January

You are here:
ពេលណា​អ្វីៗ​មិន​កើត​ឡើង ដូច​ដែល​អ្នក​ចង់​បាន (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

“ចូរ​ខំ​ដក​គ្រប់​ទាំង​សេចក្តី​ជូរ​ល្វីង ក្តៅ​ក្រហាយ កំហឹង ឡូឡា ជេរ​ប្រមាថ និង​គ្រប់​ទាំង​សេចក្តី​អាក្រក់ ចេញពី​ពួក​អ្នក​រាល់​គ្នា​ទៅ”។ អេភេសូរ ៤:៣១ មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​យល់​ពី​អារម្មណ៍ នៅពេល​យើង​ក្រោក​ពី​គេង យើង​គិតថា ជីវិត​យើង​មិន​បាន​ទៅដល់​គោលដៅ ដែល​យើង​ចង់​បាន​។ អ្នក​ប្រហែល​មាន​អារម្មណ៍​ដូច​នេះ ពេល​អ្នក​ក្រោក​ពី​គេង​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​។ យើង​ប្រហែល​កំពុង​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ថ្ងៃ​ដ៏​ពិបាក ទាំង​ខាង​ផ្លូវ​កាយ ផ្លូវ​អារម្មណ៍ ផ្លូវ​ហេតុផល ផ្លូវ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ និង​ថែម​ទាំង​ផ្លូវ​វិញ្ញាណ​ផង​ដែរ ជា​ហេតុ​នាំ​ឲ្យ​យើង​ជួប​ការ​ល្បួង​ឲ្យ​យើង​មាន​ចិត្ត​រវើរវាយ​។ តើ​យើង​ត្រូវ​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច? ពេល​នោះ យើង​គួរតែ​ចាប់​ផ្តើម​ទូល​សូម​ព្រះអង្គ​ការពារ​យើង ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​ប្រភព​ដ៏​គ្រោះ​ថ្នាក់ នៃ​បញ្ហា​ខាង​វិញ្ញាណ “ជា​ឃាតករ​លាក់​មុខ” ដែល​មាន​ដូចជា សេចក្តី​ជូរ​ល្វីង ការ​ស្អប់ និង​ការ​អាណិត​ខ្លួនឯង​។ សេចក្តី​អាក្រក់​ទាំង​បី​នេះ នឹង​រឹត​រួត​ជំនឿ​យើង​ឲ្យ​ដាច់​ខ្យល់​ស្លាប់​បន្តិច​ម្តងៗ ហើយ​ហៀរ​ចេញ​ជា​ការ​ច្រណែន​ឈ្នានីស និង​សម្អប់​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​មាន​អ្វី ដែល​យើង​ចង់​បាន​។ ដូច​នេះ យើង​ត្រូវ​ការ​ជំនួយ​របស់​ព្រះអម្ចាស់ ដើម្បី​ឆ្លើយតប​ដោយ​ចិត្ត​ដែល​សុភាព មិនមែន​ដោយ​វិញ្ញាណ​ក្តៅ​ក្រហាយ ក្នុង​ស្ថានភាព​ដែល​យើង​ជួប​ប្រទះ ដែល​ប្រហែល​មានតែ​ព្រះ និង​យើង​ទេ​ដែល​ដឹង​។ ក្នុង​សំបុត្រ​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​សរសេរ​ផ្ញើ​ទៅ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​អេភេសូរ គាត់​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ក៏​ដូចជា​បង្គាប់​ពួកគេ ឲ្យ​ដក​ចេញ​នូវភាព​ជូរ​ល្វីង ភាព​ក្តៅ​ក្រហាយ និង​កំហឹង​។ ការ​និយាយ​ងាយ​ស្រួល​ជា​ការ​អនុវត្ត តែ​សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​បង្គាប់​ត្រង់​ៗ​តែ​ម្តង​។ តាម​ពិត គ្មាន​ព្រះ​រាជ​បញ្ជា​មួយ​ណា ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ…

Read article
ការ​កោត​ខ្លាច​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

សុភាសិត ២:១-១១ បើ​ឯង​ខំ​រក​ដូច​ជា​រក​ប្រាក់ … នោះ​ឯង​នឹង​បាន​យល់​សេចក្តី​កោត​ខ្លាច​ដល់​ព្រះយេហូវ៉ា ហើយ​ប៉ះ​ប្រទះ​នឹង​សេចក្តី​ស្គាល់​ដល់​ព្រះអង្គ​។ សុភាសិត ២:៤-៥ មាន​ពេល​មួយ យេរេមី(Jeremy) បាន​សរសេរ​ថា “ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​តិចតួច អំពី​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​សេចក្តី​ស្លាប់​។ កាល៧ឆ្នាំ​មុន…ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​តានតឹង ថប់​បារម្ភ វិលមុខ និង​ភ័យ​ខ្លាច​ជា​ពន់​ពេក ពេល​ដែលគេ​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា ខ្ញុំ​មាន​ជំងឺ​មហារីក​ដែល​មិន​អាច​ព្យាបាល​ជា”។ ប៉ុន្តែ គាត់​បាន​រៀន​គ្រប់​គ្រង​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​របស់​គាត់ ដោយ​ពឹង​ផ្អែក​ទៅលើ​ព្រះ​វត្ត​មាន​របស់​ព្រះ ហើយ​បាន​ងាក​ចេញពី​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​សេចក្តី​ស្លាប់ ទៅ​រក​ការ​ឱប​ក្រសោប​យក​ការ​កោត​ខ្លាច​ព្រះ​។ សម្រាប់​យេរេមី ការ​កោត​ខ្លាច​ព្រះ គឺ​មានន័យថា គាត់​កោត​ស្ញប់​ស្ញែង​ព្រះអាទិករ​នៃ​ចក្រវាល​ទាំងមូល ដែល​នឹង “បំផ្លាញ​សេចក្តី​ស្លាប់​ឲ្យ​សូន្យ​បាត់​ទៅជា​ដរាប”(អេសាយ ២៥:៨) ហើយ​ទន្ទឹម​នឹង​នោះ គាត់​ក៏​មាន​ការ​យល់​ដឹង​ស៊ី​ជម្រៅ​ថា ព្រះអង្គ​ស្គាល់ ហើយ​ស្រឡាញ់​គាត់​។ ការ​កោត​ខ្លាច​ព្រះអម្ចាស់ ដែល​ជា​ការ​គោរព និង​ស្ញប់​ស្ញែង​ដ៏​ជ្រាល​ជ្រៅ ចំពោះ​ព្រះ​ដ៏​បរិសុទ្ធ​នៃ​យើង គឺជា​ខ្លឹមសារ​ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​ទាំងមូល​។ ស្តេច​សាឡូម៉ូន​បាន​បង្រៀន​បុត្រា​ទ្រង់ ឲ្យ​កោត​ខ្លាច​ព្រះអម្ចាស់ នៅ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​សុភាសិត ដែល​ផ្ទុក​ទៅ​ដោយ​ប្រាជ្ញា​ជា​ច្រើន​។ ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ថា បើ​បុត្រា​ទ្រង់​ផ្ទៀង​ត្រចៀក​ស្តាប់​ប្រាជ្ញា ហើយ​ស្វែងរក​ប្រាជ្ញា ដូច​ស្វែងរក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ នោះ​បុត្រា​ទ្រង់​នឹង​មាន​ការ​កោត​ខ្លាច និង​ស្គាល់​ព្រះអម្ចាស់(សុភាសិត ២:២,៤-៥)។ ក្រៅពី​ប្រាជ្ញា និង​ការ​ចេះ​ដឹង ទ្រង់​នឹង​រក​ឃើញ​គំនិត​វាងវៃ និង​យោបល់​ផង​ដែរ(ខ.១០-១១)។…

Read article
ការ​បន្ត​ក្នុង​ព្រះគុណ​ព្រះ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

“ប៉ុន្តែ ក្នុង​ពួក​អ្នក​នោះ មាន​អ្នក​ខ្លះ… ក៏​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ​ពី​ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ ដល់​ពួក​សាសន៍​ក្រេក​ដែរ ព្រះ​ហស្ត​ព្រះអម្ចាស់​ក៏​នៅ​ជាមួយនឹង​គេ ហើយ​មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​បែរ​មក​ឯ​ព្រះអម្ចាស់​វិញ ដោយ​មាន​សេចក្តី​ជំនឿ រឿង​នោះ​បានឮ​ដល់​ត្រចៀក​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡិម រួច​គេ​ចាត់​បាណាបាស ឲ្យ​ទៅ​ត្រឹម​អាន់ទីយ៉ូក កាល​គាត់​ទៅដល់ ហើយ​បាន​ឃើញ​ព្រះគុណ​នៃ​ព្រះ នោះ​គាត់​មាន​សេចក្តី​អំណរ ក៏​ទូន្មាន​គេ​គ្រប់​គ្នា ឲ្យ​សំរេច​ចិត្ត​នឹង​នៅ​ជាប់​ក្នុង​ព្រះអម្ចាស់”។ កិច្ចការ ១១:២០-២៣ ព្រះ​ទ្រង់​ធ្វើ​ការ​តាម​របៀប​ដ៏​អាថ៌កំបាំង និង​អស្ចារ្យ​។ នៅ​ក្នុង​ជីវិត​នៃ​ពួក​ជំនុំ​ដំបូង ការ​បៀតបៀន​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម ជា​ពួក​ជំនុំ​តែមួយ​នៅ​សម័យ​នោះ បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​ដំណឹង​ល្អ​បាន​រីកសាយ​ទៅ​កាន់តែ​ឆ្ងាយ និង​ឆាប់​រហ័ស​ជាង​មុន​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នកជឿ​មាន​ការ​ខ្ចាត់ខ្ចាយ ទៅ​ដល់​ទីក្រុង​ភីនីក កោះ​គី​ប្រុស និង​ទីក្រុង​អាន់ទីយ៉ូក​ជាដើម ដំណឹង​ល្អ​ក៏បាន​ផ្សាយ​ទៅដល់​ជនជាតិ​ក្រិក ក្នុង​តំបន់ ហើយ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ក៏​បាន​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​។ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ពេល​ដែល​ដំណឹង​អំពី​ការ​ប្រែ​ចិត្ត​របស់​សាសន៍​ដទៃ បានឮ​ទៅដល់​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម ពួកគេ​មិន​មាន​ការ​ស្វាគមន៍​ភ្លាមៗ​ទេ​។ ពី​ដំបូង ការ​រីកសាយ​នៃ​ដំណឹង​ល្អ​បាន​កើត​មាន​ស្ទើរ​ទាំងស្រុង នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ជនជាតិ​យូដា​។ ដំណឹង​អំពី​ការ​ប្រែ​ចិត្ត​របស់​សាសន៍​ដទៃ គឺជា​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ ដែល​ពួកគេ​មិន​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន​ទទួលយក​។ តើ​ពួកគេ​ត្រូវ​មាន​ចិត្ត​រីករាយ ឬ​ប្រឆាំង? ហេតុ​នេះ​ហើយ​ពួកគេ​ក៏បាន​ជ្រើសរើស​លោក​បាណាបាស ឲ្យ​ទៅ​មើល​។ លោក​បាណាបាស​ខុសពី​អ្នក​ខ្លះ​ក្នុង​ពួក​ជំនុំ​។ គាត់​ជា​អ្នក​លើក​ទឹក​ចិត្ត និង​ទទួល​ស្គាល់​ព្រះ​រាជ​កិច្ច​នៃ​ការ​ប្រោស​លោះ​របស់​ព្រះ ក្នុង​ជីវិត​អ្នក​ដទៃ ទោះ​គេ​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល ឬ​គិតថា ចម្លែក​ក៏ដោយ(កិច្ចការ ៩:២៦-២៨)។ លោក​បាណាបាស​ក៏​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា…

Read article
ការ​ថែរក្សា​ដ៏​ឥត​ខ្ចោះ​របស់​ព្រះអង្គ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

១សាំយ៉ូអែល ២៥:២៨-៣១ គង់តែ​ជីវិត​លោក​ម្ចាស់​នៃ​ខ្ញុំ នឹង​បាន​ចង​ជាប់​ក្នុង​បាច់​នៃ​ជីវិត ជាមួយនឹង​ព្រះយេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​នៃ​លោក​ដែរ​។ ១សាំយ៉ូអែល ២៥:២៩ កុមារា​ឈ្មោះ ដាវីឌ វេតទ័រ(David Vetter) បាន​លាចាក​លោក ក្នុង​អាយុ១២ឆ្នាំ បន្ទាប់ពី​គាត់​បាន​រស់នៅ​ពេញ​មួយ​ជីវិត​ក្នុង​ឈុត​ខោអាវ​ការពារ​មេរោគ ដែល​មាន​ថង់​ផ្លា​ស្ទីក​មាន​រាង​មូល​ថ្លា​ដូច​ពពុះ​គ្រប​ពីលើ​ក្បាល​គាត់​។ គាត់​បាន​ដាក់​រហ័ស​នាម​ឲ្យ​គាត់​ថា “ក្មេង​ប្រុស​ពពុះ”។ គាត់​មាន​ជំងឺ​ខ្សោយ​ប្រព័ន្ធ​ការពារ​រាង​កាយ​ពី​កំណើត​។ បង​ប្រុស​របស់​គាត់​ជា​កូន​ទីមួយ​ក្នុង​គ្រួសារ​បាន​បាត់បង់​ជីវិត ដោយសារ​ជំងឺ​នេះ ដូច​នេះ ឪពុក​ម្តាយ​គាត់​ក៏​បាន​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ការពារ​គាត់ ជា​កូន​ទីពីរ​។ ដើម្បី​ពន្យារ​ជីវិត​គាត់ ក្រុម​វិស្វករ​របស់​អង្គ​ការ​ណាសា ក៏បាន​ច្នៃ​បង្កើត​គំរប​ការពារ​ក្បាល​គាត់ ធ្វើ​ពី​ផ្លា​ស្ទីក​រាង​មូល​ថ្លា​ដូច​ពពុះ និង​បង្កើត​ឈុត​ខោអាវ​របស់​អវកាស​យានិក សម្រាប់​ឲ្យ​គាត់​ពាក់ ដើម្បី​ឲ្យ​ឪពុក​ម្តាយ​គាត់​អាច​នាំ​គាត់ ចេញទៅ​ខាង​ក្រៅ​។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ នរណា​ក៏​ចង់​ការពារ​មនុស្ស​ជាទី​ស្រឡាញ់​របស់​ខ្លួន​ដែរ! នៅ​គ្រា​សញ្ញា​ចាស់ លោក​ណាបាល​ជា​ប្តី​របស់​នាង​អ័ប៊ីកែល បាន​ធ្វើ​ខុស​មក​លើ​ស្តេច​ដាវីឌ​។ ក្នុង​ពេល​ដ៏​ក្តៅ​ក្រហាយ​នោះ ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​ស្វែងរក​ឱកាស​សងសឹក ដោយ​ផ្ទាល់ដៃ​។ នាង​អ័ប៊ីកែល​ក៏បាន​ប្រញាប់​ទៅ​ជួប​ទ្រង់ ដោយ​ការ​ក្រើន​រំឭក​ប្រកប​ដោយ​ប្រាជ្ញា​ថា “ទោះបើ​មាន​មនុស្ស​លើក​ដេញ តាម​រក​ប្រហារ​ជីវិត​របស់​លោក​ក៏ដោយ គង់តែ​ជីវិត​លោក​ម្ចាស់​នៃ​ខ្ញុំ នឹង​បាន​ចង​ជាប់​ក្នុង​បាច់​នៃ​ជីវិត ជាមួយនឹង​ព្រះយេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​នៃ​លោក​ដែរ”(១សាំយ៉ូអែល ២៥:២៩)។ ពាក្យ “ចង​ជាប់​ក្នុង​បាច់” គឺ​បាន​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​ការ​ប្រមូល​វត្ថុ​មាន​តម្លៃ​មក​ចង​ចូល​គ្នា​ជា​បាច់ ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​អាច​ដឹក​ជញ្ជូន​ពួកវា​ដោយ​សុវត្ថិភាព​។ ត្រង់​ចំណុច​នេះ នាង​អ័ប៊ីកែល​បាន​រំឭក​ស្តេច​ដាវីឌ​ថា…

Read article
ថ្វាយ​ទៅ​ព្រះ​ដែល​បាន​ប្រទានមក​យើង (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

“តែ​តើ​ទូល​បង្គំ​ជា​អ្វី ហើយ​រាស្ត្រ​របស់​ទូល​បង្គំ​នេះ​ជា​អ្វី ដែល​យើង​ខ្ញុំ​រាល់​គ្នា​អាច​នឹង​ថ្វាយ​ដង្វាយ​យ៉ាង​នេះ ដោយ​ស្ម័គ្រ​ពី​ចិត្ត​បាន ដ្បិត​គ្រប់​របស់​ទាំង​អស់​មកពី​ទ្រង់ យើង​ខ្ញុំ​រាល់​គ្នា​បាន​យក​តែពី​ព្រះ​ហស្ត​ទ្រង់ ថ្វាយ​ដល់​ទ្រង់​វិញ”។ ១របាក្សត្រ ២៩:១៤ កាល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​មុន ព្រះវិហារ​ខ្ញុំ​មាន​បុគ្គលិក​ខ្លះ ដែល​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​យក​ស្ទីគ័រ​ទៅ​បិទ ពីលើ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ ក្នុង​អគារ​ព្រះវិហារ ដោយ​ប្រកាស​ថា សម្ភារៈ​ទាំង​អស់​នោះ​ជា “កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះ​វិហារ​ផាកសាយ”។ ពី​ដំបូង ខ្ញុំ​ឆ្ងល់​ថា តើ​យើង​គួរតែ​រំពឹង​ថា អ្នក​ដែល​ចង់​លួច​ធុង​សំរាម​របស់​ព្រះវិហារ អាច​យក​វា​មក​ឲ្យ​យើង​វិញ​ទេ ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ឃើញ​ស្ទីគ័រ​ព្រះវិហារ ហើយ​ចង់​យក​វា​មក​ឲ្យ​យើង​វិញ​។ ការ​ដាក់​ស្ទីគ័រ​នេះ​ហាក់​ដូចជា​មិន​សូវ​មាន​ប្រយោជន៍​ទេ​។ តែ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ដឹង​ថា ខ្ញុំ​ពិតជា​ចូល​ចិត្ត​ត្រឡប់​របស់របរ​ប្រើ​ប្រាស់​ក្នុង​ព្រះវិហារ ដើម្បី​មើល​ស្ទីគ័រ​ដែល​បញ្ជាក់​ថា វា​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះវិហារ​។ ព្រះ​គម្ពីរ​ទាំងមូល​បាន​រំឭក​យើង​ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត​ថា ព្រះ​ទ្រង់​ជា​ម្ចាស់​លើ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ និង​ជា​អ្នក​ផ្គត់ផ្គង់​ប្រកបដោយ​ព្រះគុណ​។ កាល​ស្តេច​ដាវីឌ កំពុង​រៀប​ផែនការ​សាងសង់​ព្រះវិហារ ទ្រង់​បាន​ចង្អុល​បង្ហាញ​គេ​យ៉ាង​ច្បាស់ និង​ដោយ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន ឲ្យ​ងាក​ទៅ​រក​ការ​ផ្គត់ផ្គង់​របស់​ព្រះអម្ចាស់​។ ព្រោះ​ទ្រង់​ជ្រាប​ថា ក្នុង​នាម​យើង​ជា​ជីវិត​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត ក្នុង​ពិភពលោក​ជា​ស្នា​ព្រះ​ហស្ត​ព្រះអង្គ អ្វី​ដែល​យើង​អាច​ថ្វាយ​ទៅ​ព្រះអាទិករ គឺ​សុទ្ធតែ​ជា​អ្វី​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រទានមក​យើង​។ ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ថ្មី សាវ័ក​ប៉ុល​ក៏បាន​សរសេរ​ផង​ដែរ​ថា “តើ​អ្នក​មាន​អ្វី​ខ្លះ ដែល​អ្នក​មិន​បាន​ទទួល ចុះបើ​បាន​ទទួល​មែន ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អួត​ខ្លួន​ដូចជា​មិន​បាន​ទទួល​វិញ?”(១កូរិនថូស ៤:៧)។ ពាក្យ​ពេចន៍​របស់​ស្តេច​ដាវីឌ មិនមែន​ជា​ការ​យល់​ដឹង​ថ្មី​មួយ សម្រាប់​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​នោះ​ទេ​។ ក្នុង​ជំនាន់​មុន កាល​ពួក​អ៊ីស្រាអែល​កំពុង​រៀបចំ​ខ្លួន…

Read article
ព្រះគ្រីស្ទ​សំខាន់​ជាងគេ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

កូល៉ុស ២:៦-១២ ចូរ​ប្រយ័ត្ន ក្រែង​មាន​អ្នកណា​ចាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ធ្វើ​ជា​រំពា ដោយ​ពាក្យ​បរមត្ថ និង​ពាក្យ​បញ្ឆោត​ជា​អសារ​ឥតការ​។ កូល៉ុស ២:៨ ខ្ញុំ និង​ភរិយា​របស់​ខ្ញុំ​ចូល​ចិត្ត​មើល​ខ្សែ​ភាពយន្ត​បែប​ស្នេហា​រ៉ូមែនទិច មាន​លក្ខណៈ​ប្រឌិត ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ទស្សនិកជន​មាន​អារម្មណ៍​រីករាយ​។ ខ្ញុំ​អាច​និយាយ​បាន​ថា នេះ​ជា​ចំណង់​ចំណូល​ចិត្ត​របស់​គាត់ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ​ក៏​ចូល​ចិត្ត​មើល​រឿង​ប្រភេទ​នេះ​ដែរ​។ ខ្សែ​ភាពយន្ត​ទាំង​នោះ​មាន​ចំណុច​គួរ​ឲ្យ​ចាប់ចិត្ត ដែល​យើង​អាច​ស្មាន​ទុក​ជា​មុន​ថា នៅ​ចុង​បញ្ចប់​តួអង្គ​ដែល​ជា​គូរ​ស្នេហ៍​នឹង​បាន​រួមរស់​ជាមួយ​គ្នា ដោយ​សុភ​មង្គល​ជា​រៀង​រហូត​។ ថ្មីៗ​នេះ យើង​បាន​មើល​រឿង​មួយ ដែល​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​ទស្សនិកជន​នូវ​យោបល់​ដ៏​រ៉ូមិនទិច​មួយ​ចំនួន ដែល​យើង​អាច​យក​មក​វិភាគ​។ ពី​ដំបូង​គេ​ថា សេចក្តី​ស្រឡាញ់​គឺជា​អារម្មណ៍​។ បន្ទាប់មក​គេ​ថា ចូរ​ធ្វើ​តាម​បេះ​ដូង​របស់​អ្នក​ចុះ​។ ហើយ​នៅ​ចុង​បញ្ចប់​គេ​និយាយ​ថា សុភ​មង្គល​របស់​អ្នក​សំខាន់​លើស​អ្វីៗ​​ទាំង​អស់​។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ អារម្មណ៍​របស់​យើង​សំខាន់​។ ប៉ុន្តែ ការ​ផ្តេត​ផ្តួល​ទៅ​តាម​អារម្មណ៍ ដោយ​ផ្ដោត​ទៅលើ​ខ្លួនឯង​ខ្លាំង​ពេក គឺជា​គ្រឹះ​ដ៏​ទន់​ជ្រាយ ដែល​​ពិបាក​នឹង​ជួយ​ឲ្យ​ជីវិត​អាពាហ៍ពិពាហ៍​មាន​ភាព​ស្ថិត​ស្ថេរ​។ វប្បធម៌​របស់​លោកិយ​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​យោបល់​ប្លែកៗ​ជា​ច្រើន ដែល​ស្តាប់​ទៅ​ពីរោះ​ពី​ដំបូង ប៉ុន្តែ បើ​យើង​ពិនិត្យ​ឲ្យ​បាន​ដិត​ដល់​យើង​នឹង​ឃើញ​យោបល់​ទាំង​នោះ ​មាន​ភាព​ប្រេះ​ស្រាំ​ខ្លាំង​ណាស់​។ នៅ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​កូល៉ុស​ជំពូក២ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​បង្រៀន​យើង​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​ពិនិត្យ​មើល​យ៉ាង​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​។ គាត់​បាន​និយាយ​សង្កត់​ធ្ងន់​ថា កាលណា​យើង​បាន “ចាក់ឫស ហើយ​ស្អាង​ឡើង​ក្នុង​ទ្រង់ ទាំង​តាំងនៅ​ខ្ជាប់ខ្ជួន​ក្នុង​សេចក្តី​ជំនឿ”(ខ.៧) យើង​នឹង​អាច​មើល​ដឹង​ថា វប្បធម៌​របស់​យើង​កំពុង​បោក​បញ្ឆោត​យើង ត្រង់​ចំណុច​ណា​ខ្លះ​។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ហៅ​ការ​កុហក​នោះ​ថា “ពាក្យ​បរមត្ថ និង​ពាក្យ​បញ្ឆោត​ជា​អសារ​ឥតការ”…

Read article
ធ្វើ​កិច្ចការ​របស់​ព្រះអម្ចាស់ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

“ហើយ​ក្នុង​គ្រប់​ទាំង​អស់ ទោះបើ​ការ​អ្វី​ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ធ្វើ ដោយ​ពាក្យ​សំដី ឬ​កិរិយា​ក៏ដោយ ចូរ​ធ្វើ​ទាំង​អស់ ដោយ​ព្រះ​នាម​នៃ​ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ ទាំង​អរ​ព្រះគុណ​ដល់​ព្រះ​ដ៏​ជា​ព្រះវរបិតា ដោយសារ​ទ្រង់​ផង​” កូល៉ុស ៣:១៧ ថ្ងៃ​នេះ យើង​មាន​កិច្ចការ​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​។ ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​សំបុត្រ​កូរិនថូស​ខ្សែទី១ ពេល​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​បង្គាប់​ពួក​ជំនុំ​ឲ្យ​ស្វាគមន៍​លោក​ធីម៉ូថេ​យ៉ាង​កក់​ក្តៅ ចូល​ទៅ​ក្នុង​សហគមន៍​របស់​ពួកគេ គឺ​មិនមែន​ដោយសារ​លោក​ធីម៉ូថេ​ចង់​ស្វែងរក​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ ចង់​មាន​មុខ​នាទី​ខ្ពង់ខ្ពស់ ឬ​ព្យាយាម​ស្វែងរក​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​នោះ​ទេ​។ តាម​ពិត មូល​ហេតុ​ដ៏​សាមញ្ញ គឺ​ដោយសារ​លោក​ធីម៉ូថេ កំពុង​ធ្វើ​ការ​របស់​ព្រះអម្ចាស់(១កូរិនថូស ១៦:១០)។ ការ​ធ្វើ​ការ​របស់​ព្រះអម្ចាស់ គឺ​សំដៅ​ទៅលើ​ការ​អ្វី​ក៏ដោយ ដែល​យើង​អាច​ដាក់ដៃ​ធ្វើ ឬ​ផ្ដោត​ចិត្ត​ទៅលើ ដែល​ផ្គាប់​ព្រះទ័យ​ព្រះ គឺ​កិច្ចការ​ដែល​យើង​ធ្វើ​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ ជាជាង​ធ្វើ​ដើម្បី​ឲ្យ​មនុស្ស​ស្ងើច​សរសើរ​យើង(កូល៉ុស ៣:២៣)។ គឺ​អាច​ធ្វើ​នៅ​ក្នុង​រូបកាយ​ព្រះគ្រីស្ទ ឬ​នៅ​ក្នុង​ការ​បម្រើ​ដល់​លោកិយ​នៅ​ជុំ​វិញ​យើង​។ ក្នុង​ខ.១៧ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​រាប់​បញ្ចូល​ឃ្លា “ក្នុង​គ្រប់​ទាំង​អស់ ទោះបើ​ការ​អ្វី​ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ធ្វើ”។ ពាក្យ “ក្នុង​គ្រប់​ទាំង​អស់” ដែល​យើងជា​​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ធ្វើ គឺ​មានន័យថា ដោយ​ជំនួយ​ពី​ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ យើង​គួរតែ​ព្យាយាម​ចូល​រួម​យ៉ាង​មាន​ប្រសិទ្ធភាព ក្នុង​ការងារ​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ​។ ទោះ​យើង​កំពុង​ជួយ​យក​អសារ​អ្នក​ជិត​ខាង​យើង កំពុង​ឈរ​ស្វាគមន៍​នៅ​ពីមុខ​ទ្វារ​ព្រះវិហារ ឬ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍ ការ​បម្រើ​នីមួយ​ៗគឺ​សុទ្ធតែ​ជា​ឱកាស ដើម្បី​នាំ​អ្នក​ដទៃ ឲ្យ​ងាក​ទៅ​រក​ព្រះ​អង្គ​សង្គ្រោះ​របស់​យើង​។ យើង​មាន​ឯកសិទ្ធិ​ពិសេស​ណាស់ ដែល​មាន​វត្ត​មាន​នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ ដើម្បី​នាំ​អ្នក​មិន​ជឿឲ្យ​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ដើរ​តាម​ព្រះយេស៊ូវ ដោយ​ចិត្ត​ប្តូរ​ផ្តាច់​។ ក្នុង​រូបកាយ​ព្រះគ្រីស្ទ…

Read article
ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

២កូរិនថូស ៤:១៦-១៨ ដ្បិត​របស់​ដែល​មើល​ឃើញ នោះ​ស្ថិត​ស្ថេរ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​ទេ តែ​ឯ​របស់​ដែល​មើល​មិន​ឃើញ នោះ​នៅ​ស្ថិត​ស្ថេរ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច​វិញ​។ ២កូរិនថូស ៤:១៨ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ឈឺ​ចាប់ ពេល​ដែល​បាន​ឃើញ​ឪពុក​របស់​ខ្ញុំ​បាត់បង់​ការ​ចងចាំ​។ ជំងឺ​វង្វេង​របស់​មនុស្ស​ចាស់​ពិត​ជា​កាច​សាហាវ​ណាស់ ព្រោះ​វា​បាន​ឆក់​យក​ការ​ចងចាំ​របស់​គាត់ អំពី​ទំនាក់​ទំនង​ទាំងអស់​ដែល​គាត់​មាន ក្នុង​ជីវិត​គាត់​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​ជំងឺ​របស់​គាត់​កាន់តែ​មាន​សភាព​ធ្ងន់ធ្ងរ គាត់​មិន​ចាំ​ខ្ញុំ​ទៀត​ទេ ហើយ​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា ខ្ញុំ​បាន​បាត់បង់​គាត់​ម្តង​បន្តិចៗ​។ តែ​ក្នុង​ពេល​ដ៏​ឈឺ​ចាប់​នោះ ខ្ញុំ​បាន​រក​ឃើញ​ការ​កម្សាន្ត​ចិត្ត ដោយ​នឹក​ចាំ អំពី​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ ដែល​បាន​សន្យា​ថា ព្រះ​អង្គ​តែងតែ​យក​ព្រះទ័យ​ទុកដាក់​ចំពោះ​យើង​ជានិច្ច​។ ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​រំឭក​យើង​ថា ព្រះអម្ចាស់​បាន​ដាក់​ជីវិត​របស់​យើង និង​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​យើង​ស្រឡាញ់ នៅ​ក្នុង​ព្រះ​ហស្ត​ព្រះអង្គ​។ ខ្ញុំ​បាន​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​តាម​សេចក្តី​សង្ឃឹមថា ថ្ងៃ​មួយ នៅ​នគរ​ស្ថាន​សួគ៌ ឪពុក​របស់​ខ្ញុំ​នឹង​បាន​ទទួល​ការ​ស្អាង​ឡើង​វិញ​ទាំងស្រុង ដោយ​ព្រះអាទិករ​ដែល​មាន​ក្តី​ស្រឡាញ់​នឹង​កែ​ប្រែ​ចិត្ត​គំនិត និង​វិញ្ញាណ​របស់​គាត់​ជា​ថ្មី​។ ខ្ញុំ​ក៏​ចាំបាច់​ត្រូវ​ចង​ចាំ​ថា សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​រៀបរាប់​ថា ទុក្ខ​លំបាក​របស់​យើង “នៅតែ​មួយ​ភ្លែត​ទេ”(២កូរិនថូស ៤:១៧)។ ត្រង់​ចំណុច​នេះ គាត់​មិនមែន​ចង់​មានន័យថា ទុក្ខ​លំបាក​របស់​យើង​គឺជា​រឿង​តូចតាច​នោះ​ទេ ព្រោះ​គាត់​ក៏​បាន​រង​ទុក្ខ​ជា​ច្រើន​ហើយ​ដែរ(ខ.៧-១២)។ ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ ទុក្ខ​លំបាក​របស់​យើង​ក្នុង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​ស្រាល​ទេ ហើយ​ក៏​មាន​រយៈ​ពេល​ខ្លី​ដែរ​។ ពេលណា​យើង​គិត​អំពី​ព្រះពរ​ដ៏​រុងរឿង​ទាំង​អស់​ដែល​យើង​មាន​ក្នុង​ព្រះយេស៊ូវ ក្នុង​ពេល​សព្វថ្ងៃ ក៏​ដូចជា​នៅពេល​អនាគត​ដ៏​អស់​កល្ប​ជានិច្ច យើង​នឹង​ទទួល​ស្គាល់​ថា ទុក្ខ​លំបាក​របស់​យើង​ស្រាល​ទេ ហើយ​ក៏​មាន​រយៈ​ពេល​ខ្លី​ផង(ខ.១៧)។ ដោយសារ​ព្រះ និង​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះអង្គ យើង​អាច​សម្រេច​ចិត្ត​បន្ត​មាន​ក្តី​សង្ឃឹម​ទៀត​។…

Read article
ពេល​ខ្យល់​ព្យុះ​បក់​បោក​មក (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)

“នោះ​កើត​មាន​ខ្យល់​ព្យុះ​ជា​ខ្លាំង ហើយ​រលក​បោក​ចូល​ក្នុង​ទូក ដល់​ម៉្លេះ​បានជា​ទូក​ពេញ​ហើយ តែ​ទ្រង់​ផ្ទំ​លក់​លើ​ខ្នើយ នៅ​កន្សៃ​ទូក ពួក​សិស្ស​ដាស់​ទ្រង់​ឡើង​ទូល​ថា លោក​គ្រូ​អើយ យើង​វិនាស ហើយ​លោក​មិន​រវល់​ទេ​ឬអី កាល​តើន​ឡើង ទ្រង់​កំហែង​ខ្យល់ ក៏​បង្គាប់​ទៅ​សមុទ្រ​ថា ចូរ​ស្ងៀម​ទៅ ហើយ​ឈប់​ចុះ នោះ​ខ្យល់​ក៏​ស្ងប់ ហើយ​ស្ងាត់ឈឹង​សូន្យ​ទាំង​អស់​ទៅ”។ ម៉ាកុស ៤:៣៧-៣៩ នរណា​ក៏ដោយ​ដែល​មាន​បទ​ពិសោធន៍​ច្រើន​ក្នុង​ជីវិត សុទ្ធតែ​ដឹង​ថា ខ្យល់​ព្យុះ​នៃ​ជីវិត​នឹង​មក​ដល់​ពី​មួយ​ពេល​ទៅ​មួយ​ពេល ពិត​ប្រាកដ​មែន​។ ជួនកាល យើង​ស្រាប់តែ​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ការ​បាត់បង់​ការងារ ដោយ​មិន​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន​ទុកជា​មុន ឬ​ធ្លាក់​ខ្លួន​ឈឺ​ធ្ងន់ ឬ​ក៏​មនុស្ស​ជាទី​ស្រឡាញ់​ស្លាប់​ចោល ឬមួយ​មាន​ការ​បែក​គ្នា ដោយ​សោកសៅ​ជាដើម​។ យើង​ប្រហែល​មាន​អារម្មណ៍​ថា ទុក្ខ​លំបាក​ទាំង​នោះ​ហាក់​ដូចជា​ពិបាក​ពេក​សម្រាប់​យើង គឺ​ប្រៀប​ដូចជា​ទូក​ដែល​កំពុង​តែ​លិច មិន​ខុសពី​ពេល​ដែល​ពួក​សាវ័ក​កំពុង​ជួប​ខ្យល់​ព្យុះ នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ​កាលីឡេ​នោះ​ឡើយ​។ ការ​ដើរ​តាម​ព្រះយេស៊ូវ​មិន​មានន័យថា ខ្យល់​ព្យុះ​នៃ​ជីវិត​មិន​អាច​កើត​មាន​ក្នុង​ការ​រស់នៅ​របស់​យើង​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ យើង​អាច​មានការ​​កម្សាន្ត​ចិត្ត ដោយ​ដឹង​ថា ព្រះ​ទ្រង់​សន្យា​ថា នឹង​ឃុំ​គ្រង​យើង នៅ​ក្នុង​ខ្យល់​ព្យុះ​នោះ​។ ព្រះអង្គ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​យើង​ស្ងប់ ហើយ​ព្រះ​អង្គ​ថែម​ទាំង​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្យល់​ព្យុះ​នីមួយៗ​ស្ងប់​ផង​ដែរ​។ ពេលណា​ខ្យល់​ព្យុះ​មកដល់ យើង​ច្រើន​តែ​ជួប​ការ​ល្បួង​ឲ្យ​មាន​ការ​សង្ស័យ​ចំពោះ​ព្រះអង្គ​។ ពួក​សាវ័ក​នៅ​តែ​ទូល​សួរ​ព្រះយេស៊ូវ ទោះ​ពួកគេ​បាន​ឃើញ​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ​ដោយ​ផ្ទាល់​ក៏ដោយ​។ ពួកគេ​បាន​ឃើញ​ព្រះ​អង្គ​មុខ​ទល់​នឹង​មុខ ហើយ​បាន​បរិភោគ​អាហារ​ជាមួយ​ព្រះអង្គ​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ប៉ុន្តែ ពេល​ដែល​ខ្យល់​ព្យុះ​មកដល់ ពួកគេ​​មាន​ការ​តក់ស្លុត ដោយ​ខ្វះ​ជំនឿ គឺ​ធ្វើ​មើលតែ​ពួកគេ​បាន​ភ្លេច​ព្រះអង្គ​ជា​នរណា…

Read article
ការ​ស្គាល់​ព្រះ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

ហេព្រើរ ១:១-៤ គឺ​ទ្រង់​ជា​រស្មី​ភ្លឺ​មកពី​សិរី​ល្អ​នៃ​ព្រះ ហើយ​ជា​រូប​ភាព​នៃ​អង្គ​ទ្រង់​។ ហេព្រើរ ១:៣ មាន​ពេល​មួយ ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​យន្តហោះ ទៅ​កាន់​ប្រទេស​ឥណ្ឌា​ជា​លើក​ទីមួយ ហើយក៏​បាន​ទៅដល់​អាកាស​យានដ្ឋាន​បឹង​កាឡូរូ នៅ​ពេល​រំលង​អាធ្រាត្រ​។ អ៊ីមែល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ទទួល មិន​បាន​បញ្ជាក់​ច្បាស់​ថា នរណា​នឹង​មក​ទទួល​ខ្ញុំ ហើយ​ខ្ញុំ​គួរ​ទៅ​ជួប​គាត់​នៅ​កន្លែងណា​ទេ​។ ខ្ញុំ​ក៏បាន​ដើរ​តាម​ហ្វូង​មនុស្ស​ដែល​បាន​ចេញពី​យន្តហោះ ទៅ​កាន់​កន្លែង​ទទួល​វ៉ាលី និង​ច្រក​គយ ហើយ​បន្ទាប់មក ក៏បាន​ចេញទៅ​កន្លែង​ទទួល​អ្នក​ដំណើរ​មកដល់ ក្នុង​អាកាស​ធាតុ​ដ៏​ស្អុះ​ស្អាប់ នៅ​រដូវ​ក្តៅ ដោយ​ព្យាយាម​រក​មនុស្ស​ដែល​មក​ទទួល​ខ្ញុំ ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​ដ៏​ច្រើន​កកកុញ​។ ខ្ញុំ​ក៏បាន​ដើរ​ចុះ​ឡើងៗ នៅមុខ​ហ្វូង​មនុស្ស​នោះ ពេញ​មួយ​ម៉ោង ដោយ​ដឹង​សង្ឃឹមថា នឹង​មាន​នរណា​ម្នាក់​មើល​ខ្ញុំ​ស្គាល់​។ ទី​បំផុត មាន​បុរស​ចិត្ត​ល្អ​ម្នាក់​ដើរ​មក​រក​ខ្ញុំ​។ គាត់​សួរ​ខ្ញុំ​ថា “តើ​លោក​ឈ្មោះ​វីន(Winn)មែនទេ? ឲ្យ​ខ្ញុំ​សុំ​ទោស ខ្ញុំ​គិតថា ខ្ញុំ​នឹង​មើល​លោក​ស្គាល់​។ លោក​បាន​ដើរ​ចុះ​ឡើងៗ​នៅមុខ​ខ្ញុំ​រហូត តែ​លោក​មិន​មាន​ភិនភាគ ដូច​ដែល​ខ្ញុំ​គិត​ស្មាន​ទេ”។ ជា​ធម្មតា យើង​មាន​ការ​ភាន់​ច្រឡំ ឬ​មើល​មិន​ស្គាល់​មនុស្ស ឬ​ទី​កន្លែង​ដែល​យើង​គួរតែ​ស្គាល់​។ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​យើង​នូវ​វិធី​ជួយ​យើង​ឲ្យ​ស្គាល់​ព្រះអង្គ ដោយ​គ្មាន​ការ​ភាន់​ច្រឡំ​។ ព្រះ​អង្គ​បាន​យាង​មក យក​កំណើត​ជា​មនុស្ស ដោយ​មាន​ព្រះ​នាម​យេស៊ូវ ដែល​ព្រះអង្គ “ជា​រស្មី​ភ្លឺ​មកពី​សិរី​ល្អ​នៃ​ព្រះ ហើយ​ជា​រូប​ភាព​នៃ​អង្គ​ទ្រង់”(ហេព្រើរ ១:៣)។ ព្រះគ្រីស្ទ​គឺជា​ព្រះ​។ ពេលណា​យើង​បាន​ឃើញ​ព្រះយេស៊ូវ…

Read article