចម្លាក់​កែវ​នីមួយ​ៗ​ពី​កញ្ចក់​ដែលគេ​បាន​រំលាយ និង​ដុត​ឲ្យ​ទន់ ដោយ​ប្រើ​ភ្លើង​ហ្កាស​បាញ់​ចេញ​អណ្តាត​ភ្លើង​ដែល​មាន​កម្តៅ​ក្តៅ​ខ្លាំង​។ ទឹក​ភ្នែក​ខ្ញុំ​បាន​ហូរ​ចុះ​ពីលើ​ថ្ពាល់​មក ខណៈ​ពេល​ខ្ញុំ​ស្រមៃ​អំពី​ព្រះ​ហស្ត​នៃ​ការ​ថែរក្សា​របស់​ព្រះ ដែល​បាន​ឱប​ខ្ញុំ និង​ម្តាយ​របស់​ខ្ញុំ ជា​កូន​ស្ងួន​ភ្ងា​របស់​ព្រះអង្គ ឆ្លង​កាត់​រយៈ​ពេល​ដ៏​ពិបាក​បំផុត​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​ព្រះ​អង្គ​កែ​ប្រែ​ចារិក​លក្ខណៈ​របស់​រាស្រ្ត​ព្រះអង្គ តាមរយៈ​ភ្លើង​ឆេះ​បន្សុទ្ធ​ក្នុង​ជីវិត ព្រះអង្គ​បាន​បញ្ជាក់​ថា ក្តី​សង្ឃឹម​របស់​យើង គឺ​បាន​មកពី​ការ​ដឹង​ថា ព្រះអង្គ​ស្គាល់​យើង ហើយ​យើង​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ(អេសាយ ៤៣:១)។ ទោះ​យើង​មិន​អាច​គេច​ចេញពី​ទុក្ខ​លំបាក​ក៏ដោយ ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា​ថា នឹង​ការពារ​យើង និង​មាន​វត្ត​មាន​គង់នៅ​ជាមួយ​យើង​ជានិច្ច(ខ.២)។ ដោយសារ​អត្ត​សញ្ញាណ និង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​ព្រះអង្គ​មាន​ចំពោះ​យើង នោះ​យើង​អាច​ទុក​ចិត្ត​លើ​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ​បាន(ខ.៣-៤)។ ពេលណា​កាលៈទេសៈ​នៃ​ជីវិត​របស់​យើង…

Read article
ការ​ដឹង​គុណ ដោយ​សារ​ព្រះ​គុណ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

«ដោយ​បាន​គ្រប់​ទាំង​ព្រះ​ចេស្ដា​ចម្រើន​កំឡាំង តាម​ឫទ្ធិ​បារមី​ដ៏​ឧត្តម​របស់​ទ្រង់ ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​ចេះ​ទ្រាំទ្រ ហើយ​អត់​ធន់​គ្រប់​យ៉ាង​ដោយ​អំណរ ព្រម​ទាំង​អរ​ព្រះ​គុណ ដល់​ព្រះ​វរបិតា​ដែល​ទ្រង់​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​យើង​បាន​គួរ​នឹង​ទទួល​ចំណែក​កេរ្តិ៍​អាករ​ក្នុង​ពួក​បរិសុទ្ធ​នៅ​ទី​ភ្លឺ​ផង» (កូឡូស ១:១១-១២)។ មនុស្ស​ម្នាក់ៗ​សុទ្ធ​តែ​ឲ្យ​តម្លៃ​មក​លើ​អំណោយ​ល្អៗ។ យើង​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​ដែល​បាន​ប្រទាន​ពរ​យើង​ឲ្យ​មាន​ក្រុម​គ្រួសារ សេរី​ភាព ការ​សម្រាក គ្រែ​គេង​ដ៏​កក់​ក្តៅ និង​ភេសជ្ជៈ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​ស្រស់​ថ្លា ហើយ​តាម​ធម្មតា យ៉ាង​ហោច​ណាស់ យើង​អាច​បង្ហាញ​ការ​អរ​ព្រះ​គុណ​ក្នុង​កម្រិត​ខ្លះ​ចំពោះ​ព្រះ​ពរ​ទាំង​នេះ។ យើង​រៀន​ពាក្យ «អរ​គុណ» តាំង​ពី​តូច​មក។ លោក យ៉ូណាថាន អេដវើត (Jonathan Edwards) ដែល​ជា​អ្នក​នាំ​មក​នូវ​ការ​ផុស​ផុល​នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក​បាន​ញែក​ឲ្យ​ដាច់​ពី​គ្នា​រវាង​ពាក្យ «ការ​ដឹង​គុណ​ជា​ធម្មតា» និង «ការ​ដឹង​គុណ​ដោយ​សារ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ»1។ ការ​ដឹង​គុណ​ជា​ធម្មតា​កើត​មាន​ដោយ​សារ​អ្វី​ដែល​គេ​បាន​ឲ្យ​មក​យើង និង​អត្ថ​ប្រយោជន៍​ដែល​យើង​ទទួល​បាន​ពី​អំណោយ​នោះ។ មនុស្ស​ម្នាក់ៗ​សុទ្ធ​តែ​អាច​មាន​ការ​ដឹង​គុណ​ជា​ធម្មតា។ ចំណែក​ឯ​ការ​ដឹង​គុណ​ដោយ​សារ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​វិញ មាន​ភាព​ខុស​គ្នា​យ៉ាង​ខ្លាំង​ពី​ការ​ដឹង​គុណ​ជា​ធម្មតា ហើយ​មាន​តែ​កូន​ព្រះ​ទេ​ដែល​អាច​ដក​ពិសោធន៍ និង​បង្ហាញ​ការ​ដឹង​គុណ​នោះ។ ការ​ដឹង​គុណ​ដោយ​សារ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​ទទួល​ស្គាល់​ចរិត​លក្ខណៈ សេចក្តី​ល្អ សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ព្រះ​ចេស្ដា និង​ភាព​ល្អ​ប្រសើរ​របស់​ព្រះ ទោះ​ព្រះ​អង្គ​បាន​ប្រទាន​អំណោយ ឬ​ក្តី​អំណរ​អ្វី​ដល់​យើង​ក៏​ដោយ។ ការ​ដឹង​គុណ​នោះ គឺ​ដោយ​សារ​យើង​មាន​ហេតុផល​ដែល​ត្រូវ​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ ទោះ​ថ្ងៃ​នេះ​ជា​ថ្ងៃ​ល្អ ឬ​អាក្រក់ ទោះ​យើង​មាន​ការងារ​ធ្វើ ឬ​អត់​ការងារ​ក្តី ទោះ​ព័ត៌មាន​ល្អ ឬ​ធ្វើ​ឲ្យ​ពិបាក​ចិត្ត​ក្តី ទោះ​មាន​សុខ​ភាព​ល្អ ឬ​មាន​ជំងឺ​ដំណាក់​កាល​ចុង​ក្រោយ​ក្តី។ ការ​ដឹង​គុណ​នោះ អាច​រក​បាន​ដោយ​សារ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ…

Read article
ក្តី​អំណរ​នៅ​ក្នុង​ព្រះយេស៊ូវ

យ៉ូហាន ១៦:១៦-២៤ សេចក្តី​ព្រួយ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា នឹង​ប្រែ​ទៅ​ជា​សេចក្តី​អំណរ​វិញ … ក៏​នឹង​ឥត​មាន​អ្នកណា​ដក​យក​សេចក្តី​អំណរ​នោះ ចេញពី​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ឡើយ​។ យ៉ូហាន ១៦:២០,២២ មាន​ពេល​មួយ ក្មេង​ជំទង់​ម្នាក់​បាន​និយាយ នៅ​ចំពោះ​មុខ​រដ្ឋសភា​អាមេរិក​ថា គាត់​មាន​សិទ្ធិ​ទទួល​បាន​ភាព​សប្បាយ​រីករាយ​។ ប៉ុន្តែ នាង​អាច​និយាយ​ដូច​នេះ ជំនួស​មុខ​ឲ្យ​មនុស្ស​ទាំង​អស់ នៅ​គ្រប់​ទិសទី ព្រោះ​មនុស្ស​ម្នាក់ៗ​សុទ្ធតែ​ស្រែក​រក​ភាព​សប្បាយ​រីករាយ​។ គ្រូ​ជោគជ័យ​ម្នាក់ បាន​បង្រៀន​ថា “ព្រះ​ចង់​ឲ្យ​អ្នក​សប្បាយ​ចិត្ត”។ តើ​គាត់​និយាយ​ត្រូវ​ទេ? ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​មិន​បាន​ហាម​យើង​មិន​ឲ្យ​ស្វែង​រក​សុភ​មង្គល​នោះ​ទេ​។ ប៉ុន្តែ យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​ទទួល​ស្គាល់​ថា សុភ​មង្គល​នៅ​ផែនដី មិន​ស្ថិត​ស្ថេរ​ឡើយ គឺ​ច្រើនតែ​អាស្រ័យ​ទៅលើ​កាលៈទេសៈ​ដែល​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ជានិច្ច​។ ជាង​នេះ​ទៅទៀត ជួនកាល បើ​មិន​ប្រយ័ត្ន​ទេ ការ​បំពេញ​បំណង​ចិត្ត​របស់​ខ្លួនឯង អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះ​ពាល់​សុភមង្គល​របស់​អ្នក​ដទៃ​។ ព្រះ​យេស៊ូវ​ចង្អុល​បង្ហាញ​យើង ឲ្យ​ងាក​ទៅ​រក​អ្វី​ដែល​ល្អ​ប្រសើរ​ជាង​នេះ​។ ព្រះ​អង្គ​ជ្រាប​ថា ព្រះអង្គ​នឹង​ត្រូវ​គេ​យក​ដែកគោល​មក​ដំ​ព្រះ​កាយ​ព្រះអង្គ​ជាប់​នឹង​ឈើ​ឆ្កាង​របស់​ចក្រភព​រ៉ូម៉ាំង ដែល​នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង​នោះ ព្រះអង្គ​បាន​ទទួល​យក​បាប​របស់​លោកិយ​ទាំងមូល​។ តែ​ព្រះអង្គ​បាន​គិត​ដល់​សិស្ស​របស់​ព្រះអង្គ​។ បានជា​ព្រះអង្គ​ប្រាប់​ពួក​គេ​ថា “ប្រាកដ​មែន ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ជា​ប្រាកដ​ថា អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​យំ ហើយ​សោក​សង្រេង តែ​លោកីយ៍​នឹង​អរ​សប្បាយ​ឡើង អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ព្រួយ​ចិត្ត តែ​សេចក្តី​ព្រួយ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា នឹង​ប្រែ​ទៅ​ជា​សេចក្តី​អំណរ​វិញ”(យ៉ូហាន ១៦:២០)។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​សន្យា​ថា “ឥត​មាន​អ្នកណា​ដក​យក​សេចក្តី​អំណរ​នោះ ចេញពី​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ឡើយ”(ខ.២២)។ ក្តី​អំណរ​ប្រភេទ​នេះ…

Read article
សំឡេង​របស់​ពួក​ហោរា​ពិត​ប្រាកដ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

«គេ​បាន​មើល​របួស​នៃ​កូន​ស្រី​របស់​រាស្ត្រ​អញ ឲ្យ​សះ​តែ​បន្តិច​បន្តួច​ទេ ដោយ​ពោល​តែ​ពាក្យ​ថា សុខៗ​ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុង​កាល​ដែល​ឥត​មាន​សេចក្តី​សុខ​ឡើយ» (យេរេមា ៨:១១)។ ពេល​ណា​យើង​មាន​បញ្ហា​សុខ​ភាព​ធ្ងន់ធ្ងរ គ្មាន​នរណា​ចង់​ទៅ​ទទួល​ការ​ព្យាបាល​ពី​ពេទ្យ​ដែល​អសមត្ថភាព​នោះ​ទេ។ សូម​យើង​ស្រមៃ​ថា អ្នក​កំពុង​រក​គ្រូ​ពេទ្យ​ម្នាក់​ដែល​ដើម្បី​ព្យាបាល​ដំបៅ​រលួយ​នៅ​លើ​ជើង​របស់​អ្នក តែ​គាត់​គ្រាន់​តែ​យក​បង់​មក​រុំ​ពីលើ​ដំបៅ​នោះ​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​សរសើរ​អ្នក​ដែល​បាន​អត់​ទ្រាំ​នឹង​ការ​ឈឺ​ចាប់​នោះ រួច​ជូន​ពរ​អ្នក​ឲ្យ​មាន​ចិត្ត​រីករាយ។ ការ​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​មាន​អារម្មណ៍​ល្អ​ជាង​មុន ប៉ុន្តែ មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ដំបៅ​របស់​អ្នក​ជា​ទេ ហើយ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​អ្នក​នឹង​មាន​អារម្មណ៍​ថា ពិបាក​លើស​ដើម។ ក្នុង​គ្រា​សញ្ញា​ចាស់ តួនាទី​របស់​ពួក​ហោរា​គឺ​ត្រូវ​ថ្លែង​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះ ហើយ​អំពាវនាវ​រាស្ត្រ​របស់​ព្រះ​អង្គ​ឲ្យ​ស្តាប់​បង្គាប់​តាម​សេចក្តី​សញ្ញា​របស់​ព្រះ​អង្គ។ ព្រះ​អម្ចាស់​ដាក់​ព្រះ​បន្ទូល​ព្រះ​អង្គ​ក្នុង​មាត់​របស់​ពួក​ហោរា ហើយ​ពួក​គេ​នឹង​ប្រកា​ស​ព្រះ​បន្ទូល​ព្រះ​អង្គ គឺ​មិន​មែន​និយាយ​តាម​គំនិត​ខ្លួន​ឯង​នោះ​ទេ។ ហើយ​ជា​ញឹក​ញាប់ ព្រះ​រាជសារ​ដែល​ពួក​ហោរា​ប្រកាស គឺ​ជា​ការ​ដាស់តឿន ឬ​ព្រមាន​ថា «ចូរ​ប្រយ័ត្ន​ខ្លួន!» សេចក្តី​ជំនុំ​ជម្រះ​ជិត​មក​ដល់​ហើយ។ គឺ​មិន​មែន​ជា​ការ​ប្រកាស​ដែល​គេ​ចង់​ឮ​នោះ​ទេ។ ដោយ​សារ​ព្រះ​បន្ទូល​ព្រះ​អង្គ​ពិត​ជា​ពិបាក​ឲ្យ​គេ​ទទួល បាន​ជា​ពួក​ហោរា​ក្លែងក្លាយ​បាន​កើត​មាន​ជា​ច្រើន​សន្ធឹក ហើយ​ពួក​គេ​ពូកែ​ខាង​ចាក់​ខ្សែ។ ពួក​គេ​តាំង​ខ្លួន​ជា​ហោរា ហើយ​អាច​ចេញ​ទៅ​ប្រកា​ស​ព្រះ​បន្ទូល តែ​ពួក​គេ​ក៏​អាច​ប្រកា​ស​ប្រាប់​ពួក​បណ្តាជន តែ​អំពី​ការ​អ្វី​ដែល​ពួក​គេ​ចង់​ឮ​ប៉ុណ្ណោះ។ ហោរា​ក្លែងក្លាយ​ប្រៀប​ដូច​ជា​គ្រូ​ពេទ្យ​ដែល​អាក្រក់ ដែល​ប្រាប់​ពួក​បណ្តាជន​ថា អ្វីៗ​នឹង​មាន​ភាព​ល្អ​ប្រសើរ​ឡើង ដែល​តាម​ពិត​រឿង​កាន់​តែ​អាក្រក់​ឡើង។ យើង​មាន​អារម្មណ៍​ល្អ​អស្ចារ្យ​ណាស់ ពេល​យើង​ឮ​គេ​ប្រាប់​ថា អ្វីៗ​នឹង​មាន​ភាព​ល្អ​ប្រសើរ ហើយ​ទឹក​ដី​របស់​អ្នក​នឹង​មិន​បាត់​ទៅ​ណា​ទេ តែ​នៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​បាន​ឃើញ​កង​ទ័ព​ខ្មាំង​សត្រូវ​លេច​ឡើង​ពី​ចម្ងាយ​មក អ្នក​នឹង​យឺត​ពេល​សម្រាប់​ការ​ត្រៀម​ខ្លួន។ ហោរា​ពិត​ប្រាកដ​ប្រកាស​អំពី​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​របស់​ព្រះ​អម្ចាស់​ដែល​ត្រូវ​មក​ដល់ សារ​របស់​ពួក​គេ​ក៏​ដាស់​តឿន​ពួក​បណ្តាជន​អំពី​អំនួត​នៃ​ភាព​ចម្រុង​ចម្រើន ហើយ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពួក​គេ​ឲ្យ​មាន​សង្ឃឹម​ឡើង​វិញ។ ព្រះ​អម្ចាស់​តែង​តែ​ធានា​ថា ព្រះ​អង្គ​មាន​ការ​ប្ដូរ​ផ្តាច់​ចំពោះ​រាស្ត្រ​ព្រះ​អង្គ ដោយ​សន្យា​ប្រទាន​ពេល​អនាគត​ដ៏​អស្ចារ្យ​ដល់​ពួក​គេ។ នៅ​ចំពោះ​មុខ​នៃ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ…

Read article
សំលៀក​បំពាក់​ខាង​វិញ្ញាណ

អេសាយ ៦១:១-៣,១០-១១ ទ្រង់​បាន​ចាត់​ខ្ញុំ​ឲ្យ​មក … នឹង​ចែក​ឲ្យ​ដល់​ពួក​អ្នក​ដែល​សោយសោក … ព្រម​ទាំង​អាវ​ពាក់​នៃ​សេចក្តី​សរសើរ ជំនួស​ទុក្ខ​ធ្ងន់​ដែល​គ្រប​សង្កត់​។ អេសាយ ៦១:១-៣ ក្មេង​ពីរ​នាក់​អាយុ៨ឆ្នាំ នៅ​រដ្ឋ​មេន ជា​រដ្ឋ​ដាច់​ស្រយាល​របស់​សហរដ្ឋអាមេរិក មាន​ភាព​ល្បី​ល្បាញ ដោយសារ​ពួកគេ​ស្លៀក​ពាក់​ឈុត​ខោអាវ​គ្រ័រសេ មក​សាលា​រៀន​រៀង​រាល់​ថ្ងៃពុធ​។ មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន មិត្ត​រួម​ថ្នាក់​ដទៃ​ទៀត និង​បុគ្គលិក​របស់​សាលា​រៀន​ក៏បាន​នាំ​គ្នា​ស្លៀក​ពាក់​ខោអាវ​គ្រ័រសេ ឬ​ខោអាវ​ដែល​សមសួន រៀង​រាល់​ថ្ងៃពុធ ដូច​ពួកគេ​ផង​ដែរ​។ គេ​ក៏​បាន​ហៅ​ប្រពៃណី​នេះ​ថា “ថ្ងៃពុធ​សមសួន” ជា​ថ្ងៃ​ដែល​ពួកគេ​ចូល​ចិត្ត​ជាងគេ ក្នុង​សប្តាហ៍​នីមួយៗ​។ ចេមសន៍(James) ជា​ក្មេង​ដែល​ផ្តួច​ផ្តើម​គំនិត​នេះ សប្បាយ​ចិត្ត​នៅពេល​ដែល​បានឮ​គេ​សរសើរ​ទម្លាប់​ដ៏​ល្អ​នេះ​។ គាត់​ថា ពាក្យ​សរសើរ​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ល្អ​ខ្លាំង​ណាស់​។ ក្មេងៗ​ដែល​ស្លៀក​ពាក់ នៅ​ថ្ងៃពុធ​យ៉ាង​ដូច​នេះ មាន​ភាព​លេច​ធ្លោ ក្លាយ​ជា​ក្មេង​ដែល​មាន​មោទនភាព ប្រចាំ​សាលា​។ សំលៀក​បំពាក់​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើង ដែល​បាន​ញែក​យើង​ចេញ ជា​កូន​របស់​ព្រះ ក៏បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​យើង​មាន​អំណរ​ផង​ដែរ​។ គឺ​ដូច​ដែល​ហោរា​អេសាយ​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “ខ្ញុំ​នឹង​អរ​សប្បាយ​ចំពោះ​ព្រះយេហូវ៉ា ព្រលឹង​ខ្ញុំ​នឹង​រីករាយ​ចំពោះ​ព្រះ​នៃ​ខ្ញុំ ពីព្រោះ​ទ្រង់​បាន​ប្រដាប់​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ដោយ​សំលៀក​បំពាក់​នៃ​សេចក្តីសង្គ្រោះ ទ្រង់​បាន​គ្រលុំ​ខ្ញុំ​ដោយ​អាវ​ជា​សេចក្តី​សុចរិត ដូចជា​ប្តី​ថ្មោង​ថ្មី​តែង​ខ្លួន​ដោយ​គ្រឿង​លំអ ហើយ​ដូចជា​ប្រពន្ធ​ថ្មោង​ថ្មី ក៏​ប្រដាប់​ដោយ​ត្បូង​របស់​ខ្លួន​ដែរ”(អេសាយ ៦១:១០)។ កាល​ពួក​អ៊ីស្រាអែល​ត្រូវ​គេ​និរទេស ឲ្យ​ទៅ​រស់នៅ​ក្នុង​ទឹកដី​សាសន៍​ដទៃ សំលៀក​បំពាក់​របស់​ពួកគេ ទាំង​ខាង​វិញ្ញាណ និង​សាច់ឈាម បាន​ប្រែ​ជា​ចាស់…

Read article
សត្វ​សឹង្ហ​ដែល​មាន​ជ័យ​ជម្នះ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

«នោះ​ខ្ញុំ​យំ​ជា​ខ្លាំង ដោយ​ព្រោះ​គ្មាន​អ្នក​ណា​គួរ​នឹង​បើក ឬ​ក្រឡេក​មើល​ក្រាំង​នោះ​ទេ រួច​មាន​ចាស់ទុំ​ម្នាក់​និយាយ​មក​ខ្ញុំ​ថា កុំ​យំ​ថ្វី មើលន៏ សត្វ​សិង្ហ​ដែល​កើត​ពី​ពូជ​អំបូរ​យូដា គឺ​ជា​ឫស​កែវ​នៃ​ហ្លួង ដាវីឌ ទ្រង់​បាន​ឈ្នះ ហើយ​អាច​នឹង​បក​ត្រា​ទាំង​៧ បើក​ក្រាំង​នោះ​បាន។ ខ្ញុំ​ក្រឡេក​ទៅ​ឃើញ​មាន​កូន​ចៀម១ ដែល​មើល​ទៅ​ដូច​ជា​បាន​សម្លាប់​ហើយ មាន​ទាំង​ស្នែង៧ និង​ភ្នែក៧ កំពុង​តែ​ឈរ​នៅ​កណ្ដាល​បល្ល័ង្ក និង​តួ​មាន​ជីវិត​ទាំង៤ ហើយ​នៅ​កណ្ដាល​ពួក​ចាស់​ទុំ​ទាំង​ប៉ុន្មាន» (វិវរណៈ ៥:៤-៦)។ មាន​រឿង​ល្អ​ជា​ច្រើន​ដែល​ឪពុក​ម្តាយ​មិន​ចង់​ឲ្យ​កូន​ភ្លេច​ធ្វើ​សម្រាប់​អ្នក​ដទៃ។ ឧទាហរណ៍៖ បន្ទាប់​ពី​ខ្ញុំ​វិល​ត្រឡប់​មក​ពី​ផ្ទះ​នរណា​ម្នាក់ ឪពុក​ម្តាយ​ខ្ញុំ​ច្រើន​តែ​សួរ​ខ្ញុំ​ថា តើ​កូន​មិន​បាន​ភ្លេច​និយាយ​អរគុណ​គេ​ទេ​ឬ? ត្រង់​ចំណុច​នេះ ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​នឹក​ចាំ​ថា ខ្ញុំ​ត្រូវ​ធ្វើ​រឿង​ដែល​គួរ​តែ​ធ្វើ។ នៅ​ពេល​ដែល​សាវ័ក យ៉ូហាន បាន​ទទួល​ការ​បើក​សម្ដែង​ថ្មីៗ ពី​ព្រះ​យេស៊ូវ​អំពី​ការ​ពិត​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ គាត់​ក៏​បាន​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក ដោយ​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ថា គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​អាច​បើក​បង្ហាញ​ការ​អាថ៌កំបាំង​របស់​ពិភព​លោក​ឲ្យ​គាត់​អាច​យល់​បាន​នៅ​សតវត្សរ៍​ទី១។ ប៉ុន្តែ គាត់​មិន​ត្រូវ​ការ​ព័ត៌មាន​ថ្មីៗ​ទេ។ គាត់​គ្រាន់​តែ​ត្រូវ​ការ​ការ​រម្លឹក​អំពី​អ្វី​ដែល​គាត់​បាន​ស្គាល់​ហើយ។ សាវ័ក យ៉ូហាន បាន​ឮ​សម្លេង​ប្រាប់​គាត់ កុំ​ឲ្យ​ទួញ​យំ តែ​ឲ្យ​មើល​ទៅ​ព្រះ​មួយ​អង្គ​ដែល​អាច​បើក​ក្រាំង​នោះ​បាន។ នៅ​ពេល​ដែល​គាត់​ងាក​មើល​ទៅ​គាត់​ក៏​បាន​ឃើញ «កូន​ចៀម១ ដែល​មើល​ទៅ​ដូច​ជា​បាន​សម្លាប់​ហើយ»។ ស្នាម​របួស​នៅ​លើ​កូន​ចៀម គឺ​ជា​ការ​រម្លឹក​អំពី​ការ​សុគត​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទ ដែល​ដោយ​សារ​ការ​សុគត​របស់​ព្រះ​អង្គ ព្រះ​អង្គ​បាន​សម្រេច​នូវ​សេចក្តី​សង្គ្រោះ។ ប៉ុន្តែ កូន​ចៀម​កំពុង​ឈរ ធ្វើ​ជា​តំណាង​ឲ្យ​ជ័យ​ជម្នះ​នៃ​ការ​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ​របស់​ព្រះ​អង្គ។ ហើយ​ត្រង់​ចំណុច​នេះ…

Read article
ជំនាញ និង​អំណោយ​ទាន​ដែល​ព្រះ​ប្រទាន

និក្ខមនំ ៣១:១-១១ អញ​បាន​បំពេញ​គាត់​ដោយ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​នៃ​ព្រះ ឲ្យ​មាន​គំនិត​វាងវៃ មាន​យោបល់​មាន​ចំណេះ​ចេះ​ធ្វើ​ការ​គ្រប់​មុខ​ទាំង​អស់ ឲ្យ​បាន​ប្រសប់​នឹង​បង្កើត​អស់​ទាំង​ការ​។ និក្ខមនំ ៣១:៣-៤ អ្នក​លេង​ព្យាណូ​ខ្លះ ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ល្បី​ល្បាញ​បំផុត​នៅ​លើ​ពិភពលោក ដែល​មាន​ដូចជា លោក​វ៉ាន ឃ្លីបឺន(Van Cliburn) និង វ៉្លាឌីមៀរ ហូរូវីត(Vladimir Horowitz) បាន​ពឹង​ផ្អែក​ទៅលើ​លោក ហ្វ្រង់ មូហ(Franz Mohr) ជា​ប្រធាន​បច្ចេកទេស​ការ​ប្រគំតន្ត្រី​នៅ​ម​ហោរា​ស្រព​ស្តេនវេយ និង​សាន់ ក្នុង​ទីក្រុង​ញ៉ូយ៉ក ដើម្បី​ត្រៀម​ព្យាណូ​របស់​ពួកគេ សម្រាប់​ការ​ប្រគំតន្ត្រី​។ ក្នុង​នាម​គាត់​ជា​អ្នក​ជំនាញ​សារេ​ខ្សែ​ខ្ទង់​ព្យាណូ គេ​តែងតែ​ស្វែងរក​លោក​ម៉ូហប ដោយសារ​គាត​មាន​ចំណេះ​ដឹង​ផ្នែក​ព្យាណូ និង​មាន​ជំនាញ​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ស្ញប់​ស្ញែង​អស់​ជា​ច្រើន​ទសវត្សរ៍​។ លោក​ម៉ូហ ជឿ​ថា ព្រះ​បាន​ប្រទាន​ជំនាញ​របស់​គាត់​មក សម្រាប់​ឲ្យ​គាត់​បាន​បម្រើ​ព្រះអង្គ ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ចែក​ចាយ​ជំនឿ​របស់​គាត់ ដល់​អ្នក​លេង​ព្យាណូ និង​អ្នក​ដទៃ​ទៀត ដែល​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​គាត់ ក្នុង​កម្ម​វិធី​ប្រគំ​តន្ត្រី​។ កាល​ប្រជា​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន ដើម្បី​សាងសង់​រោង​ឧបោសថ និង​ផលិត​សម្ភារៈ​ដទៃ​ទៀត សម្រាប់​កម្មវិធី​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ ពួកគេ​ត្រូវ​ការ​អ្នក​ដែល​មាន​ជំនាញ​ច្បាស់​លាស់(និក្ខមនំ ៣១:៧-១១)។ ព្រះអម្ចាស់​ក៏​បាន​ចង្អុល​បង្ហាញ​សិល្បករ​ជំនាញ​ពីរ​នាក់ គឺ​លោក​បេតសាលាល និង​លោក​អូហូលីអាប់ ឲ្យ​ធ្វើ​ការងារ និង​ប្រទាន​ពរ​ពួកគេ​ឲ្យ​បាន​ពេញ​ដោយ “ព្រះ​វិញ្ញាណ​នៃ​ព្រះ ឲ្យ​មាន​គំនិត​វាងវៃ មាន​យោបល់​មាន​ចំណេះ​ចេះ​ធ្វើ​ការ​គ្រប់​មុខ​ទាំង​អស់ ឲ្យ​បាន​ប្រសប់​នឹង​បង្កើត​អស់​ទាំង​ការ”(ខ.៣-៤)។…

Read article
បាន​ទទួល​ការ​រំដោះ ដោយ​ការ​អធិស្ឋាន (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

«ដ្បិត​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា ការ​នេះ​នឹង​បាន​ត្រឡប់​ជា​សេចក្តី​សង្គ្រោះ​ដល់​ខ្ញុំ​វិញ ដោយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​អធិស្ឋាន​ឲ្យ​ខ្ញុំ ហើយ​ដោយ​ព្រះ​ទ្រង់​ប្រទាន​ព្រះ​វិញ្ញាណ​នៃ​ព្រះ​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​មក​ជួយ​ផង» (ភីលីព ១:១៩)។ ក្នុង​ជីវិត​អ្នក តើ​មាន​នរណា​ខ្លះ​ដែល​អ្នក​មិន​អធិស្ឋាន​ឲ្យ​ដោយ​សារ​អ្នក​គិត​ថា ពួក​គេ​មិន​ត្រូវ​ការ​អ្នក​អធិស្ឋាន​ឲ្យ​ពួក​គេ? តាម​ទស្សនៈ​របស់​យើង​ជា​មនុស្ស​មាន​កម្រិត យើង​ងាយ​នឹង​មើល​ទៅ​អ្នក​ដទៃ ដោយ​គិត​ស្មាន​ថា ពួក​គេ​មិន​ត្រូវ​ការ​ជំនួយ​យើង។ ប៉ុន្តែ តាម​ពិត យើង​រាល់​គ្នា​សុទ្ធ​តែ​ត្រូវ​ការ​ការ​អធិស្ឋាន​របស់​អ្នក​ដទៃ​ដែល​មាន​ប្រយោជន៍​ដល់​ការ​រស់​នៅ​របស់​យើង។ កាល​សាវ័ក ប៉ុល កំពុង​ជាប់​គុក គាត់​បាន​សរសេរ​សំបុត្រ​ផ្ញើ​ទៅ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​ភីលីព ហើយ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ការ​រំដោះ​ដែល​គាត់​បាន​ទទួល គឺ​បាន​មកពី​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ តែ​ក៏​ដោយ​សារ​ការ​អធិស្ឋាន​របស់​រាស្ត្រ​ព្រះ​អង្គ​ផង​ដែរ។ ទោះ​គាត់​កំពុង​និយាយ​សំដៅ​ទៅលើ​ការ​រំដោះ​ពី​ទុក្ខ​លំបាក​ដែល​គាត់​ទើប​តែ​បាន​ជួប​ប្រទះ ឬ​ការ​រំដោះ​ចុង​ក្រោយ ដែល​នាំ​គាត់​ចូល​ទៅ​រស់​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​វត្ត​មាន​ព្រះ​គ្រីស្ទ​ក្តី សាវ័ក ប៉ុល ចង់​ឲ្យ​មិត្ត​សម្លាញ់​គាត់​នៅ​ក្រុង​ភីលីព​ដឹង​ថា គាត់​ពឹង​ផ្អែក​ទៅ​លើ​ការ​អធិស្ឋាន​របស់​អ្នក​ដទៃ ដែល​ជួយ​ទ្រទ្រង់​គាត់ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​គាត់​ធ្វើ​ការ​បម្រើ​ព្រះ។ សាវ័ក ប៉ុល ក៏​បាន​សុំ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​កន្លែង​ផ្សេង ឲ្យ​អធិស្ឋាន​ឲ្យ​គាត់​ផង​ដែរ។ កាល​គាត់​សរសេរ​សំបុត្រ​ផ្ញើ​ទៅ​ពួក​ជំនុំ នៅ​ទីក្រុង​រ៉ូម គាត់​ក៏​មាន​ប្រសាសន៍​ផង​ដែរ​ថា «បង​ប្អូន​អើយ ខ្ញុំ​ទូន្មាន​អ្នក​រាល់​គ្នា ដោយ​នូវ​ព្រះ​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ជា​ព្រះ​អម្ចាស់​នៃ​យើង​រាល់​គ្នា ហើយ​ដោយ​នូវ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​នៃ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ថា ចូរ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ខំ​ប្រឹង​អធិស្ឋាន​ដល់​ព្រះ​ជា​មួយ​នឹង​ខ្ញុំ ដើម្បី​ឲ្យ​ខ្ញុំ​បាន​រួច​ពី​ពួក​មនុស្ស​មិន​ជឿ​នៅ​ស្រុក​យូដា ហើយ​ឲ្យ​ការ​ដែល​ខ្ញុំ​ទៅ​ធ្វើ​នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម បាន​គាប់​ចិត្ត​ដល់​ពួក​បរិសុទ្ធ​ផង» (រ៉ូម ១៥:៣០-៣១)។ គាត់​ចង់​ឲ្យ​ពួកគេ​មាន​ការ​តយុទ្ធ​ទាំង​អស់​គ្នា ហើយ​មាន​ភាព​ស្រស់​ថ្លា​ឡើង។ គាត់​ចង់​ឲ្យ​ការងារ​របស់​គាត់ មាន​ប្រយោជន៍​ចំពោះ​ពួក​បរិសុទ្ធ។…

Read article
សន្តិភាព​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​បង្កើត

កូល៉ុស ១:១៥-២០ ដ្បិត​ព្រះ​បាន​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ …ឲ្យ​បាន​ផ្សះផ្សា​គ្រប់​ទាំង​អស់ ឲ្យ​ជា​នឹង​អង្គ​ទ្រង់ ដោយសារ​ព្រះរាជបុត្រា​នោះ … ដោយសារ​ព្រះ​លោហិត​នៃ​ឈើ​ឆ្កាង​ទ្រង់​។ កូល៉ុស ១:១៩-២០ លោក​ភីលីព ពេទីត(Philippe Petit) ជា​សិល្បករ​ដើរ​នៅ​លើ​ខ្សែពួរ ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ល្បី​ល្បាញ នៅ​ឆ្នាំ១៩៧១ កាល​គាត់​ដើរ​នៅ​លើ​ខ្សែពួរ ពី​ប៉ម​មួយ​ទៅ​ប៉ម​មួយ​ទៀត របស់​ព្រះ​វិហារ​ធំ​ណូធ័រ ដាម នៅ​ទីក្រុង​ប៉ារីស​។ បី​ឆ្នាំ​ក្រោយមក គាត់​ត្រូវ​ប៉ូលិស​ចាប់​ខ្លួន ដោយសារ​គាត់​បាន​ដើរ​លើ​ខ្សែពួរ​ឲ្យ​គ្មាន​ការអនុញ្ញាត នៅ​ចន្លោះ​អាគារ​ភ្លោះ ដែល​ធ្លាប់តែ​ជា​អាគា​ខ្ពស់​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​ប្រចាំ​ទីក្រុង​ញូយ៉ក​។ តែ​នៅ​ឆ្នាំ១៩៨៧ លោក​ពេទីត​បាន​ដើរ​នៅ​លើ​ខ្សែពួរ តាម​របៀប​ខុសពី​មុន​។ ចៅហ្វាយ​ក្រុង​របស់​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម​បាន​អញ្ជើញ​គាត់ ឲ្យ​ដើរ​នៅ​លើ​ខ្សែពួរ​ឆ្លង​កាត់​ជ្រលង​ហ៊ីនណូន ធ្វើ​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ការ​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​របស់​ប្រទេស​អ៊ីស្រាអែល​នៅ​ឆ្នាំ​នោះ​។ នៅពេល​ដែល​គាត់​ដើរ​នៅ​លើ​ខ្សែពួរ​បាន​ពាក់​កណ្តាល គាត់​ក៏​បាន​ប្រលែង​សត្វ​ព្រាប​មួយ​ក្បាល ជា​និមិត្តរូប​តំណាង​ឲ្យ​សម្រស់​នៃ​សន្តិភាព​។ នេះ​ជា​ការ​សម្ដែង​ដ៏​គ្រោះ​ថ្នាក់​ខុស​ប្លែក​ពី​ធម្មតា ក្នុង​បុព្វ​ហេតុ​ដើម្បី​សន្តិភាព​។ ក្រោយមក លោក​ពេទីត​ក៏​បាន​និយាយ​ថា “ក្នុងរយៈ​ពេល​មួយ​ភ្លែត​នោះ ហ្វូង​មនុស្ស​ទាំងមូល​ដែល​កំពុង​ទស្សនា មិន​បាន​ភ្លេច​ការ​ប្រកាន់​ពូជ​សាសន៍ និង​និន្នាការ​នយោបាយ”។ ព្រឹត្តិការណ៍​នៃ​ការ​ដើរ​នៅ​លើ​ខ្សែពួរ​របស់​លោក​ពេទីត បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​ព្រឹត្តិការណ៍​ដ៏​សំខាន់​មួយ ដែល​បាន​កើត​ឡើង នៅពេល​ដែល​ព្រះ​កាយ​របស់​ព្រះយេស៊ូវ កំពុង​ជាប់​នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង នៅ​ចន្លោះ​ផែនដី និង​ស្ថាន​សួគ៌​។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ប្រាប់​យើង​ថា “ដ្បិត​ព្រះ​បាន​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ ឲ្យ​គ្រប់​ទាំង​សេចក្តី​ពោរ​ពេញ​បាន​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ទ្រង់ ហើយ​ឲ្យ​បាន​ផ្សះផ្សា​គ្រប់​ទាំង​អស់…

Read article