Jennifer Benson Schuldt

You are here:
មិត្តសំឡាញ់ពិត

រឿងសេន ជារឿងប្រលោមលោក ដែលនិយាយ អំពីមិត្តភាពរវាងលោកចូ ស្តារេត(Joe Starrett) និងលោកសេន(Shane)។ លោកស្តារេត ជាកសិករ ដែលរស់នៅក្នុងតំបន់ខាងលិចនៃអាមេរិក ដែលប្រជាជនទើបចូលមកតាំងទីលំនៅ នៅសម័យមុន ហើយលោកស្តារេត ជាបុរសអាថ៌កំបាំង ដែលបានសំចត និងចូលសម្រាកក្នុងផ្ទះរបស់លោកស្តារេត។ ចំណងមិត្តភាពរបស់អ្នកទាំងពីរ ចាប់ផ្តើមកើតមាន ពេលដែលពួកគេរួមគ្នាគាស់គល់ឈើដ៏ធំសម្បើមមួយ នៅក្នុងដីស្រែរបស់លោកស្តារេត។ ទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេកាន់តែមានភាពរឹងមាំ ពេលដែលលោកស្តារេតជួយសង្រ្គោះលោកសេន ក្នុងការវាយតប់គ្នា ហើយលោកសេនក៏បានជួយធ្វើស្រែលោកស្តារេត ឲ្យកាន់តែរីកចម្រើន ហើយក៏បានការពារដីស្រែរបស់គាត់ផង។ អ្នកទាំងពីរមានការគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក និងមានភាពស្មោះត្រង់ចំពោះគ្នា គឺដូចដែលមានបទគម្ពីរបានចែងថា “មានគ្នា២នាក់ នោះវិសេសជាងនៅតែឯង ពីព្រោះគេមានរង្វាន់យ៉ាងល្អកើតពីការនឿយហត់របស់ខ្លួន។ ដ្បិតបើដួល នោះម្នាក់នឹងជ្រោងគ្នាឡើងវិញ”(សាស្តា ៤:៩-១០)។ យ៉ូណាថាន និងដាវីឌក៏បានធ្វើជាគំរូ នៃគោលការណ៍នេះផងដែរ។ មិត្តភាពរបស់ពួកគេបានឆ្លងកាត់ការល្បងល តាមរយៈកាលៈទេសៈដ៏ពិបាកៗ គឺនៅពេលដែលដាវីឌមានការសង្ស័យថា ស្តេចសូលចង់សម្លាប់គាត់។ យ៉ូណាថានមិនជឿថា ស្តេចសូលចង់សម្លាប់ដាវីឌទេ តែដាវីឌជឿថា នោះជាការពិតមែន(១សាំយ៉ូអែល ២០:២-៣)។ ទីបំផុត អ្នកទាំងពីរក៏បានស្របគំនិតគ្នា ដោយឲ្យដាវីឌលាក់ខ្លួន នៅទីវាល ខណៈពេលដែលយ៉ូណាថានសួរបិតារបស់ខ្លួន អំពីរឿងនេះ។ ពេលដែលមិត្តសំឡាញ់ទាំងពីរដឹងពីព្រះទ័យរបស់ស្តេចសូលច្បាស់ហើយ ពួកគេក៏បានយំជាមួយគ្នា…

Read article
អ្នកជំនួយដ៏ស្មោះត្រង់

កាលនៅពីក្មេង ឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវដាក់បាយឲ្យជ្រូកដែលកំពុងស្រេកឃ្លាន ក្នុងកសិដ្ឋាន ដែលខ្ញុំបានរស់តាំងពីតូចដល់ធំ។ គាត់ស្អប់កិច្ចការមួយនេះ ព្រោះពេលដែលគាត់ចូលក្នុងទ្រុងជ្រូកម្តងៗ សត្វជ្រូកតែងរត់មកបុក ធ្វើឲ្យគាត់ដួលជាច្រើនដង។ កិច្ចការនេះមិនអាចធ្វើទៅបានឡើយ បើសិនជាគាត់គ្មានជំនួយ ពីសត្វឆ្កែដ៏ស្មោះត្រង់ ឈ្មោះស៊ូហ្គ័រប៊ែរ(Sugarbear) ដែលជាពូជឆ្កែគង្វាលរបស់អាឡឺម៉ង់។ វាតែងដើរចុះឡើង នៅចន្លោះប៉ាខ្ញុំ និងសត្វជ្រូក ដើម្បីកុំឲ្យពួកគេវាចូលមកជិតគាត់ ទាល់តែគាត់បានដាក់បាយជ្រូកហើយ។ លោកហោរាយេរេមាមានការពិបាក នៅក្នុងការប្រកាសព្រះរាជសាររបស់ព្រះ ដល់រាស្រ្តអ៊ីស្រាអែល។ កិច្ចការនេះបានធ្វើឲ្យគាត់ទទួលរងការធ្វើបាបផ្លូវកាយ និងដោយពាក្យសម្តី ហើយត្រូវគេដាក់គុក និងនៅម្នាក់ឯង។  ទោះបីជាលោកយេរេមាត្រូវជម្នះការបាក់ទឹកចិត្តក៏ដោយ ក៏គាត់មានអ្នកជំនួយម្នាក់ ក្នុងពេលដែលគាត់មានបញ្ហាទាំងអស់។ ព្រះទ្រង់បានសន្យាគាត់ថា ព្រះអង្គគង់នៅជាមួយគាត់ ហើយរំដោះគាត់ឲ្យរួច(យេរេមា ១:១៩)។ ព្រះទ្រង់មិនបានបោះបង់លោកយេរេមាចោលឡើយ ហើយព្រះអង្គក៏មិនបោះបង់ចោលយើងដែរ។ យើងមានជំនួយពីព្រះអង្គជានិច្ច តាមរយៈអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលគង់នៅក្នុងអ្នកជឿម្នាក់ៗ(យ៉ូហាន ១៤:១៦-១៧)។ ព្រះដ៏ជាជំនួយទ្រង់ប្រទានឲ្យយើងមានក្តីសង្ឃឹម(រ៉ូម ១៥:១៣) ដឹកនាំយើងទៅរកសេចក្តីពិត(យ៉ូហាន ១៦:១៣) ហើយចាក់បង្ហូរសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គ ចូលក្នុងចិត្តយើង(រ៉ូម ៥:៥)។  យើងអាចទុកចិត្តថា  ព្រះនឹងជួយយើងដោយព្រះទ័យស្មោះត្រង់ ពេលយើងអត់ទ្រាំនឹងការលំបាក។ យើងអាចពោលដូចលោកយេរេមាថា “ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់គង់ជាមួយនឹងទូលបង្គំ ទុកជាមនុស្សខ្លាំងពូកែដែលគួរស្ញែងខ្លាច”(យេរេមា ២០:១១)។-Jennifer Benson Schuldt

Read article
ការនិយាយតិច

ជាច្រើន​ឆ្នាំក​ន្ល​ង​ទៅ​ មាន​អ្ន​កនិ​ព​ន្ធ​អ​នាមិកម្នា​ក់​ បាន​និព​ន្ធ​បទ​កំ​ណា​ព្យ​ខ្លីមួ​យ​ប​ទ អំពី​អត្ថ​ប្រយោជន៍​នៃ​ការ​វា​ស់​វែង​ពា​ក្យ​ស​ម្តី​រ​បស់​យើ​ង​។ ក្នុងប​ទ​កំ​ណាព្យ​នោះ​ ​គាត់បា​ន​សរសេរ​ថា “តាម​សត្វ​ទីទុ​យក​ញ្ចាស់​ដ៏​ឆ្លាត​វ័យ​មួ​យក្បា​ល​ ទំ​នៅ​លើដើ​ម​ឈើ​ធំមួយ​ដើម។ កាលវា​ឃើ​ញ​អ្វី​ៗនៅជុំ​វិញ​វា​កាន់​តែ​ច្រើ​ន​ វាក៏​និយា​យ​កាន់​តែ​តិ​ច​។ ពេល​វានិ​យា​យកាន់​តែ​តិ​ច នោះវា​ក៏​ស្តាប់​ឮ​កាន់​តែច្រើ​ន​។ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​យើ​ង​រាល់​គ្នា​ ​មិន​អាច​និ​យាយ​ឲ្យ​កាន់​តែ​តិ​ច​ ដូច​សត្វ​ទី​ទុយ​កញ្ចាស់​ដ៏ឆ្លាត​វ័យ​នោះ​? ប្រាជ្ញាមា​​​នទំ​​នា​ក់​ទំ​ន​ង ​ជា​មួយ​នឹ​ង​ការ​កំណត់​ពាក្យ​ស​ម្តីរបស់យើង។ គឺដូ​ចដែ​ល​ប​ទ​គម្ពី​រ​សុភាសិត ១០:១៩ បាន​ចែង​ថា​ “អ្នក​ណា​ដែ​ល​​និយាយ​​ច្រើន នោះ​មិន​ខាន​​នឹង​មាន​បាប​ឡើយ តែ​អ្នក​ណា​ដែល​ឃាត់​ទប់​បបូរ​មាត់​វិញ នោះ​ជា​មនុស្ស​ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​ប្រាជ្ញា”​។ មនុស្ស​មាន​ប្រាជ្ញា​មា​នការ​ប្រុង​ប្រ​យ័​ត្ន ចំពោះ​ការ​អ្វី​​ដែល​ខ្លួន​និយាយ និង​ដឹង​ថា ខ្លួន​ត្រូវ​និ​យាយ​ច្រើ​នប៉ុ​ណ្ណា​ ក្នុង​ស្ថានភា​ព​ណា​មួយ។  យើងត្រូ​វ​ទប់​ពា​ក្យ​សម្តី​រប​ស់​យើ​ង ពេលដែ​ល​យើ​ងមា​ន​កំហឹ​ង។​ សាវ័កយ៉ា​កុ​ប​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ប​ង​ប្អូន​រួ​ម​ជំនឿ​រប​ស់គា​ត់​ថា​ ​“បង​ប្អូ​ន​ស្ងួ​នភ្ងា​​អើ​យ ចូរ​​ឲ្យ​គ្រប់​គ្នា​បាន​ឆាប់​នឹង​ស្តាប់ ក្រ​នឹង​និយាយ ហើយ​យឺត​នឹង​ខឹង​ដែរ”(យ៉ាកុប ១:១៩)។ ការគ្រ​ប់​គ្រ​ងពា​ក្យ​ស​ម្តីរ​ប​ស់​យើង​ ​ក៏​អាច​បង្ហាញ​នូវ​កា​រ​កោត​ខ្លា​ច​ព្រះផ​ង​ដែរ​។​ ​គឺ​ដូច​ដែ​លសេ្ត​ច​សាឡូម៉ូន​បាន​មា​នប​ន្ទូល​ថា​ “កុំ​​ឲ្យ​​ចិត្ត​ឯង​រហ័ស​ពេក ក៏​កុំ​ឲ្យ​មាត់​ឯង​ពោល​ឥត​បើ​គិត​នៅ​ចំពោះ​ព្រះ​ឡើយ ដ្បិត​ព្រះ​ទ្រង់​គង់​នៅ​ឯ​ស្ថាន​សួគ៌ ហើយ​ឯង​នៅ​ផែនដី​ទេ ដូច្នេះ ត្រូវ​ឲ្យ​ឯង​មាន​សំដី​តិច​វិញ”(សាស្តា ៥:២)។ ពេល​ដែល​អ្នក​ដទៃ​កំពុងកា​ន់​ទុក្ខ​ យើង​អាច​នៅ​កំដរ​ពួក​គេ ​ដោយមិ​ន​និយា​យអ្វី​ក៏​បាន ដែល​នោះក៏​អា​ច​ជាកា​រ​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​ការអា​ណឹត​អាសូរ​ចំពោះ​គេ​ផង​ដែរ​​។​ ជាក់​ស្តែង​ពេល​ដែ​ល​លោក​យ៉ូប​កំពុ​ង​កាន់​ទុ​ក្ខ ​មិត្ត​ភ័ក្តិរបស់គាត់ បានមក​​​អ​ង្គុយ​​​នៅ​​ដី ជា​មួយ​នឹង​លោក​អស់​៧​យប់​៧​ថ្ងៃ…

Read article
ការលះបង់ដ៏ធំបំផុត

ពេល​ដែល​លោ​កដេង ជីនជេ(Deng Jinjie) ឃើញ​មនុ​ស្ស​កំពុង​ប្រវេប្រ​វា ក្នុង​ទឹក​ទន្លេ​ស៊ុនស៊ី ក្នុងខេ​ត្តហួរ​ណាម ប្រទេសចិ​ន គាត់​មិន​បាន​ដើ​រប​ង្ហួស​ឡើយ។ គាត់​បាន​លោត​ចូល​ទៅក្នុ​ងទឹ​ក​ដោយ​ចិ​ត្តក្លា​ហា​ន ហើយ​ក៏បា​ន​ជួយ​សង្រ្គោះមនុ​ស្ស​បួន​នា​ក់ ដែល​ជា​សមាជិក​នៃ​គ្រួសារ​មួយ​។ តែ​គួ​រ​ឲ្យ​ស្តាយ​ណា​ស់ បន្ទាប់​ពីគា​ត់​បា​ន​ជួយ​ស​ង្រ្គោះហើ​យ ក្រុម​​គ្រួសា​រ​នោះក៏​បា​ន​ចាក​ចេ​ញ​ពី​កន្លែង​កើត​ហេតុ​នោះ ​ពេល​ដែល​គា​ត់កំ​ពុ​ង​នៅក្នុ​ងទឹ​ក​នៅ​ឡើ​យ។ លោក​ជីន​ជេ​​​ក៏បានខ្សោះអស់កម្លាំង ដោយសារការប្រឹ​ងជួ​យ​សង្រ្គោះ​ពួក​គេ​ ហើយ​​មិ​នអា​ចហែ​លទឹ​ក​ទៀត​បា​ន ក៏​បាន​ត្រូវ​ចរន្ត​ទឹក​ទន្លេ​គួច​នាំ​ទៅ ធ្វើឲ្យ​គា​ត់​លង់​ទឹក​​ស្លាប់។ ពេលដែ​ល​យើ​ង​កំពុ​ង​លិ​ច​លង់ ​នៅ​ក្នុ​ងអំពើបាប​របស់​យើង ព្រះយេ​ស៊ូវ​បាន​លះ​ប​ង់​ព្រះ​ជន្ម​ ដើម្បី​ជួយ​ស​ង្រ្គោះយើ​ង។ យើង​ជា​អ្នក​ដែ​លព្រះ​​អង្គ​បាន​យា​ង​មក​ជួ​យ​សង្រ្គោះ​។ ព្រះ​អង្គ​បា​ន​យាង​ចុះ​មក​ពីស្ថា​នសួ​គ៌ ហើយ​បាននាំ​​យ​ក​យើង​ទៅ​ក​ន្លែង​ដែល​មាន​សុវត្ថិ​ភាព​។ ព្រះ​អង្គ​បា​ន​ជួយ​ស​ង្រ្គោះយើ​ង ដោយ​ទទួល​ទោស និង​ទណ្ឌក​ម្ម​នៃ​អំពើបា​បរ​បស់យើ​ង ដោយ​​សុគត​នៅ​លើឈើ​ឆ្កាង​(១ពេត្រុស ២:២៤) ហើយ​បី​ថ្ងៃក្រោ​យ​ម​ក ព្រះអ​ង្គក៏​បា​ន​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ឡើង​វិ​ញ​។​ ព្រះគ​ម្ពីរ​បា​នចែ​ង​ថា​ “ដោយសារ​​សេច​ក្តី​នេះ យើង​រាល់​​គ្នា​​​បា​ន​ស្គាល់​​សេចក្តី​​ស្រឡាញ់ គឺ​​ដោ​យ​ទ្រ​ង់​បាន​ស៊ូ​ប្តូរ​ព្រះជន្ម​ទ្រង់​ជំនួស​យើង ដូច្នេះ គួរ​ឲ្យ​យើង​ប្តូរ​ជីវិត​យើង​ជំនួស​បង​ប្អូន​ដែរ”(១យ៉ូហាន ៣:១៦)។ ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​​ព្រះយេ​ស៊ូវ​បាន​ប្រទាន​ ដោ​​យកា​រលះបង់ចំ​ពោះយើ​ង​ អាច​បណ្តា​លចិ​ត្ត​យើង​ឲ្យ​បង្ហា​ញ​ក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏ពិ​ត​ “ដោយ​​ការ​​ប្រ​ព្រឹត្ត និង​​សេ​ច​ក្តី​​ពិត​”(ខ.១៨) ចំពោះ​អ្នក​​ដទៃ ដែល​នៅ​ជុំវិញ​យើង។ បើ​សិន​ជា​យើ​ង​មើ​លរំល​ងកា​រ​លះប​ង់រ​ប​ស់​ព្រះ​យេ​ស៊ូវ ដែល​ព្រះ​អ​ង្គ​បា​ន​ធ្វើ​ជំនួ​ស​យើង នោះ​យើង​នឹង​មិ​ន​បា​នស្គា​ល់ និង​ពិសោធ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​អង្គ​ឡើ​យ។ នៅ​ថ្ងៃនេះ​ ចូរ​ពិចារណា អំពី​ទំនាក់​ទំន​ង​រ​វាង​កា​រ​លះប​ង់​…

Read article
ដើរតាមម្ចាស់

មាន​ពេល​មួ​យ ខ្ញុំ​បាន​ទ​ស្សនាស​ត្វឆ្កែ​ ឈ្មោះត្រេ​វរ(Trevor) កំពុង​សម្តែ​ង​នៅ​លើ​ឆាក នៅ​ក្នុង​កម្ម​វិធី​ការ​តាំង​បង្ហា​ញស​ត្វ​ឆ្កែ​នៅ​ក្បែរ​ផ្ទះខ្ញុំ​។​​ វា​ជា​ពូ​ជឆ្កែ​តឿ​រ​បស់​ជ​នជា​តិវេ​លស៍។ វា​បានរ​ត់ជា​ច្រើ​នម៉ែ​ត្រ ចេ​ញទៅ​ហើយ​​ត្រឡប់​ម​កវិ​ញ​ តាមប​ញ្ជារ​ប​ស់​ម្ចាស់​វា​ វា​បាន​លោ​តរំ​លង​របង ​ហើយ​វាទៅ​រ​កវ​ត្ថុ​ផ្សេង​ៗ ​ដោយ​ប្រើ​ច្រ​មុះតា​ម​ហិត​ក្លិន​​។ បន្ទាប់​ពី​បញ្ចប់​វ​គ្គនី​មួយ​ៗហើ​យ វា​មក​អង្គុយ​នៅក្បែរ​ជើង​ម្ចា​ស់​វា ​ហើ​យរ​ង់​ចាំ​ការប​ញ្ជាប​ន្ទាប់​ទៀត។ ពេល​ខ្ញុំ​ឃើញ​ស​ត្វ​ឆ្កែត្រេ​វរស្តា​ប់តា​ម​បង្គាប់​រ​បស់​ម្ចាស់​វា​ យ៉ាងប្រុ​ងប្រ​យ័ត្ន​ដូចនេះ​ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​នឹកចាំ​អំ​ពីកា​រដែ​លព្រះ​ទ្រង់​ សព្វ​ព្រះទ័យ​ឲ្យ​រា​ស្រ្ត​ព្រះអង្គ​មា​ន​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ចំពោះ​ព្រះអ​ង្គ​ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែលពួ​កគេ​កំ​ពុង​ដើរ​តា​ម​ព្រះ​អង្គ  ​កាត់​វា​ល​រហោស្ថា​ន។ ​ ព្រះទ្រ​ង់ដឹ​កនាំ តាម​របៀប​ដ៏​វិសេស​។ ព្រះ​វត្ត​មា​នព្រះ​អង្គ​បាន​បង្ហាញ​ចេញ​មក​ជា​ពពក​។ បើ​សិន​ជាព​ពក​ហោះឡើ​ងលើ​ គឺ​មានន័​យ​ថា ​ព្រះអ​ង្គស​ព្វ​ព្រះទ័​យ​ឲ្យ​រាស្រ្ត​ព្រះអ​ង្គផ្លា​ស់​ទី ទៅ​តំប​ន់​ផ្សេង​ទៀ​ត។ បើ​ពពក​ចុះម​ក​ក្រោម ​ពួកគេ​ត្រូវ​នៅ​​មួយ​ក​ន្លែង។​ គឺ​ដូច​ដែល​មាន​សេចក្តី​ចែង​ថា “គឺ​តាម​​តែ​ប​ង្គាប់​​ព្រះយេហូវ៉ា ដែល​គេ​​ដំ​ឡើ​ង​ត្រសាល ហើយ​ក៏​តាម​​បង្គាប់​​ព្រះយេហូវ៉ា ដែល​​គេ​​ចេ​ញ​​ដំ​ណើរ​​ទៅ”(ជនគណនា ៩:២៣)។ ពួក​អ៊ីស្រាអែ​លបា​ន​អនុវត្ត​តាម​របៀប​នេះ​ ជារៀ​ងរា​ល់​យ​ប់​ថ្ងៃ ទោះ​បី​ជា​ពួក​គេត្រូ​វឈ​ប់​សម្រាក​នៅ​កន្លែ​ងណា​មួ​យ យូ​រ​ប៉ុណ្ណា​ក៏ដោ​យ។​ កាល​នោះ​ ព្រះអ​ង្គមិ​ន​គ្រា​ន់តែ​កំ​ពុង​ល្បង​លពួ​កអ៊ីស្រាអែល​ប៉ុណ្ណោះទេ​ តែថែ​មទាំ​ង​ដឹក​​នាំពួកគេ​​ ទៅ​កាន់​ទឹ​កដី​ស​ន្យា​(១០:២៩)។ ព្រះ​អង្គ​ស​ព្វព្រះ​ទ័​យនឹ​ង​នាំ​ពួ​កគេ​ ទៅ​កន្លែង​ដែល​ល្អ​ជាង​មុន។ ដូច​នេះ ពេល​ព្រះអ​ង្គឲ្យ​យើ​ងដើ​រ​តាមព្រះ​អង្គ ព្រះអ​ង្គ​ក៏មា​ន​ព្រះទ័​យដូ​ច​នេះ​ផង​ដែ​រ។ ព្រះ​អង្គ​សព្វ​ព្រះទ័​យនឹ​ងនាំ​យើ​ង ​ ទៅ​កន្លែង​ដែ​លយើ​ង​នឹង​មា​ន​ការ​ប្រកប​ស្និទ្ធ​ស្នាល​  ជាមួ​យព្រះ​អង្គ។ ព្រះ​បន្ទូល​ព្រះ​អង្គ​បាន​ធានា​ថា​…

Read article
មេដៃដែលពិតត្រង់

មាន​រឿង​ល្បើ​ក​រ​បស់​ជ​ន​ជាតិ​អា​ហ្វ្រិក​មួយ​ បាន​ដំណា​ល​ថា ​មាន​ម្រាម​ដៃបួ​ន​ និ​ងមេ​ដៃ​មួយ ​បាន​រស់​នៅជា​មួ​យ​គ្នា នៅលើ​​ដៃ​មួយ​ចំហៀ​ង។ ពួក​គេ​ជា​មិ​ត្ត​ភក្តិ​ដែល​គ្មាន​អ្វីបំ​បែក​​បាន​ឡើយ។​ ថ្ងៃ​មួ​យ​ ពួ​កគេ​បាន​ឃើ​ញ​​ជ​ញ្ជៀ​នមា​ស​មួ​យ​វ​ង់ ​នៅក្បែ​រពួ​ក​គេ​ ហើយ​បាន​ផ្សំគំ​និត​គ្នាយ​កចិ​ញ្ជៀន​នោះឲ្យ​បា​ន​។ មេ​ដៃនិ​យា​យ​ថា ​ពួក​គេ​មិន​ត្រូ​វ​លួច​ចិញ្ជៀន​ទេ​ តែ​ម្រាម​ដៃ​ទាំង​បួន​បាន​ថា​ឲ្យ​មេដៃថា​​​ជា​ជ​នកំ​សា​ក ដែល​គិត​ថា​ខ្លួ​ន​ឯង​សុច​រិត ហើយ​ក៏​បាន​ឈប់​រាប់​អាន​មេដៃ​ទៀ​ត។​ មេដៃមិ​ន​ថាអី​ទេ​ ព្រោះខ្លួ​នមិ​ន​ច​ង់ជា​ប់​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​អំពើ​អាក្រក់​របស់​ពួក​គេ​ទេ​។ ហេតុនេះ​ហើ​យ​បាន​ជា ជន​ជា​តិអា​ហ្រិក​នៅតំ​បន់​ខ្លះ​ បាន​ជឿថា​ តាំង​ពីពេ​ល​នោះម​ក​ ​មេដៃ​នៅតែ​ឈ​រម្នា​ក់​ឯង​ មិ​ននៅ​ជាប់​នឹ​ង​ម្រាម​ដៃទាំ​ង​​បួន។​ រឿង​និទា​ននេះ​មិ​ន​មែ​ន​ជារឿ​ង​ពិ​តទេ​ តែបា​ន​រំឭ​ក​ខ្ញុំថា​ មាន​ពេលខ្លះ​ យើង​ប្រហែល​ជាមា​នអា​រម្មណ៍​ថា យើងកំ​ពុង​តែឈ​រ​ម្នាក់​ឯង ពេល​ដែល​យើង​មិន​ព្រ​ម​ចូល​រួ​ម​ធ្វើ​ការ​អាក្រក់​ជា​មួយ​មនុស្ស​នៅជុំ​វិញ​យើង​។ ក្នុង​សម័​យ​លោក​ណូ​អេ ផែន​ដីមា​ន​ពេញ​ដោ​យអំពើហឹ​ង្សា ហើយគំ​និ​តរ​បស់​មនុស្សម្នា​ក់​ៗ​ សុទ្ធ​តែ​“អាក្រក់​ជា​និច្ច”​(លោកុប្បត្តិ ៦:៥,១១)។ តែ​“លោកណូ​អេ​បាន​​​ប្រក​ប​ដោយ​ព្រះគុណ​ នៅ​ចំពោះ​ព្រះអម្ចាស់” (ខ.៨)។ លោក​ណូអេមា​ន​ការ​ប្តូរ​ផ្តាច់​ទាំងស្រុ​ងចំ​ពោះ​ព្រះ ​ហើយ​គាត់​ក៏បា​ន​សង់​ទូ​កធំ​តា​មប​ង្គា​ប់ព្រះ​អ​ង្គ។​  ពេល​ទឹក​ជំនន់ម​កដ​ល់ ព្រះ​អម្ចាស់​ក៏បា​នកា​រពារ​ជីវិត​គា​ត់ និង​ក្រុ​ម​គ្រួសា​រ​គា​ត់​។ ព្រះអ​ង្គក៏​បា​ន​ប​ង្ហាញ​ព្រះគុ​ណដ​ល់​យើង​រាល់​គ្នា​ ​តាម​រយៈ​ព្រះជ​ន្ម​ ការ​សុគត​ និង​ការ​មាន​ព្រះជន្ម​ឡើង​វិញ​របស់​ព្រះ​រាជ​បុត្រា​ព្រះ​​អ​ង្គ។ យើងមា​ន​មូល​ហេ​តុ ដែល​ត្រូវ​ថ្វា​យ​ព្រះ​កិត្តិ​នាម​ដល់​ព្រះ​អង្គ ​ហើយ​ឈរឲ្យមាំ​មួ​នថ្វា​យ​ព្រះ​អង្គ​ ក្នុង​ការ​រស់​នៅ​ជារៀ​ង​រា​ល់ថ្ងៃ​​។​ ព្រះ​អង្គ​តែ​ង​តែ​គ​ង់​ជិត​យើង  ហើយ​ថែម​ទាំ​ងនៅ​ជា​ប់​ជា​មួយ​យើ​ងផ​ង ដូចនេះ យើង​មិន​ដែល​ឈរ​នៅម្នា​ក់​ឯង​ទេ​។​…

Read article
ស្ពានជីវិត

ប្រជា​ជន​ដែ​ល​រស់​នៅ​ ក្នុង​ក្រុង​ចេរាពុងជី ប្រទេស​ឥណ្ឌា បាន​រក​ឃើញ​វិធី​សាស្រ្ត​ដ៏​ពិសេស​មួយ​ សម្រាប់​ឆ្លង​ស្ទឹង ​និង​អូរ​ជាច្រើ​ន ក្នុង​ទឹក​ដី​រ​បស់​ពួក​គេ​។ ពួក​គេបា​ន​សង់​ស្ពាន​ដោយ​ប្រើ​ឫស​រប​ស់ដើ​ម​កៅ​ស៊ូ​។​ ពួកគេ​បា​ន​ដាំដើ​ម​កៅ​ស៊ូ នៅ​តាម​ច្រាំង​​ឲ្យ​ដុះ​ឫស ចេញ​ជា “ស្ពាន​ដែល​មាន​ជីវិត” ឆ្លង​ទៅ​ត្រើយ​ម្ខាង ដែលត្រូ​វ​ចំណាយ​ពេល​ពី​១​០ ទៅ​១៥​ឆ្នាំ ទំរាំ​តែ​ដើ​ម​កៅស៊ូ​ទាំ​ង​នោះ​ធំ​ពេ​ញ​វ័​យ។ តែ​ពេលដែ​ល​ដើម​កៅ​ស៊ូ​ទាំង​នោះ​ ដុះចេ​ញ​ជា​ស្ពាន​បាន​រឹង​មាំ​ហើ​យ ស្ពាន​នោះ​មាន​លំនឹ​ង​ណាស់ ​ហើយ​គេក៏​អា​ចប្រើ​ប្រា​ស់​វា​បា​នរា​ប់រ​យ​ឆ្នាំ។ យ៉ាង​ណាមិ​ញ​ ព្រះគ​ម្ពី​របា​ន​ប្រៀប​ប្រ​ដូច​អ្ន​ក ដែល​ទុក​ចិត្ត​ព្រះ ទៅ​នឹង “ដើម​​ឈើ​​ដាំ​នៅ​មាត់​ទឹក ដែល​ចាក់​ឫស​ទៅ​ក្បែរ​ទន្លេ”(យេរេមា ១៧:៨)។ ដោយ​សារ​ឫស​រ​ប​ស់​ដើម​ឈើ​​នោះ បាន​ស្រូប​យក​ជីវ​ជាតិ​បា​នល្អ​ នោះ​វា​អាច​ប​ន្តមា​ន​ជីវិត នៅ​ពេល​មាន​អាកាស​ធាតុ​ក្តៅ​ខ្លាំ​ង។ ហើយ​ក្នុង​អំឡុ​ងពេ​ល​រាំ​ង​ស្ងួ​ត ​វានៅ​តែ​​បន្ត​ចេញ​ផ្លែផ្កា​។ យើង​អាច​មាន​ភា​ព​​រឹ​​ង​មាំដូច​ដើម​ឈើ​ដែ​លចា​ក់​ឫសបានល្អ​​ ពេល​ដែល​យើ​ងពឹ​ង​ផ្អែ​ក​លើព្រះ​ ដោយ​មាន​ភាព​នឹ​ង​នរ  និង​ភាព​រឹង​មាំ ​ ទោះបី​ជា​យើ​ង​ស្ថិត​ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​ដ៏​អាក្រក់​បំផុត​ក៏​ដោយ​។​ ផ្ទុ​យ​ទៅវិ​ញ​ អ្នក​ដែល​ទុក​ចិ​ត្តលើ​មនុស្ស ច្រើន​តែរ​ស់​នៅ​ ដោយ​គ្មានលំ​នឹ​ង។ ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​ប្រៀបប្រ​ដូ​ចពួ​ក​គេ​ ទៅនឹ​ងដើ​រ​ឈើតូ​ចៗ​​នៅ​​វាល​រហោស្ថា​ន  ដែល​ច្រើន​តែខ្វះ​ជី​វជា​តិ នឹង​ឈរ​នៅ​តែឯ​ង(​ខ.៦)។ ជីវិតខា​ង​វិញ្ញា​ណ​រ​បស់​អ្ន​ក​ដែ​ល​លះ​ចោ​ល​ព្រះ​ គឺ​មាន​ល​ក្ខ​ណៈ​ដូ​ច​នេះ​ឯង​។ ដូច​នេះ យើង​អាច​សួ​រ​ខ្លួ​នឯ​ង​ថា​ តើយើ​ងចា​ក់​ឫ​សនៅ​កន្លែង​ណា? តើ​យើង​បាន​ចាក់ឫ​ស​នៅ​ក្នុ​ង​ព្រះ​យេស៊ូវឬ​ទេ​?(កូល៉ុស ២:៧) តើយើ​ងជា​ស្ពា​ន​ដែ​ល​ចម្លង​អ្ន​ក​ដ​ទៃ…

Read article
តារាងតាមដានការលូតលាស់

បើសិន​ជាក្រុ​មគ្រួ​សាររ​បស់​ខ្ញុំត្រូ​វ​រើផ្ទះ​ ទៅ​នៅក​ន្លែង​ផ្សេង ខ្ញុំ​ចង់​ដោះ​ទ្វារ​បន្ទប់​ដាក់​ឥវ៉ាន់ យក​វាទៅ​ដា​ក់​នៅ​ផ្ទះ​ថ្មី​ ​ជាមួ​យនឹ​ង​ខ្ញុំដែ​រ! ទ្វារ​នោះ​ពិសេស ព្រោះ​វា​បាន​បង្ហាញ អំពី​ការ​លូត​លាស់​របស់​កូន​ៗ​រប​ស់​ខ្ញុំ ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ។ រៀង​រាល់​ពេល​ពី​រ​បី​ខែ​ម្តង ខ្ញុំ​និង​ស្វាមីរ​បស់ខ្ញុំ​ ​បាន​ឲ្យ​កូន​យើងឈរ​ផ្អែក​លើ​ទ្វា​រ​នោះ ហើយ​យក​ខ្មៅដៃម​ក​គូស​លើទ្វារ ត្រឹម​កម្ពស់​​ក្បាល​របស់​​ពួក​​គេ ដើម្បី​កត់​ចំណាំថា ​ពួក​គេ​មាន​​កម្ពស់​ប៉ុន្មាន​ហើយ​​។ តាម​តារាង​តា​មដា​ន​ការ​លូតលា​ស់រ​បស់​កូន ខ្ញុំឃើញ​ថា កូន​ស្រីរ​បស់​ខ្ញុំ​លូ​តក​ម្ពស់​បា​ន១​០​សង់​ទីម៉ែ​ត្រ ក្នុង​រយៈ​ពេ​លតែ​មួ​យ​ឆ្នំា។ ​ ខណៈ​ពេល​ដែល​កូ​ន​ៗ​រ​ប​ស់​ខ្ញុំ មានកា​រ​លូត​លាស់​ផ្នែ​ក​​រូប​កាយ ដែល​ជា​ផ្នែ​កធ​ម្មជាតិ​នៃ​ជី​វិត មានកា​រលូ​ត​លា​ស់មួ​យ​ប្រ​ភេទ​ទៀត ដែល​តម្រូ​វឲ្យ​យើ​ង​មា​ន​ការ​ខិត​​ខំ គឺកា​រ​លូត​លាស់​ខាង​វិញ្ញាណ ឲ្យ​មាន​​ល​ក្ខ​ណៈ​ដូ​ចព្រះ​គ្រី​ស្ទ​។​​ សាវ័ក​ពេត្រុ​សបា​ន​​លើក​ទឹក​ចិត្ត​គ្រីស្ទប​រិស័ទ ឲ្យ​“​ចម្រើ​ន​​ឡើង​​ក្នុ​ង​​ព្រះគុណ ហើយ​ក្នុង​ការ​ស្គាល់​ដល់​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ”(២ពេត្រុស ៣:១៨)។​ គាត់​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ភាព​ពេញ​វ័យ​ខាង​សេ​ចក្តី​ជំនឿ ជួយ​ឲ្យ​យើង​ត្រៀម​ខ្លួន សម្រាប់​ការ​យាង​ម​ក​វិ​ញនៃ​ព្រះ​គ្រី​ស្ទ​។ គាត់​ចង់​ឲ្យ​ព្រះយេស៊ូវ​យាង​ត្រឡប់​ម​ក​វិ​ញ ​ឃើញ​​គ្រី​ស្ទបរិស័​ទរ​ស់​នៅ ដោយ​មេត្រី​ភាព ​និងសេ​ចក្តី​សុច​រិ​ត​(ខ.១៤)។ លោក​ពេត្រុស​បា​ន​បង្ហា​ញ​ថា ការ​លូត​លាស់ខា​ងវិ​ញ្ញាណ ជាកា​រ​ការ​ពារ​ប្រឆាំង​នឹង​ការប​ង្រៀន​ខុសឆ្គ​ង​ ដែលកា​ត់​ស្រាយ​ព្រះបន្ទូល​ព្រះ​ខុស និង​នាំ​គេ​ឲ្យ​វ​ង្វេង​(ខ.១៦-១៧)។ សូម្បី​តែនៅ​ពេ​ល​ដែល​យើ​ង​មាន​អារម្មណ៍​បាក់​ទឹក​ចិ​ត្ត និង​ដាច់​ចេញ​ពី​ព្រះ​ក៏ដោ​យ​ ក៏​យើង​នៅតែ​អាច​ចាំ​ថា​ ព្រះអង្គ​នឹង​ជួ​យ​ឲ្យ​យើង​មាន​ការ​រីក​ចម្រើន​ខាង​សេចក្តីជំ​នឿ ដោយ​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មាន​លក្ខណៈ​កាន់​តែ​ដូ​ច​ព្រះរាជ​បុត្រា​ព្រះអ​ង្គ​។ ព្រះប​ន្ទូល​ព្រះ​អង្គ​បាន​ធានាយើ​ង​ថា “ព្រះ​អង្គ​​ដែល​​ទ្រ​ង់​​បាន​​ចា​ប់​​​តាំង​​ធ្វើ​ការ​ល្អ​ក្នុង​អ្នក​រាល់​គ្នា ទ្រង់​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​កាន់​តែ​ពេញ​ខ្នាត​ឡើង ទាល់​តែ​ដល់​ថ្ងៃ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ”(ភីលីព ១:៦)។-Jennifer…

Read article
ប្រាជ្ញាមកពីស្ថានសួគ៌

ពេលអ្នកស្រីខេរ៉ា វីលម៉ត់(Kiera Wilmot) រៀននៅ​វិទ្យា​ល័យ នាង​បាន​ធ្វើ​កា​រ​ពិ​សោធន៍ជាតិគី​មី​ ក្នុង​ការ​ប្រ​ឡង តែមិ​នបា​ន​ទ​ទួល​ពន្ទុះ​ល្អ​ទេ​។ ផ្ទុយ​ទៅវិ​ញ នាង​បែរ​​ជា​មាន​កំហុស ដែល​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​មា​នប​ន្ទុះ​ជា​តិគីមី​​ផ្អើល​ពេញ​សាលា។ ទោះបី​ជានាង​​​មា​ន​គ​ម្រោ​ង ធ្វើការពិសោធន៍ ដើម្បីឲ្យ​បាន​ការ​ទ​ទួល​ស្គាល់​ពីគ្រូ​ប​ង្រៀន​រ​បស់​នាង​ក៏ដោ​យ ក៏នា​ង​បែ​រ​ជា​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ពិសោធន៍​ខាង​ក្រៅ​ថ្នា​ក់​រៀន តា​មកា​រ​ជំរុ​ញរ​បស់​មិ​ត្តរួ​ម​ថ្នា​ក់រ​បស់នា​ង​ទៅ​វិញ​។​ នាង​បាន​​លាយជាតិ​គីមី ក្នុង​ដប​ជ័​រ​មួយ ហើយ​វាក៏​ផ្ទុះ​ឡើ​ង ធ្វើឲ្យ​មិ​ត្ត​រួម​ថ្នាក់​រ​បស់​នា​ងមួ​យ​ចំនួ​ន ​មាន​ការភ័យ​ខ្លាច​។​ តែ​នាង​មិ​ន​មា​ន​ចេតនាទេ​។​ យ៉ាង​ណាមិ​ញ​ ព្រះគ​ម្ពីរ​ស​ញ្ញាចា​ស់​ក៏បា​ន​ចែ​ង អំពី​បញ្ហា​ដែលកើ​តឡើ​ង​ ពី​ការ​ជំ​រុញ​រ​បស់​មនុ​ស្សនៅ​ជុំវិ​ញខ្លួ​ន​ផ​ង​ដែរ។​ មាន​ពេល​មួយ ដាវីឌ និងគ្នីគ្នារប​ស់គា​ត់​ បាន​ទៅលា​ក់​ខ្លួន ពី​ស្តេច​សូល ក្នុងរូ​ង​ភ្នំ​មួ​យ(១សាំយ៉ូអែល ២៤)។ ពេលស្តេច​សូ​ល​ចូល​ក្នុ​ងរូ​ងភ្នំ​នោះ គ្នី​គ្នារ​បស់​គា​ត់​បា​នប្រា​ប់ដាវី​ឌ​ថា ព្រះបា​នប្រ​គល់​ស្តេច​សូល​មកក្នុ​ង​កណ្តា​ប់​ដៃ​ពួ​កគេ​ហើ​យ ហើយ​ពួក​គេ​ក៏​បានជំ​រុញ​ឲ្យដា​វីឌសម្លា​ប់ស្តេ​ចសូ​ល(ខ.៤,១០)។ បើ​សិន​ជា​ដាវីឌ​ធ្វើ​គុត​ស្តេច​សូលនៅពេ​លនោះ​ នោះពួ​ក​គេអា​ច​ឈប់​លា​ក់​ខ្លួន​ទៀ​ត ហើយ​ដា​វីឌ​អាច​ឡើង​ធ្វើ​ស្តេ​ច​ផ​ង។ តែ​ដាវី​ឌ​មិន​ព្រ​ម​សម្លាប់​ស្តេច​សូ​លឡើ​យ ព្រោះ​ទ្រង់ជា​​“អ្ន​កដែ​លព្រះ​យេហូវ៉ា​បាន​ចាក់​ប្រេ​ង​​តាំង”(ខ.៦)។ ជួន​កាល មានអ្ន​ក​ដែល​ស្និទ្ធស្នាល​នឹ​ងយើ​ង​ បាន​ប្រាប់​ឲ្យ​យើង​ធ្វើការអ្វីមួ​យ ដែល​ហាក់​ដូច​ជាកិ​ច្ចកា​រ​ដ៏ត្រឹ​ម​ត្រូវ ឬ​សម​ហេតុ​ផ​លបំ​ផុ​ត សម្រាប់​ពេល​នោះ​។ ប៉ុន្តែ ប្រាជ្ញា​ខាង​វិ​ញ្ញាណ ខុស​ពី​ប្រាជ្ញារ​ប​ស់លោ​កិ​យ​(១កូរិនថូស ២:៦-៧)។ ​ប្រាជ្ញា​​ដែ​ល​​ម​ក​​ពី​​ស្ថាន​លើ “នោះ​មុន​ដំបូង​ហៅ​ថា​បរិសុទ្ធ រួច​មក​មាន​មេត្រី​ចិត្ត សេចក្តី​សំឡូត…

Read article
កុំជ្រួលច្របល់ ចូរបន្តរស់នៅជាធម្មតា

នៅ​បច្ចិ​មប្រ​ទេស មា​នពា​ក្យ​ស្លោក​ពោលថា​ “កុំជ្រួល​ច្របល់ ចូ​រ​ទៅ​ហៅម៉ែ​មក” “កុំ​ជ្រួល​ច្របល់ ចូរ​ញាំ​សាច់​ជ្រូ​ក​បី​ជាន់​ទៅ​” “កុំ​ជ្រួល​ច្រ​បល់ ចូរ​ដាក់​កំសៀ​វ​ដាំ​ទឹកទៅ​”។ ពាក្យ​ស្លោក​ទាំ​ង​នេះ មាន​ប្រភព​មក​ពី​ពាក្យ​មួ​យ​ឃ្លាដែ​ល​ពោល​ថា​ “ចូរ​កុំ​ជ្រួលច្រ​ប​ល់ ចូរ​បន្ត​រ​ស់​នៅជាធម្មតា​”។ គេចា​ប់ផ្តើ​ម​ប្រើពាក្យស្លោ​ក​នេះ ជា​លើក​ដំ​បូង ក្នុ​ងច​ក្រភ​ពអ​ង់​គ្លេ​ស ពេល​ដែល​សង្រ្គាម​លោកលើ​ក​ទី​២ បាន​ចាប់​ផ្តើ​ម ក្នុង​ឆ្នាំ១​៩៣៩។ ពួក​មន្ត្រី​រាជ​កា​រនៅប្រ​ទេស​អង់​គ្លេស បាន​បោះ​ពុម្ភផ្សា​យពា​ក្យ​ស្លោកនេះ​ នៅលើ​ប័ណ្ណ​ប្រកាស​បិទ​តាម​ផ្លូវ ដើម្បី​ជួយ​ប្រជា​ពលរ​ដ្ឋ កុំ​ឲ្យមា​ន​ការ​តក់​ស្លត់ និង​បាក់​ទឹក​ចិ​ត្ត​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ស​ង្រ្គាម។ ពេល​ដែល​ពួ​ក​អ៊ីស្រាអែល​វិល​ត្រឡ​ប់ម​ក​ទឹក​ដីរបស់​ខ្លួន​​វិញ បន្ទាប់​ពីបា​ន​រស់​​នៅជា​ឈ្លើយ​សង្រ្គាម អស់ជា​​ច្រើន​ឆ្នាំ​​មក ពួក​គេ​ត្រូវ​ជម្នះ​កា​រភ័​យ​ខ្លាច​ និង​ការ​យាយី​របស់​ពួក​ខ្មាំងសត្រូវ​ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​កំពុង​សាង​សង់​ព្រះ​វិហារ​ឡើង​វិ​ញ(មើល​អែសរ៉ា ៣:៣)។ ពេល​ពួក​គេបា​នស​ង់គ្រឹះ​ព្រះវិហារ​ហើយ ពួក​សត្រូវ “ក៏​បាន​ជួល​ពួក​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ឲ្យ​ជួយ​គំនិ​ត ដើម្បី​នឹ​ង​បង្អាក់​ការ​ដែ​ល​ផ្តើម​ធ្វើនោះ”​(៤:៥)។  ខ្មាំង​សត្រូវ​រប​ស់ពួ​ក​អ៊ីស្រាអែល ​ក៏បា​ន​សរសេរ​សំបុត្រ​ទៅ​កាន់​ពួក​មន្ត្រី​របស់​ស្តេច ដើម្បី​ចោទ​ប្រ​កាន់​ពួក​អ៊ីស្រាអែល ហើយ​ក៏ជោគជ័យ ក្នុង​ការ​​បង្អាក់​​ការ​សាង​សង់​(ខ.៦,២៤)។ ទោះបី​យ៉ា​ង​ណាក៏ដោយ ស្តេច​ដារីយ៉ូស បាន​ចេ​ញ​ព្រះរាជក្រឹ​ត្យ អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ពួក​គេ​បន្ត​ការ​សាង​សង់​ព្រះ​វិហារ​រហូត​ដល់ច​ប់​(៦:១២-១៤)។ ពេល​យើង​ធ្វើ​កា​រ​បម្រើ​ព្រះ​ ហើយ​ជួប​ភាព​អ​ន់ថ​យ យើ​ងអា​ច​បន្ត​ការងា​រ​យើង ដោយ​ចិត្ត​ស្ងប់ ​ព្រោះ “យើង​ជាអ្ន​ក​បម្រើរបស់ព្រះ​នៃ​ស្ថានសួ​គ៌​ និង​ផែន​ដី”(៥:១១) ដូចពួក​អ៊ី​ស្រាអែល​ដែរ។ ឧបស័​គ្គ និង​ការ​ព​ន្យាពេ​ល​អា​ច​ធ្វើឲ្យ​យើង​បាក់​ទឹក​ចិ​ត្ត ប៉ុន្តែ…

Read article