March

You are here:
ព្រះទ្រង់ស្គាល់យើងច្បាស់

ឱ​ព្រះ​យេហូវ៉ា​អើយ​ទ្រង់​ស្គាល់​ទូលបង្គំ​ហើយ។ យេរេមា ១២:៣ ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំ​បាន​មើលរូប​ចម្លាក់​លោក​ម៉ូសេ នៅក្នុង​រូបថត។ ពេល​ខ្ញុំ​ពិនិត្យ​បាន​ជិត ខ្ញុំ​ឃើញ​សាច់ដុំ​តូច​មួយ​បាន​ឡើង​ប៉ោង នៅ​លើ​ដៃ​ស្តាំ​របស់​រូប​ចម្លាក់​លោក​ម៉ូសេ។ សាច់ដុំ​នោះ ជា​សាច់ដុំ​ពន្លាត​សន្លាក់ ដែល​ពង្រីក​មាឌ​ពេលណា​នរណា​ម្នាក់​លើក​ម្រាម​កូន​ដៃ។ លោក​ម៉ៃឃល​អេន​ជែ​ឡូ(Michelangelo) ដែល​ជា​អ្នក​ឆ្លាក់រូប​នេះ មាន​ជំនាញ​ខាង​ឆ្លាក់​រូប​លម្អិត នៅ​លើ​រូបចម្លាក់​មនុស្ស ដែល​គាត់​បាន​ឆ្លាក់ ដោយ​រាប់បញ្ចូល​ចំណុច​ពិសេស ដែល​ជាងចម្លាក់​ភាគច្រើន​មើល​រំលង។ លោក​ម៉ៃ​ឃល​អេន​ជែ​ឡូ មានការ​យល់ដឹង​អំពី​រូបកាយ​របស់​មនុស្ស ដែល​ជាងចម្លាក់​តិចណាស់​បានដឹង តែ​ការ​ឆ្លាក់​ជា​លម្អិត ពីលើ​ថ្ម​ក្រានីត​នោះ គឺ​ដើម្បី​ឆ្លុះបញ្ចាំង​អំពី​ចិត្ត​របស់​មនុស្ស ដែល​ជាផ្នែក​ខាងក្នុង​នៃ​ជីវិត​មនុស្ស។ ហើយ​លោក​ម៉ៃ​ឃល​អេន​ជេ​ឡូ​តែងតែមាន​ការ​ខ្វះខាត​នៅត្រង់​ចំណុច​នេះ។ មាន​តែ​ព្រះ​ទេ​ដែល​ជ្រាប​អំពី​ជម្រៅ​ដ៏​ជ្រៅ​បំផុត​នៃ​ចិត្ត​មនុស្ស។ ការ​អ្វី​ក៏ដោយ​ដែល​យើង​មើល​ឃើញ នៅ​លើ​មនុស្ស ទោះ​មើល​ដោយ​យកចិត្ត​ទុកដាក់ ឬ​មាន​ការ​យល់ឃើញ​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ គឺ​អាច​គ្រាន់តែ​ឃើញ​ស្រមោល​នៃ​សេចក្តី​ពិត​ប៉ុណ្ណោះ។ តែ​ព្រះ​ទ្រង់​មើលឃើញ​អ្វី​ដែល​ជ្រៅ​ជាង​ស្រមោល។ ហេតុនេះ​ហើយ​ហោរា​យេរេមា​បាន​អធិស្ឋាន​ថា “ឱ​ព្រះ​យេហូវ៉ា​អើយ​ទ្រង់​ស្គាល់​ទូលបង្គំ​ហើយ ទ្រង់​ក៏​ឃើញ ហើយ​ល្បង​ល​ចិត្ត​ទូលបង្គំ”(១២:៣)។ ការយល់​ដឹង​របស់​ព្រះ អំពី​យើង​ម្នាក់​ៗ​មិនមែន​ជា​ការ​សន្និដ្ឋាន ឬ​ការ​សិក្សា​នោះ​ទេ។ ព្រះអង្គ​មិនបាន​សង្កេតមើល​យើង​ពី​ចម្ងាយ តែ​ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ព្រះអង្គ​ទត​មើល​ធ្លុះ ឃើញ​ការពិត​ដែល​ថា​យើង​ជា​នរណា។ ព្រះអង្គ​ជ្រាប​អំពី​ជម្រៅ​នៃ​ជីវិត​ខាងក្នុង​របស់​យើង សូម្បីតែ​អ្វី​ដែល​យើង​ពិបាក​យល់។ ទោះ​យើង​មានការ​តស៊ូ​ពិបាក​យ៉ាងណា ឬ​មាន​បញ្ហា​អ្វីក៏ដោយ​ក្នុងចិត្ត​យើង ព្រះ​ទ្រង់ទត​ឃើញ​យើង ហើយ​ពិតជា​ស្គាល់​យើង។—WINN COLLIER តើមាន​អ្វី​ធ្វើឲ្យ​អ្នកមាន​អារម្មណ៍​ឯកោ ឬ​មិន​មាន​នរណា​ម្នាក់​ខ្វល់​អំពី​អ្នក? តើ​អារម្មណ៍​របស់​អ្នកមាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​យ៉ាងណា​ខ្លះ…

Read article
សារៈសំខាន់នៃការស្តាប់តាមព្រះបន្ទូល

យ៉ូសៀស​មិនព្រម​ថយ បែរ​ចេញ​ពី​នេកោ​ទេ គឺ​បាន​ក្លែង​ព្រះអង្គ​ដើម្បីឲ្យ​បាន​ច្បាំង​នឹង​ទ្រង់​វិញ ឥត​ស្តាប់​តាម​ពាក្យ​របស់​នេកោ ដែល​មក​ពី​ព្រះ​ឱស្ឋ​នៃ​ព្រះ​ឡើយ។ ២របាក្សត្រ ៣៥:២២ កាល​ខ្ញុំ​បើកឡាន​ទៅ​រៀន​នៅ​មហាវិទ្យាល័យ ហើយ​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ ផ្លូវ​ទៅកាន់​ផ្ទះ​របស់ខ្ញុំ នៅ​វាល​រហោស្ថាន​ហាក់​ដូចជា​​គួរឲ្យ​ធុញ​ទ្រាន់​ក្នុង​ការ​បើក​បរ​។ ដោយសារ​ផ្លូវថ្នល់​នោះ​វែង ហើយ​ត្រង់ ខ្ញុំ​បាន​បើក​លើស​ល្បឿន ពីរបី​ដង​ហើយ។ ពី​ដំបូង ប៉ូលិស​ដែល​ល្បាត​តាមផ្លូវ​ធំ បាន​ព្រមាន​ខ្ញុំ។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំ​ក៏បាន​ទទួលសំបុត្រ​ផាកពិន័យ។ ក្រោយមក ខ្ញុំ​ក៏បាន​ទទួលការ​ផាកពិន័យ​ជា​លើក​ទីពីរ នៅកន្លែង​ដដែល។ ការ​បដិសេធន៍​មិនព្រម​តាម​ស្តាប់​ការណែនាំ អាច​នាំឲ្យមាន​ផលវិបាក​ដ៏​សោកសៅ។ យើង​ឃើញ​គំរូ​ដ៏​សោកសៅ​នេះ នៅក្នុង​ព្រះជន្ម​របស់​ស្តេច​យ៉ូសៀស ដែល​ជា​ស្តេច​ល្អ និង​ស្មោះត្រង់។ កាល​ស្តេច​អេស៊ីព្ទ ព្រះ​នាម​នេកោ ដឹកនាំ​ទ័ព​ឆ្លងកាត់​ទឹកដី​នគរ​យូដា ដើម្បី​ទៅ​ជួយ​សាសន៍​អាសស៊ើរ​ច្បាំង​ចក្រភព​បាប៊ីឡូន ស្តេច​យ៉ូសៀស​ក៏បាន​ចេញទៅ​ស្ទាក់​។ ស្តេច​នេកោ​ក៏បាន​ចាត់​អ្នកនាំសារ ទៅ​ប្រាប់​ស្តេច​យូសៀ​សថា “ព្រះ​ក៏បាន​បង្គាប់​ឲ្យ​យើង​ប្រញាប់​នឹង​ធ្វើ​ដែរ ដូច្នេះ កុំ​ឲ្យ​ឃាត់ឃាំង​ព្រះ ដែល​គង់​ជាមួយនឹង​យើង​ឡើយ ក្រែង​ព្រះ​បំផ្លាញ​ទ្រង់​ទៅ”(២របាក្សត្រ ៣៥:២១)។ ព្រះ​ទ្រង់​ពិតជា​បាន​ចាត់​ស្តេច​នេ​កោ​ឲ្យ​ទៅ​មែន តែ​ស្តេច​យ៉ូសៀស​មិនបាន “ស្តាប់​តាម​ពាក្យ​របស់​នេ​កោ ដែល​មក​ពី​ព្រះ​ឱស្ឋ​នៃ​ព្រះ​ឡើយ ហើយ​យាង​ទៅច្បាំង​នៅត្រង់​ច្រកភ្នំ​មេ​គី​ដោ”(ខ.២២)។ ស្តេច​យ៉ូសៀស​ក៏បាន​របស់​ធ្ងន់ ក្នុង​សង្រ្គាម​នោះ ហើយ​ពួក​យូដា និង​ពួក​ក្រុង​យេ​រូ​សាឡិម​ទាំង​អស់​គ្នា​ក៏​កាន់ទុក្ខ​​ស្តេច​យ៉ូសៀស(ខ.២៤)។ ស្តេច​យ៉ូសៀស​ស្រឡាញ់​ព្រះ។ ទីបំផុត​ទ្រង់​ក៏បាន​ជ្រាប​ថា ការ​ធ្វើ​អ្វីៗ​តាម​ចិត្ត​ខ្លួនឯង ដោយ​មិនបាន​ចំណាយពេល​ស្តាប់​ព្រះអង្គ…

Read article
ដើម្បីដំណឹងល្អ

ឥត​លួច​បំបាត់​ឡើយ ត្រូវ​សំដែង​ខ្លួន​ជា​ស្មោះត្រង់​ល្អ​គ្រប់ជំពូក ដើម្បីឲ្យ​បាន​តាក់តែង​សេចក្តី​បង្រៀន​របស់​ព្រះ ដ៏​ជា​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​នៃ​យើង​រាល់គ្នា ក្នុង​គ្រប់ការ​ទាំងអស់។ ទីតុស ២:១០ កាល​ឆ្នាំ ១៩១៧ ពេល​ដែល​លោក នែលសិន(Nelson) មាន​អាយុ ២៣ឆ្នាំ គាត់​បាន​បញ្ចប់​ការសិក្សា​នៅ​សាលា​ពេទ្យ ក្នុង​រដ្ឋ​វើជីនា ដែល​ជា​ស្រុក​កំណើត​របស់​គាត់។ ហើយ​គាត់​ក៏បាន​ទៅ​ប្រទេស​ចិន ដើម្បី​ធ្វើការ​ជា​ប្រធាន​មន្ទីរ​ពេទ្យ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​មេត្តាករុណា ដែល​ជា​មន្ទីរពេទ្យ​តែមួយ ក្នុង​តំបន់​ដែល​មាន​ជនជាតិ​ចិន​២​លាន​នាក់ កំពុង​រស់នៅ។ លោក​នែល​សិន​បាន​រស់នៅ​ជាមួយ​គ្រួសារ​គាត់ ក្នុង​តំបន់​នេះ អស់​រយៈ​ពេល​២៤​ឆ្នាំ ដោយ​គ្រប់គ្រង​មន្ទីរ​ពេទ្យ ធ្វើ​ការ​វះកាត់ និង​ផ្សាយដំណឹង​ល្អ​ដល់​មនុស្ស​រាប់ពាន់​នាក់។ ពី​ដំបូង​ជនជាតិ​ចិន​បាន​ហៅ​លោក​នែលសិន ប៊ែល​ថា “បី​សាច​បរទេស” ដោយសារ​គេ​មិន​ទុកចិត្ត​ជន​បរទេស។ តែ​ក្រោយមក គេ​ក៏បាន​ហៅ​គាត់​ថា “អ្នក​ប្រុស​ប៊ែល ជា​អ្នក​ស្រឡាញ់​ប្រជាជន​ចិន”។ ក្រោយមក កូនស្រី​របស់​គាត់​ក៏បាន​រៀបការ​ជាមួយ​អ្នក​ផ្សាយដំណឹង​ល្អ ឈ្មោះ ប៊ី​លី ក្រា​ហាំ(Billy Graham)។ ទោះ​លោក​នែលសិន ជា​ពេទ្យ​ផ្នែក​វះកាត់​ដ៏​ចំណាន និង​ជា​គ្រូបង្រៀន​ព្រះគម្ពីរ​ក៏ដោយ ក៏​មនុស្សជា​ច្រើន​បាន​ចូល​មករ​ក​ព្រះយេស៊ូវ​ តាម​រយៈ​គាត់ មិនមែន​ដោយសារ​ជំនាញ​របស់​គាត់​នោះ​ទេ តែ​ដោយសារ​ចរិយា​សម្បត្តិ និង​របៀប​ដែល​គាត់​រស់​នៅ ស្រប​តាម​ដំណឹងល្អ។ ក្នុង​សំបុត្រ​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​សរសេរ​ផ្ញើ​ទៅ​លោក​ទីតុស ជា​អ្នកដឹកនាំ​សាសន៍​ដទៃ ក្នុង​ពួក​ជំនុំ​នៅ​កោះ​ក្រេត គាត់​បាន​មានប្រសាសន៍​ថា…

Read article
ប្រភពទឹកដែលនាំមកនូវជីវិត

មាន​ពរ​ហើយ អ្នកណា​ដែល … ក៏​រំពឹងគិត​ក្នុង​ក្រឹត្យវិន័យ​ទ្រង់​ទាំងយប់​ទាំង​ថ្ងៃ​ដែរ។ ទំនុកដំកើង ១:១-២ កាល​អេន​ឌ្រូ (Andrew) និង​ក្រុម​គ្រួសារ​គាត់ ទៅ​មើល​តំបន់​សត្វព្រៃ​ក្នុង​ប្រទេស​កេនយ៉ា ពួក​គេ​មានចិត្ត​សប្បាយ​រីករាយ​ពេល​ដែល​បានឃើញ​សត្វព្រៃ​ជាច្រើន​ប្រភេទ ជួប​ជុំ​គ្នា​នៅ​ក្បែរ​បឹង​តូច​មួយ ក្នុង​វាល​ទំនាប។ សត្វ​ក​វែង សត្វ​គោព្រៃ សត្វ​ដំរីទឹក និង​ពួក​សត្វ​ស្លាប សុទ្ធតែ​បាន​ធ្វើដំណើរ​មក​រក​ប្រភព​ទឹក ដែល​ជួយ​ទ្រទ្រង់​ជីវិត។ ខណៈ​ពេល​ដែល​អែន​ឌ្រូ​សង្កេតមើល ការ​ធ្វើដំណើរ​របស់​ពួក​វា​នៅកន្លែង​នោះ គាត់​ក៏បាន​នឹក​ចាំ​ថា “ព្រះ​គម្ពីរ​ប៊ីប​ប្រៀប​ដូចជា​ប្រភព​ទឹក” ដែល​មិនគ្រាន់​តែ​ជា​ប្រភព​នៃ​ការ​បង្រៀន និង​ប្រាជ្ញា តែ​ក៏​ជា​ប្រភព​នៃ​ភាព​ស្រស់​ថ្លា ដែល​មនុស្ស​មក​ពីគ្រប់ទិស​ទី អាច​មក​ទទួល​ទាន ហើយ​លែង​ស្រេក​ជា​រៀង​រហូត។ ការសង្កេត​របស់​អែន​ឌ្រូ បាន​ធ្វើឲ្យ​យើង​នឹក​ចាំ​អំពី​បទ​គម្ពីរ​ទំនុកដំកើង ដែល​បាន​ចែងថា “មាន​ពរ​ហើយ” អ្នកណា​ដែល​ត្រេកអរ និង​ជញ្ជឹងគិត​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះ ជា​ពាក្យ​ដែលគេ​បាន​ប្រើ​ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​សញ្ញាចាស់ ដើម្បី​ពិពណ៌នា អំពី​ការ​បង្រៀន និង​ការ​បង្គាប់​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​សុទ្ធតែ​ជា​ព្រះបន្ទូល។ អ្នក​ដែល​ជញ្ជឹងគិត និង​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ព្រះបន្ទូល​ព្រះអង្គ គឺ​ប្រៀប​ដូចជា “ដើមឈើ ដែល​ដុះ​នៅ​ក្បែរផ្លូវ​ទឹក ដែល​បង្កើត​ផល​តាម​រដូវ​កាល ហើយ​ស្លឹក​ក៏​មិន​ចេះ​ស្រពោន​ឡើយ ឯ​ការ​អ្វី​ដែល​អ្នកនោះ​ធ្វើ នោះ​នឹង​ចំរើន​ឡើង​ទាំងអស់”(ទំនុកដំកើង ១:៣)។ អ្នក​ដែល​ពិតជា​ជឿ និង​ស្រឡាញ់​ព្រះ នឹង​បាន​ចាក់ឫស​ចូល​ជ្រៅ ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ និង​រក​ឃើញ​កម្លាំង…

Read article
ស្វែងរកការសម្រាកក្នុងព្រះយេស៊ូវ

អស់អ្នក​ដែល​នឿយព្រួយ ហើយ​ផ្ទុក​ធ្ងន់​អើយ ចូរ​មក​ឯខ្ញុំ ខ្ញុំ​នឹង​ឲ្យ​អ្នករាល់គ្នា​ឈប់​សំរាក។ ម៉ាថាយ ១១:២៨ វិញ្ញាណ​ដែល​នឿយព្រួយ មិនដែល​មាន​ភាព​ស្កប់ស្កល់ ដោយសារ​ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬ​ភាព​ជោគជ័យ​ឡើយ។ នេះ​ជា​បញ្ហា ដែល​បាន​កើតឡើង​ក្នុង​ជីវិត​របស់​តារាចម្រៀង​អាមេរិក​ដ៏​ល្បីល្បាញ​ម្នាក់។ បទចម្រៀង​របស់​គាត់ ជិត៤០អាល់ប៊ុម ត្រូវ​បាន​គេ​រាប់បញ្ចូល នៅក្នុងចំណោម​បទចម្រៀង​ជនបទ ដែល​មានការ​ពេញនិយម​បំផុត ក្នុង​ប្រទេស ហើយក៏​បាន​ជាប់​ចំណាត់ថ្នាក់​លេខ​មួយ​ជា​ញឹកញាប់​ផង​ដែរ។ គាត់​មាន​ជោគ​ជ័យ​យ៉ាង​ខ្លាំង ក្នុង​អាជីព​ជា​អ្នកចម្រៀង តែ​គាត់​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ប្រពន្ធ​ជា​ញឹកញាប់ ដូច​ផ្លាស់​ប្តូរ​សំលៀកបំពាក់ ហើយ​ក៏​ធ្លាប់​ជាប់​គុក​ផង​ដែរ។ ទោះ​គាត់​មានជោគ​ជ័យ​ច្រើនយ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ក៏​គាត់​ធ្លាប់​ពោល​ទំនួញ​ថា “វិញ្ញាណ​របស់ខ្ញុំ​មាន​ពេញដោយ​ភាព​នឿយព្រួយ ដែល​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ជម្នះ​បាន ដោយ​ប្រើ​ភាព​ជោគជ័យ ការ​រៀបការ ឬ​ការ​ស្វែង​រក​អត្ថន័យ​ជីវិត … ភាព​នឿយព្រួយ​នៅតែ​មាន ហើយ​ចេះតែ​បន្ត​មាន​រហូតដល់​ថ្ងៃ​ខ្ញុំ​ស្លាប់”។ គួរឲ្យ​ស្តាយ​ណាស់ ដែល​គាត់​មិន​បាន​រក​ឃើញ​ការសម្រាក​ដ៏​ពិត សម្រាប់​វិញ្ញាណ​គាត់ មុន​ពេល​ជីវិត​គាត់​បាន​បញ្ចប់។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ត្រាស់​ហៅ​មនុស្ស​ទាំងអស់ រួម​ទាំង​សិល្បៈ​ករ ដែល​កំពុង​មានការ​នឿយព្រួយ ក្នុង​អំពើបាប និង​ផលវិបាក​នៃ​អំពើបាប ឲ្យ​ចូល​មក​រក​ព្រះអង្គ​ដោយ​ផ្ទាល់ៗខ្លួន។ គឺ​ដូចដែល​ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា “អស់អ្នក​ដែល​នឿយព្រួយ ហើយ​ផ្ទុក​ធ្ងន់​អើយ ចូរ​មក​ឯខ្ញុំ ខ្ញុំ​នឹង​ឲ្យ​អ្នករាល់គ្នា​ឈប់​សំរាក”(ម៉ាថាយ ១១:២៨)។ បាន​សេចក្តី​ថា ពេលណា​យើង​ទទួល​សេចក្តី​សង្គ្រោះ​របស់​ព្រះយេស៊ូវ​ ព្រះអង្គ​នឹង​ដក​បន្ទុក​ចេញពី​យើង ហើយ​ប្រទាន​ការសម្រាក​ដល់​យើង។ យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​ជឿ​ព្រះអង្គ…

Read article
ស្ថានទូតរបស់ព្រះអម្ចាស់

បើ​កាល​ណា​អ្នក​រៀប​លៀង​ភ្ញៀវ​នោះ ចូរ​អញ្ជើញ​ពួក​អ្នក​ក្រ អ្នក​ពិការ អ្នក​ខ្ញើច និង​អ្នក​ខ្វាក់​វិញ យ៉ាង​នោះ អ្នក​នឹង​បាន​ពរ​ពិត។-លូកា ១៤:១៣-១៤ អ្នកស្រី​លូដមីឡា(Ludmilla) ជា​ស្រ្តី​មេម៉ាយ អាយុ​៨២​ឆ្នាំ បាន​ប្រកាស​ថា ផ្ទះ​របស់​គាត់​នៅ​សាធារណៈ​រដ្ឋ​ឆេក គឺ​ជា “ស្ថាន​ទូត​នៃ​នគរ​ស្ថាន​សួគ៌” ដោយ​និយាយ​ថា ផ្ទះ​របស់​គាត់ គឺ​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​នគរ​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទ។ គាត់​បាន​ស្វាគមន៍​មនុស្ស​ដែល​គាត់​មិន​ស្គាល់ និង​មិត្ត​ភក្តិ ដែល​កំពុង​មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់ ហើយ​ត្រូវ​ការ​ការ​ស្វាគមន៍​ដោយ​ក្តី​ស្រឡាញ់ ហើយ​ជួន​កាល គាត់​ផ្តល់​អាហារ និង​កន្លែង​គេង​ដល់​ពួក​គេ ដោយ​វិញ្ញាណ​ដែល​អាណិត និង​ការ​អធិស្ឋាន។ គាត់​បាន​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ការ​បណ្តាល​ចិត្ត​ពី​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ ដែល​ជួយ​ឲ្យ​គាត់​មើល​ថែ​ភ្ញៀវ​របស់​គាត់ ដូច​នេះ គាត់​មាន​ចិត្ត​អរ​សប្បាយ ចំពោះ​របៀប​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​ឆ្លើយ​តប​ការ​អធិស្ឋាន​របស់​ពួក​គេ។ អ្នក​ស្រី​លូដមីឡា​បម្រើ​ព្រះយេស៊ូវ តាម​រយៈ​ការ​បើក​ទ្វារ​ផ្ទះ និង​ចិត្ត​ចំហ ទទួល​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ការ​ជំនួយ គឺ​ខុស​ពី​អ្នក​ដឹក​នាំ​សាសនា​ដ៏​ល្បី​ម្នាក់ ដែល​បាន​អញ្ជើញ​ព្រះយេស៊ូវ​ឲ្យ​យាង​ចូល​ផ្ទះ​គាត់ សោយ​អាហារ​នៅ​ថ្ងៃ​ឈប់​សម្រាក។ ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​ប្រាប់​គ្រូ​ក្រិត្យវិន័យ​រូប​នោះ​ថា “ចូរ​អញ្ជើញ​ពួក​អ្នក​ក្រ អ្នក​ពិការ អ្នក​ខ្ញើច និង​អ្នក​ខ្វាក់​វិញ” គឺ​មិន​ត្រូវ​អញ្ជើញ​អ្នក​ដែល​អាច​តប​ស្នង​គាត់​វិញ​នោះ​ឡើយ (លូកា ១៤:១៣)។ ព្រះ​បន្ទូល​ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​គេ​ដឹង​ថា ពួក​ផារិស៊ី​រូប​នោះ​បាន​អញ្ជើញ​ព្រះ​យេស៊ូវ ដោយសារ​សេចក្តី​អំនួត​ប៉ុណ្ណោះ(ខ.១២) តែ​អ្នក​ស្រី​លូដមីឡា​បាន​អញ្ជើញ​មនុស្ស​ចូល​ផ្ទះ​គាត់ ដើម្បី​ឲ្យ​គាត់​អាច​បម្រើ​គេ ក្នុង​នាម​ជា “ឧបករណ៍​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ប្រាជ្ញា​របស់​ព្រះ​អង្គ”។…

Read article
ព្រះទ្រង់សម្អាតស្នាមប្រឡាក់

ទោះ​បើ​អំពើ​បាប​របស់​ឯង​ដូច​ជា​ពណ៌​ក្រហមទែង​ក៏​ដោយ គង់​តែ​នឹង​បាន​ស​ដូច​ហិមៈ ទោះ​បើ​ក្រហម​ឆ្អៅ​ក៏​ដោយ គង់​តែ​នឹង​បាន​ដូច​ជា​រោម​ចៀម​វិញ។ អេសាយ ១:១៨ តើ​នឹង​មាន​រឿង​អ្វី​កើត​ឡើង បើ​សិន​ជា​សំលៀក​បំពាក់​របស់​យើង មាន​តួនាទី​កាន់​តែ​ច្រើន ដោយ​មាន​លទ្ធភាព​អាច​សម្អាត​ខ្លួន​ឯង បន្ទាប់​ពី​យើង​ធ្វើ​ឲ្យ​កំពប់​ទឹក​ប៉េង​បោះ ទឹក​ម្ទេស ឬ​ភេសជ្ជៈ​ពី​លើ​ពួក​វា? យោង​តាម​ការ​ផ្សាយ​របស់​ប៉ុស្តិ៍​ទូរទស្សន៍​ប៊ីប៊ីស៊ី បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ពួក​វិស្វករ​នៅ​ប្រទេស​ចិន បាន​បង្កើត​ស្រទាប់​ការពារ​ម្យ៉ាង ដែល​ជួយ​ឲ្យ​សាច់​ក្រណាត់​កប្បាស សម្អាត​ខ្លួន​ឯង ឲ្យ​អស់​ស្នាម​ប្រឡាក់ ឬ​ក្លិន ពេល​ដែល​វា​ត្រូវ​ពន្លឺ​យូវី។ តើ​អ្នក​អាច​ស្រមៃ​ថា សំលៀក​បំពាក់​ដែល​លាង​សម្អាត​ខ្លួន​ឯង​មាន​អត្ថ​ប្រយោជន៍​អ្វី​ខ្លះ? ស្រទាប់​ការពារ​ស្នាម​ប្រឡាក់ អាច​ជួយ​លាង​សម្អាត​ក្រណាត់​ឲ្យ​ស្អាត​ឡើង​វិញ តែ​មាន​តែ​ព្រះ​ទេ ដែល​អាច​លាង​សម្អាង​វិញ្ញាណ​ដែល​ប្រឡាក់​ដោយ​បាប។ នៅ​ក្នុង​នគរ​យូដា កាល​ពី​សម័យ​បុរាណ ព្រះ​ទ្រង់​មាន​ព្រះទ័យ​ក្រោធ​ចំពោះ​រាស្រ្ត​ទ្រង់ ព្រោះ​ពួក​គេ​បាន “បែរ​ខ្នង​ដាក់​ព្រះអង្គ” និង​ចុះ​ចូល​អំពើ​ពុក​រលួយ និង​ការ​អាក្រក់ ហើយ​ថ្វាយ​បង្គំ​ព្រះ​ក្លែង​ក្លាយ​(អេសាយ ១:២-៤)។ ប៉ុន្តែ ដែល​កាន់​តែ​អាក្រក់​ថែម​ទៀត​នោះ​គឺ ពួកគេ​បាន​ព្យាយាម​លាង​សម្អាត​ខ្លួន​ឯង ដោយ​ការ​ថ្វាយ​យញ្ញ​បូជា ដុត​គ្រឿង​ក្រអូប អធិស្ឋាន​ជា​ច្រើន ហើយ​ជួប​ជុំ​គ្នា នៅ​កន្លែង​ស្ងាត់​ស្ងៀម។ តែ​ចិត្ត​របស់​ពួក​គេ​នៅ​តែ​មាន​ពុត និង​បាប(ខ.១២-១៣)។ ដំណោះ​ស្រាយ គឺ​ត្រូវ​ឲ្យ​ពួក​គេ​ភ្ញាក់​ខ្លួន​ឡើង ហើយ​ប្រែ​ចិត្ត​ចេញ​ពី​អំពើ​បាប ដោយ​នាំ​វិញ្ញាណ​​ប្រឡាក់​ដោយ​បាប ​ថ្វាយ​ដល់​ព្រះ​ដ៏​បរិសុទ្ធ និង​មាន​ក្តី​ស្រឡាញ់។ ព្រះ​គុណ​ព្រះអង្គ​នឹង​លាង​សម្អាត​ពួក​គេ ឲ្យ​ស​ដូច​ព្រិល​(ខ.១៨)។…

Read article
ហួសការយល់ដឹងរបស់យើង

ដោយ​យើង​ខ្ញុំ​មិន​រាប់​អាន​របស់​ដែល​មើល​ឃើញ​ឡើយ គឺ​រាប់​អាន​តែ​របស់​ដែល​មើល​មិន​ឃើញ​វិញ ដ្បិត​របស់​ដែល​មើល​ឃើញ នោះ​ស្ថិតស្ថេរ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​ទេ តែ​ឯ​របស់​ដែល​មើល​មិន​ឃើញ នោះ​នៅ​ស្ថិតស្ថេរ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច​វិញ។ ២កូរិនថូស ៤:១៨ ស្វាមី​ខ្ញុំ​បាន​ជួប​ការ​ពិបាក ពេល​ដែល​គាត់​បាន​ដឹង​ថា គាត់​នឹង​ត្រូវ​បាត់​បង់​ការងារ ក្នុង​ពេល​ដ៏​ខ្លី​ខាង​មុខ ដោយសារ​ការ​រីក​រាល​ដាល​នៃ​ជំងឺ​កូវីត១៩។ យើង​ជឿ​ថា ព្រះ​ទ្រង់​នឹង​បំពេញ​តម្រូវ​ការ​របស់​យើង ប៉ុន្តែ ភាព​មិន​ច្បាស់​លាស់ អំពី​រឿង​ដែល​នឹង​កើត​ឡើង នៅ​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មាន​ការ​បារម្ភ។ ខណៈ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​សម្រួល​អារម្មណ៍​ខ្លួន​ឯង ខ្ញុំ​ក៏​បាន​មើល​បទ​កំណាព្យ​ដែល​ខ្ញុំ​ចូល​ចិត្ត ដែល​ត្រូវ​បាន​និពន្ធ ដោយ​អ្នក​កំណែ​ទម្រង់ នៅ​សតវត្សរ៍​ទី​១៦ ដែល​គេ​បាន​ដាក់​រហ័ស​នាម​ឲ្យ​ថា លោក ចន(John) នៃ​ឈើ​ឆ្កាង។ កំណាព្យ​នោះ​មាន​ចំណង​ជើង​ថា “ខ្ញុំ​ចូល​ខាង​ក្នុង ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា ខ្ញុំ​នៅ​ទីណា” ហើយ​បាន​ពិពណ៌នា អំពី​ភាព​អស្ចារ្យ​នៃ​ការ​ថ្វាយ​បញ្ហា​របស់​យើង​ដល់​ព្រះ ពេល​ដែល​យើង​រៀន​ស្គាល់​ជំនួយ​មក​ពី​ព្រះ ដែល​ហួស​ការ​យល់​ដឹង​របស់​យើង។ នោះ​ជា​អ្វី​ដែល​ស្វាមី​ខ្ញុំ និង​ខ្ញុំ​បាន​ព្យាយាម​ធ្វើ ក្នុង​រដូវ​កាល​ដ៏​ពិបាក​នោះ ដោយ​ងាក​ចេញ​ពី​ការ​ពឹង​ផ្អែក​លើ​សមត្ថភាព​ខ្លួន​ឯង ដែល​អាច​គ្រប់​គ្រង និង​យល់​ដឹង​មិន​គ្រប់​គ្រាន់ ហើយ​ងាក​មក​ផ្តោត​ចិត្ត​ទៅ​លើ​ព្រះ ដែល​យើង​អាច​រក​ឃើញ​ព្រះ​អង្គ​នៅ​ជុំវិញ​ខ្លួន​យើង តាម​របៀប​ដែល​មិន​នឹក​ស្មាន​ដល់ ដោយ​អាថ៌កំបាំង និង​តាម​របៀប​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ជំរុញ​អ្នក​ជឿ​ទាំង​ឡាយ ឲ្យ​ងាក​ចេញ​ពី​ការ​អ្វី​ដែល​មើល​ឃើញ ទៅ​រក​អ្វី​ដែល​មើល​មិន​ឃើញ ចេញ​ពី​ការ​ពិត​ដែល​នៅ​ខាង​ក្រៅ ទៅ​រក​ការ​ពិត​ដែល​នៅ​ខាង​ក្នុង ចេញ​ពី​បញ្ហា​ដែល​កើត​មាន​បណ្ដោះ​អាសន្ន ទៅ​រក “សិរីល្អ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច…

Read article
សន្តិភាពរបស់ព្រះអង្គ

ឯ​អ្នក​ណា​ដែល​មាន​គំនិត​ជាប់​តាម​ទ្រង់ នោះ​ទ្រង់​នឹង​ថែ​រក្សា​អ្នក​នោះ ឲ្យ​មាន​សេចក្តី​សុខ​ពេញ​ខ្នាត ដោយ​ព្រោះ​គេ​ទុក​ចិត្ត​នឹង​ទ្រង់។ អេសាយ ២៦:៣ មាន​ពេល​មួយ ខ្ញុំ​បាន​ជម្នះ​​ភាព​តាន​តឹង នៅ​កន្លែង​ធ្វើការ ដែល​មាន​ពេញ​ដោយ​ការ​ប៉ះ​ទង្គិច​គ្នា។ ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​បាន​ក្លាយ​ជា​ទម្លាប់​របស់​ខ្ញុំ​ទៅ​ហើយ ដូចនេះ ខ្ញុំ​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល ពេល​ដែល​បាន​ឃើញ​ខ្លួន​ឯង​មាន​សន្តិ​ភាព​ក្នុង​ចិត្ត។ ជា​ជាង​មាន​ការ​ថប់​បារម្ភ ខ្ញុំ​អាច​ឆ្លើយ​តប​ចំពោះ​បញ្ហា ដោយ​ចិត្ត និង​គំនិត​ដែល​ស្ងប់​។ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា មាន​តែ​ព្រះ​ទេ ដែល​អាច​ប្រទាន​សន្តិភាព ឬ​សេចក្តី​សុខ​សាន្ត​នេះ​បាន។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ នៅ​ពេល​ផ្សេង​ទៀត ក្នុង​ជីវិត​ខ្ញុំ ពេល​ដែល​អ្វី​ៗ​មាន​ដំណើរ​ការ​ល្អ ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​បែរ​ជា​គ្មាន​សន្តិភាព​ទៅ​វិញ។ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា វា​បណ្តាល​មក​ពី​ខ្ញុំ​ទុក​ចិត្ត​លើ​សមត្ថភាព​ខ្លួន​ឯង ជា​ជាង​ជឿ​ព្រះ និង​ការ​ដឹកនាំ​របស់​ព្រះ​អង្គ។ ក្រឡេក​មក​ក្រោយ​វិញ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ដឹង​ថា សន្តិភាព​ពិត​ប្រាកដ គឺ​សន្តិភាព​របស់​ព្រះ គឺ​មិន​ផ្តេក​ផ្តួល​ទៅ​តាម​កាលៈទេសៈ​របស់​យើង​នោះ​ទេ តែ​ដោយសារ​យើង​ទុក​ចិត្ត​ព្រះ​អង្គ។ សន្តិភាព​របស់​ព្រះ​កើត​មាន​ដល់​យើង ពេល​ដែល​គំនិត​របស់​យើង​ជាប់​តាម​ព្រះ​អង្គ​(អេសាយ ២៦:៣)។ ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ​ដើម​ជា​ភាសា​ហេព្រើរ ពាក្យ ជាប់​តាម គឺ​មាន​ន័យ​ថា “ពឹង​ផ្អែក​លើ”។ កាល​ណា​យើង​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ព្រះ​អង្គ យើង​នឹង​បាន​ពិសោធន៍​នូវ​ព្រះ​វត្ត​មាន​ដ៏​សុខ​សាន្ត​របស់​ព្រះ​អង្គ។ យើង​អាច​ទុក​ចិត្ត​ព្រះ ដោយ​នឹក​ចាំ​ថា ព្រះអង្គ​ទម្លាក់​មនុស្ស​អួត និង​មនុស្ស​អាក្រក់​ចុះ ឲ្យ​រៀប​ទាប ហើយ​តម្រង់​ផ្លូវ​ឲ្យ​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់​ព្រះ​អង្គ(ខ.៥-៧)។ ពេល​ណា​ខ្ញុំ​បាន​ពិសោធន៍​នឹង​សន្តិភាព ក្នុង​រដូវ​កាល​ដ៏​ពិបាក…

Read article
សមត្ថភាពយើងមានកំណត់

ចូរ​ផ្ទេរ​គ្រប់​ទាំង​សេចក្តី​ទុក្ខ​ព្រួយ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ទៅ​លើ​ទ្រង់ ដ្បិត​ទ្រង់​តែង​យក​ព្រះទ័យ​ទុក​ដាក់​នឹង​អ្នក​រាល់​គ្នា។ ១ពេត្រុស ៥:៧ កាល​លោក​អ័ប្រាហាំ លីនខិន(Abraham Lincoln) ក្លាយ​ជា​ប្រធានាធិតី​អាមេរិក គាត់​មាន​ភារកិច្ច​ដឹក​នាំ​ប្រទេស​ដែល​កំពុង​​បែក​បាក់។ គេ​បាន​ចាត់​ទុក​លោក​លីនខិន ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​ដែល​មាន​ប្រាជ្ញា និង​មនុស្ស​ដែល​មាន​សីលធម៌​ខ្ពស់ តែ​ចារិក​លក្ខណៈ​មួយ​ទៀត​របស់​គាត់ ​គឺ​ការ​ចូល​ចិត្ត​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ព្រះ ធ្វើ​ជា​ប្រភព​នៃ​អ្វី​ៗ​គ្រប់​យ៉ាង​ដែល​គាត់​មាន។ គាត់​ដឹង​ថា គាត់​មាន​សមត្ថភាព​មិន​គ្រប់​គ្រាន់ សម្រាប់​ធ្វើ​កិច្ចការ​នៅ​ចំពោះ​មុខ។ តើ​គាត់​បាន​ឆ្លើយ​តប​ដូច​ម្តេច ចំពោះ​ភាព​មិន​គ្រប់​គ្រាន់​នោះ? លោក​លីនខិន​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “មាន​ពេល​ជា​ច្រើន​ដង ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​ការ​ជំរុញ​ចិត្ត​ឲ្យ​លត់​ជង្គង់​ចុះ ដោយសារ​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា ក្រៅ​ពី​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ព្រះ​វត្ត​មាន​ព្រះអង្គ ខ្ញុំ​គ្មាន​កន្លែង​ផ្សេង​ដែល​ត្រូវ​ទៅ​ទេ។ ប្រាជ្ញា​របស់​ខ្ញុំ និង​អ្វី​ៗ​ដែល​ខ្ញុំ​មាន ហាក់​ដូច​ជា​មិន​គ្រប់​គ្រាន់ នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​ទេ”។ ពេល​ណា​យើង​ជួប​បញ្ហា​ប្រឈម​ដែល​ត្រូវ​ឆ្លង​កាត់ ហើយ​យើង​ដឹង​ថា ប្រាជ្ញា ចំណេះ​ដឹង ឬ​កម្លាំង​របស់​យើង​មាន​កំណត់ នោះ​យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​ពឹង​ផ្អែក​ទៅ​លើ​ព្រះ​យេស៊ូវ ដូច​លោក​លីនខិន​ផង​ដែរ ដ្បិត​សមត្ថភាព​ព្រះអង្គ​គ្មាន​ដែន​កំណត់​ឡើយ។ សាវ័ក​ពេលត្រុស​ក៏​បាន​រំឭក​យើង អំពី​ការ​ដែល​គាត់​បាន​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ព្រះអង្គ​ផង​ដែរ។ គឺ​ដូច​ដែល​គាត់​បាន​សរសេរ​ថា “​ចូរ​ផ្ទេរ​គ្រប់​ទាំង​សេចក្តី​ទុក្ខ​ព្រួយ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ទៅ​លើ​ទ្រង់ ដ្បិត​ទ្រង់​តែង​យក​ព្រះទ័យ​ទុក​ដាក់​នឹង​អ្នក​រាល់​គ្នា”(១ពេត្រុស ៥:៧)។ ព្រះ​ទ្រង់​មាន​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​កូន​ព្រះ​អង្គ ព្រម​ទាំង​មាន​គ្រប់​អំណាច​ចេស្តា គឺ​សក្តិសម​បំផុត​នឹង​ឲ្យ​យើង​ចូល​ទៅ​រក​ព្រះ​អង្គ ដោយ​ភាព​ទន់​ខ្សោយ​របស់​យើង ដោយ​ការ​អធិស្ឋាន។ យើង​ចូល​ទៅ​រក​ព្រះយេស៊ូវ ដោយ​ទទួល​ស្គាល់ នៅ​ចំពោះ​ព្រះ​អង្គ​ថា យើង​មាន​ចំណុច​ខ្វះ​ខាត តែ​ព្រះ​អង្គ​មាន​ភាព​គ្រប់​គ្រាន់​អស់​កល្ប​ជានិច្ច។ លោក​លីនខិន​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា…

Read article