March

You are here:
តើ​ឯង​នៅ​ឯ​ណា? (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

អ័ដាម និង​ប្រពន្ធ​គាត់ ក៏​ពួន​នឹង​ព្រះ​យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ​នៅ​កណ្ដាល​ដើម​ឈើ​ក្នុង​សួន​ច្បារ។ ព្រះ​យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ​ទ្រង់​ហៅ​រក អ័ដាម ដោយ​ព្រះ​បន្ទូល​ថា «ឯង​នៅ​ឯ​ណា?» (លោកុប្បត្ដិ ៣:៨-៩)។ ការ​លេង​បិទ​ពួន គឺ​ជា​ល្បែង​កម្សាន្ត​ដ៏​ពេញ​និយម​ដែល​ក្មេងៗ​ចូល​ចិត្ត​លេង​កម្សាន្ត ទោះ​ពួក​គេ​មាន​ជាតិ​សាសន៍​អ្វី និយាយ​ភាសា​អ្វី និង​រស់​នៅ​កន្លែង​ណា​ក៏​ដោយ។ វា​ជា​ល្បែង​សកល និង​ស្រប​ច្បាប់។ ប៉ុន្តែ ការ​លេង​បិទពួន​ដំបូង​បំផុត​នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ មិន​មែន​ជា​រឿង​សប្បាយ​រីករាយ ឬ​ត្រឹម​ត្រូវ​ឡើយ។ វា​ជា​រឿង​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​សេចក្តី​ស្លាប់។ បន្ទាប់ពី​លោក អ័ដាម និង​នាង អេវ៉ា មិន​ស្តាប់​បង្គាប់​ព្រះ​ក្នុង​សួន​ច្បារ​អេដែន ពួក​គេ​បាន​ព្យាយាម​លាក់​ខ្លួន​ពី​ព្រះ​នេត្រ​ព្រះ​ដោយ​ការ​ភ័យ​ខ្លាច។ តែ​ព្រះ​អម្ចាស់​បាន​យាង​មក​រក​ពួក​គេ​ដោយ​សំណួរ​ដ៏​សាមញ្ញ​ថា «ឯង​នៅ​ឯ​ណា?» សំណួរ​នេះ គឺ​ផ្ទុយ​នឹង​ការ​សន្និដ្ឋាន​ជា​ទូទៅ​ថា មនុស្ស​កំពុង​ស្វែង​រក​ព្រះ ដែល​កំពុង​លាក់​ខ្លួន​មិន​ឲ្យ​ពួក​គេ​ឃើញ នៅ​កន្លែង​ណា​មួយ​ក្នុង ឬ​នៅ​ក្រៅ​ចក្រវាល។ តាម​ពិត​យើង​ទេ​ដែល​ជា​អ្នក​លាក់​ខ្លួន ហើយ​ព្រះ​ទ្រង់​ជា​អ្នក​យាង​មក​ស្វែង​រក​យើង។ សំណួរ​នេះ​អាច​ហាក់​ដូច​ជា​ចម្លែក ពីព្រោះ​តើ​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ជ្រាប​អំពី​អ្វីៗ​គ្រប់​យ៉ាង​រួច​ទៅ​ហើយ​មែន​ទេ? ព្រះ​អង្គ​សួរ​រក អ័ដាម និង​នាង អេវ៉ា មិន​មែន​ដើម្បី​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន​ថ្មីៗ តែ​ដើម្បី​ជួយ​ពួក​គេ​ឲ្យ​យល់​អំពី​ស្ថានភាព​របស់​ខ្លួន។ ព្រះ​អង្គ​យាង​មក ដើម្បី​នាំ​ពួក​គេ​ចេញ​ពី​កន្លែង​លាក់​ខ្លួន មិន​មែន​ដើម្បី​ឲ្យ​ពួក​គេ​គេច​មុខ​ពី​ព្រះ​អង្គ​នោះ​ទេ។ សូម​យើង​ស្រមៃ​អំពី​ប្រតិកម្ម​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​អាច​មាន ចំពោះ​ការ​បះបោរ​របស់​លោក អ័ដាម និង​នាង អេវ៉ា។ បើ​សិន​ជា​ព្រះ​អង្គ​ឆ្លើយ​តប ដោយ​ការ​វិនិច្ឆ័យ​ដ៏​តឹង​រ៉ឹង…

Read article
មិន​អាក់អន់​ចិត្ត​ងាយៗ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

សុភាសិត ១៩:៨-១៣ សតិ​បញ្ញា​របស់​មនុស្ស​នឹង​នាំ​ឲ្យ​យឺត​នឹង​ខឹង អ្នក​នោះ​ក៏​តែង​មាន​ចិត្ត​អរ ដោយ​មិន​ប្រកាន់​ទោស​វិញ​។ សុភាសិត ១៩:១១ នៅពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ចូល​ព្រះវិហារ​របស់​ខ្ញុំ បន្ទាប់ពី​ការ​បិទ​ខ្ទប់​អស់​ជា​ច្រើន​ខែ​មក ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​រំភើប​រីករាយ ដែល​បាន​ឃើញ​សមាជិក​ពួក​ជំនុំ​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ជួប​គ្នា​មួយ​រយៈ​។ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា សមាជិក​ខ្លះ ជា​ពិសេស​អ្នក​មាន​វ័យ​ចាស់​ជាងគេ​នឹង​មិន​បាន​មក​ព្រះវិហារ​ទេ ដោយសារ​កត្តា​សុវត្ថិភាព និង​ហេតុផល​ផ្សេងៗ​ទៀត ហើយ​ខ្លះ​ទៀត​បាន​លាចាក​លោក​ហើយ​។ ដូច​នេះ ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​រំភើប​ណាស់ ពេល​ដែល​បាន​ឃើញ​ប្តី​ប្រពន្ធ​វ័យ​ចំណាស់​មួយ​គូរ​ដើរ​ចូល​ព្រះវិហារ ហើយ​​អង្គុយ​នៅ​កៅ​អី​ជួរ​ក្រោយ​ខ្ញុំ​ដូច​កាលពី​មុន​។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​លើក​​ដៃ​ជំរាប​សួរ​ពួក​គាត់​។ បុរស​ជា​ប្តី​ក៏បាន​ជំរាប​សួរ​តប​ខ្ញុំ​វិញ ប៉ុន្តែ ភរិយា​របស់​គាត់​បាន​សម្លឹង​មុខ​ខ្ញុំ ដោយ​ទឹក​មុខ​មិន​ញញឹម​សោះ​។ ពេល​នោះ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ចម្លែក ហើយ​ឆ្ងល់​ថា ហេតុ​អ្វី​គាត់​មាន​ទឹក​មុខ​ដូច​នេះ​។ ពីរបី​អា​ទិត្យ​ក្រោយមក ខ្ញុំ​ក៏បាន​សង្កេត​មើល​ឃើញ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​គាត់​ម្នាក់ បាន​ជួយ​ណែនាំ​គាត់ ពេលណា​គាត់​ត្រូវ​អង្គុយ​ចុះ ឬ​ក្រោក​ឈរ ក្នុង​កម្មវិធី​ថ្វាយបង្គំ​ក្នុង​ព្រះវិហារ គឺ​ហាក់​ដូចជា​កំពុង​ថែទាំ​អ្នក​ជំងឺ​ចាស់​ជរា​អញ្ចឹង​។ គាត់​ប្រហែល​ជា​មាន​ជំងឺ ហើយ​មិន​ចាំ​ថា​ខ្ញុំ​ជា​នរណា​ទេ​។ ខ្ញុំ​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ ដែល​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ចូល​ទៅ​សួរ​គាត់​ត្រង់ៗ ឬ​អាក់អន់​ចិត្ត ពេល​ដែល​គាត់​មិន​បាន​ឆ្លើយតប​ចំពោះ​ការ​ស្វាគមន៍​ដ៏​ក្លៀវក្លា​របស់​ខ្ញុំ​។ កណ្ឌ​គម្ពីរ​សុភាសិត បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​យោបល់​ល្អៗ​ជា​ច្រើន ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​រស់នៅ​ប្រកប​ដោយ​ប្រាជ្ញា ហើយក៏​បាន​បង្រៀន​អំពី​មនុស្ស​ដែល​យឺត​នឹង​ខឹង​ផង​ដែរ​។ តាម​ពិត កណ្ឌ​គម្ពីរ​នេះ​បាន​ចែងថា “សតិ​បញ្ញា​របស់​មនុស្ស​នឹង​នាំ​ឲ្យ​យឺត​នឹង​ខឹង អ្នក​នោះ​ក៏​តែង​មាន​ចិត្ត​អរ ដោយ​មិន​ប្រកាន់​ទោស​វិញ”(១៩:១១)។ ការ​សម្រេច​ចិត្ត​មិន​អាក់អន់​ចិត្ត និង​រៀន “គ្រប់​គ្រង​កំហឹង”(ខ.១១)…

Read article
ព្រះ​ទ្រង់​កាន់​ខាង​យើង​ហើយ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

«កាល​ណា​មាន​សេចក្តី​ល្បួង នោះ​កុំ​ឲ្យ​អ្នក​ណា​និយាយ​ថា ព្រះ​ទ្រង់​ល្បួង​ខ្លួន​ឡើយ ដ្បិត​សេចក្តី​អាក្រក់​ពុំ​អាច​នឹង​ល្បួង​នាំ​ព្រះ​ហឫទ័យ​ព្រះ​បាន​ឡើយ ហើយ​ព្រះ​ក៏​មិន​ដែល​ល្បួង​អ្នកណា​ដែរ» (យ៉ាកុប ១:១៣)។ ពេល​ណា​យើង​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ហើយ​ចំណង​នៃ​អំពើ​បាប​បាន​ដាច់ មាន​រឿង​មួយ​ចំនួន​កើត​ឡើង​ចំពោះ​យើង​ភ្លាម។ ព្រះ​អង្គ​បាន​ចម្លង​យើង​ចេញ​ពី​សេចក្តី​ស្លាប់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ជីវិត ហើយ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​ក៏​បាន​ចូល​គង់​ក្នុង​យើង។ ព្រះ​អង្គ​ទទួល​យើង​ចូល​ក្នុង​មហា​គ្រួសារ​របស់​ព្រះ​អង្គ។ យើង​បាន​ទទួល​ការ​ប្រោស​លោះ ការ​ផ្លាស់​ប្រែ និង​ការ​កើតជា​ថ្មី។ បាប​មិនអាច​​សោយ​រាជ្យ​ក្នុង​ជីវិត​យើង​ទៀត​ទេ។ ប៉ុន្តែ យើង​នៅ​តែ​ជា​មនុស្ស​មាន​បាប។ នៅ​ក្នុង​ការ​ជឿ​ព្រះ​គ្រីស្ទ យើង​មិន​រស់​នៅ​ដោយ​ភាព​សុខ​ស្រួល​គ្រប់​ពេល ដោយ​ជៀស​ផុត​ពី​ការ​វាយ​ប្រហារ​របស់​អារក្ស ឬ​ជៀស​ផុត​ពី​ការ​ល្បួង​ឡើយ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​ដែល​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​ប្រែ​ចិត្ត​ជឿ​ព្រះ​រហូត​ដល់​ពេល​បាន​ឃើញ​ព្រះ​គ្រីស្ទ និង​បាន​ផ្លាស់​ប្រែ​ឲ្យ​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ព្រះ​អង្គ ពួក​គេ​នៅ​ជាប់​ក្នុង​សង្គ្រាម​ប្រឆាំង​ការ​ល្បួង​ជាប់​ជានិច្ច1។ ព្រះ​គម្ពីរ​មាន​ពេញ​ទៅ​ដោយ​ការ​ដាស់​តឿន​អំពី​ការ​ល្បួង​ដែល​នាំ​យើង​ទៅ​រក​បាប និង​ការ​អាក្រក់ ដែល​យើង​រាល់​គ្នា​សុទ្ធ​តែ​បាន​ជួប។ ការ​ល្បួង​មិន​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​លួង​លោម​យើង​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​អាក្រក់ និង​ធ្វើ​រឿង​ហួស​ចិត្ត តែ​ក៏​នាំ​យើង​ឲ្យ​ប្រើ​ការ​ល្អ​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​ប្រទាន​យើង ហើយ​ប្រើ​វា​ក្នុង​ផ្លូវ​ខុស​ទាស់​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះ។ ក្នុង​សៀវភៅ​រឿង សំបុត្រ​របស់​អារក្ស Screwtape លោក ស៊ី អេស លូវីស (C.S. Lewis) បាន​លើក​ឡើង​អំពី​ការ​ល្បួង​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​បាប ដែល​ក្នុង​នោះ​អារក្ស​បាន​ជំរុញ​កូន​ចៅ​វា ឲ្យ «លើក​ទឹក​ចិត្ត​មនុស្ស​ឲ្យ​សប្បាយ​នឹង​ការ​ល្អ​ជា​ច្រើន ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​មក តែ​សប្បាយ​ក្នុង​ផ្លូវ និង​ក្នុង​កម្រិត​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​ហាម​ឃាត់»2។ ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​ចែង​ច្បាស់​ថា ព្រះ​អម្ចាស់​មិន​ដែល និង​មិន​អាច​ធ្វើ​ជា​ប្រភព​នៃ​ការ​ល្បួង​ទេ។ នៅ​ពេល​ដែល​កណ្ឌ​គម្ពីរ​យ៉ាកុប​បាន​ចែង​ថា ព្រះ​ទ្រង់​មិន​ដែល​ល្បួង​នរណា​ម្នាក់​សោះ​ឡើយ…

Read article
មនុស្ស​មិន​អាច​ស្ទង់​ប្រាជ្ញា​របស់​ព្រះអង្គ​បាន (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

អេសាយ ៤០:២៥-៣១ គ្មាន​អ្នកណា​អាច​ស្ទង់​យល់​យោបល់​របស់​ទ្រង់​បានទេ​។ អេសាយ ៤០:២៨ កាល​ពី​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៣ កែវ​យឺត​មើល​ផ្កាយ​អវកាស ចេមស៍ វេប បាន​ធ្វើ​ការ​រុករក​ឃើញរឿង ដែល​គួរ​ឲ្យ​កត់​សំគាល់​មួយ​ទៀត​។ តាម​រយៈ​កែវ​យឺត​ធំ​មួយ​គ្រឿង​នេះ អ្នក​វិទ្យាសាស្ត្រ​ទើបតែ​បាន​រក​ឃើញ​កាឡាក់ស៊ី​៦​ទៀត ដែល​ពី​មុន​មក មនុស្ស​ជាតិ​មិន​ទាន់​អាច​រក​ឃើញ នៅ​ក្នុង​ចក្រវាល​ដ៏​ធំ​ល្វឹងល្វើយ​។ ការ​រុករក​ឃើញ​នេះ បាន​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​ក្រឡាប់​ចក្រ​នៅ​ក្នុង​ការ​យល់​ដឹង​របស់​មនុស្ស អំពី​អវកាស​។ អវកាស​យានិក​ម្នាក់​បាន​ធ្វើ​ការ​កត់​សំគាល់​ឃើញថា “យើង​បាន​រក​ឃើញ​បាតុភូត​អ្វី​ម្យ៉ាង ខុសពី​ការ​រំពឹង​គិត​របស់​យើង ហើយ​វា​ក៏​ពិតជា​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​បញ្ហា​នៅ​ក្នុង​វិទ្យាសាស្ត្រ”។ អ្នក​ជំនាញ​ផ្នែក​រូប​វិទ្យា​អវកាស បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ក្នុង​លក្ខណៈ​បន្ទាប​ខ្លួន​ថា “ពេល​ខ្លះ ការ​មិន​បាន​ដឹង គឺ​មិនមែន​ជា​កំហុស​ឆ្គង​អ្វី​ទេ”។ រឿង​នេះ​បាន​បង្ហាញថា ព្រះ​ទ្រង់​ហាក់​ដូចជា​បន្ត​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​គ្រប់​គ្នា​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​។ កាល​ប៉ុន្មាន​ពាន់​ឆ្នាំ​ មុន​សម័យ​ដែល​មនុស្ស​មាន​កែវ​យឺត​មើល​ផ្កាយ ហោរា​អេសាយ ហាក់​ដូច​ជា​កំពុង​និយាយ​ដោយ​ផ្ទាល់​ទៅ​កាន់​អ្នក​វិទ្យាសាស្ត្រ​ ក្នុង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​ថា “តើ​ឯង​មិន​បាន​ដឹង តើ​មិន​បានឮ​ទេ​ឬ​អី ថា​ព្រះ​ដ៏​គង់នៅ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច គឺ​ព្រះយេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​ដែល​បាន​បង្កើត​ផែនដី រហូត​ដល់​ចុង​បំផុត”(អេសាយ ៤០:២៨)។ គាត់​ក៏បាន​បន្ត​មាន​ប្រសាសន៍​ទៀត​ថា “គ្មាន​អ្នកណា​អាច​ស្ទង់​យល់​យោបល់​របស់​ទ្រង់​បានទេ”(ខ.២៨)។ អ្នក​វិទ្យាសាស្ត្រ​រូប​នោះ​ក៏បាន​ទទួល​ស្គាល់​ផង​ដែរ​ថា មាន​រឿង​ជា​ច្រើន​ណាស់ នៅ​ក្នុង​ទី​អវកាស ដែល​មនុស្ស​មិន​បាន​ដឹង​។ ប៉ុន្តែ បទ​គម្ពីរ​នេះ​មាន​ចំណុច​ជា​ច្រើន​ដែល​យើង​ត្រូវ​យល់​ដឹងផង​ដែរ​។ ព្រះ​ដែល​យើង​មិន​អាច​ស្ទង់​ប្រាជ្ញា​របស់​ទ្រង់ គឺជា​អង្គ​បុគ្គល ដែល​មាន​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​មនុស្ស​។ ព្រះ​ដែល​បាន​បង្កើត​កាឡាក់ស៊ី​ទាំង៦នោះ…

Read article
អុីស្រាអែល​ពិត​ប្រាកដ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

«ក្នុង​គ្រា​នោះ​ដែល​អ៊‌ីស្រាអែល​នៅ​ក្មេង​នៅ​ឡើយ​នោះ​អញ​បាន​ស្រឡាញ់​វា ក៏​បាន​ហៅ​កូន​អញ​ចេញ​ពី​ស្រុក​អេស៊ីព្ទ​មក។ ពួក​ហោរា​បាន​ហៅ​គេ​ជា​ច្រើន​ដង​ប៉ុណ្ណា នោះ​គេ​បាន​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ទៅ​ប៉ុណ្ណោះ​ឯង គេ​បាន​ថ្វាយ​យញ្ញ​បូជា​ដល់​អស់​ទាំង​ព្រះ​បាល ព្រម​ទាំង​ដុត​កំញាន​ថ្វាយ​ដល់​រូប​ធ្លាក់​ផង» (ហូសេ ១១:១-២)។ កាល​ព្រះ​យេស៊ូវ​ប្រសូត នាង ម៉ារា និង​លោក យ៉ូសែប បាន​នាំ​ព្រះ​អង្គ​ទៅ​នគរ​អេស៊ីព្ទ ដើម្បី​ការពារ​ព្រះ​អង្គ ពី​ការ​បៀតបៀន​របស់​ស្ដេច ហេរ៉ូឌ។ នៅ​ពេល​ដែល​សាវ័ក ម៉ាថាយ បាន​កត់​ត្រា​អំពី​ព្រឹត្តិការណ៍​នេះ គាត់​បាន​ដក​ស្រង់​ខ​គម្ពីរ​ពី​កណ្ឌ​ហូសេ ដែល​បាន​កត់​ទុក​កាល​ពី​​ជាង៧​សតវត្សរ៍​មុន ហើយ​ពន្យល់​ថា ខ​គម្ពីរ​ទាំង​នោះ ជា​បទ​ទំនាយ​ដែល​ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​សម្រេច​ហើយ (ម៉ាថាយ ២:១៣-១៥)។ តែ​ពាក្យ​ពេចន៍​ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ហូសេ​នេះ មិន​បាន​និយាយ​សំដៅ​ទៅ​លើ​បុគ្គល​ណា​​ម្នាក់ តែ​ទៅ​លើ​ជាតិ​សាសន៍​មួយ («ពួក​ហោរា​បាន​ហៅ​គេ​ជា​ច្រើន​ដង​ប៉ុណ្ណា នោះ​គេ​បាន​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ទៅ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែរ​ គេ​បាន​ថ្វាយ​យញ្ញ​បូជា​ដល់​អស់​ទាំង​ព្រះ​បាល»)។ យើង​ប្រហែល​គិតថា សាវ័ក ម៉ាថាយ មិន​បាន​ប្រើ​ខ​គម្ពីរ​នេះ​ឲ្យ​បាន​ស៊ី​ជម្រៅ។ ប៉ុន្តែ តាម​ពិត គាត់​ដឹង​ថា គាត់​កំពុង​ធ្វើ​អ្វី។ គាត់​បាន​ប្រៀប​ប្រដូច​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទៅ​នឹង​ប្រជា​ជាតិ​អ៊‌ីស្រាអែល។ គឺ​ដូច​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ហៅ​រាស្ត្រ​ជាទី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​អង្គ ជា​កូន​ប្រុស​ព្រះ​អង្គ ចេញ​ពី​ស្រុក​អេស៊ីព្ទ​ឲ្យ​មក​ថ្វាយ​បង្គំ​ព្រះ​អង្គ ក្នុង​ទឹក​ដី​សន្យា ហើយ​ចំណែក​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ម៉ាថាយ​វិញ បាន​ចែង​ថា ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ហៅ​ព្រះ​រាជ​បុត្រា​តែ​មួយ គឺ​ព្រះ​អម្ចាស់​យេស៊ូវ​ចេញ​ពី​ស្រុក​អេស៊ីព្ទ​ចូល​ទឹកដី​សន្យា។ ទោះ​ព្រះ​យេស៊ូវ​ខុស​ពី​ប្រជា​ជាតិ​អ៊‌ីស្រាអែល​ត្រង់​ចំណុច​ដែល​ថា ព្រះ​អង្គ​មិន​បាន​ធ្វើ​អំពើ​បាប​សោះ តែ​ព្រះ​អង្គ​ជួប​ការ​ល្បួង​នៅ​វាល​រហោស្ថាន ដូច​ពួក​គេ​ផង​ដែរ (ម៉ាថាយ…

Read article
ព្រះ​អង្គ​បាន​អត់​ទោស ដូច​នេះ​យើង​ត្រូវ​អត់​ទោស​ឲ្យ​គេ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

«ដូច្នេះ តើ​មិន​គួរ​ឲ្យ​ឯង​អាណិត​មេត្តា​ដល់​គូ​កន​ឯង ដូច​ជា​អញ​បាន​អាណិត​មេត្តា​ដល់​ឯង​ដែរ​ទេ​ឬ​អី?» (ម៉ាថាយ ១៨:៣៣)។ មនុស្ស​ដែល​បាន​ទទួល​ការ​អត់​ទោស​ហើយ គួរ​តែ​រស់​នៅ​ជា​មនុស្ស​ដែល​អត់​ទោស​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ ហើយ​ដោយ​សារ​យើង​មិន​ងាយ​អត់​ទោស​ឲ្យ​គេ នោះ​យើង​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ឮ​ការ​ក្រើន​រម្លឹក​នេះ​ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត។ ម្យ៉ាង​ទៀត យើង​អត់​ទោស​ឲ្យ​គេ ព្រោះ​ព្រះ​អម្ចាស់​បាន​អត់​ទោស​ឲ្យ​យើង​តាម​រយៈ​ព្រះ​យេស៊ូវ​ហើយ។ ព្រះ​គម្ពីរ​ប៊ីប​បាន​ចែង​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា ការ​អត់​ទោស​របស់​ព្រះ​អង្គ​មិន​មែន​ដោយ​សារ​យើង​បាន​ធ្វើ​ការ​ល្អ ហើយ​មិន​មែន​ដោយ​សារ​យើង​ខិតខំ​បង្ហាញ​សេចក្តី​មេត្តា និង​ការ​អត់​ទោស​ដល់​អ្នក​ដទៃ តែ​ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ការ​អត់​ទោស​កើត​ចេញ​ពី​ព្រះ​គុណ​ព្រះ។ វិញ្ញាណ​ដែល​អត់​ទោស​គឺ​ជា​ភស្តុតាង​ធំ​បំផុត​ដែល​បង្ហាញ​ថា នរណា​ម្នាក់​ពិត​ជា​បាន​ប្រែ​ចិត្ត​ចេញ​ពី​បាប។ ផ្ទុយ​មក​វិញ បើ​យើង​នៅ​តែ​បន្ត​មាន​គំនុំ សេចក្តី​សម្អប់ និង​ភាព​​ជូរ​ល្វីង ក្នុង​ចិត្ត​យើង នោះ​យើង​មិន​គ្រាន់​តែ​នាំ​ផល​វិបាក​ដល់​ជីវិត​ខ្លួន​ឯង និង​បំផ្លាញ​ទំនាក់​ទំនង​របស់​យើង​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ យើង​ថែម​ទាំង​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​សួរ​ខ្លួន​ឯង​ថា តើ​យើង​ពិតជា​បាន​យល់​អំពី​លក្ខណៈ​នៃ​ការ​អត់​ទោស​របស់​ព្រះ​ដែរ​ឬ​ទេ។ យើង​មិន​អាច​ផ្តល់​ឲ្យ​គេ​នូវ​ការ​អត់​ទោស​ពិត​ប្រាកដ​បាន​ឡើយ ទាល់​តែ​យើង​បាន​ស្គាល់​ការ​អត់​ទោស​របស់​ព្រះ ហើយ​បើ​យើង​ស្គាល់​ហើយ នោះ​យើង​មិន​អាច​ថា យើង​មិន​អាច​អត់​ទោស​ឲ្យ​គេ​នោះ​ឡើយ។ ការ​អត់​ទោស​ចេញ​ពី​ចិត្ត​យើង​មក ពេល​ណា​ហើយ​បាន​ផ្លាស់​ប្រែ ដោយ​សារ​ព្រះ​គុណ​ព្រះ​អង្គ និង​បាន​ពិចារណា​អំពី​ទំហំ​នៃ​កំហុស​របស់​យើង​ដែល​ទាស់​ប្រឆាំង​ព្រះ​អង្គ។ ពេល​ណា​ការ​ផ្លាស់​ប្រែ​ដូច​នេះ​កើត​មាន បាប​ដែល​អ្នក​ដទៃ​ធ្វើ​មក​លើ​យើង នឹង​មាន​ទម្ងន់​ស្រាល​ជាង​មុន ខណៈ​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​ជួយ​យើង​ឲ្យ​អត់​ទោស​ឲ្យ​គេ​ដូច​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​អត់​ទោស​ឲ្យ​យើង។ នេះ​ជា​ការ​គោល​ការណ៍​នៅ​ពី​ក្រោយ​រឿង​ប្រៀប​ប្រដូច​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវ​អំពី​អ្នក​បម្រើ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ម៉ាថាយ ជំពូក​១៨ ដែល​បាន​ទទួល​ការ​លើក​លែង​បំណុល​ដែល​ធៀប​នឹង​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន​គឺ ស្មើ​នឹង​ទឹក​ប្រាក់​៨​ពាន់​លាន​ដុល្លារ ហើយ​បន្ទាប់​មក គាត់​បាន​បដិសេធន៍​មិន​លើក​លែង​ឲ្យ​មិត្ត​ភក្តិ​គាត់​ដែល​ជំពាក់​គាត់​តែ ២​ម៉ឺន​ដុល្លារ។ ត្រង់​ចំណុច​នេះ ព្រះ​យេស៊ូវ​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​ឲ្យ​យើង​មើល​ឃើញ​ភាព​គ្មាន​ហេតុផល​នៃ​អ្នក​បម្រើ ដែល​បាន​ទទួល​ការ​លើក​លែង​បំណុល​ដ៏​ច្រើន​លើស​លប់ តែ​មិន​បាន​លើក​លែង​ឲ្យ​បំណុល​ដែល​គេ​ជំពាក់​គាត់។…

Read article
ការ​យល់​ច្រឡំ​ចំពោះ​ព្រះយេស៊ូវ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

កិច្ចការ ៣:១៥-២៤ អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​សំឡាប់​ព្រះអម្ចាស់​ជីវិត​នោះ​ទៅ តែ​ព្រះ​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ពី​ស្លាប់​ឡើង​វិញ​។ កិច្ចការ ៣:១៥ លោក​ម៉ៃឃើលអេនជេឡូ(Michelangelo) គឺជា​ជាង​ចម្លាក់​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​ក្នុង​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត ដែល​បាន​ឆ្លាក់​រូប​ល្បីៗ​ជា​ច្រើន នៅ​ប្រទេស​អ៊ីតាលី​នៅ​សម័យ​មុន​។ រូប​ចម្លាក់​លោក​ម៉ូសេ ដែល​គាត់​បាន​ឆ្លាក់ ជា​ស្នាដៃ​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​ដែល​គាត់​បាន​ឆ្លាក់​ចប់​សព្វ​គ្រប់​នៅ​ឆ្នាំ១៥១៥​។ ប៉ុន្តែ រូប​ចម្លាក់​លោក​ម៉ូសេ​ដែល​គាត់​បាន​ឆ្លាក់​នោះ មាន​ស្នែង​ពីរ​ដុះ​ចេញពី​ក្រោម​សក់ នៅ​លើ​ថ្ងាស​។ មិនមែន​មានតែ​លោក​ម៉ៃឃលអេនជេឡូ​ទេ ដែល​បាន​ឆ្លាក់​រូប​លោក​ម៉ូសេ​ដូច​នេះ វិចិត្រករ​ជា​ច្រើន​ទៀត នៅ​សម័យ​រើនេសាន់ និង​មជ្ឈិម​សម័យ បាន​ឆ្លាក់ និង​គូ​រូប​លោក​ម៉ូសេ​យ៉ាង​ដូច​នេះ​ផង​ដែរ​។ តើ​មក​ពី​ហេតុ​អ្វី? គឺ​ដោយសារ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​ជា​ភាសាឡាតាំង ដែល​បាន​បក​ប្រែ​ពី​ភាសា​ហេព្រើរ នៅ​សម័យ​នោះ បាន​ពិពណ៌នា​ថា លោក​ម៉ូសេ​មាន​ពន្លឺ​ចែងចាំង​នៅ​លើ​មុខ បន្ទាប់​ពី​បាន​ចូល​ក្នុង​ព្រះ​វត្ត​មាន​ព្រះ(មើល​និក្ខមនំ ៣៤:២៩)។ ព្រះ​គម្ពីរ​ដើម​ជា​ភាសា​ហេព្រើរ​បាន​ប្រើ​ពាក្យ ដែល​មានន័យ​ទាក់ទង​នឹង “ស្នែង” ក្នុង​ការ​ពិពណ៌នា អំពី “បាច់” ពន្លឺ ដែល​បាញ់​ចេញពី​មុខ​របស់​លោក​ម៉ូសេ ហើយ​ព្រះ​គម្ពីរ​វ៉ាល់ហ្គេត ជា​ភាសាឡាតាំង​បាន​បក​ប្រែ​ពាក្យ​នេះ​ត្រង់​ៗ​តែ​ម្តង​។ ដូច​នេះ អ្នកអាន​ព្រះ​គម្ពីរ​ភាសាឡាតាំង​នោះ “មាន​ការ​យល់​ច្រឡំ” អំពី​លោក​ម៉ូសេ​។ តើ​អ្នក​ធ្លាប់​មាន​ការ​យល់​ច្រឡំ​ចំពោះ​នរណា​ម្នាក់​ទេ? បន្ទាប់​ពី​សាវ័ក​ពេត្រុស​បាន​ប្រោស​បុរស​ពិការ​ជើង​ពី​កំណើត​ម្នាក់ ឲ្យ​អាច​ដើរ​បាន ដោយនូវ​ព្រះ​នាម​ព្រះយេស៊ូវ(កិច្ចការ ៣:១-១០) គាត់​ក៏​បាន​ប្រកាស​ដល់​ជន​រួម​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​របស់​គាត់​ថា ពួកគេ​មាន​ការ​យល់​ច្រឡំ​អំពី​ព្រះយេស៊ូវ​។ គាត់​ក៏​បាន​ចង្អុល​បង្ហាញថា “អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​សំឡាប់​ព្រះអម្ចាស់​ជីវិត​នោះ​ទៅ…

Read article
ការ​សម្រាក​ខាង​ឯ​វិញ្ញាណ​ពិត​ប្រាកដ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

«ដូច្នេះ ដែល​នៅ​មាន​សេចក្តី​សន្យា​ទុក​មក​ឲ្យ​បាន​ចូល​ក្នុង​សេចក្តី​សម្រាក​របស់​ទ្រង់ នោះ​ត្រូវ​ឲ្យ​យើង​រាល់​គ្នា​ខ្លាច​ចុះ ក្រែង​អ្នក​រាល់​គ្នា​ណា​មួយ​មើល​ទៅ​ដូច​ជា​ឈោង​ទៅ​មិន​ដល់។ ដ្បិត​ដំណឹង​ល្អ​បាន​ផ្សាយ​មក​យើង​រាល់​គ្នា​ដូច​ជា​ដល់​គេ​ដែរ ប៉ុន្តែ​ព្រះ​បន្ទូល​ដែល​គេ​ឮ នោះ​គ្មាន​ប្រយោជន៍​ដល់​គេ​សោះ ដោយ​ព្រោះ​មិន​បាន​លាយ​នឹង​សេចក្តី​ជំនឿ ក្នុង​ចិត្ត​នៃ​ពួក​អ្នក​ដែល​ឮ​នោះ» (ហេព្រើរ ៤:១-២)។ មាន​ពេល​ជា​ញឹកញាប់​​ពេក​ហើយ​ដែល​គ្រីស្ទាន​ពូកែ​រក​ពេល​លំហែ​កាយ តែ​ពិបាក​រក​ពេល​សម្រាក។ តើ​មូល​ហេតុ​អ្វី? មូល​ហេតុ​ទី​មួយ ប្រហែល​មក​ពី​វប្ប​ធម៌​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន​បាន​ឲ្យ​តម្លៃ​ខ្ពស់​បំផុត​មក​លើ​ការ​ដេញ​តាម​ដោយ​ឥត​ស្រាកស្រាន្ត​នូវ​ភាព​ជោគជ័យ និង​ភាព​ចម្រុង​ចម្រើន ក្នុង​កម្រិត​កាន់តែ​ខ្ពស់​ឡើងៗ។ សូម្បីតែ​ការ​សម្រាក​របស់​យើង ក៏​មាន​ពេញ​ដោយ «ការ​ដេញ​តាម» និង​ការ​ចង់​បាន​ការ​ចម្រើន​ឡើង និង​ភាព​ជោគជ័យ​ដែរ។ ហើយ​មូល​ហេតុ​ដែល​វប្បធម៌​នីមួយៗ​មាន​បញ្ហា​ដូច​នេះ គឺ​ដោយ​សារ​មនុស្ស​បាន​ដាច់​ចេញ​ពី​ព្រះ ដែល​បាន​បង្កើត​យើង​មក​សម្រាប់​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​ផង និង​សម្រាក​ផង។ នៅ​ពេល​ដែល​អំពើ​បាប​បាន​ចូល​ក្នុង​លោកីយ៍ មនុស្ស​ជាតិ​បាន​បាត់​បង់​ការ​សម្រាក​ពិត​ប្រាកដ។ យើង​មិន​អាច​បដិសេធន៍​ថា មនុស្ស​ជាតិ​មិន​មាន​ការ​សម្រាក និង​ភាព​ស្ងប់​ស្ងាត់​ពិត​ប្រាកដ​ឡើយ។ ការ​លំហែ​មិន​មែន​ជា​ការ​សម្រាក​ទេ បើ​សិន​ជា​អ្នក​ខិតខំ​ធ្វើ​ការ​យ៉ាង​ខ្លាំង ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​ពេល​សម្រាក​តែ​មួយ​ភ្លែត ឬ​អ្នក​បាន​បំពេញ​ពេល​លំហែ​របស់​អ្នក ទៅ​ដោយ​កិច្ចការ​ជា​ច្រើន​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​នោះ។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ មាន​អ្វីៗ​ជា​ច្រើន​ទៀត ដែល​ព្រះ​អង្គ​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​ឲ្យ​យើង​មាន។ ព្រះ​អង្គ​ប្រទាន​ការ​សម្រាក​ដល់​យើង ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​វិញ្ញាណ​យើង​ស្ងប់​រំងាប់។ ការ​សម្រាក​ខាង​ឯ​វិញ្ញាណ​កើត​ចេញពី​ជីវិត​ដែល​ចុះ​ចូល​ព្រះ​អង្គ​ដោយ​ជំនឿ។ ពេល​ណា​ទោស​នៃ​សេចក្តី​ស្លាប់​ដែល​កើត​ចេញ​ពី​បាប ធ្លាក់​មក​លើ​មនុស្ស​ជាតិ យើង​មិន​អាច​អរ​សប្បាយ​នឹង​ការ​សម្រាក​ពិត​ប្រាកដ​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​ឲ្យ​យើង​មាន​នោះ​ទេ។ យើង​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​កើត​ជា​ថ្មី ព្រោះ «អ្នកណា​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ នោះ​ឈ្មោះ​ថា បាន​កើត​ជា​ថ្មី​ហើយ» (២កូរិនថូស ៥:‌១៧)។ កាល​ព្រះ​អង្គ​បង្កើត​របស់​សព្វ​សារពើ ព្រះ​អង្គ​បង្កើត​គោល​ការណ៍​សម្រាប់​ការ​សម្រាក​ខាង​ឯ​វិញ្ញាណ…

Read article
បង្ហាញ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដល់​អ្នក​ជិត​ខាង (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

លូកា ១០:២៧-៣៧ ព្រះយេស៊ូវ​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ថា ទៅចុះ ចូរ​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​បែបយ៉ាង​ដូច្នោះ​ដែរ​។ លូកា ១០:៣៧ ថ្ងៃ​មួយ នៅ​រដូវរងា ក្នុង​រដ្ឋ​មីឈីហ្កេន មាន​អ្នក​ដឹក​ជញ្ជូន​ម្នាក់​បាន​កត់​សំគាល់​ឃើញ ដូន​ចាស់​ម្នាក់​កំពុង​ចូក​ព្រឹល​ចេញពី​ផ្លូវបត់​ចូល​ផ្ទះ​របស់​ដូន​ចាស់​។ គាត់​ក៏​បាន​ឈប់​ឡាន ហើយ​ក៏​បាន​សុំ​ដូន​ចាស់ អនុញ្ញាត​ឲ្យ​គាត់​ជួយ​ចូក​ព្រឹល​រហូត​ដល់​រួចរាល់​។ ពួកគេ​ក៏បាន​ចូក​ព្រឹល​ជា​មួយ​គ្នា​ប្រហែល១៥នាទី ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នក​ជិត​ខាង​របស់​ដូន​ចាស់ កំពុង​មើល​ពួក​គេ​ពី​ចម្ងាយ​។ ដូន​ចាស់​ក៏បាន​ប្រាប់​គាត់​ថា “យាយ​អរគុណ​ចៅ​ខ្លាំង​ណាស់ ដែល​បាន​ជួយ​យាយ​ចូក​ព្រឹល​។ ព្រះ​បាន​បញ្ជូន​ចៅ​ឲ្យ​មក​ជួយ​យាយ នៅ​ថ្ងៃ​នេះ”។ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​ជជែក​ជាមួយ​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ក្រឹត្យ​វិន័យ​របស់​សាសន៍​យូដា ព្រះអង្គ​ក៏បាន​ពន្យល់​ពួកគេ អំពី​អត្ថន័យ​នៃ​ការ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ(លូកា ១០:២៥-៣៧)។ នៅពេល​ដែល​ព្រះអង្គ​ឲ្យ​គាត់​កាត់​ស្រាយ​ក្រឹត្យ​វិន័យ​ដែល​គាត់​ស្គាល់​ច្បាស់ គាត់​និយាយ​ថា “ឯង​ត្រូវ​ស្រឡាញ់​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​នៃ​ឯង​ឲ្យ​អស់​អំពី​ចិត្ត អស់​អំពី​ព្រលឹង អស់​អំពី​កំឡាំង ហើយ​អស់​អំពី​គំនិត​ឯង ព្រម​ទាំង​អ្នក​ជិត​ខាង ដូច​ខ្លួនឯង​ដែរ”(ខ.២៧)។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​ចែក​ចាយ​រឿង ដែល​អ្នក​ដឹកនាំ​សាសនា​ពីរ​នាក់​មិន​បាន​អើពើ​ចំពោះ​ជន​រង​គ្រោះ​ម្នាក់​ដែល​ត្រូវ​ចោរ​ប្លន់​។ ប៉ុន្តែ សាសន៍​សាម៉ារី​ម្នាក់ បាន​ធ្វើ​ការ​លះបង់ ដើម្បី​ជួយ​យក​អសារ​បុរស​នោះ(ខ.៣០-៣៥)។ អ្នក​ដឹកនាំ​សាសន៍​យូដា​នៅ​សម័យ​នោះ បាន​ចាត់​ទុក​សាសន៍​សាម៉ារី ជា​សាសន៍​តូច​ទាប​ជាង​សាសន៍​យូដា​។ ប៉ុន្តែ អ្នក​ប្រាជ្ញ​ក្រឹត្យ​វិន័យ​រូប​នោះ​ក៏​បាន​ដឹង​ថា សាសន៍​សាម៉ារី​ដែល​មាន​ចិត្ត​មេត្តា​ចំពោះ​បុរស​នោះ គឺជា​អ្នក​ជិត​ខាង​ល្អ ដែល​មាន​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​។ ពេល​នោះ ព្រះយេស៊ូវ​ក៏បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​គាត់​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​គំរូ​របស់​សាសន៍​សាម៉ារី​នោះ(ខ.៣៦-៣៧)។ ការ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ​មិន​តែងតែ​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​ឡើយ​។ ប៉ុន្តែ…

Read article
ទូល​បង្គំ​គ្មាន​អ្វី​សោះ​នៅ​ក្នុង​ដៃ​ទូល​បង្គំ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

«ព្រះ​គ្រីស្ទ​ទ្រង់​បាន​លោះ​យើង​រាល់​គ្នា​ឲ្យ​រួចពី​សេចក្តី​បណ្ដាសា​របស់​ក្រឹត្យ​វិន័យ ដោយ​ទ្រង់​ត្រូវ​បណ្ដាសា​ជំនួស​យើង​រាល់​គ្នា (ដ្បិត​មាន​សេចក្តី​ចែង​ទុក​មក​ថា «ត្រូវ​បណ្ដាសា​ហើយ អ្នក​ណា​ដែល​ត្រូវ​ព្យួរ​នៅ​លើ​ឈើ») ដើម្បី​ឲ្យពរ​របស់​លោក​អ័ប្រាហាំ បាន​មក​ដល់​អស់​ទាំង​សាសន៍​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ​យេស៊ូវ ប្រយោជន៍​ឲ្យ​យើង​បាន​ទទួល​សេចក្តី​សន្យា គឺ​ជា​ព្រះ​វិញ្ញាណ ដោយ​សារ​សេចក្តី​ជំនឿ» (កាឡាទី ៣:១៣-១៤)។ ក្នុង​នាម​យើង​ជា​អ្នក​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ ព្រោះ​ព្រះ​អង្គ​បាន​រំដោះ​យើង​ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​បណ្ដាសា​ដ៏​ធំ​បំផុត​នៃ​អំពើ​បាប។ ភាព​អស្ចារ្យ​នៃ​ការ​រំដោះ​នេះ​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មាន​ចិត្ត​ស្ញប់​ស្ញែង​យ៉ាង​ខ្លាំង នៅ​ពេល​ដែល​យើង​បាន​យល់​ថា ព្រះ​គ្រីស្ទ​បាន​លើក​បណ្ដាសា​នេះ​ចេញ​ពី​យើង​ហើយ គឺ​បណ្ដាសា​ដែល​បាន​តម្រូវ​ថា យើង​សម​នឹង​ស្លាប់ ព្រោះ​យើង​មាន​បាប​នៅ​ចំពោះ​ព្រះ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ បន្ទាប់​ពី​យើង​បាន​សង្គ្រោះ​ហើយ ភាព​ស្ញប់​ស្ញែង​នោះ​ងាយ​នឹង​រលាយ​បាត់​ទៅ​វិញ។ ជីវិត​ដ៏​សុខ​ស្រួល ហើយ​មិន​ចង់​លូត​លាស់ ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ពិបាក​មើល​ឃើញ​បាប​ដែល​បាន​គ្រប់​គ្រង​យើង​ណាស់។ យើង​ពិត​ជា​ងាយ​នឹង​ជឿ​ថា បើ​យើង​ខំ​ប្រឹងតែ​បន្តិច​ទៀត​ក្នុង​ទំនាក់​ទំនង​ប្ដី​ប្រពន្ធ ការងារ ក្នុង​ទំនាក់​ទំនង និង​ភាព​ជោគជ័យ​របស់​យើង នោះ​យើង​នឹង​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ល្អ ដែល​សម​នឹង​ទទួល​ព្រះ​ពរ។ យើង​ចង់​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ជោគជ័យ ជាជាង​មនុស្ស​ដែល​មាន​ជំនឿ។ យើង​ត្រូវ​បាន​អូស​ទាញ​​ជា​ប្រចាំ ឲ្យ​ងាក​បែរ​ទៅ​រក​ការ​ប្រឹង​ប្រែង​ជួយ​ខ្លួន​ឯង​ដែល​ជា​សាសនា​ក្លែងក្លាយ។ នេះ​ជា​ការ​ល្បួង​ដែល​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​កាឡាទី​បាន​ជួយ​ប្រទះ។ ហេតុ​នេះ​ហើយ សាវ័ក ប៉ុល ក៏​បាន​សរសេរ​សំបុត្រ​ផ្ញើ​ទៅ​ពួក​គេ ដើម្បី​បង្រៀន​ពួក​គេ​ថា នោះ​មិន​មែន​ជា​ការ​បង្រៀន​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ​សម្រាប់​គ្រីស្ទ​បរិស័ទ​នោះ​ទេ។ តាម​ពិត វា​ផ្ទុយ​នឹង​ជំនឿ​របស់​យើង! បើ​ដំណឹង​ល្អ​នៃ​ព្រះ​គ្រីស្ទ​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​​ប្រកាស​ថា ព្រះ​គ្រីស្ទ​បាន​យាង​មក ដើម្បី​បន្ថែម​ពីលើ​ជីវិត​យើង នៅ​ត្រង់​ចំណុច​ដែល​យើង​ខ្វះខាត នោះ​យើង​នឹង​លែង​ខ្វល់​ពី​បណ្ដាសា​នៃ​ក្រឹត្យ​វិន័យ ហើយ​ក៏​គ្មាន​ដំណោះ​ស្រាយ​សម្រាប់​បណ្ដាសា​នោះ​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ បណ្ដាសា​ពិត​ជា​មាន​មែន ហើយ​យើង​ត្រូវ​មាន​ដំណោះ​ស្រាយ។…

Read article