សំលៀកបំពាក់ខាងវិញ្ញាណ
អេសាយ ៦១:១-៣,១០-១១ ទ្រង់បានចាត់ខ្ញុំឲ្យមក … នឹងចែកឲ្យដល់ពួកអ្នកដែលសោយសោក … ព្រមទាំងអាវពាក់នៃសេចក្តីសរសើរ ជំនួសទុក្ខធ្ងន់ដែលគ្របសង្កត់។ អេសាយ ៦១:១-៣ ក្មេងពីរនាក់អាយុ៨ឆ្នាំ នៅរដ្ឋមេន ជារដ្ឋដាច់ស្រយាលរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក មានភាពល្បីល្បាញ ដោយសារពួកគេស្លៀកពាក់ឈុតខោអាវគ្រ័រសេ មកសាលារៀនរៀងរាល់ថ្ងៃពុធ។ មិនយូរប៉ុន្មាន មិត្តរួមថ្នាក់ដទៃទៀត និងបុគ្គលិករបស់សាលារៀនក៏បាននាំគ្នាស្លៀកពាក់ខោអាវគ្រ័រសេ ឬខោអាវដែលសមសួន រៀងរាល់ថ្ងៃពុធ ដូចពួកគេផងដែរ។ គេក៏បានហៅប្រពៃណីនេះថា “ថ្ងៃពុធសមសួន” ជាថ្ងៃដែលពួកគេចូលចិត្តជាងគេ ក្នុងសប្តាហ៍នីមួយៗ។ ចេមសន៍(James) ជាក្មេងដែលផ្តួចផ្តើមគំនិតនេះ សប្បាយចិត្តនៅពេលដែលបានឮគេសរសើរទម្លាប់ដ៏ល្អនេះ។ គាត់ថា ពាក្យសរសើរនេះបានធ្វើឲ្យចិត្តគាត់មានអារម្មណ៍ល្អខ្លាំងណាស់។ ក្មេងៗដែលស្លៀកពាក់ នៅថ្ងៃពុធយ៉ាងដូចនេះ មានភាពលេចធ្លោ ក្លាយជាក្មេងដែលមានមោទនភាព ប្រចាំសាលា។ សំលៀកបំពាក់ខាងវិញ្ញាណរបស់យើង ដែលបានញែកយើងចេញ ជាកូនរបស់ព្រះ ក៏បានធ្វើឲ្យចិត្តយើងមានអំណរផងដែរ។ គឺដូចដែលហោរាអេសាយបានមានប្រសាសន៍ថា “ខ្ញុំនឹងអរសប្បាយចំពោះព្រះយេហូវ៉ា ព្រលឹងខ្ញុំនឹងរីករាយចំពោះព្រះនៃខ្ញុំ ពីព្រោះទ្រង់បានប្រដាប់ខ្លួនខ្ញុំដោយសំលៀកបំពាក់នៃសេចក្តីសង្គ្រោះ ទ្រង់បានគ្រលុំខ្ញុំដោយអាវជាសេចក្តីសុចរិត ដូចជាប្តីថ្មោងថ្មីតែងខ្លួនដោយគ្រឿងលំអ ហើយដូចជាប្រពន្ធថ្មោងថ្មី ក៏ប្រដាប់ដោយត្បូងរបស់ខ្លួនដែរ”(អេសាយ ៦១:១០)។ កាលពួកអ៊ីស្រាអែលត្រូវគេនិរទេស ឲ្យទៅរស់នៅក្នុងទឹកដីសាសន៍ដទៃ សំលៀកបំពាក់របស់ពួកគេ ទាំងខាងវិញ្ញាណ និងសាច់ឈាម បានប្រែជាចាស់…
Read article