ជំនួយគ្រប់ប្រភេទ

ន្ទាប់​ពី​ព្រឹត្តិ​ការណ៍នៃ​កា​របា​ញ់​ប្រហារ បាន​​កើត​មា​ន​ឡើង នៅ​សាលា​បឋម​សិក្សា​មួយ ក្នុង​ក្រុង​ញូតុន រដ្ឋ​ខុននែកធីខាត់ មានម​នុស្ស​ជា​ច្រើ​នមា​ន​ចិត្តច​ង់​ជួយ​ជ​ន​រង​គ្រោះ​យ៉ា​​ង​​ខ្លាំង។ បានជាមា​ន​អ្ន​កខ្លះ​បរិច្ចាក​ឈាម សម្រាប់អ្ន​ក​រ​បួស អ្នក​ខ្លះ​ផ្ត​ល់​អាហារ​ថ្ងៃត្រ​ង់ និងកា​ហ្វេ ដោយ​ឥតគិ​ត​ថ្លៃ​ នៅ​ភោជ្ជនីយ​ដ្ឋា​នរ​ប​ស់​ខ្លួន សម្រាប់​អ្នក​ស្ម័​គ្រ​ចិត្ត​ទាំ​ង​ឡាយ។ ​អ្ន​ក​ខ្លះ​បាន​សរសេរ​សំបុត្រ​លើក​ទឹក​ចិ​ត្ត​ ឬ​គ្រាន់​តែ​ឱប ដើម្បី​ជួយ​កម្សា​ន្តចិ​ត្ត​ក្មេងៗ​។​ អ្នក​ខ្លះផ្ញើ​អំណោយ ជា​លុយ ​និង​តុក្កតាខ្លា​ឃ្មំ​ធែឌីដល់​ក្មេង​ៗ​ ខណៈ​ពេល​ដែ​ល​អ្នក​ខ្លះ​ទៀ​ត ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​កា​រប្រឹក្សា​ផ្លូវ​ចិត្ត។​ និយាយ​រួម ពួក​គេ​បាន​រិះ​រកវិ​ធី​បម្រើ តាមបុ​គ្គលិ​កល​ក្ខណៈ សមត្ថ​ភាព និង​ធន​ធា​នរ​ប​ស់​ខ្លួ​ន។​

ព្រះ​គម្ពីរ​បា​ន​ចែ​ងអំ​ពី​រឿង​របស់លោ​កយ៉ូ​សែប ដែលបា​ន​ប្រើជំនាញ​រប​ស់​គាត់ ក្នុងកា​របំពេញ​តួនាទីដ៏​សំ​ខាន់ នៅ​ក្នុង​ការ​ជួយ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន ឲ្យ​រួច​ពី​សេ​ចក្តីស្លា​ប់ ដោយ​សារ​គ្រោះ​​អត់​ឃ្លាន ​ដែល​មាន​រយៈ​ពេ​ល៧​ឆ្នាំ​(​លោកុប្បត្តិ ៤១:៥៣-៥៤)។ ក្នុង​រឿង​នេះ ព្រះ​បាន​បណ្តាល​ចិត្ត​គាត់ឲ្យ​បា​ន​ដឹ​ង​ជា​មុ​ន​ថា គ្រោះទុ​ករ​ភិក្ស​នឹង​កើត​មាន​​ឡើង ដូចនេះ គាត់​ក៏បា​ន​ត្រៀ​ម​ទុក​ជា​មុ​ន។ បន្ទាប់ពីលោកយ៉ូសែបបា​ន​ដាស់​តឿ​ន​ស្តេច​ផា​រ៉ោន អំពី​គ្រោះ​ទុក​រភិក្ស​​នោះ ហើយ​ ស្តេច​អេស៊ីព្ទ​អង្គ​នេះ​ ក៏​បាន​ឲ្យ​គាត់​មើ​ល​កា​រ​ខុ​ស​ត្រូ​វ នៅ​ក្នុង​ការ​ត្រៀម​​ស្បៀង​អាហារ សម្រា​ប់រ​យៈ​ពេ​ល​៧​ឆ្នាំ​នោះ​។ ពេល​នោះ ​លោក​យ៉ូសែប​ក៏​បាន​ប្រើ​ប្រា​ជ្ញា និង​ចំណេះដឹ​ង ដែល​ព្រះប្រទា​ន ដើម្បី​ជួយ​ឲ្យ​ប្រ​ទេស​ជាតិរ​បស់​គា​ត់ មាន​ការ​ត្រៀមខ្លួ​ន(៤១:៣៩)។ បន្ទាប់​មក ពេ​លដែ​ល “មាន​​អំណត់​អត់​នៅ​ពេញ​លើ​ផែនដី  រួច​យ៉ូសែប​គាត់​បើក​គ្រប់​ទាំង​ជង្រុក​ស្រូវ​​លក់​”(ខ.៥៦)។ គាត់​ថែម​ទាំង​អាច​ជួយ​ក្រុម​គ្រួសាររ​បស់​គាត់​ទៀ​ត​ផង(៤៥:១៦-១៨)។

រឿង​នេះ​បាន​ប​ង្ហា​ញអំ​ពី​ព្រះទ័យ​​អាណិ​តមេត្តា​ ដែល​ព្រះ​អង្គ​មានចំពោះ​លោ​កិយ។ ព្រះ​អង្គ​បាន​រៀប​ចំ​យើ​ង និង​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មា​ន​ជីវិ​ត​ថ្មី ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​អា​ច​មើល​ថែ​រ​អ្នក​ដ​ទៃ តាម​ការ​ដឹ​ក​នាំ​របស់​ព្រះអ​​ង្គ។-Anne Cetas

Share this post:
Facebook
Twitter
LinkedIn
WhatsApp

From the same category:

More articles