John Blase

You are here:
ភាព​ទាល់​ច្រក​ខាង​វិញ្ញាណ

ទំនុក​ដំកើង ១៤៥:១-៨ ព្រះយេហូវ៉ា​ទ្រង់​ធំ​ប្រសើរ គឺ​គួរ​សរសើរ​យ៉ាង​ក្រៃ​លែង​។ ទំនុក​ដំកើង ១៤៥:៣ ជា​មធ្យម មនុស្ស​ម្នាក់ៗ​បើក​ទូរស័ព្ទ​ខ្លួនឯង​មើល ១៥០ដង ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​។ សូម​យើង​ចំណាយ​ពេល​បន្តិច ដើម្បី​ពិចារណា​អំពី​រឿង​នេះ​។ លោក​ទ្រីស្ទិន ហារីស(Tristan Harris) ជឿ​ថា ទូរស័ព្ទ​កំពុងតែ​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ផ្ដោត​អារម្មណ៍​ទៅ​លើ​វា យ៉ាង​ងប់ងុល ហើយ​វា​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​គុណវិបត្តិ​ជា​ច្រើន​។ គាត់​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​តស៊ូ​មតិ ក្នុង​ខ្សែ​ភាពយន្ត​មួយ ដែល​និយាយ​អំពី​បុគ្គល​ល្បីៗ​មួយ​ចំនួន ក្នុង​ឧស្សាហ៍​កម្ម​បច្ចេកវិទ្យា ដែល​បាន​នាំ​យើង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​បណ្ដាញ​សង្គម​។ ប៉ុន្តែ ពួកគេ​មិន​បាន​លើក​តម្កើង​បណ្តាញ​សង្គម​នោះ​ទេ តែ​ផ្ទុយ​ទៅវិញ ពួកគេ​បាន​ធ្វើ​ការ​ដាស់តឿន អំពី​គុណវិបត្តិ​​របស់​វា ដោយ​បង្ហាញ​ធាតុ​ពិត​នៃ​ការ​រស់នៅ​របស់​យើង នៅ​ក្នុង​បញ្ហា​សង្គម​ដែល​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​ទាល់​ច្រក​។ ពួក​គេ​ថា “យើង​គឺជា​ផលិតផល​។ ការ​ផ្ដោត​អារម្មណ៍​របស់​យើង គឺជា​ផលិតផល​ដែល​បណ្ដាញ​សង្គម​បាន​លក់​ទៅ​ឲ្យ​អ្នក​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម”។ យើង​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ការ​ផ្ដោត​អារម្មណ៍ ទៅលើ​អ្វី​ដែល​យើង​ជឿ​ថា មាន​តម្លៃ ឬ​មាន​ភាព​សក្ដិសម​។ ហើយ​តាម​ពិត យើង​ប្រហែល​ជា​កំពុង​ថ្វាយបង្គំ​អ្វីៗ ដែល​យើង​កំពុង​ផ្ដោត​អារម្មណ៍​ទៅលើ​។ ពាក្យ​ទាល់​ច្រក​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​ស្ថានភាព​មួយ ដែល​យើង​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​។ ហើយ​ប្រហែល​មិន​ដឹង​ទេ​ថា យើង​កំពុង​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ស្ថានភាព​ទាល់​ច្រក ក្នុង​ជីវិត​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើង ដោយ​យើង​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ថា យើង​ត្រូវ​ផ្តល់​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ទៅលើ​នរណា និង​ទៅលើ​អ្វី? ឬ​អាច​និយាយ​ម្យ៉ាង​ទៀត​ថា តើ​យើង​កំពុង​ថ្វាយបង្គំ​នរណា ឬ​ថ្វាយបង្គំ​អ្វី? អ្នក​និពន្ធ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង​បាន​បញ្ជាក់​ច្បាស់​អំពី​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​របស់​គាត់ គឺ​ដូច​ដែល​គាត់​បាន​ពោល​ឡើង​ថា…

Read article
សន្តិភាព​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​បង្កើត

កូល៉ុស ១:១៥-២០ ដ្បិត​ព្រះ​បាន​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ …ឲ្យ​បាន​ផ្សះផ្សា​គ្រប់​ទាំង​អស់ ឲ្យ​ជា​នឹង​អង្គ​ទ្រង់ ដោយសារ​ព្រះរាជបុត្រា​នោះ … ដោយសារ​ព្រះ​លោហិត​នៃ​ឈើ​ឆ្កាង​ទ្រង់​។ កូល៉ុស ១:១៩-២០ លោក​ភីលីព ពេទីត(Philippe Petit) ជា​សិល្បករ​ដើរ​នៅ​លើ​ខ្សែពួរ ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ល្បី​ល្បាញ នៅ​ឆ្នាំ១៩៧១ កាល​គាត់​ដើរ​នៅ​លើ​ខ្សែពួរ ពី​ប៉ម​មួយ​ទៅ​ប៉ម​មួយ​ទៀត របស់​ព្រះ​វិហារ​ធំ​ណូធ័រ ដាម នៅ​ទីក្រុង​ប៉ារីស​។ បី​ឆ្នាំ​ក្រោយមក គាត់​ត្រូវ​ប៉ូលិស​ចាប់​ខ្លួន ដោយសារ​គាត់​បាន​ដើរ​លើ​ខ្សែពួរ​ឲ្យ​គ្មាន​ការអនុញ្ញាត នៅ​ចន្លោះ​អាគារ​ភ្លោះ ដែល​ធ្លាប់តែ​ជា​អាគា​ខ្ពស់​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​ប្រចាំ​ទីក្រុង​ញូយ៉ក​។ តែ​នៅ​ឆ្នាំ១៩៨៧ លោក​ពេទីត​បាន​ដើរ​នៅ​លើ​ខ្សែពួរ តាម​របៀប​ខុសពី​មុន​។ ចៅហ្វាយ​ក្រុង​របស់​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម​បាន​អញ្ជើញ​គាត់ ឲ្យ​ដើរ​នៅ​លើ​ខ្សែពួរ​ឆ្លង​កាត់​ជ្រលង​ហ៊ីនណូន ធ្វើ​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ការ​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​របស់​ប្រទេស​អ៊ីស្រាអែល​នៅ​ឆ្នាំ​នោះ​។ នៅពេល​ដែល​គាត់​ដើរ​នៅ​លើ​ខ្សែពួរ​បាន​ពាក់​កណ្តាល គាត់​ក៏​បាន​ប្រលែង​សត្វ​ព្រាប​មួយ​ក្បាល ជា​និមិត្តរូប​តំណាង​ឲ្យ​សម្រស់​នៃ​សន្តិភាព​។ នេះ​ជា​ការ​សម្ដែង​ដ៏​គ្រោះ​ថ្នាក់​ខុស​ប្លែក​ពី​ធម្មតា ក្នុង​បុព្វ​ហេតុ​ដើម្បី​សន្តិភាព​។ ក្រោយមក លោក​ពេទីត​ក៏​បាន​និយាយ​ថា “ក្នុងរយៈ​ពេល​មួយ​ភ្លែត​នោះ ហ្វូង​មនុស្ស​ទាំងមូល​ដែល​កំពុង​ទស្សនា មិន​បាន​ភ្លេច​ការ​ប្រកាន់​ពូជ​សាសន៍ និង​និន្នាការ​នយោបាយ”។ ព្រឹត្តិការណ៍​នៃ​ការ​ដើរ​នៅ​លើ​ខ្សែពួរ​របស់​លោក​ពេទីត បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​ព្រឹត្តិការណ៍​ដ៏​សំខាន់​មួយ ដែល​បាន​កើត​ឡើង នៅពេល​ដែល​ព្រះ​កាយ​របស់​ព្រះយេស៊ូវ កំពុង​ជាប់​នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង នៅ​ចន្លោះ​ផែនដី និង​ស្ថាន​សួគ៌​។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ប្រាប់​យើង​ថា “ដ្បិត​ព្រះ​បាន​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ ឲ្យ​គ្រប់​ទាំង​សេចក្តី​ពោរ​ពេញ​បាន​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ទ្រង់ ហើយ​ឲ្យ​បាន​ផ្សះផ្សា​គ្រប់​ទាំង​អស់…

Read article
នៅតែ​បង្កើត​ផល​ផ្លែ​ថ្វាយ​ព្រះ

ទំនុក​ដំកើង ៩២:១២-១៥ កាលណា​ចាស់​ហើយ នោះ​គេ​នឹង​នៅតែ​កើត​ផល​។ ទំនុក​ដំកើង ៩២:‌១៤ មាន​រឿង​ចាស់​បុរាណ​មួយ បាន​ដំណាល​អំពី​ស្រ្តី​ម្នាក់​ដែល​បាន​ចុះ​ទៅ​ដង​ទឹក​ពី​ទន្លេ​ដាក់​ផ្ទះ ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ដោយ​ប្រើ​ដងរ៉ែក​ដែល​មាន​ធុង​ទឹក​ពីរ​នៅ​សង្ខាង​។ ធុង​ទឹក​មួយ​នៅ​ថ្មី មាន​ភាព​រឹងមាំ ហើយ​ធុង​ទឹក​មួយ​ទៀត​ចាស់ មាន​ស្នាម​ប្រេះ​។ នៅពេល​ដែល​គាត់​ទៅដល់​ផ្ទះ ធុង​ទឹក​ថ្មី​នៅ​មាន​ទឹក​ពេញ តែ​ធុង​ទឹក​ចាស់​បាន​ជ្រាប​ទឹក​ស្ទើរតែ​នៅ​ទ​ទេ​។ ធុង​ទឹក​ចាស់​មាន​អារម្មណ៍​សោក​ស្តាយ ហើយ​ក៏​បាន​សុំ​ទោស​គាត់​។ ស្រ្តី​នោះ​ក៏​បាន​ងាក​ទៅ​មើល​ចិញ្ចើម​ផ្លូវ ហើយក៏​បាន​សួរ​ធុង​ទឹក​ចាស់​នោះ​ថា “តើ​ឯង​បាន​ឃើញ​ដើម​ផ្កា​ទាំង​អស់​នោះ ដែល​ដុះ​នៅ​លើ​ចិញ្ចើម​ផ្លូវ​ទេ? រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ទឹក​ដែល​បាន​ស្រក់​ចេញ​ពី​ឯង បាន​ស្រោច​ដើម​ផ្កា​ទាំង​អស់​នោះ ហើយ​ពេល​ខ្ញុំ​ដើរទៅ​ដងទឹក​ម្តង​ៗ ខ្ញុំ​តែងតែ​មាន​ចិត្ត​ស្រស់ស្រាយ ដោយសារ​សម្រស់​របស់​ដើម​ផ្កា​ទាំង​នោះ”។ យើង​កំពុង​រស់នៅ​ក្នុង​លោកិយ​ដែល​ឲ្យ​រង្វាន់ និង​កោត​ស្ញប់​ស្ញែង ចំពោះ​យុវ​ភាព ដែល​នៅ​ក្មេង​វ័យ និង​រឹងមាំ មិន​ប្រេះ​ស្រាំ ហើយ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​។ តែ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​ប្រាប់​យើង​យ៉ាង​ច្បាស់ អំពី​សម្រស់​ដែល​មាន​ភាព​សុចរិត ដែល​កើត​ចេញពី​មនុស្ស​ចាស់ និង​មាន​ភាព​ទន់​ខ្សោយ​ជាង ហើយ​ប្រហែល​ជា​មាន​ភាព​ប្រេះ​ស្រាំ និង​ងាយ​រង​គ្រោះ​។ អ្នក​និពន្ធ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង​ដែល​មាន​វ័យ​ចាស់​បាន​ពោល​ថា “ឯ​មនុស្ស​សុចរិត គេ​នឹង​លូត​លាស់​ឡើង ដូចជា​ដើម​លម៉ើ ក៏​នឹង​ធំឡើង ដូចជា​ដើម​តាត្រៅ​នៅ​លើ​ភ្នំ​ល្បាណូន​ដែរ”(ទំនុក​ដំកើង ៩២:១២)។ ការ​មាន​វ័យ​ចាស់​មិន​តែងតែ​មានន័យថា មាន​ប្រាជ្ញា​នោះ​ទេ តែ​មនុស្ស​ចាស់​អាច​រួម​ចំណែក​ក្នុង ជួយ​ជីវិត​យើង​ឲ្យ​​លូត​លាស់​ តាម​របៀប​ដែល​មនុស្ស​វ័យ​ក្មេង​មិន​អាច​ផ្តល់​ឲ្យ​បាន ដោយសារ​មនុស្ស​ចាស់​ខ្លះ​បាន​រស់នៅ​បាន​ច្រើន​ឆ្នាំ​ជាង…

Read article
ស្ទើរតែ​ត្រឹម​ត្រូវ នៅតែ​ជា​ការ​កុហក

សុភាសិត ១២:១៧-២០ បបូរ​មាត់​ដែល​បញ្ចេញ​សេចក្តី​ពិត នោះ​នឹង​បាន​តាំង​ជាប់​នៅ​ជានិច្ច តែអណ្តាត​ភូតភរ នោះ​នៅតែ១ភ្លែត​ទេ​។ សុភាសិត ១២:១៩ គេ​បាន​ផលិត​វីដេអូ​ឯកសារ​មួយ​ស្តី​អំពី​ដើមឈើ​ក្រហម ដែលគេ​បាន​ចាក់​បញ្ចូល​សារ​ធាតុ​ម្យ៉ាង ដែល​ស្រដៀង​នឹង​ថ្នាំ​ប៉ូវ​កម្លាំង ដើម្បី​​ឲ្យ​ដើមឈើ​ទាំង​នោះ​បន្ត​មាន​ការ​លូត​លាស់ នៅ​ក្នុង​រដូវរងា​។ ដើមឈើ​ដែលគេ​បាន​ចាក់​ថ្នាំ​នោះ​ក៏បាន​ងាប់ ដោយសារ​គេ​មិន​បាន​ឲ្យ​វា​ឆ្លង​កាត់​វដ្ត​នៃ​រដូវរងា តាម​ធម្មជាតិ ជា​ពេល​ដែល​ដើមឈើ​ផ្អាក​ការ​លូត​លាស់​។ ការ​ផលិត​វីដេអូ​ឯកសារ​នេះ មាន​បច្ចេកទេស​នៃ​ការ​ថត​ល្អ​ណាស់​។ សម្លេង​ភ្លេង​ដែលគេ​បញ្ចូល​ក្នុង​វីដេអូ​ក៏​ត្រូវ​នឹង​សាច់​រឿង ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ស្តាប់​មាន​ការ​ជក់​ចិត្ត​។ មាតិកា​នៃ​វីដេអូ​នេះ​ទៀតសោត ក៏​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍ និង​ធ្វើ​ទស្សនិកជន​ប៉ះ​ពាល់​ចិត្ត​ផង​ដែរ​។ គោលបំណង​នៃ​វីដេអូ​នេះ គឺ​ដើម្បី​បង្រៀន​យើង​ថា រឿង​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​ចំពោះ​ដើមឈើ​ទាំង​នោះ ក៏​អាច​កើត​ឡើង​ចំពោះ​យើង​ផង​ដែរ បើសិន​ជា​យើង​​មាន​ការ​រវល់​ជាប់​ជានិច្ច ដោយ​គ្មាន​ពេល​សម្រាក​ទេ​នោះ។ រឿង​នេះ​អាច​កើត​ឡើង​ចំពោះ​យើង​មែន ប៉ុន្តែ វីដេអូ​នេះ​មាន​ភាព​មិន​ត្រឹម​ត្រូវ​ជា​ច្រើន​។ តាម​ពិត គេ​មិន​បាន​ដែល​ធ្វើ​ការ​សិក្សា​លើ​ដើមឈើ​ក្រហម​ពិត​ប្រាកដ​ទេ។ ដើមឈើ​ក្រហម​ជា​ប្រភេទ​ដើមឈើ​ដែល​មាន​ស្លឹក​គ្រប់​រដូវ មិន​ដែល​ផ្អាក​ការ​លូត​លាស់​នៅ​រដូវរងា​ឡើយ​។ ហើយ​ដើមឈើ​នៅ​ក្នុង​វីដេអូ​នោះ គឺជា​ប្រភេទ​ដើមឈើ​ផ្សេង មិនមែន​ជា​ដើមឈើ​ក្រហម​ដែល​ដុះ​នៅ​តំបន់​ឆ្នេរ​សមុទ្រ​នោះ​ទេ​។ វីដេអូ​នេះ​បង្កប់​នូវ​ការ​អប់រំ​ដ៏​ល្អ​មួយ ប៉ុន្តែ គេ​បាន​ផលិត​វា​ឡើង ផ្អែក​ទៅលើ​ការ​កុហក​។ យើង​កំពុង​រស់នៅ​ក្នុង​យុគ​សម័យ​មួយ ដែល​ដោយសារ​បច្ចេកវិទ្យា​កាន់តែ​ទំនើប មនុស្ស​កាន់តែ​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​ក្នុង​ការ​កុហក ដល់​ថ្នាក់​អាច​បញ្ចុះ​បញ្ចូល​យើង​ឲ្យ​ជឿ​ថា ការ​កុហក​ទាំង​នោះ​គឺជា​ការ​ពិត​។ កណ្ឌ​គម្ពីរ​សុភាសិត​មាន​ការ​ប្រមូល​ផ្តុំ​ទៅ​ដោយ​ប្រាជ្ញា​ដែល​គោរព​ប្រតិបត្តិ​ព្រះ ហើយ​បាន​ចែង​ជា​ញឹក​ញាប់ អំពី​ភាព​ខុស​គ្នា រវាង​សេចក្តី​ពិត និង​ការ​កុហក​។ គឺ​ដូច​មាន​សេចក្តី​ចែងថា…

Read article
ធ្វើ​ដំណើរ​ផ្លូវ​ឆ្ងាយ​ជាមួយ​គ្នា

១សាំយ៉ូអែល ២០:៣៥-៤២ អញ្ជើញ​អ្នក​ទៅ​ឲ្យ​ប្រកប​ដោយ​សេចក្តី​សុខ​ចុះ ដ្បិត​យើង​ទាំង២នាក់​បាន​ស្បថ​គ្នា ដោយនូវ​ព្រះ​នាម​ព្រះយេហូវ៉ា​ហើយ​។ ១សាំយ៉ូអែល ២០:៤២ អ្នក​ប្រហែល​ជា​ធ្លាប់​បាន​ឃើញ ឬឮ​ពាក្យ​ស្លោក​មួយ​ឃ្លា ដែល​បាន​ពោល​ថា “បើ​អ្នក​ចង់​ទៅ​លឿន ចូរ​ទៅ​ម្នាក់​ចុះ​។ ប៉ុន្តែ បើ​អ្នក​ចង់ទៅ​បាន​ឆ្ងាយ ចូរ​យើង​ទៅ​ជាមួយ​គ្នា”។ ពាក្យ​ស្លោក​នេះ​ពិត​ជា​មានន័យ​ណាស់​មែនទេ? ប៉ុន្តែ តើមាន​ការ​ស្រាវជ្រាវ​ច្បាស់​លាស់​ណាមួយ ដែល​បាន​ធានា​ដល់​យើង​ថា ពាក្យ​ស្លោក​នេះ​មិន​គ្រាន់តែ​មានន័យ​នោះ​ទេ តែ​ក៏បាន​និយាយ​ត្រូវ​ផង​ដែរ? តាម​ពិត អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​ជា​ជនជាតិ​អាមេរិក និង​អង់គ្លេស បាន​ធ្វើ​ការ​សិក្សា​អំពី​ពាក្យ​ស្លោក​នេះ ហើយ​បាន​ធ្វើ​ការ​បក​ស្រាយ​ថា ពេលណា​មនុស្ស​ឈរ​ម្នាក់​ឯ​ង ពួកគេ​បាន​ប៉ាន់​ប្រមាណ​ទំហំ​របស់​ភ្នំ​ឃើញថា វា​មាន​ទំហំ​ធំ​ជាង តែ​ពេលណា​ពួក​គេ​នៅ​ជុំ​គ្នា ពួកគេ​យល់​ឃើញថា ភ្នំ​នោះ​មាន​ទំហំ​តូច​ជាង​។ អាច​និយាយ​ម្យ៉ាង​ទៀត​ថា “ការ​គាំទ្រ​ពី​អ្នក​ដទៃ” ពិតជា​មាន​សារៈសំខាន់​ណាស់ បានជា​ការ​គាំទ្រ​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ភ្នំ​មាន​ទំហំ​តូច​ជាង នៅ​ក្នុង​គំនិត​របស់​យើង​។ ស្តេច​ដាវីឌ​ក៏បាន​ឲ្យ​តម្លៃ​មក​លើ​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត នៅ​ក្នុង​មិត្តភាព​ជាមួយ​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​យ៉ូណាថាន ដោយ​ទ្រង់​យល់​ឃើញថា ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​នោះ​បាន​ធ្វើ​ឡើង ដោយ​ស្មោះ​អស់ពី​ចិត្ត​។ កំហឹង​របស់​ស្តេច​សូល ដែល​កើត​ចេញពី​ការ​ច្រណែន បាន​រីក​ធំ​ឡើយ​ដូច​ភ្នំ នៅ​ក្នុង​រឿង​របស់​ស្តេច​ដាវីឌ ដោយ​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​ទ្រង់​រត់​គេច​ខ្លួន​ឲ្យ​រួចពី​សេចក្តី​ស្លាប់(១សាំយ៉ូអែល ១៩:៩-១៨)។ បើ​គ្មាន​ការ​គាំទ្រ ពី​មិត្តសំឡាញ់​របស់​ទ្រង់​ទេ រឿង​របស់​ទ្រង់​នឹង​បាន​បញ្ចប់​ខុសពី​នេះ​។ ប៉ុន្តែ ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​យ៉ូណាថាន​សោក​ស្តាយ ចំពោះ​ទង្វើ​ដ៏​ថោក​ទាប ដែល​បិតា​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​មក​លើ​ស្តេច​ដាវីឌ(២០:៣៤)…

Read article
ជំនួយ​ដល់​ការ​ចងចាំ

សុភាសិត ១៣-១៥ និង ២កូរិនថូស ៥ និក្ខមនំ ២០:៨-១១ ចូរ​ឲ្យ​នឹក​ចាំ​ពី​ថ្ងៃឈប់​សំរាក ដើម្បី​ញែក​ថ្ងៃ​នោះ​ចេញ​ជា​បរិសុទ្ធ​។ និក្ខមនំ ២០:៨ តើ​អ្នក​ធ្លាប់​ចែក​ចាយ​រឿង​មួយ ឲ្យ​គេ​ស្តាប់ ហើយក៏​បាន​ជាប់​គាំង​ពាក់​កណ្តាល​ទី ដោយសារ​អ្នក​មិន​អាច​ចាំ​ឈ្មោះ​មនុស្ស ឬ​កាល​បរិច្ឆេទ​ណាមួយ​ ក្នុង​សាច់​រឿង​ទេ។ ជា​ញឹក​ញាប់ យើង​ច្រើនតែ​គិតថា ការ​ចងចាំ​របស់​យើង​មាន​ការ​ចុះ​ខ្សោយ ពេល​ដែល​យើង​មាន​វ័យ​កាន់តែ​ចាស់​។ ប៉ុន្តែ ការ​សិក្សា​របស់​អ្នក​វិទ្យាសាស្ត្រ​កាលពី​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ មិន​បាន​គាំទ្រ​ទស្សនៈ​មួយ​នេះ​ទៀត​ទេ​។ តាម​ពិត ពួកគេ​បាន​លើក​ឡើង​ថា ការ​ចងចាំ​របស់​យើង​មិន​បាន​បាត់​ទៅណា​ទេ តែ​យើង​គ្រាន់តែ​មាន​ការ​អន់ថយ នៅ​ក្នុង​សមត្ថភាព​នៃ​ការ​ទាញ​យក​ការ​ចងចាំ​ទាំង​នោះ​មក​ប្រើ​ឡើង​វិញ​។ បើសិន​ជា​គ្មាន​ការ​រំឭក​តាម​បែប​ណាមួយ ជា​ទៀង​ទាត់​ទេ នោះ​យើង​កាន់តែ​ពិបាក​ទាញ​យក​ការ​ចងចាំ​របស់​យើង​មក​ប្រើ​ឡើង​វិញ​។ វិធី​មួយ ក្នុង​ចំណោម​វិធី​ដែល​អាច​ជួយ​ឲ្យ​យើង​ទាញ​យក​ការ​ចងចាំ គឺ​ត្រូវ​រៀប​កាល​វិភាគ​ធ្វើស​កម្ម​ភាព​ជា​ទៀង​ទាត់ ឬ​ធ្វើ​ការ​រំឭក​ឡើង​វិញ​នូវ​ការ​រឿង​មួយ​ចំនួន​។ ព្រះអាទិករ​នៃ​យើង​បាន​ជ្រាប់​អំពី​រឿង​នេះ ហេតុ​នេះ​ហើយ បានជា​ព្រះអង្គ​បាន​បង្គាប់​កូនចៅ​អ៊ីស្រាអែល ឲ្យ​ញែក​ពេល​មួយ​ថ្ងៃ ក្នុង​មួយ​សប្តាហ៍ ដើម្បី​ថ្វាយបង្គំ និង​សម្រាក​។ ក្រៅពី​ការ​សម្រាក​ខាង​រូបកាយ ក្នុង​ពេល​ដ៏​ខ្លី​នោះ យើង​ក៏​មាន​ឱកាស​ហ្វឹក​ហាត់​ខាង​ផ្លូវ​ចិត្ត​ផង​ដែរ ដោយ​នឹក​ចាំ​ថា “ដ្បិត​ក្នុង៦ថ្ងៃ​ព្រះយេហូវ៉ា​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​ផ្ទៃ​មេឃ ផែនដី ហើយ​នឹង​សមុទ្រ ព្រម​ទាំង​របស់​សព្វ​សារពើ​នៅ​ស្ថាន​ទាំង​នោះ​ដែរ រួច​ដល់​ថ្ងៃទី៧ ទ្រង់​ឈប់​សំរាក”(និក្ខមនំ ២០:១១)។ ការ​អនុវត្តន៍​ដូច​នេះ…

Read article
រស់នៅ​ដើម្បី​ថ្វាយ​សិរី​ល្អ​ដល់​ព្រះ

រ៉ូម ១៥:១-៦ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ព្រម​ព្រៀង​មូល​មាត់​តែមួយ​នឹង​សរសើរ​ដំកើង ដល់​ព្រះ​ដ៏​ជា​ព្រះវរបិតា​នៃ​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជា​ព្រះអម្ចាស់​នៃ​យើង​រាល់​គ្នា​។ រ៉ូម ១៥:៦ លោក​ចេម អ៊ីននេល ភែឃ័រ(James Innell Packer) បាន​លាក​ចាក​លោក កាលពី​ឆ្នាំ២០២០ បន្ទាប់​ពី​ថ្ងៃ​ខួប​កំណើត​របស់​គាត់ គំរប់​អាយុ៩៤ឆ្នាំ បាន​កន្លង​ផុត​ទៅតែ៥ថ្ងៃ​ប៉ុណ្ណោះ​។ ក្នុង​នាម​គាត់​ជា​អ្នក​សិក្សា​ជ្រៅ​ជ្រះ និង​ជា​អ្នក​និពន្ធ សៀវភៅ​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ ​មាន​ចំណង​ជើង​ថា ការ​ស្គាល់​ព្រះ បាន​លក់​ដាច់​ជាង១.៥លាន​ក្បាល ចាប់​តាំងពី​ពេល​បោះពុម្ព​ផ្សាយ​។ លោក​ភែឃ័រ​បាន​ផ្តោត​ការ​បង្រៀន​របស់​គាត់ ទៅលើ​អំណាច​នៃ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប និង​ការ​បង្កើត​សិស្ស ហើយ​បាន​ជំរុញ​អ្នកជឿ​ព្រះគ្រីស្ទ គ្រប់​ទិសទី ឲ្យ​រស់នៅ​ថ្វាយ​ព្រះយេស៊ូវ ដោយ​ចិត្ត​ឆេះឆួល​។ គេ​បាន​សុំ​ឲ្យ​គាត់​មាន​ប្រសាសន៍​ជា​ពាក្យ​ផ្តាំ​ផ្ញើ​ចុង​ក្រោយ សម្រាប់​ពួក​ជំនុំ ក្នុង​ពេល​ដែល​គាត់​មាន​វ័យ​ចាស់​។ ពេល​នោះ គាត់​គ្រាន់តែ​និយាយ​ពាក្យ​មួយ​ឃ្លា​ប៉ុណ្ណោះ​ថា “ចូរ​ថ្វាយ​សិរី​ល្អ​ដល់​ព្រះគ្រីស្ទ ក្នុង​គ្រប់​ការ​ទាំង​អស់”។ ពាក្យ​សម្តី​នេះ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​ការ​រស់នៅ​របស់​សាវ័ក​ប៉ុល ដែល​បន្ទាប់ពី​គាត់​បាន​ប្រែ​ចិត្តជឿ​ព្រះ ដោយ​ការ​អស្ចារ្យ គាត់​ក៏បាន​ចេញទៅ​ធ្វើ​ការ​បម្រើ​ព្រះអង្គ ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់ ហើយក៏​បាន​ថ្វាយ​លទ្ធផល​នៃ​ការងារ​របស់​គាត់ ទុក​ឲ្យ​ព្រះអង្គ​ជា​អ្នក​សម្រេច​។ ការ​បង្រៀន​របស់​សាវ័ក​ប៉ុល ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​រ៉ូម ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​ការ​បង្រៀន ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ទេវសាស្ត្រ​ច្រើន​បំផុត ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ថ្មី ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ទូល​សូម​ព្រះ​អម្ចាស់​ជួយ​យើង​ឲ្យ​មាន​ចិត្ត​គំនិត​តែមួយ តាម​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ឲ្យ​យើង​ថ្វាយ​សិរី​ល្អ​ដល់​ព្រះ​ដ៏​ជា​ព្រះវរបិតា​នៃ​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ…

Read article
ទឹក​ដែល​យើង​មិន​អាច​ខ្វះ​បាន

ទំនុក​ដំកើង ៤២:‌១-៥ ឱ​ព្រះ​អង្គ​អើយ ព្រលឹង​ទូល​បង្គំ​ដង្ហក់​រក​ទ្រង់ ដូច​ជា​ក្តាន់​ញី​ដង្ហក់​រក​ជ្រោះ​ទឹក​។ ទំនុក​ដំកើង ៤២:‌១ ខ្ញុំ​និង​មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ បាន​ពិនិត្យ​មើល​បញ្ជី​សកម្មភាព ដែល​យើង​បាន​ធ្វើ​ហើយ នៅ​ក្នុង​ការ​ដើរ​កម្សាន្ត​ក្នុង​ជ្រលង​យក្ស គ្រែន ខេនញៀន​។ មុន​នោះ យើង​ឆ្ងល់​ថា យើង​មាន​ទឹក​គ្រប់​គ្រាន់​ឬ​ទេ ខណៈ​ពេល​ដែល​យើង​ចាប់​ផ្តើម​ដំណើរ​កម្សាន្ត​នោះ ហើយ​ទឹក​ក៏បាន​អស់​យ៉ាង​ឆាប់​រហ័ស​។ យើង​បាន​អស់​ទឹកផឹក ហើយ​យើង​ត្រូវ​ដើរ​តាម​ផ្លូវ​វែង​អន្លាយ ទៅ​រក​ច្រក​ចេញពី​ជ្រលង​យក្ស​នេះ​។ យើង​ក៏​បាន​អធិស្ឋាន ខណៈ​ពេល​ដែល​យើង​កំពុង​ដង្ហក់​រក​ទឹក​។ បន្ទាប់មក រឿង​ដែល​យើង​មិន​នឹក​ស្មាន​ដល់​ក៏បាន​កើត​ឡើង​។ ពេល​នោះ យើង​បាន​ឃើញ​ទឹក​សុទ្ធ​បី​ដប ដែលគេ​បាន​ដាក់​ក្នុង​ប្រឡោះ​ជញ្ជាំង​ថ្ម ដែល​មាន​អក្សរ​សរសេរ​ពី​លើ​ថា “ខ្ញុំ​ដឹង​ថា អ្នក​នឹង​ត្រូវ​ការ​ទឹក​នេះ​។ សូម​ផឹក​ដោយ​រីករាយ!” យើង​ក៏បាន​មើល​មុខ​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក ដោយ​ការ​ហួស​ចិត្ត ហើយក៏​បាន​ពោល​ពាក្យ​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះ​។ យើង​ក៏បាន​ចាប់​ផ្តើម​ផឹក​ទឹក​នោះ​ពីរបី​ក្អឹក ហើយ​យក​ទឹក​នោះ​ទៅ​ជា​មួយ​យើង តាម​កំណាត់​ផ្លូវ​ចុង​ក្រោយ​ ចេញ​ពី​តំបន់​នោះ។ ក្នុង​មួយ​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​មិន​ដែល​មាន​ការ​ស្រេក​ទឹក និង​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះ​ខ្លាំង​ដូច​ពេល​នោះ​ទេ​។ អ្នក​និពន្ធ​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង មិន​ដែល​បាន​ទៅដល់​តំបន់​ជ្រលង​ភ្នំ គ្រែន ខេនញៀន​ទេ តែ​គាត់​ដឹង​ថា សត្វ​ក្តាន់​មាន​អាការៈ​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ នៅ​ពេល​ដែល​វា​មាន​ការ​ស្រេក​ទឹក​ខ្លាំង ឬ​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​។ ពាក្យ “ក្តាន់​ញី​ដង្ហក់” (ទំនុក​ដំកើង ៤២:‌១) ជា​ពាក្យ…

Read article
កុំ​ភ្លេច​បង្ហាញ​សេចក្តី​សប្បុរស

អេភេសូរ ៤:២៩-៣២ ចូរ​មាន​ចិត្ត​សប្បុរស​នឹង​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក ព្រម​ទាំង​មាន​ចិត្ត​ទន់​សន្តោស ហើយ​អត់​ទោស​គ្នា​។ អេភេសូរ ៤:៣២ “តើ​ខ្ញុំ​មាន​ការ​ស្តាយ​ក្រោយ ចំពោះ​រឿង​អ្វី​ខ្លះ?” នេះ​ជា​សំណួរ ដែល​លោកចន សូនឌ័រ(George Saunders) ជា​អ្នក​និពន្ធ​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ បាន​ឆ្លើយ ក្នុង​ការ​ឡើង​ថ្លែង​សន្ទរកថា ក្នុង​ពិធី​ចែក​សញ្ញា​ប័ត្រ នៅ​ឆ្នាំ២០១៣ នៅ​មហា​វិទ្យាល័យ ស៊ីរ៉ាគូស​។ វិធី​សាស្រ្ត​របស់​គាត់​នៅ​ក្នុង​ការ​ឆ្លើយ​សំណួរ​នេះ គឺ​បាន​លើក​ទឹក​ទឹក​ចិត្ត​មនុស្ស​មាន​វ័យ​ចាស់​ជាង ឲ្យ​ចែក​ចាយ​អំពី​ការ​ស្តាយ​ក្រោយ​មួយ ឬ​ពីរ​យ៉ាង ដែល​ពួកគេ​មាន​ក្នុង​ជីវិត ដល់​មនុស្ស​មាន​វ័យ​ក្មេង​ជាង ដែល​អាច​រៀនសូត្រ​ពី​គំរូ​របស់​ពួកគេ​។ គាត់​ក៏បាន​លើក​ឡើង​ផង​ដែរ អំពី​រឿង​មួយ​ចំនួន​ដែលគេ​គិត​ស្មានថា គាត់​មាន​ការ​ស្តាយ​ក្រោយ ដែល​មាន​ដូចជា ភាព​ក្រីក្រ និង​ការ​មាន​ការងារ​មិន​ល្អ​។ តែ​លោក​សូនឌ័រ មាន​ប្រសាសន៍​ថា គាត់​មិន​មាន​ការ​សោក​ស្តាយ​ចំពោះ​រឿង​ទាំង​នេះ​ទេ​។ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ អ្វី​ដែល​គាត់​ពិតជា​ស្តាយ​ក្រោយ​នោះ គឺ​ការ​ខកខាន​មិន​បាន​បង្ហាញ​សេចក្តី​សប្បុរស​ដល់​អ្នក​ដទៃ ឬ​ខកខាន​មិន​បាន​ឆក់​ឱកាស​បង្ហាញ​ចិត្ត​សប្បុរស​ដល់​នរណា​ម្នាក់​។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​សរសេរ​សំបុត្រ​ផ្ញើ​ទៅ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​អេភេសូរ ដោយ​ឆ្លើយ​សំណួរ​ដែល​សួរ​ថា តើ​ជីវិត​គ្រីស្ទបរិស័ទ​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ? យើង​ប្រហែល​ប្រញាប់​ឆ្លើយ​សំណួរ​នេះ ដោយ​លើក​ឡើង​ថា គ្រីស្ទបរិស័ទ​ត្រូវ​មាន​ទស្សនៈ​នយោបាយ​បែប​ណាមួយ ត្រូវ​ជៀស​វាង​សៀវភៅ ឬ​ខ្សែ​ភាពយន្ត ដោយ​ថ្វាយបង្គំ​តាម​របៀប​ណាមួយ​ជាដើម​។ ប៉ុន្តែ សាវ័ក​ប៉ុល​មិន​បាន​និយាយ​តែ​​អំពី​បញ្ហា​ក្នុង​សម័យ​ដែល​គាត់​រស់នៅ​នោះ​ទេ​។ គាត់​បាន​លើក​ឡើង អំពី​ការ​ជៀស​វាង​ការ “ពោល​ពាក្យ​អាក្រក់”(អេភេសូរ ៤:២៩)…

Read article
ស្រឡាញ់​ដូច​ព្រះយេស៊ូវ

យ៉ូហាន ១៥:៩-១៧ គ្មាន​អ្នកណា​មាន​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ធំជាង​នេះ គឺ​ដែល​អ្នកណា​នឹង​ប្តូរ​ជីវិត ជំនួស​ពួក​សំឡាញ់​របស់​ខ្លួន​នោះ​ទេ​។ យ៉ូហាន ១៥:១៣ គេ​បាន​ធ្វើ​ការ​ពិពណ៌នា អំពី​លោក​ដន ហ្គីសេព បេរ៉ាដេលី(Don Guiseppe Berardelli) ជា​អ្នក​ក្រុង​ខា​ស៊ីងហ្គោ ប្រទេស​អ៊ីតាលី​ថា គាត់​ជា​មនុស្ស​ដែល​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​ស្រឡាញ់​។ លោក​ដន ជា​មនុស្ស​គួរ​ឲ្យ​ស្រឡាញ់ ដែល​ចូល​ចិត្ត​ជិះ​ម៉ូតូ​កញ្ចាស់​មួយ​គ្រឿង ក្នុង​ទីក្រុង ហើយ​តែងតែ​និយាយ​ស្វាគមន៍​គេ​ថា “សូម​ឲ្យ​សន្តិភាព និង​សេចក្តី​ល្អ កើត​មាន​ដល់​អ្នក”។​គាត់​បាន​ធ្វើ​ការ ដោយ​មិន​គិត​ពី​ការ​ហត់​នឿយ ដើម្បី​យក​អសារ​អ្នក​ដទៃ​។ ប៉ុន្តែ ក្នុង​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នៃ​ជីវិត​គាត់ គាត់​មាន​បញ្ហា​សុខ​ភាព ដែល​មាន​សភាព​ធ្ងន់ធ្ងរ​កាន់តែ​ខ្លាំង នៅពេល​ដែល​គាត់​ឆ្លង​ជំងឺកូវីដ១៩​។ សហគមន៍​របស់​គាត់​ក៏​បាន​ឆ្លើយតប ដោយ​រៃលុយ​គ្នា​ទិញ​ម៉ាស៊ីន​ជំនួយការ​ដក​ដង្ហើម​មួយ​គ្រឿង សម្រាប់​គាត់​។ ប៉ុន្តែ នៅពេល​ដែល​ស្ថានភាព​របស់​គាត់​កាន់តែ​មាន​សភាព​ធ្ងន់ធ្ងរ គាត់​បាន​បដិសេធន៍​មិន​ព្រម​ប្រើ​ម៉ាស៊ីន​ដក​ដង្ហើម​នោះ ហើយក៏​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ប្រគល់​ម៉ាស៊ីន​នោះ​ទៅ​អ្នក​ជំងឺ​ដែល​មាន​វ័យ​ក្មេង​ជាង​គាត់ ដែល​កំពុង​ត្រូវ​ការ​វា​។ ការ​បដិសេធន៍​របស់​គាត់​មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​នរណា​ម្នាក់​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​ឡើយ ព្រោះ​គាត់​តែងតែ​មាន​ចារិក​លក្ខណៈ​ជា​មនុស្ស​ដែល​មាន​ក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ត្រូវ​បាន​គេ​កោត​សរសើរ​ថា មាន​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ​។ ការ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ គឺជា​ប្រធានបទ​ដ៏​សំខាន់ ដែល​សាវ័ក​យ៉ូហាន​លើក​យក​មក​និយាយ​ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដំណឹង​ល្អ​របស់​គាត់​។ ការ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ និង​ការ​រស់នៅ​ជា​មនុស្ស​ដែលគេ​ស្រឡាញ់ គឺ​ប្រៀប​ដូច​ជា​ជួង​ព្រះវិហារ ដែល​បន្លឺ​សម្លេង​ទាំងយប់​ថ្ងៃ ទោះ​ស្ថិត​ក្នុង​អាកាស​ធាតុ​បែប​ណា​ក៏ដោយ​។ ហើយ​បទ​គម្ពីរ​យ៉ូហាន ជំពូក១៥ ក៏បាន​បង្ហាញ​ចំណុច​ខ្ពស់​បំផុត​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់…

Read article