Amy Boucher Pye

You are here:
ចិត្ត​កើតជា​ថ្មី ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ

អេសេគាល ១១:១៤-២១ អញ​នឹង​ដក​ចិត្ត​ដែល​រឹង​ដូច​ថ្ម​ពី​រូប​សាច់​គេ​ចេញ ហើយ​នឹង​ឲ្យ​មាន​ចិត្ត​ជា​សាច់​វិញ​។ អេសេគាល ១១:១៩ លោក​ប្រក់(Brock) និង​លោក​ដេនីស(Dennis) គឺជា​មិត្ត​ភក្តិ​តាំង​ពី​វ័យ​កុមារ ប៉ុន្តែ នៅពេល​ដែល​ពួក​គេ​ចម្រើន​វ័យ​ធំឡើង លោក​ប្រក់ មិន​សូវ​មាន​ចំណាប់​អារម្មណ៍​ចំពោះ​ជំនឿ​ដែល​លោក​ដេនីស​មាន ចំពោះ​ព្រះយេស៊ូវ​ទេ​។ លោក​ដេនីស​ស្រឡាញ់​មិត្ត​ភក្តិ​គាត់ ហើយ​ក៏​បាន​អធិស្ឋាន​ឲ្យ​ ព្រោះ​គាត់​ដឹង​ថា ផ្លូវ​ដែល​មិត្ត​ភក្តិ​គាត់​កំពុង​ដើរ​មាន​ភាព​ងងឹត និង​នាំមក​នូវ​ភាព​សោកសៅ​។ លោក​ដេនីស​ក៏​បាន​អធិស្ឋាន​ឲ្យ​លោក​ប្រក់ តាម​គំរូ​ហោរា​អេសេគាល​ថា “ព្រះ​អង្គ​អើយ សូម​ព្រះអង្គ​ដក​ចិត្ត​ដែល​រឹង​ដូច​ថ្ម​ចេញពី​គាត់ ដើម្បី​ប្រទាន​គាត់​នូវ​ចិត្ត​ដែល​ទន់​ដូច​សាច់​វិញ”(អេសេគាល ១១:‌១៩)។ គាត់​ចង់​ឲ្យ​លោក​ប្រក់​ដើរ​ក្នុង​ផ្លូវ​ព្រះ ដើម្បី​ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​សេចក្តី​ហិន​វិនាស​។ ១០ឆ្នាំ​ក្រោយមក លោក​ដេនីស​នៅតែ​បន្ត​អធិស្ឋាន​ឲ្យ​លោក​ប្រក់ ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់​។ បន្ទាប់​មក​លោក​ប្រក់​ក៏​បាន​ទូរស័ព្ទ​មក​គាត់ ប្រាប់​ថា គាត់​បាន​ថ្វាយ​ជីវិត​ដល់​ព្រះយេស៊ូវ​ហើយ! លោក​ដេនីស​មាន​អំណរ​ខ្លាំង​ណាស់ រហូត​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក ពេល​ដែល​បាន​ទទួល​ដំណឹង​ថា ទី​បំផុត​មិត្ត​ភក្តិ​គាត់​បាន​ឈប់​រស់នៅ​តាម​បំណង​ចិត្ត​ខ្លួនឯង​ទៀត ហើយ​បាន​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​។ លោក​ដេនីស​ក៏​បាន​អធិស្ឋាន ដោយ​ផ្ដោត​ទៅលើ​ព្រះបន្ទូល​សន្យា ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​មក​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះអង្គ តាមរយៈ​ហោរា​អេសេគាល​។ ទោះ​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​អង្គ​បាន​ងាក​បែរ​ចេញពី​ព្រះអង្គ ទៅ​រក​សេចក្តី​ស្មោកគ្រោក​ក៏ដោយ ក៏​ព្រះអង្គ​នៅតែ​មាន​បន្ទូល​ថា ព្រះ​អង្គ​នឹង​កែ​ប្រែ​ចិត្ត​របស់​ពួកគេ​។ គឺ​ដូច​ដែល​ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា “រួច​អញ​នឹង​ឲ្យ​គេ​មាន​ចិត្តតែ១ ហើយ​នឹង​ដាក់​វិញ្ញាណ​ថ្មី នៅ​ក្នុង​ឯង​រាល់​គ្នា អញ​នឹង​ដក​ចិត្ត​ដែល​រឹង​ដូច​ថ្ម​ពី​រូប​សាច់​គេ​ចេញ ហើយ​នឹង​ឲ្យ​មាន​ចិត្ត​ជា​សាច់​វិញ”(ខ.១៩)។ ដោយសារ​ចិត្ត​ដែល​បាន​ផ្លាស់​ប្រែ ពួកគេ​ក៏បាន​ដើរ​តាម​ព្រះអង្គ ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់(ខ.២០)។…

Read article
កន្លែង​ជ្រកកោន​ដ៏​ធំ​ទូលាយ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

ទំនុក​ដំកើង ៣១:១-២,៨-១៦ ទ្រង់​មិន​បាន​ឃុំ​ឃាំង​ទូល​បង្គំ នៅ​ក្នុង​កណ្តាប់​ដៃ​នៃ​ពួក​ខ្មាំង​សត្រូវ​ទេ គឺ​ទ្រង់​បាន​ដាក់​ជើង​ទូល​បង្គំ ឲ្យ​នៅ​ទី​ធំ​ទូលាយ​វិញ​។ ទំនុក​ដំកើង ៣១:៨ នៅពេល​ដែល​លោក ថត ប៊ីលីង(Todd Billings) ជា​ទេវ​វិទូ បាន​ទៅ​ពិនិត្យ​សុខ​ភាព​រក​ឃើញថា គាត់​មាន​ជំងឺ​មហារីក​គ្រាប់​ឈាម ដែល​មិន​អាច​ព្យាបាល​ជា គាត់​ក៏បាន​ពិពណ៌នា អំពី​សេចក្តី​ស្លាប់​ដែល​អាច​មក​ដល់​ភ្លាមៗ ប្រៀប​ដូចជា​ពន្លឺ​ភ្លើង​នៅ​ក្នុង​បន្ទប់ ដែល​គេ​បាន​បិទ ឬ​ពន្លឺ​ភ្លើង​ញាក់ៗ​​ដែល​ហៀប​នឹង​រលត់។ គឺ​ដូច​ដែល​គាត់​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “ក្នុង​នាម​ខ្ញុំ​ជា​ឪពុក ដែល​មាន​កូន​អាយុ១ឆ្នាំ​ម្នាក់ និង​កូន​អាយុ៣ឆ្នាំ​ម្នាក់ ខ្ញុំ​ចង់​គិតថា ពេល​វេលា​ពីរបី​ទសវត្សរ៍​ទៀត គឺជា​ពេល​វេលា​ដ៏​វែង​មួយ ដែល​ខ្ញុំ​អាច​ឃើញ​កូន​របស់​ខ្ញុំ គឺ​ នេទី(Neti) និង​ណាថានែល(Nathaniel) បាន​ចម្រើន​វ័យ​ធំឡើង … ប៉ុន្តែ បន្ទាប់​ពី​បាន​ពិនិត្យ​សុខ​ភាព​ហើយ … ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា ខ្ញុំ​នៅសល់​ពេល​កាន់តែ​តិច”។ នៅ​ក្នុង​ការ​គិត​អំពី​ពេល​វេលា​ដែល​កំពុង​រួញ​ខ្លី​នេះ លោក​ប៊ីលីង ក៏​បាន​យក​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង ជំពូក៣១ មក​ពិចារណា ដែល​ក្នុង​នោះ ព្រះអម្ចាស់​ក៏បាន​ដាក់​ស្តេច​ដាវីឌ​ក្នុង​កន្លែង​ដ៏​ធំ​ទូលាយ(ខ.៨)។ ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​មាន​បន្ទូល​អំពី​ខ្មាំង​សត្រូវ​ដែល​បាន​ធ្វើ​ទុក្ខ​ទោស​មក​លើ​ទ្រង់ តែ​ទន្ទឹម​នឹង​នោះ ទ្រង់​ជ្រាប​ថា ព្រះអម្ចាស់​គឺជា​កន្លែង​ជ្រកកោន និង​ជា​កន្លែង​ដែល​មាន​សុវត្ថិភាព​(ខ.២)។ តាមរយៈ​ទំនុក​ដំកើង​នេះ ស្តេច​ដាវីឌ​ក៏បាន​ថ្លែង​អំពី​ទំនុក​ចិត្ត​ដែល​គាត់​មាន​ចំពោះ​ព្រះអង្គ យ៉ាង​ដូច​នេះ​ថា “ឯ​ថ្ងៃ​អាយុ​របស់​ទូល​បង្គំ…

Read article
ការ​កោត​ខ្លាច​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

សុភាសិត ២:១-១១ បើ​ឯង​ខំ​រក​ដូច​ជា​រក​ប្រាក់ … នោះ​ឯង​នឹង​បាន​យល់​សេចក្តី​កោត​ខ្លាច​ដល់​ព្រះយេហូវ៉ា ហើយ​ប៉ះ​ប្រទះ​នឹង​សេចក្តី​ស្គាល់​ដល់​ព្រះអង្គ​។ សុភាសិត ២:៤-៥ មាន​ពេល​មួយ យេរេមី(Jeremy) បាន​សរសេរ​ថា “ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​តិចតួច អំពី​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​សេចក្តី​ស្លាប់​។ កាល៧ឆ្នាំ​មុន…ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​តានតឹង ថប់​បារម្ភ វិលមុខ និង​ភ័យ​ខ្លាច​ជា​ពន់​ពេក ពេល​ដែលគេ​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា ខ្ញុំ​មាន​ជំងឺ​មហារីក​ដែល​មិន​អាច​ព្យាបាល​ជា”។ ប៉ុន្តែ គាត់​បាន​រៀន​គ្រប់​គ្រង​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​របស់​គាត់ ដោយ​ពឹង​ផ្អែក​ទៅលើ​ព្រះ​វត្ត​មាន​របស់​ព្រះ ហើយ​បាន​ងាក​ចេញពី​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​សេចក្តី​ស្លាប់ ទៅ​រក​ការ​ឱប​ក្រសោប​យក​ការ​កោត​ខ្លាច​ព្រះ​។ សម្រាប់​យេរេមី ការ​កោត​ខ្លាច​ព្រះ គឺ​មានន័យថា គាត់​កោត​ស្ញប់​ស្ញែង​ព្រះអាទិករ​នៃ​ចក្រវាល​ទាំងមូល ដែល​នឹង “បំផ្លាញ​សេចក្តី​ស្លាប់​ឲ្យ​សូន្យ​បាត់​ទៅជា​ដរាប”(អេសាយ ២៥:៨) ហើយ​ទន្ទឹម​នឹង​នោះ គាត់​ក៏​មាន​ការ​យល់​ដឹង​ស៊ី​ជម្រៅ​ថា ព្រះអង្គ​ស្គាល់ ហើយ​ស្រឡាញ់​គាត់​។ ការ​កោត​ខ្លាច​ព្រះអម្ចាស់ ដែល​ជា​ការ​គោរព និង​ស្ញប់​ស្ញែង​ដ៏​ជ្រាល​ជ្រៅ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏​បរិសុទ្ធ​នៃ​យើង គឺជា​ខ្លឹមសារ​ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​ទាំងមូល​។ ស្តេច​សាឡូម៉ូន​បាន​បង្រៀន​បុត្រា​ទ្រង់ ឲ្យ​កោត​ខ្លាច​ព្រះអម្ចាស់ នៅ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​សុភាសិត ដែល​ផ្ទុក​ទៅ​ដោយ​ប្រាជ្ញា​ជា​ច្រើន​។ ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ថា បើ​បុត្រា​ទ្រង់​ផ្ទៀង​ត្រចៀក​ស្តាប់​ប្រាជ្ញា ហើយ​ស្វែងរក​ប្រាជ្ញា ដូច​ស្វែងរក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ នោះ​បុត្រា​ទ្រង់​នឹង​មាន​ការ​កោត​ខ្លាច និង​ស្គាល់​ព្រះអម្ចាស់(សុភាសិត ២:២,៤-៥)។ ក្រៅពី​ប្រាជ្ញា និង​ការ​ចេះ​ដឹង ទ្រង់​នឹង​រក​ឃើញ​គំនិត​វាងវៃ និង​យោបល់​ផង​ដែរ(ខ.១០-១១)។…

Read article
ព្រះ​ហស្ត​ព្រះអង្គ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ថ្មី

អេសាយ ៤៨:១២-១៩ ដៃ​អញ​បាន​ដាក់​ឫស​នៃ​ផែនដី ហើយ​ដៃ​ស្តាំ​របស់​អញ​បាន​លាត​ផ្ទៃ​មេឃ​។ អេសាយ ៤៨:១៣ នៅ​ឆ្នាំ១៩៣៩ នៅ​ពេល​ដែល​សង្រ្គាម​លោក​លើក​ទីពីរ​បាន​ឆេះ​រាលដាល ដល់​ទឹកដី​ចក្រភព​អង់គ្លេស ស្តេច​ចច ទី៦(George VI) បាន​ស្វែងរក​ឱកាស នៅ​ក្នុង​ការ​ផ្សាយ​តាម​វិទ្យុ​នៅ​ថ្ងៃ​ណូអែល ដើម្បី​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​របស់​ទ្រង់ ក្នុង​ចក្រភព​អង់គ្លេស និង​ប្រទេស​ជា​សមាជិក​ដទៃ​ទៀត ឲ្យ​ទុកចិត្ត​ព្រះ​។ ទ្រង់​ក៏បាន​ដក​ស្រង់​បទ​កំណាព្យ​ដែល​ព្រះ​មាតា​ទ្រង់​ចូល​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង ដោយ​បន្ទូល​ថា “ពេល​យើង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ភាព​ងងឹត ចូរ​យើង​តោង​ព្រះ​ហស្ត​ព្រះអង្គ​ជាប់​។ ព្រះអង្គ​នឹង​ប្រទាន​ពន្លឺ ដែល​ប្រសើរ​លើស​ពន្លឺ​ណា​ទាំង​អស់ ហើយក៏​ប្រទាន​ផ្លូវ​ដែល​មាន​សុវត្ថិភាព​ជាង​ផ្លូវ​ណា​ទាំង​អស់”។ ស្តេច​ចច មិន​បាន​ជ្រាប​ថា នឹង​មាន​រឿង​អ្វី​កើត​ឡើង​ទៀត​នៅ​ឆ្នាំ​ថ្មី​ទេ តែ​ទ្រង់​បាន​ទុក​ចិត្ត​ថា ព្រះអម្ចាស់​នឹង “ដឹកនាំ ហើយ​កំឡា​ចិត្ត” ពួកគេ ក្នុង​ថ្ងៃ​ដ៏​ថប់​បារម្ភ​ខាង​មុខ​។ ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​ចែង​អំពី​ព្រះ​ហស្ត​របស់​ព្រះ នៅ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ជា​ច្រើន ដែល​រាប់​បញ្ចូល​ទាំង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​អេសាយ​ផង​ដែរ​។ ព្រះអង្គ​បាន​ត្រាស់​ហៅ​រាស្រ្ត​ព្រះ​អង្គ​តាម​រយៈ​ហោរា​អេសាយ ឲ្យ​ពួកគេ​ទុក​ចិត្ត​ថា ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះអាទិករ​របស់​ពួកគេ ព្រះអង្គ​គឺជា “ដើម ហើយ​ជា​ចុង”(អេសាយ ៤៨:១២) ដែល​គង់នៅ​ជាមួយ​ពួកគេ​​ជា​រៀង​រហូត​។ ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា “ដៃ​អញ​បាន​ដាក់​ឫស​នៃ​ផែនដី ហើយ​ដៃ​ស្តាំ​របស់​អញ​បាន​លាត​ផ្ទៃ​មេឃ”(ខ.១៣)។ ពួកគេ​គួរតែ​ទុកចិត្ត​ព្រះអង្គ ហើយ​មិន​ត្រូវ​មើលទៅ​មនុស្ស ដែល​មាន​អំណាច​តិច​ជាង​ព្រះអង្គ​នោះ​ទេ​។ សរុប​មក ព្រះអង្គ​គឺជា “ជា​ព្រះ​ដ៏​ប្រោស​លោះ គឺជា​ព្រះ​បរិសុទ្ធ​នៃ​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល”(ខ.១៧)។…

Read article
សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ក្នុង​ការ​ប្រព្រឹត្ត

១យ៉ូហាន ៤:១៣-២១ ឯ​យើង​រាល់​គ្នា យើង​ស្រឡាញ់​ទ្រង់ ពីព្រោះ​ទ្រង់​បាន​ស្រឡាញ់​យើង​ជាមុន​។ ១យ៉ូហាន ៤:១៩ កាល​ខ្ញុំ​អង្គុយ​ក្បែរ​មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ​ម្នាក់​ឈ្មោះ ម៉ាហ្ការែត(Margaret) ដែល​កំពុង​សម្រាក​ព្យាបាល​នៅ​លើ​គ្រែ ក្នុង​មន្ទីរ​ពេទ្យ ខ្ញុំ​ក៏បាន​សង្កេត​ឃើញ​សកម្មភាព​ដ៏​មមាញឹក​របស់​អ្នក​ជំងឺ គ្រូ​ពេទ្យ និង​អ្នក​មក​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​អ្នក​ជំងឺ​ផ្សេង​ទៀត​។ ស្រ្តី​វ័យ​ក្មេង​ម្នាក់​កំពុង​អង្គុយ​នៅ​ក្បែរ​ម្តាយ​របស់​គាត់​ដែល​កំពុង​មាន​ជំងឺ បាន​សួរ​អ្នក​ស្រី​ម៉ាហ្ការែត​ថា “តើ​មនុស្ស​ដែល​មក​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​អ្នក គឺជា​នរណា?” អ្នក​ស្រី​ម៉ាហ្ការែត​ក៏​បាន​ឆ្លើយ​ថា “ពួកគេ​គឺជា​សមាជិក​នៃ​គ្រួសារ​ពួក​ជំនុំ​របស់​ខ្ញុំ!” ស្រ្តី​វ័យ​ក្មេង​រូប​នោះ​ក៏​បាន​កត់​សំគាល់​ថា គាត់​មិន​ដែល​បាន​ឃើញ​ទិដ្ឋភាព​បែប​នេះ​ពី​មុន​មក​ទេ​។ គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ថា ការ​មក​សុខ​ទុក្ខ​ដោយ​មាន​គ្នា​ច្រើន​ដូច​នេះ ហាក់​ដូចជា “ក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏​ហូរហៀរ”។ អ្នក​ស្រី​ម៉ាហ្ការែត​ក៏​បាន​ឆ្លើយតប ដោយ​ទឹក​មុខ​ញញឹម​ថា “សេចក្តី​ស្រឡាញ់​នេះ​បាន​កើត​ចេញពី​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ ដែល​បាន​បង្ហាញ​ចេញ​មក តាមរយៈ​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជា​រាជ​បុត្រា​នៃ​ព្រះ”។ ការ​ឆ្លើយតប​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​សាវ័ក​យ៉ូហាន ដែល​បាន​សរសេរ​សំបុត្រ​បី​ច្បាប់​សុទ្ធតែ​និយាយ​អំពី​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ កាល​គាត់​មាន​វ័យ​ចាស់​ហើយ​។ ក្នុង​សំបុត្រ​ទីមួយ គាត់​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “ព្រះ​ទ្រង់​ជា​តួ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ឯ​អ្នកណា​ដែល​នៅ​ជាប់​ក្នុង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ នោះ​ក៏បាន​នៅ​ជាប់​ក្នុង​ព្រះ ហើយ​ព្រះ​ទ្រង់​គង់នៅ​ក្នុង​អ្នក​នោះ​ដែរ”(១យ៉ូហាន ៤:‌១៦)។ ហេតុ​នេះ​ហើយ អ្នក​ដែល​ទទួល​ស្គាល់​ថា “ព្រះយេស៊ូវ​ជា​ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​ព្រះ”(ខ.១៥) នោះ​ព្រះ​ក៏​គង់នៅ​ក្នុង​ពួក​គេ​តាមរយៈ “ព្រះ​វិញ្ញាណ​ព្រះអង្គ”ផង​ដែរ(ខ.១៣)។ តើ​យើង​អាច​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់​ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ ដោយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ? “យើង​ស្រឡាញ់​គេ​បាន ដោយសារ​ព្រះអង្គ​ស្រឡាញ់​យើង​ជាមុន”(ខ.១៩)។ ដោយសារ​អំណោយ​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ ការ​ទៅ​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​អ្នក​ស្រី​ម៉ាហ្ការែត មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ…

Read article
ជីវិត​ថ្មី​ក្នុង​ព្រះយេស៊ូវ

កិច្ចការ ២:២៩-៣៩ ចូរ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ប្រែ​ចិត្ត​ចុះ ហើយ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក​ទាំង​អស់​គ្នា ដោយនូវ​ព្រះ​នាម​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ប្រយោជន៍​ឲ្យ​បាន​រួច​ពី​បាប​។ កិច្ចការ ២:៣៨ លោក​បាហ៊ា(Baheer) និង​លោក​មេឌែត(Medet) បាន​ចម្រើន​វ័យ​ធំឡើង ក្នុង​តំបន់​អាស៊ី​កណ្តាល ហើយក៏​បាន​ក្លាយ​ជា​មិត្ត​ជិត​ស្និទ្ធ​បំផុត​។ ប៉ុន្តែ នៅពេល​ដែល​លោក​បាហ៊ា​ក្លាយ​ជា​អ្នកជឿ​ព្រះយេស៊ូវ អ្វីៗ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​។ បន្ទាប់ពី​លោក​មេឌែត​បាន​រាយ​ការណ៍​ទៅ​រដ្ឋាភិបាល​ឲ្យ​ចាប់​ខ្លួន​លោក​បាហ៊ា គាត់​បាន​ទទួលរង​ទារុណកម្ម យ៉ាង​ឈឺ​ចាប់​បំផុត​។ អ្នកយាមគុក​បាន​ស្រែក​គំរាម​គាត់ ឲ្យ​បិទ​មាត់​ឈប់​និយាយ​អំពី​ព្រះ​នាម​ព្រះយេស៊ូវ​ទៀត​។ ទោះ​លោក​បាហ៊ា​បាន​ប្រឡាក់ឈាម​ពេញ​ខ្លួន​ខ្លាំង​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ក៏​គាត់​នៅតែ​អាច​និយាយ​ថា ពួកគេ​អាច​បំបិទ​សិទ្ធិ​គាត់​មិន​ឲ្យ​និយាយ​អំពី​ព្រះគ្រីស្ទ តែ​ពួកគេ​មិន​អាច​កែ​ប្រែ​ការ​អ្វី​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​គាត់​បានទេ​។ ពាក្យ​សម្តី​ទាំង​នោះ​នៅតែ​ដក់​ជាប់​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​លោក​មេឌែត​។ ប៉ុន្មាន​ខែ​ក្រោយមក បន្ទាប់ពី​គាត់​មាន​ជំងឺ និង​ជួប​ការ​បាត់បង់ គាត់​ក៏បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ស្វែងរក​លោក​បាហ៊ា ដែល​គេ​បាន​ដោះ​លែង​ចេញ​ពី​គុក​។ គាត់​បាន​ងាក​បែរ​ចេញពី​អំនួត​របស់​គាត់ ហើយ​ក៏​បាន​សុំ​ឲ្យ​លោក​បាហ៊ា​ជា​អតីត​មិត្ត​ភក្តិ​ម្នាក់ ​ចែក​ចាយ​អំពី​ព្រះយេស៊ូវ ឲ្យ​គាត់​បាន​ស្គាល់​ព្រះអង្គ​។ លោក​មេឌែត​បាន​ធ្វើ​តាម​ការ​បណ្តាល​ចិត្ត​ពី​ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដូច​ពួក​អ្នក​ដែល​បាន​ជួប​ជុំ​គ្នា នៅ​ជុំវិញ​សាវ័ក​ពេត្រុស នៅ​ថ្ងៃ​បុណ្យទី៥០ ដែល​មាន “ការ​ចាក់ចុច​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត” ពេល​ដែល​ពួកគេ​បាន​ដក​ពិសោធន៍​ជាមួយ​ព្រះ​វត្ត​មាន​នៃ​ការ​ចាក់​បង្ហូរ​ព្រះគុណ​របស់​ព្រះ ហើយ​បានឮ​សាវ័ក​ពេត្រុស​ធ្វើ​បន្ទាល់​អំពី​ព្រះគ្រីស្ទ(កិច្ចការ ២:៣៧)។ សាវ័ក​ពេត្រុស​ក៏បាន​អំពាវនាវ​ពួកគេ​ឲ្យ​ប្រែ​ចិត្ត ហើយ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក ដោយនូវ​ព្រះ​នាម​ព្រះយេស៊ូវ ហើយ​មនុស្ស​ប្រហែល៣ពាន់​នាក់​បាន​ប្រែ​ចិត្ត​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​នៅពេល​នោះ​។ គឺ​ដូច​ដែល​ពួកគេ​បាន​លះចោល​ផ្លូវ​នៃ​ជីវិត​ចាស់​ជា​យ៉ាងណា នោះ​លោក​មេឌែត​ក៏បាន​ប្រែ​ចិត្ត និង​ដើរ​តាម​ព្រះ​អង្គ​សង្គ្រោះ​ផង​ដែរ​។ អំណោយ​នៃ​ជីវិត​ថ្មី​ក្នុង​ព្រះយេស៊ូវ មាន​សម្រាប់​មនុស្ស​ម្នាក់ៗ ដែល​ជឿ​ព្រះអង្គ​។ ទោះ​យើង​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ក៏ដោយ…

Read article
ពេល​ដែល​យើង​ខ្សោះ​អស់​កម្លាំង

១ពង្សាវតាក្សត្រ ១៩:១-៨ ល្មម​ហើយ ឱ​ព្រះយេហូវ៉ា​អើយ សូម​យក​ព្រលឹង​ទូល​បង្គំ​ទៅ​ឥឡូវ​ចុះ ដ្បិត​ទូល​បង្គំ​មិន​វិសេស​ជាង​ពួក​ឰយុកោ​ទូល​បង្គំ​ទេ​។ ១ពង្សាវតាក្សត្រ ១៩:៤ ក្នុង​ខ្សែ​ភាពយន្ត​មាន​ចំណង​ជើង​ថា “ម្ចាស់​របស់​ចិញ្ចៀន” ដែល​លោក​ថូលខិន(Tolkien) បាន​និពន្ធ តួ​អង្គ​ឈ្មោះ​ប៊ីលបូ(Bilbo) ចាប់​ផ្តើម​បង្ហាញ​អំពី​ផល​វិបាក​នៃ​ការ​ដាក់​ចិញ្ចៀន​មួយ​វង់ជាប់​​ខ្លួន​ អស់​រយៈ​ពេល៦ទសវត្សរ៍​។ ចិញ្ចៀន​នោះ​មាន​អំណាច​នៃ​សេចក្តី​ងងឹត ដែល​បាន​ក្លាយ​ជា​បន្ទុក​ដ៏​ធ្ងន់ ដែល​ស៊ី​បំផ្លាញ​គាត់​បន្តិច​ម្តងៗ​។ បានជា​គាត់​និយាយ​ទៅ​កាន់​លោក​ហ្កន់ដហ្វ(Gandalf) ថា “ហេតុ​អ្វី​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា ខ្ញុំ​មាន​ភាព​ស្គម​ស្គាំង និង​ហត់នឿយ​យ៉ាង​នេះ? បើ​អ្នក​យល់​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​និយាយ​ អ្នក​នឹង​បាន​ដឹង​ថា ខ្ញុំ​មិន​ខុស​ពី​ដុំ​ប័រ ដែល​ត្រូវ​គេ​កោស​ច្រើន​ពេក ដាក់​ពីលើ​នំ​ប៉័ង”។ គាត់​ក៏បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ចាក​ចេញពី​ផ្ទះ ដើម្បី​ស្វែងរក​កន្លែង​សម្រាក នៅ​កន្លែង​ដែល​មាន​ភាព​ស្ងប់​សុខ ដោយ​គ្មាន​ញាតិ​មិត្ត​ណា​មក​រំខាន​គាត់​។ រឿង​និទាន​របស់​លោក​ថូលខិន ត្រង់​វគ្គ​នេះ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ​អំពី​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​ហោរា​ម្នាក់ នៅ​គ្រា​សញ្ញា​ចាស់​។ នៅ​ក្នុង​ការ​រត់​គេច​ពី​ការ​តាម​សម្លាប់​របស់​ក្សត្រី​យេសិបិល និង​បន្ទាប់ពី​ការ​ត​យុទ្ធ​នឹង​ហោរា​ក្លែង​ក្លាយ​យ៉ាង​ហត់​នឿយ ហោរា​អេលីយ៉ា​ត្រូវ​ការ​ការ​សម្រាក លើស​ពេលណា​ទាំង​អស់​។ គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ថា​អស់​កម្លាំង ទាំង​កាយ​និង​ចិត្ត បាន​ជា​គាត់​ទូល​អង្វរ​ព្រះ​អម្ចាស់​ថា “ល្មម​ហើយ ឱ​ព្រះយេហូវ៉ា​អើយ សូម​យក​ព្រលឹង​ទូល​បង្គំ​ទៅ​ឥឡូវ​ចុះ”(១ពង្សាវតាក្សត្រ ១៩:៤)។ បន្ទាប់ពី​គាត់​គេង​លក់ ទេវតា​របស់​ព្រះអម្ចាស់​ក៏បាន​ដាស់​គាត់ ដើម្បី​ឲ្យ​គាត់​អាច​បរិភោគ​អាហារ និង​ទឹក​។ គាត់​ក៏​បាន​គេង​ម្តង​ទៀត ហើយ​បន្ទាប់មក ក៏បាន​បរិភោគ​អាហារ​ដែល​ទេវតា​បាន​ប្រទាន​ឲ្យ​គាត់​។ បន្ទាប់ពី​គាត់​មាន​កម្លាំង​ឡើង​វិញ…

Read article
ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​ឲ្យ​គេ​បាន​ស្គាល់​ចរិត​លក្ខណៈ​របស់​ព្រះអង្គ

កាឡាទី ៥:១៣-២៦ តែ​ឯ​ផល​ផ្លែ​នៃ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​វិញ នោះ​គឺ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ អំណរ​អរ មេ​ត្រី​ភាព អត់​ធ្មត់ សុភាព សប្បុរស ស្មោះ​ត្រង់ ស្លូតបូត ហើយ​ដឹង​ខ្នាត គ្មាន​ក្រឹត្យ​វិន័យ​ណា​ទាស់​នឹង​សេចក្តី​យ៉ាង​នោះ​ទេ​។ កាឡាទី ៥:២២-២៣ បន្ទាប់ពី​លោក​ស្កត់(Scott) ជា​ពលបាលឯក ក្នុង​កងទ័ព​ប្រទេស​អង់គ្លេស ត្រូវ​បាន​គេ​បញ្ជូន​ទៅ​ប្រទេស​អាហ្វហ្គានីស្ថាន គាត់​បាន​ជួប​បញ្ហា​ប្រឈម​ជា​ច្រើន ដែល​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​ធ្លាក់​ទឹក​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង​។ គាត់​ចាំ​ថា កាល​នោះ គាត់​បាន​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​ភាព​ងងឹត ប៉ុន្តែ នៅពេល​ដែល​គាត់​បានឮ​គេ​ចែកចាយ​អំពី​ព្រះយេស៊ូវ គាត់​ក៏បាន​ចាប់​ផ្តើម​ដើរ​តាម​ព្រះអង្គ ហើយ​ជីវិត​គាត់​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​យ៉ាង​ខ្លាំង​។ សព្វថ្ងៃ​នេះ គាត់​បាន​ព្យាយាម​ស្វែងរក​ឱកាស​ចែកចាយ អំពី​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ដល់​អ្នក​ដទៃ ជា​ពិសេស​ដល់​អតីត​យុទ្ធជន ដែល​គាត់​បាន​ចូល​រួម​ការ​ប្រកួត​កីឡា​ជាមួយ ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​អន្តរជាតិ សម្រាប់​អតីត​យុទ្ធជន​ដែល​ពិការ ឬ​ធ្លាប់​មាន​របួស​។ សម្រាប់​លោក​ស្កត់ ការ​អាន​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប ការ​អធិស្ឋាន និង​ការ​ស្តាប់​បទ​ចម្រៀង​ថ្វាយ​បង្គំ​បាន​ជួយ​គាត់ ​ឲ្យ​មាន​ភាព​រឹងមាំ មុន​ពេល​គាត់​ចូល​រួម​ប្រកួត​កីឡា​នោះ​។ បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់​ក៏​បាន​ជួយ​គាត់ ឲ្យ​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​ចរិត​លក្ខណៈ​របស់​ព្រះយេស៊ូវ និង​បង្ហាញ​សេចក្តី​សប្បុរស ភាព​សំឡូត និង​ព្រះគុណ​ដល់​អតីត​យុទ្ធជន​ដទៃ​ទៀត ដែល​កំពុង​ចូល​រួម​ប្រកួត​នៅ​ទីនោះ​។ ទី​បន្ទាល់​របស់​លោក​ស្កត់ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​ផល​ផ្លែ​នៃ​ព្រះ​វិញ្ញាណ ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​រៀបរាប់ ក្នុង​សំបុត្រ​ដែល​គាត់​បាន​សរសើរ​ផ្ញើ​​ពួក​ជំនុំ​នៅទីក្រុង​កាឡាទី​។ កាល​នោះ…

Read article
បេសកកម្មស្វែងរក និងជួយសង្គ្រោះ

កាឡាទី ១:១-៥ ដែល​ទ្រង់​បាន​ប្រគល់​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ទៅ ដោយ​ព្រោះ​បាប​យើង​រាល់​គ្នា ដើម្បី​នឹង​ប្រោស ឲ្យ​យើង​បាន​រួចពី​លោកីយ៍ ដ៏​អាក្រក់​សព្វថ្ងៃ​នេះ​។ កាឡាទី ១:៤ មិត្ត​ភក្តិ​មួយ​ក្រុម បាន​ទៅ​ជិះ​ទូក​កម្សាន្ត ក្នុង​ដៃ​សមុទ្រ​របស់​ប្រទេស​អង់គ្លេស ដោយ​សង្ឃឹមថា ការ​ព្យាករណ៍​អំពី​អាកាស​ធាតុ​ដែល​មាន​ខ្យល់​ព្យុះ​នឹង​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​។ ប៉ុន្តែ ខ្យល់​ចាប់​ផ្តើម​បក់​ និង​ទឹករលក​កាន់តែ​ខ្លាំង ដោយ​គំរាម​កំហែង​មក​លើ​សុវត្ថិភាព​របស់​ទូក​ពួកគេ ដូច​នេះ ពួកគេ​ក៏បាន​ទំនាក់​ទំនង​ទៅ​កាន់​ទូល​សង្គ្រោះ RNLI របស់​ប្រទេស​អង់គ្លេស តាម​វិទ្យុ​ទាក់ទង​។ បន្ទាប់ពី​ពួកគេ​ស្ថិត​ក្នុង​ពេល​ដ៏​តានតឹង​មួយ​រយៈ​មក ពួកគេ​ក៏បាន​មើល​ឃើញ​នាវា​សង្រ្គោះ មកពី​ចម្ងាយ ហើយក៏​មាន​អារម្មណ៍​ធូរ​ស្បើយ ដោយ​ដឹង​ថា មិន​យូរ​ទេ ពួកគេ​នឹង​មាន​សុវត្ថិភាព​មិនខាន​។ ក្រោយមក មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ​ម្នាក់ ដែល​បាន​ចូល​រួម​ដំណើរ​កម្សាន្ត​ដ៏​គ្រោះ​ថ្នាក់​នេះ ក៏បាន​រំឭក​អំពី​រឿង​នេះ​ដោយ​ការ​ដឹង​គុណ​ថា “ទោះ​គេ​បាន​អនុវត្តន៍​តាម​បទ​បញ្ជា សម្រាប់​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​សមុទ្រ​ឬ​អត់ នាវា​សង្គ្រោះ​នៅ​តែ​មក​ជួយ​គេ ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​គ្រោះ​ថ្នាក់”។ ខណៈ​ពេល​ដែល​គាត់​ចែក​ចាយ​រឿង​នេះ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ស្តាប់ ខ្ញុំ​ក៏បាន​គិត​អំពី​របៀប​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ បាន​ដឹកនាំ​បេសកកម្ម​ស្វែងរក និង​ជួយ​សង្រ្គោះ​ កាល​២​ពាន់​ឆ្នាំមុន​។ ព្រះអង្គ​បាន​យាង​ចុះ​មក​ផែនដី ដោយ​យក​កំណើត​ជា​មនុស្ស ហើយ​បាន​រស់នៅ​ក្នុង​ចំណោម​យើង​។ តាមរយៈ​ការ​សុគត និង​ការ​មាន​ព្រះ​ជន្ម​ឡើង​វិញ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​បាន​ប្រទាន​យើង​នូវ​ផែនការ​ជួយ​សង្រ្គោះ ខណៈ​ពេល​ដែល​យើង​បាន​ដាច់​ចេញពី​ព្រះអង្គ ដោយសារ​បាប និង​ការ​មិន​ស្តាប់​បង្គាប់​របស់​យើង​។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​និយាយ​សង្កត់​ធ្ងន់​អំពី​សេចក្តី​ពិត​នេះ ក្នុង​​សំបុត្រ​ដែល​គាត់​បាន​សរសេរ​ផ្ញើ​ទៅ​ពួក​ជំនុំ ទៅ​ក្រុង​កាឡាទី​យ៉ាង​ដូច​នេះ​ថា…

Read article
ប្រកាន់​ខ្ជាប់​តាម​ព្រះបន្ទូល

២សាំយ៉ូអែល ២៣:៨-១២ លោក​នេះ​ក៏​ក្រោក​ឡើង​កាប់​ចាក់​ពួក​ភីលីស្ទីន ទាល់​តែ​រោយដៃ​។ ២សាំយ៉ូអែល ២៣:‌១០ កាល​អ្នក​ស្រី ចូនី អេរីកសិន តាដា(Joni Eareckson Tada) ចែកចាយ​អំពី​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​គាត់​ឈ្មោះ រីកា(Rika) គាត់​បាន​និយាយ​សង្កត់​ធ្ងន់ អំពី​សេចក្តី​ជំនឿ​របស់​អ្នក​ស្រី​រីកា ដែល​មាន​ភាព​ស៊ី​ជម្រៅ និង​មាន​ការ​ល្បងល ហើយ​បាន​និយាយ​អំពី​ការ​ស៊ូ​ទ្រាំ​ដែល​អ្នក​ស្រី​រីកា​មាន ខណៈ​ពេល​ដែល​គាត់​កំពុង​រស់នៅ ដោយ​មាន​ជំងឺ​រ៉ាំរ៉ៃ​។ អ្នក​ស្រី​រីកា​បាន​សម្រាក​ព្យាបាល​ជំងឺ​នៅ​លើ​គ្រែ ជាង១៥ឆ្នាំ​ហើយ ដោយ​មិន​អាច​ក្រោក​មើល​ដួង​ច័ន្ទ​រះ នៅ​មាត់​បង្អួច​ដ៏​តូច​របស់​បន្ទប់​គាត់​បាន​ទេ​។ ប៉ុន្តែ គាត់​មិន​បាន​អស់​សង្ឃឹម​ឡើយ ព្រោះ​គាត់​បាន​ទុកចិត្ត​ព្រះ គាត់​បាន​អាន និង​រៀន​ព្រះ​គម្ពីរ ហើយ​គាត់​បាន​រៀប​រាប់​ថា នេះ​ជា​របៀប​ដែល​គាត់​ឈរ​មាំ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែល​គាត់​តយុទ្ធ​ក្នុង​សង្គ្រាម​ដ៏​សាហាវ​នៃ​ការ​ធ្លាក់​ទឹក​ចិត្ត​។ ទី​បន្ទាល់​នៃ​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត និង​ការ​ស៊ូ​ទ្រាំ​របស់​អ្នក​ស្រី​រីកា បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ស្រី​ចូនី​នឹក​ចាំ អំពី​ទី​បន្ទាល់​របស់​លោក​អេលាសារ ជា​ទាហាន​ដ៏​អង់អាច​ដែល​មិន​ព្រម​រត់​គេច​ពី​ពួក​ភីលីស្ទីន ក្នុង​សម័យ​ស្តេច​ដាវីឌ​។ គាត់​មិន​បាន​រត់​ជា​មួយ​ពួក​ទាហាន​ដែល​កំពុង​បាក់ទ័ព​នោះ​ទេ ផ្ទុយ​ទៅវិញ​គាត់​បាន “ក្រោក​ឡើង​កាប់​ចាក់​ពួក​ភីលីស្ទីន ទាល់​តែ​រោយ​ដៃ”(២សាំយូអែល ២៣:១០)។ “ព្រះយេហូវ៉ា​ទ្រង់​ប្រោស​ឲ្យ​មាន​ជ័យជំនះ​យ៉ាង​ធំ” ដោយ​ព្រះ​ចេស្តា​ព្រះអង្គ(ខ.១០)។ អ្នក​ស្រី​ចូនី​បាន​សង្កេត​ឃើញថា ដែល​លោក​អេលាសារ​បាន​កាន់​ដាវ​របស់​គាត់​ជាប់ ដោយ​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ជា​យ៉ាងណា នោះ​អ្នក​ស្រី​រីកា​ក៏​បាន​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​នូវ​ដាវ​នៃ​ព្រះ​វិញ្ញាណ ដែល​ជា​ព្រះបន្ទូល​ព្រះ​ផង​ដែរ(អេភេសូរ ៦:១៧)។ ហើយ​គាត់​រក​ឃើញ​កម្លាំង ក្នុង​ព្រះអង្គ ដើម្បី​បន្ត​រស់នៅ​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ​។…

Read article