Arthur Jackson

You are here:
សេចក្តី​សប្បុរស​មាន​ជ័យ​ជម្នះ

១ពេត្រុស ៣:៨-១២ កាល​សេចក្តី​សប្បុរស របស់​ព្រះ​ដ៏​ជា​ព្រះ​អង្គ​សង្គ្រោះ​នៃ​យើង និង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ របស់​ទ្រង់​ដល់​មនុស្ស បាន​លេច​មក​ឲ្យ​ឃើញ នោះ​ទ្រង់​បាន​ជួយ​សង្គ្រោះ​យើង​។ ទីតុស ៣:៤-៥ លោក​ជែកគី រ៉ូប៊ីនសិន(Jackie Robinson) គឺជា​កីឡាករ​អាមេរិក​ស្បែក​ខ្មៅ​ទីមួយ ដែល​បាន​ចូល​រួម​ក្នុង​សហព័ន្ធ​កីឡា​វាយ​កូន​បាល់​បេសប៊ល ក្នុង​ការ​ប្រកួត ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ក្នុង​តំបន់​ឧទ្យាន​សែប ក្នុង​រដ្ឋ​ភីឡាដេភា នៅ​ថ្ងៃទី៩ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ១៩៤៧​។ នៅ​ថ្ងៃ​នោះ ដូរីស(Doris) ជា​ក្មេង​អាយុ១០ឆ្នាំ កំពុង​ឈរ​ទស្សនា​ការ​ប្រកួត ពី​ជួរ​កៅអី​ជាន់​ខាងលើ ជាមួយ​ឪពុក​របស់​នាង​។ នៅពេល​ដែល​បុរស​ស្បែក​ខ្មៅ​ម្នាក់​ ដែល​មាន​វ័យ​ចំណាស់ ដើរមក​អង្គុយ​នៅ​លើ​កៅអី នៅ​ក្បែរ​ពួកគេ ឪពុក​របស់​នាង​ក៏​បាន​និយាយរក​គាត់​មុន​។ ដូរីស​ក៏​បាន​និយាយ​ថា ការ​សន្ទនា​របស់​នាង​ជាមួយ​គាត់​អំពី​ការ​ដាក់​ពិន្ទុ ក្នុង​ការ​ប្រកួត​នោះ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​នាង​មាន​អារម្មណ៍​ថា “នាង​ជា​មនុស្ស​ពេញវ័យ”។ ក្រោយមក នាង​ក៏​បាន​រៀបរាប់​ថា នាង​មិន​ដែល​ភ្លេច​គាត់ ឬ​ភ្លេច​ស្នាម​ញញឹម​នៅ​លើ​មុខ​គាត់​ទេ​។ ការ​ទំនាក់​ទំនង​ដ៏​រីករាយ​រវាង​ដូរីស ជា​ក្មេង​ស្រី​ស្បែក​ស ជាមួយ​បុរស​ចំណាស់​ចិត្ត​ល្អ ដែល​មាន​ឪពុក​ម្តាយ​ជា​ទាសករ គឺជា​ពេល​ដែល​មិន​អាច​ភ្លេច​បាន នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​។ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ពេល​នោះ​មាន​ភាព​ផ្ទុយ​ស្រឡះ​ពី​ពេល​ផ្សេង​ទៀត ដែល​បុរស​វ័យ​ចំណាស់​នោះ បាន​ជួប​ប្រទះ ក្នុង​ការ​ប្រកួត​ផ្សេង​ទៀត ក្នុង​រដូវ​កាល​នៃ​ការ​ប្រកួត​ឆ្នាំ​ដដែល​នោះ​។ គាត់​បាន​នឹក​ចាំ​ថា “កាល​នោះ…

Read article
ត្រូវ​ការ​ព្រះយេស៊ូវ​កែ​ប្រែ​ជីវិត

១ធីម៉ូថេ ១:១២-១៧ ព្រះគ្រីស្ទ​យេស៊ូវ​ទ្រង់​បាន​យាង​មក​ក្នុង​លោកីយ៍ ដើម្បី​នឹង​ជួយ​សង្គ្រោះ​មនុស្ស​មាន​បាប ដែល​ខ្ញុំ​នេះ​ជាលេខ១ក្នុង​ពួកគេ​។ ១ធីម៉ូថេ ១:១៥ បញ្ហា​ប្រឈម​របស់​អេរិក(Eric) ក្នុង​វ័យ​កុមារ មាន​ដូចជា ស្បែក​ចេញ​កន្ទួល​ធ្ងន់ធ្ងរ បញ្ហា​ដ៏​លំបាក​នៅ​សាលា​រៀន ហើយ​បាន​សេព​ស្រា និង​គ្រឿងញៀន​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ក្នុង​វ័យ​ដ៏​ក្មេង​ខ្ចី​។ គាត់​បាន​ដាក់​រហ័ស​នាម​ឲ្យ​ខ្លួន​ឯង​ថា “មនុស្ស​អាក្រក់​ផុត​លេខ” តែ​ក្រោយមក គាត់​មាន​ភាព​លេច​ធ្លោ នៅ​ក្នុង​កីឡា​វាយ​កូន​បាល់​បេសប៊ល រហូត​ដល់​ពេល​ដែល​គាត់​បោះបង់​កីឡា​នេះ ព្រោះតែ​ការ​បាក់​ទឹក​ចិត្ត ដោយសារ​ការ​រើសអើង​។ បញ្ហា​នេះ​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​គាត់​មាន​ពេល​កាន់តែ​ច្រើន សម្រាប់​ការ​ប្រើ​ប្រាស់ និង​ជួញ​ដូរ​គ្រឿងញៀន​។ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ការ​ផ្លាស់​ប្រែ​ក្នុង​ជីវិត​របស់​អេរិក​ក៏បាន​កើត​មាន នៅពេល​ដែល​គាត់​បាន​ទទួល​ជឿ​ព្រះយេស៊ូវ នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ ក្នុង​ព្រះវិហារ​។ នៅ​ថ្ងៃ​បន្ទាប់ មាន​អ្នក​បម្រើ​ព្រះ​ម្នាក់​បាន​អញ្ជើញ​អេរិក ឲ្យ​ចូល​រួម​កម្មវិធី​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ នៅពេល​ក្រោយ​ទៀត​។ ក្នុង​កម្មវិធី​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​លើក​នោះ គាត់​​ទទួល​បាន​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត ក្នុង​នាម​គាត់​ជា​អ្នកជឿ​ថ្មី ពី​ខ​គម្ពីរ​ដែល​បាន​ចែងថា “បាន​ជា​បើ​អ្នកណា​នៅ​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ នោះ​ឈ្មោះថា​បាន​កើតជា​ថ្មី​ហើយ អស់​ទាំង​សេចក្តី​ចាស់​បាន​កន្លង​បាត់​ទៅ មើល គ្រប់​ទាំង​អស់​បាន​ត្រឡប់ជា​ថ្មី​វិញ”(២កូរិនថូស ៥:១៧)។ ជីវិត​របស់​អេរិក​ក៏​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្រែ​ចាប់​តាំងពី​ពេល​នោះ​មក​។ កាលពី​មុន សាវ័ក​ប៉ុល​ធ្លាប់​មាន​ឈ្មោះថា សូល មកពី​ស្រុក​តើស៊ីស ជា​អ្នក​បៀតបៀន​សម្លាប់​អ្នកជឿ​ព្រះ​។ ដូច​នេះ គាត់​ក៏​ធ្លាប់​មាន​ប្រវត្តិ​អាក្រក់​ផង​ដែរ​។ ជាក់​ស្តែង​គាត់​បាន​ហៅ​ខ្លួន​ឯង​ថា មនុស្ស​មាន​បាប​ដែល​អាក្រក់លេខ១(១ពេត្រុស…

Read article
ការ​ថែទាំ ដោយ​លះបង់​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

ភីលីព ២:១-១១ ត្រូវតែ​មាន​គំនិត​គិត​ដូចជា​ព្រះគ្រីស្ទ​យេស៊ូវ​វិញ​។ ភីលីព ២:៥ អ្នក​ស្រី ឆាលេន(Charlene) ជា​ម្តាយ​របស់​មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ​ឈ្មោះ ដ្វេន(Dwayne)។ គាត់​មាន​អាយុ៩៤ឆ្នាំ មាន​កម្ពស់​មិន​ដល់១​ម៉ែត្រ​កន្លះ និង​មាន​ទម្ងន់​ក្រោម៤៥គីឡូក្រាម​។ តែ​បញ្ហា​នេះ​មិន​បាន​រា​រាំង​គាត់ មិន​ឲ្យ​ធ្វើ​អ្វី ដែល​គាត់​អាច​ធ្វើ​បាន សម្រាប់​កូន​ប្រុស​គាត់ ដែល​បាត់បង់​លទ្ធ​ភាព​មើលថែ​ខ្លួនឯង ដោយសារ​បញ្ហា​សុខ​ភាព​។ នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ទៅ​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​ពួកគេ នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​មាន​កម្ពស់​ពីរ​ជាន់ យើង​ច្រើនតែ​ឃើញ​គាត់​នៅ​​ជាន់ទី២ ជា​កន្លែង​ដែល​គាត់​កំពុង​រស់នៅ​។ គាត់​បាន​ចុះ​យឺត​ៗ​តាម​ជណ្តើរ​មាន១៦កាំ មក​ជាន់ទី១ ដើម្បី​ស្វាគមន៍​ភ្ញៀវ​របស់​គាត់​។ គាត់​តែងតែ​ឡើង​ចុះ​កាំជណ្តើរ​នេះ​ដូច​សព្វ​មួយដង នៅ​ក្នុង​ការ​ថែទាំ​កូន​ប្រុស​ជាទី​ស្រឡាញ់​របស់​គាត់​។ ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​របស់​អ្នក​ស្រី​ឆាលេន ដោយ​មិន​គិត​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះ​ពាល់​ចិត្ត និង​បណ្តាល​ចិត្ត​ខ្ញុំ ខណៈ​ពេល​ដែល​គាត់​បាន​ចាត់​ទុក​សុខុមាល​ភាព​របស់​កូន​ប្រុស​គាត់ សំខាន់​ជាង​ភាព​សុខ​ស្រួល​របស់​គាត់​។ គាត់​បាន​យក​គំរូ​តាម​ការ​បង្រៀន​របស់​សាវ័ក​ប៉ុល ដែល​បាន​ចែង​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ភីលីព ជំពូក២ ថា “ចូរ​រាប់អាន​គេ​ឲ្យលើស​ជាង​ខ្លួន​ដោយ​ចិត្ត​សុភាព​វិញ កុំ​ឲ្យ​គ្រប់​គ្នា​ស្វែង​រកតែ​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ឡើយ ត្រូវ​ស្វែងរក​ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ​ផង”(ខ.៣-៤)។ ការ​ថែទាំ​មនុស្ស​ដែល​មាន​បញ្ហា​សុខ​ភាព ឬ​មាន​បញ្ហា​អ្វី​ផ្សេង​ទៀត អាច​តម្រូវ​ឲ្យ​មាន​ការ​លះបង់​ខ្លាំង​។ បញ្ហា​ប្រឈម​ក្នុង​ជីវិត​របស់​យើង ងាយ​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​អស់​កម្លាំង និង​គ្មាន​ពេល​សម្រាប់​អ្នក​ដទៃ ហើយ​បើ​យើង​គ្មាន​ចិត្ត​ដែល​ចង់​មើល​រំលង​ផល​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ទេ សូម្បីតែ​មនុស្ស​ដែល​ជិត​ស្និទ្ធ​នឹង​យើង​បំផុត ក៏​អាច​រង​គ្រោះ​ដោយសារ​ការ​មិន​អើពើ​របស់​យើង​។ ប៉ុន្តែ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ត្រាស់ហៅ​អ្នកជឿ​ព្រះអង្គ ឲ្យ​បន្ទាប​ខ្លួន​មើលថែ​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក(ខ.១-៤)។ ពេលណា​យើង​លះបង់​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន គឺ​មានន័យថា យើង​កំពុង​យក​តម្រាប់​តាម​ព្រះយេស៊ូវ…

Read article
មាន​ការ​ជំរុញ​ចិត្ត​ឲ្យ​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

កិច្ចការ ២០:១៧-២៤ ដ្បិត​ខ្ញុំ​គ្មាន​សេចក្តី​ខ្មាស ចំពោះ​ដំណឹង​ល្អ​នៃ​ព្រះគ្រីស្ទ​ទេ ពីព្រោះ​ជា​ព្រះ​ចេស្តា​នៃ​ព្រះ សំរាប់​នឹង​ជួយ​សង្គ្រោះ​ដល់​អស់​អ្នកណា​ដែល​ជឿ គឺ​ដល់​ទាំង​សាសន៍​យូដា​ជាដើម និង​សាសន៍​ក្រេក​ផង​។ រ៉ូម ១:១៦ “តើ​អ្នក​ដឹង​ទេ​ថា ព្រះយេស៊ូវ​ស្រឡាញ់​អ្នក​។ ព្រះអង្គ​ពិតជា​ស្រឡាញ់​អ្នក​ណាស់”។ នេះ​ជា​ពាក្យ​សម្តី​ចុង​ក្រោយ របស់​លោក​ចន ដានីយ៉ែល(John Daniels)។ បន្ទាប់ពី​គាត់​បាន​ឲ្យ​លុយ​ខ្លះ ដល់​បុរស​ម្នាក់​ជា​ជន​អនាថា​ម្នាក់ គាត់​ក៏​បាន​និយាយ​លា​គ្នា ដោយ​ពាក្យ​ពេចន៍​នេះ ហើយ​ប៉ុន្មាន​វិនាទី​ក្រោយមក មាន​ឡាន​មួយ​បាន​បុក​គាត់ បណ្តាល​ឲ្យ​គាត់​បាត់បង់​ជីវិត​ភ្លាមៗ​។ នៅ​ក្នុង​ក្រដាស​កម្ម​វិធី​បុណ្យសព​របស់​លោក​ចន មាន​អត្ថបទ​ខ្លី​មួយ​ដែល​មាន​ខ្លឹមសារ​យ៉ាង​ដូច​នេះ​ថា “លោក​ចន ចង់​ស្វែងរក​វិធី​ឈោង​ចាប់​មនុស្ស​ឲ្យ​កាន់តែ​ច្រើន ដូច​នេះ នៅពេល​រសៀល​ថ្ងៃ​អា​ទិត្យ គាត់​បាន​ព្យាយាម​ជួយ​យក​អសារ​បុរស​ម្នាក់​។ ព្រះអម្ចាស់​ក៏បាន​ប្រទាន​មធ្យោបាយ​មួយ ដើម្បី​ឲ្យ​គាត់​ឈោង​ចាប់​ពិភពលោក​។ នៅ​ថ្ងៃ​នោះ ប៉ុស្តិ៍​ទូរទស្សន៍​ជា​ច្រើន​បាន​ចាក់​ផ្សាយ​ដំណឹង​អំពី​អំពើ​សប្បុរស​ធម៌ និង​របៀប​ដែល​គាត់​ចែក​ចាយ​អំពី​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវ​ដល់​ជន​អនាថា​។ ដំណឹង​នេះ​ក៏​បានឮ​ទៅដល់​ញាតិ​មិត្ត ក្រុម​គ្រួសារ និង​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ទៀត នៅ​ទូ​ទាំង​ប្រទេស”។ ទោះ​លោក​ចន ដានីយ៉ែល មិនមែន​ជា​គ្រូ​អធិប្បាយ​ក៏ដោយ គាត់​ទទួល​បាន​ការ​បណ្តាល​ចិត្ត​ឲ្យ​និយាយ​ប្រាប់​អ្នក​ដទៃ អំពី​ព្រះយេស៊ូវ​។ សាវ័ក​ប៉ុល​ក៏បាន​ទទួល​ការ​បណ្តាល​ចិត្ត​ផង​ដែរ​។ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​កិច្ចការ ជំពូក២០ គាត់​បាន​បង្ហាញ​អំពី​ភាព​ឆេះឆួល​របស់​គាត់ នៅ​ក្នុង​ការ​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ ដោយ​និយាយ​ពាក្យ​ផ្តាំ​ផ្ញើ​ដល់​អ្នក​ដឹកនាំ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​អេភេសូរ​ថា “ខ្ញុំ​ក៏​មិន​រាប់​ជីវិត​នេះ ទុកជា​របស់​វិសេស​ដល់​ខ្ញុំ​ដែរ ឲ្យតែ​ខ្ញុំ​បាន​បង្ហើយ​ការ​រត់​ប្រណាំង​របស់​ខ្ញុំ ដោយ​អំណរ​ចុះ…

Read article
ការ​ជួប​ជាមួយ​ព្រះ

ទំនុក​ដំកើង ២៧:៧-១៤ ឱ​ព្រះយេហូវ៉ា​អើយ ចិត្ត​ទូល​បង្គំ​បាន​ទូល​តបថា ទូល​បង្គំ​នឹង​ស្វែងរក​ព្រះ​ភក្ត្រ​ទ្រង់​ពិត​។ ទំនុក​ដំកើង ២៧:៨ ឆ្នាំ២០២២ ជា​ឆ្នាំ​ដែល​ពិសេស​ណាស់ សម្រាប់​ខ្ញុំ និង​ភរិយា​ខ្ញុំ​។ នៅ​ឆ្នាំ​នោះ ចៅ​ស្រី​របស់​យើង ឈ្មោះ សូហ្វៀ អាស្សលី(Sophia Ashley) បាន​ចាប់​កំណើត ជា​ចៅ​ស្រី​តែមួយ ក្នុង​ចំណោម​ចៅ​ទាំង៨នាក់​របស់​យើង​។ តាយាយ​របស់​សូហ្វៀ បាន​ញញឹម​បិត​មាត់​មិន​ជិត ពេល​បាន​ទទួល​ដំណឹង​ដ៏​ល្អ​នេះ​។ នៅពេល​ដែល​កូន​ប្រុស​របស់​យើង​បាន​ទូរស័ព្ទ​មក​យើង ដោយ​បើក​វីដេអូ​មើល​មុខ​គ្នា​ឃើញ យើង​មាន​ចិត្ត​រំភើប​រីករាយ​កាន់តែ​ខ្លាំង​។ ខ្ញុំ​មិន​បាន​នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​ជាមួយ​ភរិយា​របស់​ខ្ញុំ​ទេ តែ​សម្លេង​ស្រែក​ហោរ​ដោយ​អំណរ បាន​បង្ហាញថា គាត់​កំពុងតែ​បាន​ឃើញ​មុខ​ចៅ​ស្រី​គាត់​ជា​លើក​ដំបូង​នៅ​ក្នុង​ទូរស័ព្ទ​។ សព្វថ្ងៃ​នេះ យើង​អាច​មើល​ឃើញ​មនុស្ស​ដែល​យើង​ស្រឡាញ់​ពី​ចម្ងាយ ដោយ​គ្រាន់​តែ​ចុច​ទូរស័ព្ទ​តេ​ទៅ​ពួកគេ​ប៉ុណ្ណោះ​។ ការ​មើល​ឃើញ​មុខ​មនុស្ស ដែល​យើង​កំពុង​ជជែក​ជាមួយ​តាម​ទូរស័ព្ទ គឺជា​លទ្ធ​ភាព​ដែល​មនុស្ស​ទើបតែ​អាច​ធ្វើ​បាន ក្នុង​សម័យ​ទំនើប ប៉ុន្តែ ការ​សន្ទនា​ជាមួយ​ព្រះ​ក្នុង​ការ​អធិស្ឋាន ដោយ​ដឹង​ថា ខ្លួន​កំពុង​ស្ថិត​ក្នុង​ព្រះ​វត្ត​មាន​ព្រះអង្គ មិនមែន​ជា​អ្វី​ដែល​មនុស្ស​ទើបតែ​អាច​ធ្វើ​បាន​នោះ​ឡើយ​។ ការ​អធិស្ឋាន​របស់​ស្តេច​ដាវីឌ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង ជំពូក២៧ បាន​ធ្វើ​ឡើង ក្នុង​ពេល​ដែល​មាន​ការ​ទាស់​ប្រឆាំង បានជា​ទ្រង់​ត្រូវ​ការ​ជំនួយ លើស​ពី​លទ្ធ​ភាព​ដែល​មិត្តសំឡាញ់​ជា​មនុស្ស​អាច​ផ្តល់​ឲ្យ​បាន(ខ.១០-១២)។ គឺ​ដូច​ដែល​ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ថា “កាល​ទ្រង់​បាន​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ថា ចូរ​ស្វែង​រក​មុខ​អញ​នោះ ឱ​ព្រះយេហូវ៉ា​អើយ ចិត្ត​ទូល​បង្គំ​បាន​ទូល​តប​ថា ទូល​បង្គំ​នឹង​ស្វែងរក​ព្រះ​ភក្ត្រ​ទ្រង់​ពិត”(ខ.៨)។…

Read article
ការ​ហ្វឹក​ហាត់​ខាង​វិញ្ញាណ

១ធីម៉ូថេ ៤:៦-១០ ចូរ​បង្ហាត់​ខ្លួន​ខាង​ឯ​សេចក្តី​គោរព​ប្រតិបត្តិ​ដល់​ព្រះ​វិញ​។ ១ធីម៉ូថេ ៤:៧ លោក​ត្រេ(Tre) ជា​អ្នក​ហាត់​ប្រាណ​ជា​ទៀង​ទាត់ នៅ​កន្លែង​ហាត់​ប្រាណ ហើយ​បើ​យើង​គ្រាន់តែ​មើល​ឃើញ​គាត់ យើង​ក៏​អាច​ដឹង​ដែរ​។ គាត់​មាន​ស្មា​ធំ​ទូលាយ សាច់ដុំ​ក៏​ធំ ហើយ​គ្រាន់តែ​ដើមដៃ​របស់​គាត់​មាន​ទំហំ​ធំ​ជិត​ស្មើ​ភ្លៅ​របស់​ខ្ញុំ​។ ពេល​ខ្ញុំ​ឃើញ​គាត់​មាន​រាង​កាយ​រឹងមាំ​ដូច​នេះ ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​ចង់ទៅ​ជជែក​ជាមួយ​គាត់​អំពី​រឿង​ខាង​វិញ្ញាណ​។ ខ្ញុំ​ក៏បាន​សួរ​គាត់​ថា តើ​ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​របស់​គាត់​ក្នុង​ការ​លើក​សាច់ដុំ បាន​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​ទំនាក់​ទំនង​ល្អ ដែល​គាត់​មាន​ជាមួយ​ព្រះ​ដែរ​ឬ​ទេ​? យើង​មិន​បាន​ជជែក​គ្នា​ឲ្យ​បាន​ស៊ី​ជម្រៅ​ទេ នៅ​ថ្ងៃ​នោះ តែ​លោក​ត្រេ​ពិតជា​បាន​ទទួល​ស្គាល់ “ព្រះ​វត្ត​មាន​របស់​ព្រះ​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​គាត់”។ យើង​ជជែក​គ្នា​បាន​រយៈ​ពេល​យូរ​ល្មម​នឹង​ឲ្យ​គាត់​បង្ហាញ​រូបថត​របស់​គាត់ កាល​គាត់​មាន​ទម្ងន់​ជិត២០០គីឡូ មិន​រឹងមាំ និង​មិន​មាន​សុខ​ភាព​ល្អ​។ ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ក្នុង​របៀបរបប​នៃ​ការ​រស់នៅ​របស់​គាត់ បាន​នាំ​ឲ្យ​គាត់​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ខាង​រូបកាយ ដែល​គួរ​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​។ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ១ធីម៉ូថេ ៤:៦-១០ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​និយាយ​ផ្ដោត​ទៅលើ​ការ​ហ្វឹក​ហាក់​ខាង​រូបកាយ និង​ខាង​វិញ្ញាណ​។ គឺ​ដូច​ដែល​គាត់​បាន​បង្រៀន​ថា “ចូរ​បង្ហាត់​ខ្លួន​ខាង​ឯ​សេចក្តី​គោរព​ប្រតិបត្តិ​ដល់​ព្រះ​វិញ ដ្បិត​ការ​បង្ហាត់​ខ្លួន​ប្រាណ នោះ​មាន​ប្រយោជន៍​តែ​បន្តិច​ទេ តែ​សេចក្តី​គោរព​ប្រតិបត្តិ​ដល់​ព្រះ នោះ​ទើប​មាន​ប្រយោជន៍​គ្រប់​ជំពូក​វិញ ក៏​មាន​សេចក្តី​សន្យា​ឲ្យ​បាន​ជីវិត​នៅ​ជាន់​ឥឡូវ​នេះ ហើយ​ទៅ​ខាង​នាយ​ផង”(ខ.៧-៨)។ យើង​មិន​អាច​វាយ​តម្លៃ​ទំនាក់​ទំនង​ដែល​នរណា​ម្នាក់​មាន​ជាមួយ​ព្រះ ផ្អែក​ទៅលើ​រូប​សម្បត្តិ​ខាង​ក្រៅ​របស់​គាត់​ឡើយ​។ សុខ​ភាព​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើង គឺ​អាស្រ័យ​ទៅលើ​ចិត្ត​របស់​យើង​។ ជីវិត​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើង​ចាប់​ផ្តើម នៅពេល​ដែល​យើង​សម្រេច​ចិត្ត​ទទួល​ជឿ​ព្រះយេស៊ូវ ដែល​តាមរយៈ​ព្រះអង្គ យើង​ទទួល​បាន​ការ​អត់​ទោស​បាប​។ ចាប់​តាំងពី​ពេល​នោះ​មក យើង​ត្រូវ​ចាប់​ផ្តើម​មាន​ការ​ហ្វឹក​ហាត់​ខាង​វិញ្ញាណ​។ ការ​នេះ​គឺ​រាប់​បញ្ចូល​ការ​ចិញ្ចឹម ដោយ​សេចក្តី​ពិត​នៃ​សេចក្តី​ជំនឿ និង​ការ​បង្រៀន​ដ៏​ល្អ”(ខ.៦)…

Read article
ផ្លូវ​ខាង​វិញ្ញាណ​ដ៏​គ្រោះ​ថ្នាក់

កិច្ចការ ១៧:១៦-៣៤ តែ​មាន​មនុស្ស​ខ្លះ​ត្រូវ​ចិត្ត​ជាប់​នឹង​គាត់ ព្រម​ទាំង​ជឿ​ផង​។ កិច្ចការ ១៧:៣៤ ក្នុង​ការ​ដើរ​ហាត់​ប្រាណ​នៅពេល​ព្រឹក​មួយ​នោះ ខ្ញុំ​បាន​កត់​សំគាល់​ឃើញ​យាន​យន្ត​មួយ​គ្រឿង កំពុង​ឈប់​នៅ​លើ​ផ្លូវ​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​ទិសដៅ​បញ្ច្រាស​។ អ្នក​បើកបរ​មិន​បាន​ដឹង​អំពី​គ្រោះ​ថ្នាក់​ដែល​អាច​កើត​មាន​ ចំពោះ​ខ្លួន​គាត់ និង​អ្នក​ដទៃ ដោយសារ​គាត់​កំពុងតែ​គេង​លក់ ហើយ​ហាក់​ដូចជា​ស្ថិត​ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​ស្រវឹង​ផង​។ ស្ថានភាព​នៅពេល​នោះ​ហាក់​ដូចជា​មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ណាស់​។ ខ្ញុំ​ត្រូវតែ​ធ្វើ​អ្វី​ម្យ៉ាង​។ បន្ទាប់ពី​ខ្ញុំ​បាន​ដាស់​គាត់​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ដឹង​ខ្លួន​ល្មម​នឹង​អាច​ងើប​ចេញ ទៅ​អង្គុយ​នៅ​លើ​កៅ​អី​នៅ​ជាប់​កៅ​អី​តៃកុង ខ្ញុំ​ក៏បាន​ចូល​ទៅ​អង្គុយ​នៅ​លើ​កៅអី​តៃកុង ហើយក៏​បាន​បើក​បរ​ឡាន​ដឹក​គាត់​ទៅ​កន្លែង​មាន​សុវត្ថិភាព​។ មិនមែន​មានតែ​គ្រោះ​ថ្នាក់​ខាង​រូបកាយ​ទេ ដែល​យើង​អាច​ជួប​ប្រទះ​។ កាល​សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ឃើញ​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ខាង​លោកិយ នៅ​ទីក្រុង​អាថែន កំពុង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​គ្រោះ​ថ្នាក់​ខាង​វិញ្ញាណ ដោយសារ​ទីក្រុង​នេះ​មាន​ពេញ​ទៅ​ដោយ​រូប​ព្រះ គាត់​ក៏​មាន​ការ​រំជួល​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង(កិច្ចការ ១៧:‌១៦)។ ពួកគេ​កំពុង​ស្វែងរក​អត្ថន័យ​របស់​ជីវិត ដោយ​មិន​បាន​ស្គាល់​ព្រះគ្រីស្ទ បាន​ជា​គាត់​ចែក​ចាយ​ទៅ​កាន់​ពួកគេ អំពី​គោលបំណង​របស់​ព្រះ ដែល​មាននៅ​ក្នុង និង​តាមរយៈ​ព្រះយេស៊ូវ(ខ.១៨,៣០-៣១)។ ហើយ​អ្នក​ខ្លះ​ដែល​បានឮ​ការ​បង្រៀន​របស់​គាត់ ក៏​បាន​ទទួល​ជឿ​ព្រះយេស៊ូវ(ខ.៣៤)។ ការ​ស្វែងរក​អត្ថន័យ​របស់​ជីវិត ដោយ​មិន​បាន​ទទួល​ជឿ​ព្រះគ្រីស្ទ គឺ​ពិតជា​គ្រោះ​ថ្នាក់​ណាស់​។ អ្នក​ដែល​បាន​រក​ឃើញ​ការ​អត់​ទោស និង​ភាព​ពេញ​បរិបូរ​ពិត​ប្រាកដ ក្នុង​ព្រះយេស៊ូវ គឺ​បាន​ទទួល​ការ​សង្គ្រោះ ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​ភាព​ទាល់​ច្រក ហើយក៏​បាន​ទទួល​ព្រះរាជសារ​អំពី​ការ​ផ្សះផ្សា​ឲ្យ​ជា​នឹង​ព្រះ(២កូរិនថូស ៥:‌១៨-២១)។ ការ​ចែក​ចាយ​ដំណឹង​ល្អ​របស់​ព្រះយេស៊ូវ ដល់​មនុស្ស​ដែល​កំពុង​វង្វេង​នឹង​ឥទ្ធិពល​របស់​លោកិយ នៅតែ​ជា​ដំណោះ​ស្រាយ​ដែល​ព្រះ​បាន​ប្រើ ដើម្បី​ទាញ​ពួកគេ​ចេញពី​ផ្លូវ​ខាង​វិញ្ញាណ​ដ៏​គ្រោះ​ថ្នាក់​។—Arthur Jackson បើ​អ្នក​មិន​បាន​ដើរ​តាម​ផ្លូវ​របស់​ព្រះយេស៊ូវ​ទេ តើ​អ្នក​កំពុង​រង់​ចាំ​អ្វី? បើ​អ្នក​បាន​ដើរ​តាម​ផ្លូវ​ព្រះអង្គ​ហើយ តើមាន​អ្វី​រា​រាំង​អ្នក​មិន​ឲ្យ​ប្រាប់​នរណា​ម្នាក់…

Read article
សារៈសំខាន់​នៃ​សុខ​ភាព​ផ្លូវ​ចិត្ត

សុភាសិត ៤:២០-២៧ ចូរ​រក្សា​ចិត្ត ដោយ​អស់ពី​ព្យាយាម ដ្បិត​អស់​ទាំង​ផល​នៃ​ជីវិត សុទ្ធតែ​ចេញពី​ក្នុង​ចិត្ត​មក​។ សុភាសិត ៤:២៣ បេះដូង​របស់​មនុស្ស គឺជា​សរីរាង្គ​ដ៏​អស្ចារ្យ​។ វា​ជា​ម៉ាស៊ីន​បូមឈាម​ទំហំ​ប៉ុន​កណ្តាប់​ដៃ​មនុស្ស មានទម្ងន់ពី២ខាំ ទៅ៤ខាំ​។ ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ វា​លោត​បាន១សែនដង ហើយបូមឈាមប្រហែល៧៥០០លីត្រ បាន​ចម្ងាយ​ប្រហែល៩៥០០០គីឡូម៉ែត្រ ក្នុង​រូបកាយ​យើង! ដោយសារ​បេះដូង​មាន​ការងារ​ធ្ងន់ៗ ជា​យុទ្ធ​សាស្រ្ត​យ៉ាង​ដូច​នេះ យើង​អាច​យល់​បាន អំពី​មូល​ហេតុ​ដែល​សុខ​ភាព​បេះដូង មាន​សារៈសំខាន់​ចំពោះ​សុខ​មាល​ភាព​នៃ​រូបកាយ​ទាំងមូល​។ វិទ្យាសាស្ត្រ​សុខាភិបាល​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​យើង ឲ្យ​ខិតខំ​បង្កើត​ទម្លាប់​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​សុខ​ភាព​ល្អ ព្រោះ​សុខ​ភាព​របស់​បេះដូង​យើង និង​គុណ​ភាព​នៃ​សុខ​ភាព​របស់​យើង​ត្រូវ​ដើរ​ទន្ទឹម​គ្នា​។ វិទ្យាសាស្ត្រ​នយោបាយ​បាន​បង្រៀន​យើង អំពី​បេះ​ដូច​នៃ​សាច់ឈាម​របស់​យើង ប៉ុន្តែ ព្រះអម្ចាស់​ក៏បាន​មាន​បន្ទូល ដោយ​សិទ្ធិ​អំណាច​លើស​នេះ​ទៀត អំពី “ចិត្ត​របស់​មនុស្ស” ដែល​ជា​ចំណុច​ស្នូល​ខាង​ផ្លូវ​ចិត្ត ខាង​អារម្មណ៍ ខាង​វិញ្ញាណ និង​ខាង​សីលធម៌ នៃ​ជីវិត​យើង​។ ដោយសារ​ចិត្ត​របស់​យើង​មាន​សារៈសំខាន់​យ៉ាង​ខ្លាំង ចំពោះ​ជីវិត​របស់​យើង យើង​ត្រូវតែ​ការពារ​ចិត្ត​របស់​យើង​ឲ្យ​បាន​ល្អ​។ ដូច​មាន​សេចក្តី​ចែងថា “ចូរ​រក្សា​ចិត្ត ដោយ​អស់ពី​ព្យាយាម ដ្បិត​អស់​ទាំង​ផល​នៃ​ជីវិត សុទ្ធតែ​ចេញពី​ក្នុង​ចិត្ត​មក”(សុភាសិត ៤:២៣)។ ការ​ថែរក្សា​ចិត្ត​របស់​យើង នឹង​ជួយ​យើង​ឲ្យ​និយាយ​ស្តី​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ(ខ.២៤) និង​ជំរុញ​យើង​ឲ្យ​ចេះ​ប្រើ​ភ្នែក​​ឲ្យ​បាន​សមរម្យ(ខ.២៥) ហើយ​ជ្រើស​រើស​យក​ផ្លូវ​ល្អ​បំផុត សម្រាប់​ឲ្យ​ជើង​យើង​ដើរ(ខ.២៧)។ ទោះ​យើង​ស្ថិត​ក្នុង​វ័យ ឬ​ដំណាក់​កាលណា​ក៏ដោយ​នៃ​ជីវិត​យើង…

Read article
ភាព​ប្រេះ​បែក​ដែល​បាន​ធ្វើ​ជា​ព្រះពរ

យ៉ាកុប ២:៣-៦ យើង​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​នេះ​នៅ​ក្នុង​ភាជនៈ​ដី ដើម្បី​ឲ្យ​ឥទ្ធិ​ឫទ្ធិ​លើស​លប់​បាន​មកពី​ព្រះ មិនមែន​ពី​យើង​ខ្ញុំ​ទេ​។ ២កូរិនថូស ៤:៧ លោក​គ្រូ​គង្វាល វីលៀម បារប័រ(William Barber) មាន​ខ្នងកោង ហើយ​ពេល​ទៅណាមកណា គាត់​ត្រូវ​ដើរ​កាន់​ឈើច្រត់ ប៉ុន្តែ ការងារ​ជា​អ្នក​គង្វាល​ខាង​វិញ្ញាណ​អស់​រយៈ​ពេល៦ទសវត្សរ៍ ​បង្ហាញ​ឲ្យ​យើង​ដឹង​ថា គាត់​បាន​ពឹង​ផ្អែកលើ​ព្រះអង្គ​ ធ្វើ​ជា​ប្រភព​នៃ​កម្លាំង​របស់​គាត់​។ កាលពី​ឆ្នាំ១៩៩៣ លោក​គ្រូ​គង្វាល វីលៀម បារប័រ បាន​ទៅ​ពិនិត្យ​សុខ​ភាព​រក​ឃើញថា គាត់​មាន​ជំងឺ​ឆ្អឹង​ខ្នង​ម្យ៉ាង ដែល​បណ្តាល​ឲ្យ​ឆ្អឹងកង​ខ្នង​របស់​គាត់​សង្កត់​ជាប់​គ្នា​។ មាន​ពេល​មួយ មាន​មនុស្ស​ម្នាក់​បាន​និយាយ​ប្រាប់​គាត់​ត្រង់ៗថា “លោក​គ្រូ បារប័រ លោក​គ្រូ​ចាំបាច់​ត្រូវ​ស្វែងរក​ការងារ​ផ្សេង ក្រៅពី​ការងារ​ជា​គ្រូ​គង្វាល ព្រោះ​ខ្ញុំ​គិតថា ពួក​ជំនុំ​មិន​ចង់​ឲ្យ​ជន​ពិការ ធ្វើ​ការ​ជា​គ្រូ​គង្វាល​របស់​ពួកគេ​នោះ​ទេ”។ ប៉ុន្តែ លោក​គ្រូ​បារប័រ​បាន​ជម្នះ​ពាក្យ​សម្ដី​ដ៏​ឈឺ​ចាប់​នេះ​។ ព្រះអម្ចាស់​មិន​គ្រាន់​តែ​បាន​ប្រើ​គាត់​ជា​គ្រូ​គង្វាល​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​គាត់​ក៏បាន​ធ្វើ​ជា​គំរូ​នៃ​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ដ៏​មាន​អំណាច និង​គួរ​ឲ្យ​គោរព សម្រាប់​មនុស្ស​ដែលគេ​មិន​ឲ្យ​តម្លៃ និង​មាន​កាយ​សម្បទា​មិន​គ្រប់​គ្រាន់​។ លោកិយ​ប្រហែល​មិន​ដឹង​ច្បាស់​ថា មនុស្ស​ត្រូវ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ជន​ពិការ​ដូច​ម្តេច​ទេ តែ​ព្រះអម្ចាស់​ជ្រាប​។ មនុស្ស​ដែល​ឲ្យ​តម្លៃ​មក​លើ​រូប​សម្រស់ កម្លាំង​កាយ និង​អ្វីៗ​ដែល​លុយ​អាច​ទិញ​បាន និង​ងាយ​មើល​រំលង​សេចក្តី​ល្អ ដែល​កើត​ចេញពី​ភាព​ប្រេះ​បែក​ដែល​មនុស្ស​មិន​ចង់​ជួប​។ ទាក់ទង​នឹង​បញ្ហា​នេះ កណ្ឌ​គម្ពីរ​យ៉ាកុប​បាន​ចោទ​ជា​សំណួរ​ថា “តើ​ព្រះ​មិន​បាន​រើស​ពួក​អ្នក​ក្រ​នៅ​លោកីយ៍​នេះ ដែល​ជា​អ្នក​មាន​ខាង​សេចក្តី​ជំនឿ ហើយ​ជា​អ្នក​គ្រង​មរដក​ក្នុង​នគរ…

Read article
អាវុធ​របស់​យើង​ក្នុង​សង្គ្រាម

២កូរិនថូស ១០:៣-៦ ព្រោះ​គ្រឿងសស្ត្រាវុធ​ពិជ័យសង្គ្រាម​របស់​យើង​ខ្ញុំ មិនមែន​ជា​របស់​ខាង​សាច់ឈាម​។ ២កូរិនថូស ១០:៤ មិត្ត​ភក្តិ​ថ្មី​របស់​លោក​គ្រូ​គង្វាល​បេលេយ(Bailey) បាន​ចែក​ចាយ​ដល់​លោក​គ្រូ​បេលេយ អំពី​បញ្ហា​របស់​គាត់ ដែល​មាន​ការ​បំពាន​ផ្លូវភេទ និង​ការ​ញៀន​រូប​អាស​អាភាស​។ យុវជន​ម្នាក់​នោះ​ជា​អ្នកជឿ​ព្រះយេស៊ូវ ប៉ុន្តែ គាត់​បាន​ជួប​ការ​បំពាន​ផ្លូវភេទ និង​បាន​មើល​រូប​អាស​អាភាស ក្នុង​វ័យ​ក្មេង ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​ជួប​បញ្ហា ដែល​គាត់​មិន​អាច​ដោះ​ស្រាយ​ដោយ​ខ្លួនឯង​បាន​។ គាត់​ក៏បាន​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​ភាព​អស់​សង្ឃឹម ហើយ​ក៏​បាន​ឈោង​ទៅ​រក​ជំនួយ​។ ក្នុង​នាម​យើង​ជា​អ្នកជឿ​ព្រះគ្រីស្ទ យើង​តយុទ្ធ​នឹង​អំណាច​នៃ​សេចក្តី​អាក្រក់​ដែល​យើង​មើល​មិន​ឃើញ(២កូរិនថូស ១០:៣-៦)។ ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​បាន​ប្រទាន​អាវុធ សម្រាប់​ឲ្យ​យើង​ត​យុទ្ធ​ក្នុង​សង្គ្រាម​ខាង​វិញ្ញាណ​។ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ អាវុធ​នោះ មិនមែន​ជា​អាវុធ​របស់​លោកិយ​ទេ​។ ផ្ទុយ​ទៅវិញ យើង​មាន “ឥទ្ធិ​ឫទ្ធិ​ដែល​មកពី​ព្រះ សំរាប់​នឹង​រំលំ​ទី​មាំមួន​វិញ”(ខ.៤)។ តើ​ការ​បក​ស្រាយ​នេះ​មានន័យ​ដូច​ម្តេច? “ទី​មាំមួន” ត្រូវ​បាន​គេ​សង់​ឡើង​យ៉ាង​រឹងមាំ​។ អាវុធ​ដែល​ព្រះ​នៃ​យើង​បាន​ប្រទាន គឺ​រាប់​បញ្ចូល​អាវុធ​នៃ​សេចក្តី​សុចរិត នៅ​ដៃ​ខាង​ស្តាំ​សម្រាប់​ប្រយុទ្ធ និង​នៅ​ខាង​ឆ្វេង​សម្រាប់​ការពារ(៦:៧)។ បទ​គម្ពីរ​អេភេសូរ ៦:១៣-១៨ ក៏បាន​រៀបរាប់​អំពី​អាវុធ​ជា​ច្រើន ដែល​ជួយ​ការពារ​យើង ដែល​រួម​មាន​ព្រះបន្ទូល សេចក្តី​ជំនឿ សេចក្តី​សង្គ្រោះ ការ​អធិស្ឋាន និង​ការ​ទ្រទ្រង់​របស់​អ្នក​ជឿ​ដទៃ​ទៀត​។ ពេលណា​យើង​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​កម្លាំង​ដែល​ធំជាង និង​ខ្លាំង​ជាង​យើង ការ​ប្រើ​ប្រាស់​អាវុធ​ទាំង​នេះ​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ អាច​ជួយ​យើង​ឲ្យ​ឈរ​មាំមួន ដោយ​មិន​ជំពប់​ដួល​។ ព្រះអម្ចាស់​ក៏​ជា​អ្នក​ប្រឹក្សា​យោបល់…

Read article