Kirsten Holmberg

You are here:
សារៈ​សំខាន់​នៃ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន

សុភាសិត ២២:១-៥ ផល​នៃ​សេចក្តី​សុភាព និង​សេចក្តី​កោត​ខ្លាច​ដល់​ព្រះយេហូវ៉ា នោះ​គឺជា​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ កិត្តិសព្ទ និង​ជីវិត​។ សុភាសិត ២២:៤ អ្នក​ស្រី​ឃែរី(Carrie) បាន​លះបង់​ពេល​វេលា​ជា​ច្រើន​ម៉ោង ដើម្បី​អាជីព​របស់​គាត់ មិន​ខុសពី​គ្រូ​បង្រៀន​ជា​ច្រើន​ទៀត ដោយ​គាត់​កែ​ក្រដាស​ប្រឡង​របស់​សិស្ស​ជា​ញឹក​ញាប់ និង​ទំនាក់​ទំនងជា​មួយ​សិស្ស និង​ឪពុក​ម្តាយ​របស់​ពួកគេ ក្រៅ​ម៉ោង​ធ្វើ​ការ​។ ក្នុង​ការ​ប្រឹង​ប្រែង​នេះ គាត់​បាន​ពឹង​ផ្អែក​ទៅលើ​មិត្តភាព និង​ជំនួយ​របស់​មិត្ត​រួម​ការងារ ហើយ​ការ​សហការ​គ្នា​បាន​ជួយ​ឲ្យ​គាត់​កាន់តែ​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល នៅ​ក្នុង​ការងារ​ដែល​មាន​បញ្ហា​ប្រឈម​។ ការ​ស្រាវជ្រាវ​អំពី​គ្រូ​បង្រៀន ក្នុង​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ បាន​រក​ឃើញថា ការ​សហការ​គ្នា​មាន​អត្ថ​ប្រយោជន៍​កាន់តែ​ខ្លាំង នៅ​ពេលណា​អ្នក​ដែល​យើង​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ បាន​បង្ហាញ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន​។ ពេលណា​មិត្ត​រួម​ការងារ​របស់​យើង​ព្រម​ទទួល​ស្គាល់​ភាព​កម្សោយ​របស់​ខ្លួន នោះ​អ្នក​ដទៃ​មាន​អារម្មណ៍​ថា មាន​សុវត្ថិភាព នៅ​ក្នុង​ការ​ចែកចាយ​ចំណេះ​ដឹង​ដល់​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក ដោយ​ជួយ​មនុស្ស​ម្នាក់ៗ នៅ​ក្នុង​ក្រុម យ៉ាង​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​។ ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​បង្រៀន​យើង អំពី​សារៈសំខាន់​នៃ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន ដែល​មិន​គ្រាន់តែ​មាន​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​ការ​សហការ​គ្នា​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​។ “សេចក្តី​កោត​ខ្លាច​ដល់​ព្រះយេហូវ៉ា” គឺជា​ការ​យល់​ដឹង​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ​ថា ខ្លួន​យើង​ជា​នរណា ធៀប​នឹង​សម្រស់ ព្រះ​ចេ​ស្តា និង​ភាព​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះអង្គ​។ សេចក្តី​កោត​ខ្លាច​នេះ នាំ​ឲ្យ​យើង​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ កិត្តិសព្ទ និង​ជីវិត(សុភាសិត ២២:៤)។ ការ​បន្ទាប​ខ្លួន​នាំ​ឲ្យ​យើង​រស់នៅ​ក្នុង​សហគមន៍ តាម​របៀប​ដែល​មាន​ប្រយោជន៍​ដល់​នគរ​ព្រះ គឺ​មិន​គ្រាន់តែ​ដល់​លោកិយ ព្រោះ​យើង​បាន​ព្យាយាម​ស្វែងរក​ប្រយោជន៍​អ្នក​ដទៃ​។ យើង​កោត​ខ្លាច​ព្រះ មិនមែន​ដើម្បី​ឲ្យ​បាន…

Read article
ការផ្តោត​ចិត្ត​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ

និក្ខមនំ ៤-៦ និង ម៉ាថាយ ១៤:២២-៣៦ លូកា ១០:១៧-២០ ត្រូវ​ឲ្យ​រីករាយ ដោយ​ព្រោះ​ឈ្មោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​កត់ទុក​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌​វិញ​។ លូកា ១០:២០ យើង​បាន​ស្គាល់​លោក​ខា(Kha) ជាង​មួយ​ឆ្នាំ​ហើយ​។ គាត់​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ក្រុម​តូច​របស់​ព្រះវិហារ ដែល​មាន​ការ​ជួបជុំ​រៀង​រាល់​សប្តាហ៍ ដើម្បី​ពិភាក្សា​អំពី​ការ​អ្វី​ដែល​យើង​បាន​រៀន​អំពី​ព្រះ​។ នៅពេល​ល្ងាច​មួយ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​យើង​ជួប​ប្រជុំ​គ្នា​ដូច​សព្វ​មួយដង គាត់​បាន​ចែក​ចាយ​អំពី​ពេល​ដែល​គាត់​បាន​ទទួល​រង្វាន់ នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រកួត​កីឡា​អូឡាំពិក​។ គាត់​កម្រ​និយាយ​អំពី​រឿង​ដូច​នេះ​ណាស់ បានជា​ខ្ញុំ​ស្ទើរតែ​មិន​បាន​កត់​សំ​គាល់​។ ខ្ញុំ​មិន​នឹក​ស្មាន​សោះ​ថា ខ្ញុំ​បាន​ស្គាល់​កីឡាករ​អូឡាំពិក​ម្នាក់ ដែល​បាន​បញ្ចប់​ការ​ប្រកួត​យក​មេដាយ​សំរឹទ្ធ​។ ខ្ញុំ​មិន​យល់ថា ហេតុ​អ្វី​គាត់​មិន​បាន​និយាយ​អំពី​រឿង​នេះ​ពី​មុន​មក​ទេ តែ​គាត់​ដឹង​ថា ជោគជ័យ​ក្នុង​កីឡា ជា​ផ្នែក​ពិសេស​មួយ​នៃ​រឿង​ជីវិត​របស់​គាត់ តែ​គ្រួសារ សហគមន៍ និង​សេចក្តី​ជំនឿ​របស់​គាត់ ជា​ផ្នែក​ដែល​សំខាន់​ជាង និង​ជា​ចំណុច​ស្នូល​នៃ​អត្ត​សញ្ញាណ​របស់​គាត់​។ រឿង​ដែល​បាន​ចែង​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​លូកា ១០:១-២៣ បាន​ពិពណ៌នា អំពី​សេចក្តី​អ្វី​ដែល​គួរតែ​បាន​ធ្វើ​ជា​ចំណុច​ស្នូល​នៃ​អត្ត​សញ្ញាណ​របស់​យើង​។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ចាត់​សិស្ស៧២នាក់ ឲ្យ​ចេញ​ទៅ​ប្រកា​ស​ប្រាប់​អ្នក​ដទៃ​អំពី​នគរ​ព្រះ​។ ពេល​ដែល​ពួក​គេ​វិល​ត្រឡប់​មកវិញ ពួកគេ​ក៏បាន​រាយ​ការណ៍​ដល់​ព្រះ​អង្គ​ថា ទោះ​ទាំង​ពួក​អារក្ស​ក៏​ចុះ​ចូល​ចំពោះ​ពួកគេ ដោយ​ព្រះ​នាម​ទ្រង់​ដែរ(ខ.១៧)។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា ព្រះអង្គ​បាន​ប្រទាន​ពួកគេ​នូវ​ព្រះ​ចេស្តា និង​ការ​ការពារ​ជា​បរិបូរ តែ​ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា ពួក​គេ​បាន​ផ្តោត​ចិត្ត​ទៅលើ​រឿង​ដែល​មិន​គួរ​ផ្តោត​។ ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​បញ្ជាក់​ថា ពួកគេ​គួរតែ​មាន​ចិត្ត​អរ​សប្បាយ ដោយសារ​ឈ្មោះ​ពួកគេ​បាន​កត់ទុក​ក្នុង​នគរ​ស្ថាន​សួគ៌​វិញ(ខ.២០)។ ទោះ​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​ជោគជ័យ ឬ​សមត្ថ​ភាព​ច្រើន​ប៉ុណ្ណា​ក៏ដោយ…

Read article
បំពេញ​តម្រូវការ​អ្នក​ដទៃ

និក្ខមនំ ២២:២២-២៧ បើ​ទទួល​បញ្ចាំ​សំលៀក​បំពាក់​របស់​អ្នក​ជិត​ខាង នោះ​ត្រូវ​ប្រគល់​ទៅ​គេ​វិញ​មុន​ថ្ងៃលិច​។ និក្ខមនំ ២២:២៦ ឪពុក​របស់​ភីលីព​មាន​ជំងឺ​សរសៃ​ប្រសាទ ហើយក៏​បាន​ចាកចោល​ផ្ទះ ទៅ​រស់នៅ​ជា​ជន​អនាថា​នៅ​តាម​ចិញ្ចើម​ផ្លូវ ។ បន្ទាប់ពី​អ្នក​ស្រី​ស៊ីនឌី និង​ភីលីព​ជា​កូន​ប្រុស​ដែល​នៅ​ក្មេង បាន​ចំណាយ​ពេល​ស្វែងរក​ឪពុក​គាត់​ពេញ​មួយ​ថ្ងៃ ភីលីព​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​អំពី​សុខុមាល​ភាព​របស់​ឪពុក​គាត់​។ ភីលីព​ក៏បាន​សួរ​ម្តាយ​គាត់​ថា តើ​ឪពុក​គាត់ និង​អ្នក​ដទៃ​ទៀត​ដែល​គ្មាន​ផ្ទះ​នៅ មាន​កន្លែង​កក់​ក្តៅ​សម្រាប់​គេង​ទេ​។ ក្នុង​ការ​ឆ្លើយតប​ចំពោះ​បញ្ហា​នេះ ពួកគេ​ក៏បាន​ចាប់​ផ្តើម​ការ​ប្រឹង​ប្រែង​ប្រមូល និង​ចែក​ភួយ និង​ខោអាវ​រងា ដល់​ជន​អនាថា ក្នុង​តំបន់​ដែល​ពួកគេ​រស់នៅ​។ អស់​រយៈ​ពេល​ជិត១ទសវត្សរ៍​ហើយ ហើយ​អ្នក​ស្រី​ស៊ីនឌី​បាន​ចាត់​ទុក​កិច្ចការ​នេះ ជា​ការងារ​ប្រចាំ​ជីវិត​របស់​ខ្លួន ដោយ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា កូន​ប្រុស​របស់​គាត់ និង​ជំនឿ​ដ៏​រឹងមាំ​ដែល​គាត់​មាន​ចំពោះ​ព្រះអម្ចាស់ បាន​ដាស់តឿន​គាត់​ឲ្យ​ភ្ញាក់រឭក ចំពោះ​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​មនុស្ស​ដែល​គ្មាន​កន្លែង​កក់​ក្តៅ​សម្រាប់​គេង​។ ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​បង្រៀន​យើង ឲ្យ​ឆ្លើយតប​ចំពោះ​តម្រូវការ​របស់​អ្នក​ដទៃ តាំងពី​យូរ​មក​ហើយ​។កណ្ឌ​គម្ពីរ​និក្ខមនំ ចែង​អំពី​គោលការណ៍ សម្រាប់​ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​ជាមួយ​អ្នក​ដែល​ខ្វះខាត​។ ពេលណា​យើង​បាន​ទទួល​ការ​បណ្តាល​ចិត្ត ឲ្យ​បំពេញ​តម្រូវការ​អ្នក​ដទៃ យើង​មិន​ត្រូវ​ចាត់​ទុក​កិច្ចការ​នេះ​ជា​មុខរបរ​រកស៊ី ដើម្បី​រក​ប្រាក់​ចំណេញ ឬ​ដើម្បី​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន​នោះ​ទេ(និក្ខមនំ ២២:២៥)។ កណ្ឌ​គម្ពីរ​និក្ខមនំ​បាន​ចែង​ថា បើ​ទទួល​បញ្ចាំ​សំលៀក​បំពាក់​របស់​អ្នក​ជិត​ខាង នោះ​ត្រូវ​ប្រគល់​ទៅ​គេ​វិញ​មុន​ថ្ងៃលិច​។ តើ​គេ​នឹង​បាន​អ្វី​ដណ្តប់​ក្នុង​កាលដែល​ទៅដេក? (ខ.២៧)។ ចូរ​យើង​ទូល​សូម​ព្រះអម្ចាស់ ឲ្យ​បើក​ភ្នែក និង​ចិត្ត​យើង ឲ្យ​ដឹង​អំពី​របៀប​កាត់​បន្ថយ​ការ​ឈឺ​ចាប់​របស់​មនុស្ស​ដែល​កំពុង​រង​ទុក្ខ​។ ទោះ​យើង​កំពុង​ព្យាយាម​បំពេញ​តម្រូវការ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន ដូច​អ្នក​ស្រី​ស៊ីឌី និង​ភីលីព…

Read article
តើខ្ញុំជាអ្វី?

១របាក្សត្រ ២៩:១៤-២០ តែ​តើ​ទូល​បង្គំ​ជា​អ្វី ហើយ​រាស្ត្រ​របស់​ទូល​បង្គំ​នេះ​ជា​អ្វី ដែល​យើង​ខ្ញុំ​រាល់​គ្នា​អាច​នឹង​ថ្វាយ​ដង្វាយ​យ៉ាង​នេះ ដោយ​ស្ម័គ្រ​ពី​ចិត្ត​បាន? ១របាក្សត្រ ២៩:១៤ ក្នុង​នាម​ខ្ញុំ​ជា​សមាជិក​របស់​ក្រុម​អ្នក​ដឹកនាំ ក្នុង​ការងារ​ព្រះវិហារ​ក្នុង​តំបន់ ខ្ញុំ​ក៏​មាន​តួនាទី​អញ្ជើញ​អ្នក​ដទៃ ឲ្យ​ចូល​រួម​ជាមួយ​យើង ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា​របស់​អ្នក​ដឹកនាំ​ផង​ដែរ​។ ការ​អញ្ជើញ​របស់​ខ្ញុំ មាន​ការ​រៀបរាប់​អំពី​ពេល​វេលា​ដែល​ត្រូវ​លះបង់ និង​មាន​ការ​បង្រៀន​ជា​ចំណុចៗ អំពី​វិធី​សាស្ត្រ​ដែល​អ្នក​ដឹកនាំ​ត្រូវ​ការ ដើម្បី​ទំនាក់​ទំនងជា​មួយ​ក្រុម​តូច​របស់​ពួកគេ ទាំង​ក្នុង​ការ​ជួប​ប្រជុំ​ដោយ​ផ្ទាល់ ក៏​ដូចជា​តាម​ទូរស័ព្ទ​។ ជា​ញឹក​ញាប់ ខ្ញុំ​មាន​ការ​ស្ទាក់ស្ទើរ​មិន​ហ៊ាន​ណែនាំ​អ្នក​ដទៃ​ឲ្យ​អនុវត្ត​តាម ព្រោះ​ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​អំពី​ការ​លះបង់ ដែល​ពួកគេ​ត្រូវ​មាន ដើម្បី​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​។ ហើយ​ជួនកាល ពួក​គេ​បាន​ឆ្លើយ​តប​ថា ពួកគេ​មាន​ព្រះពរ​ណាស់ ដែល​បាន​ចូល​រួម​ការ​ជួប​ជុំ​នោះ​។ ការ​ឆ្លើយតប​ដូច​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​។ ពួកគេ​មិន​បាន​បដិសេធ​ការ​អញ្ជើញ​នេះ​ទេ តែ​ផ្ទុយ​ទៅវិញ ពួកគេ​បាន​ពិពណ៌នា អំពី​ការ​ដឹង​គុណ​ចំពោះ​ព្រះអម្ចាស់ សម្រាប់​ការ​គ្រប់​យ៉ាង​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​ក្នុង​ជីវិត​ពួកគេ ជា​ហេតុផល​ដែល​ពួកគេ​មាន​ចិត្ត​ឆេះ​ឆួល​ចង់​ធ្វើ​ការ​ថ្វាយ​ព្រះអង្គ​។ នៅពេល​ដែលគេ​ដល់​ពេល​ត្រូវ​ថ្វាយ​ធនធាន​ផ្ទាល់​ខ្លួន ដើម្បី​ធ្វើ​ការសាងសង់​ព្រះវិហារ​ថ្វាយ​ព្រះអម្ចាស់ ស្តេច​ដាវីឌ​ក៏​មាន​ការ​ឆ្លើយ​តប​ស្រដៀង​នេះ​ផង​ដែរ​។ ទ្រង់​ពោល​ថា “តើ​ទូល​បង្គំ​ជា​អ្វី ហើយ​រាស្ត្រ​របស់​ទូល​បង្គំ​នេះ​ជា​អ្វី ដែល​យើង​ខ្ញុំ​រាល់​គ្នា​អាច​នឹង​ថ្វាយ​ដង្វាយ​យ៉ាង​នេះ ដោយ​ស្ម័គ្រ​ពី​ចិត្ត​បាន?” (១របាក្សត្រ ២៩:១៤)។ ការ​ដែល​ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​ថ្វាយ​ដោយ​ស្ម័គ្រ​ពី​ចិត្ត ក៏បាន​ទទួល​ការ​បណ្តាល ពី​ចិត្ត​ដែល​ដឹង​គុណ​ព្រះអម្ចាស់ ដែល​បាន​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ជីវិត​ទ្រង់ និង​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល​។ ការ​ឆ្លើយតប​របស់​ទ្រង់​បាន​បង្ហាញ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន និង​ការ​ទទួល​ស្គាល់​សេចក្តី​ល្អ​របស់​ព្រះអម្ចាស់ ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ និង​ជន​បរទេស…

Read article
អំណោយដែលមានតែព្រះអង្គអាចប្រទានឲ្យបាន

យ៉ូហាន ១៤:២៥-៣១ ខ្ញុំ​ទុក​សេចក្តី​សុខ​នៅនឹង​អ្នក​រាល់​គ្នា គឺ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​សេចក្តី​សុខ​សាន្ត​របស់​ខ្ញុំ​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា​។ យ៉ូហាន ១៤:២៧ ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​សប្បាយ​រីករាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង ពេល​ដែល​បាន​រក​ឃើញ​អំណោយ​ដ៏​ឥត​ខ្ចោះ សម្រាប់​ថ្ងៃខួប​កំណើត​របស់​ម្តាយ​ក្មេក​ខ្ញុំ​។ អំណោយ​នោះ គឺជា​កងដៃ​ដែល​មាន​ដាំ​ត្បូង​មាន​ពណ៌​ដែល​គាត់​ចូល​ចិត្ត​។ ជានិច្ច​ជា​កាល ការ​រកបាន​អំណោយ​ដ៏​ល្អ​ដូច​នេះ សម្រាប់​នរណា​ម្នាក់ គឺជា​រឿង​ដែល​សប្បាយ​រីករាយ​ណាស់​។ ចុះ​បើសិន​ជា​អំណោយ​ដែល​បុគ្គល​នោះ​ត្រូវ​ការ មាន​តម្លៃ​លើស​សមត្ថភាព​ដែល​យើង​អាច​ផ្តល់​ឲ្យ​បាន​? មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ចង់​ផ្តល់​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ នូវ​សន្តិភាព​ក្នុង​ចិត្ត ការ​សម្រាក ឬ​ថែម​ទាំង​ការ​អត់​ធ្មត់​។ ពួកគេ​មិន​ដឹង​ជា​សប្បាយ​ចិត្ត​ប៉ុណ្ណា​ទេ បើសិន​ជា​ពួក​គេ​អាច​ទិញ​សេចក្តី​ទាំង​អស់​នេះ ហើយ​វេច​ខ្ចប់​ធ្វើ​ជា​អំណោយ​បាន​នោះ​។ អំណោយ​ប្រភេទ​នេះ មិនមែន​ជា​អ្វី​ដែល​មនុស្ស​អាច​ឲ្យ​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក​បានទេ​។ តែ​ព្រះយេស៊ូវ ជា​ព្រះ​ដែល​បាន​យក​កំណើត​ជា​មនុស្ស បាន​ប្រទាន​មក​អ្នកជឿ​ព្រះអង្គ នូវ​អំណោយ​ដែល​មនុស្ស​មិន​អាច​ឲ្យ​បាន​គឺ អំណោយ​នៃ​សេចក្តី​សុខ​សាន្ត ឬ​សន្តិភាព​។ មុន​ពេល​ព្រះ​យេស៊ូវ​យាង​ឡើង​ស្ថាន​សួគ៌​វិញ ហើយ​ទុក​ឲ្យ​ពួក​សាវ័ក​នៅ​បន្ត​ធ្វើ​ការ​បម្រើ​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ក៏បាន​កម្សាន្ត​ចិត្ត​ពួកគេ ដោយ​ព្រះបន្ទូល​សន្យា អំពី​ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែល​ទ្រង់​នឹង​បង្រៀន​ពួក​គេ​ម្នាក់ៗ ពី​គ្រប់​សេចក្តី​ទាំង​អស់ ក៏​នឹង​រំឭក​ពី​គ្រប់​ទាំង​សេចក្តី ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ប្រាប់​ដល់​ពួកគេ​រាល់​គ្នា​ដែរ (យ៉ូហាន ១៤:២៦)។ ព្រះអង្គ​បាន​ប្រទាន​សេចក្តី​សុខ​សាន្ត​ដល់​ពួកគេ ឬ​សន្តិភាព ជា​អំណោយ​ដ៏​ស្ថិត​ស្ថេរ ពេលណា​ចិត្ត​របស់​ពួកគេ​មាន​ការ​ថប់​បារម្ភ ឬ​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​។ ព្រះអង្គ​ក៏បាន​ប្រទាន​នូវ​ការ​ផ្សះផ្សា​ឲ្យ​យើង​បានជា​នឹង​ព្រះ ហើយ​មាន​សន្តិភាព​ជាមួយ​អ្នក​ដទៃ និង​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​យើង​។ យើង​ប្រហែល​មិន​មាន​សមត្ថភាព​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ការ​អត់​ធ្មត់ ឬ​សុខ​ភាព​ល្អ ដល់​មនុស្ស​ជាទី​ស្រឡាញ់​របស់​យើង ដូច​ដែល​ពួកគេ​ចង់​បាន​នោះ​ទេ​។…

Read article
ប្រដាប់កាយ ដើម្បីបម្រើព្រះអង្គ

សូមអាន : និក្ខមនំ ២៨:១-៨,៤០-៤១ ត្រូវ​ឲ្យ​ធ្វើ​សំលៀក​បំពាក់​បរិសុទ្ធ សំរាប់​អើរ៉ុន បងឯង សំរាប់​ជា​កិត្តិយស ហើយ​នឹង​ភាព​លំអ​។ និក្ខមនំ ២៨:២ សិល្បករ​អង់គ្លេស​ឈ្មោះ ខឺកស្ទី មែកឡូដ(Kirstie Macleod) គឺជា​ស្ថាបនិក​របស់​កម្មវិធី​រ៉ូប​ក្រហម ដែល​មាន​ការ​ដាក់​តាំង​បង្ហាញ​ជា​ច្រើន​អំពី​កម្មវិធី​នេះ នៅ​តាម​បណ្តា​សារមន្ទីរ និង​វិចិត្រ​សាល​នៅ​ទូ​ទាំង​ពិភពលោក​។ អស់​រយៈ​ពេល​ជាង៣០ឆ្នាំមក​ហើយ ដែល​ក្រ​ណាត់​សូត្រ​ពណ៌​ក្រហម​ក្រមៅ ៨៤ដុំ បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទូ​ទាំង​ពិភពលោក ដើម្បី​ឲ្យ​ស្រ្តី​ជាង៣រយ​នាក់(និង​បុរស​មួយ​ចំនួន​តូច) ប៉ាក់​រូប​ពីលើ​យ៉ាង​ស្រស់​ស្អាត​។ បន្ទាប់មក គេ​ក៏​បាន​យក​ក្រ​ណាត់​ដែល​បាន​ប៉ាក់​ហើយ​នោះ ទៅជា​ធ្វើ​ជា​រូប​សម្រាប់​កូន​ក្រមុំ ដោយ​បាន​បង្កប់​នូវ​ប្រវត្តិ​របស់​សិល្បករ​នីមួយៗ ដែល​បាន​រួម​ចំណែក​ក្នុង​កម្មវិធី​នេះ ដែល​ភាគ​ច្រើន​ជា​ជន​ពិការ និង​អ្នកក្រ​។ រ៉ូប​ពណ៌​ក្រហម​នោះ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​សំលៀក​បំពាក់​បរិសុទ្ធ របស់​លោក​អើរ៉ុន និង​កូនចៅ​ជំនាន់​ក្រោយ​របស់​គាត់ ដែល​ជាង​កាត់​ដេរ​ដ៏​ចំណាន​ជា​ច្រើន​បាន​ផលិត​សម្រាប់​គាត់(និក្ខមនំ ២៨:៣)។ ការ​បង្គាប់​របស់​ព្រះអម្ចាស់​ជា​លម្អិត អំពី​ការ​កាត់ដេរ​សំលៀក​បំពាក់​ពួក​សង្ឃ ក៏បាន​រាប់​បញ្ចូល​ការ​តុប​តែង​ដែល​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​ប្រវត្តិ​របស់​ជនជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ដែល​មាន​ដូចជា​ការ​ឆ្លាក់​ឈ្មោះ​របស់​ពូជ​អំបូរ​ទាំង១២ នៅ​លើ​ថ្ម​អូនីក្ស សម្រាប់​ពាក់​ពីលើ​ស្មា​ពួក​សង្ឃ ទុក​ជា​សេចក្តី​រំឭក​នៅ​ចំពោះ​ព្រះយេហូវ៉ា(ខ.១២)។ គេ​ក៏​បាន​ធ្វើ​អាវ​ខ្លី និង​ខ្សែក្រវាត់ ព្រម​ទាំង​ឈ្នួត​សំរាប់​ពួកគេ​ផង​ដែរ ដើម្បី​ជា​កិត្តិយស និង​ជា​ភាព​លំអ​ដល់​ពួកគេ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​បម្រើ​ព្រះអម្ចាស់ និង​ដឹកនាំ​ពួក​បណ្តាជន​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ(ខ.៤០)។ ក្នុង​នាម​យើង​ជា​អ្នកជឿ​ព្រះយេស៊ូវ នៅ​គ្រា​សញ្ញា​ថ្មី…

Read article
ការជួបជុំគ្នាដើម្បីថ្វាយបង្គំ

សូមអាន ចោទិយកថា ១៦:៩-១៦ ហើយ​ឯង និង​កូន​ប្រុស​កូន​ស្រី​ឯង ត្រូវ​អរ​សប្បាយ​នៅ​ចំពោះ​ព្រះយេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​នៃឯង .. នៅ​កន្លែង​ដែល​ព្រះយេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​នៃ​ឯង ទ្រង់​នឹង​រើស​សំរាប់​តាំង​ព្រះ​នាម​ទ្រង់​។ ចោទិយកថា ១៦:១១ ការ​ចូល​រួម​កម្ម​វិធី​ជួប​ជុំ​ធំៗ អាច​កែ​ប្រែ​ជីវិត​អ្នក តាម​របៀប​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​។ បន្ទាប់ពី​លោក​ដានីញែល យូដឃីន(Daniel Yudkin) ដែល​ជា​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ បាន​ចូល​រួម​ជា​ជាមួយ​មនុស្ស១២០០នាក់ ក្នុង​ការ​ជួប​ជុំ​ជា​ច្រើន​ថ្ងៃ ក្នុង​ប្រទេស​អង់គ្លេស និង​សហរដ្ឋអាមេរិក គាត់​និង​សហការី​របស់​គាត់​ក៏​បាន​ដឹង​ថា ពិធី​បុណ្យ​ធំៗ​អាច​មាន​ឥទ្ធិពល​មក​លើ​សមត្ថភាព​របស់​យើង នៅ​ក្នុង​ការ​ដឹង​ខុស​ត្រូវ ហើយ​ថែម​ទាំង​មាន​ផល​ប៉ះ​ពាល់​មក​លើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​របស់​យើង នៅ​ក្នុង​ការ​ចែករំលែក​ធនធាន​ជាមួយ​អ្នក​ដទៃ​។ ការ​ស្រាវជ្រាវ​របស់​ពួកគេ​ក៏​បាន​រក​ឃើញថា ៦៣ភាគរយ​នៃ​អ្នក​ចូល​រួម ទទួល​បាន​នូវ​បទ​ពិសោធន៍ “នៃ​ការ​កែ​ប្រែ” នៅ​កម្មវិធី​ជួបជុំ​នោះ ដែល​បាន​ជួយ​ពួកគេ​ឲ្យ​មាន​អារម្មណ៍​ថា ពួកគេ​មាន​ការ​តភ្ជាប់​កាន់តែ​ជិត​ស្និទ្ធ​ជាមួយ​មនុស្ស​ជាតិ ហើយ​កាន់តែ​មាន​ចិត្ត​សប្បុរស​ចំពោះ​មិត្ត​ភក្តិ គ្រួសារ និង​ថែម​ទាំង​មនុស្ស​ដែល​យើង​មិន​ស្គាល់​ផង​ដែរ​។ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ពេលណា​យើង​ជួបជុំ​គ្នា​ជាមួយ​អ្នក​ដទៃ ដើម្បី​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ យើង​មិន​គ្រាន់តែ​អាច​ដក​ពិសោធន៍​ជា​មួយ​ការ​កែ​ប្រែ​ផ្នែក​សង្គម ក្នុង​កម្ម​វិធី​ជួប​ជុំ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​យើង​ក៏​អាច​ប្រកប​ទាក់ទង​ជាមួយ​ព្រះអង្គ​ដោយ​ផ្ទាល់​។ រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​ពិតជា​បាន​ដក​ពិសោធន៍​ជាមួយនឹង​ការ​ប្រកប​ទាក់ទង​ជាមួយ​ព្រះអង្គ កាល​ពួក​គេ​ជួប​ជុំ​គ្នា ក្នុង​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម នៅ​សម័យ​បុរាណ ក្នុង​ការ​ប្រារព្ធ​ពិធី​ពិធី​បុណ្យ​សំខាន់ៗ ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​។ ពួក​គេ​គ្មាន​យាន​ជំនិះ​ទំនើបៗ​ដូច​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន សម្រាប់​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ឲ្យ​ដល់​ព្រះវិហារ ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​វត្ត​មាននៅ​ទីនោះ​ក្នុង១ឆ្នាំ​៣ដង ដើម្បី​ចូល​រួម…

Read article
ស្ករសូកូឡាដែលបានធ្លាក់ចុះមកដូចព្រឹល

ម៉ូសេ​ប្រាប់​ថា នេះ​គឺជា​នំបុ័ង​ដែល​ព្រះយេហូវ៉ា ទ្រង់ប្រទាន​មក​អ្នករាល់គ្នា ទុកជា​អាហារ​ហើយ។ និក្ខមនំ ១៦:១៥ ប្រជាជន​នៅ​ទី​ក្រុង​អូលធិន ប្រទេស​ស្វីស មានការ​ភ្ញាក់ផ្អើល​យ៉ាង​ខ្លាំង នៅពេល​ដែល​ទី​ក្រុង​ទំាំង​មូល​បាន​គ្រប​ដណ្តប់ ទៅ​ដោយ​កម្ទេច​ស្ករ​សូកូឡា ដែល​បាន​ធ្លាក់ចុះ​ពីលើ​មេឃ​មក​ដូច​ព្រិល។ ប្រព័ន្ធ​បញ្ចេញ​បញ្ចូល​ខ្យល់ របស់​រោងចក្រ​ស្ករ​សូកូឡា​មួយ នៅ​ក្បែរ​ទីក្រុង​នោះ មានដំណើរ​ការ​ខុស​ប្រក្រតី ដោយ​បាន​បាញ់​កម្ទេច​ស្ករ​សូកូឡា​ចេញទៅ​លើមេឃ​តាម​ខ្យល់ ហើយក៏​បាន​ធ្វើឲ្យ​តំបន់​នោះ​គ្រប​ដណ្តប់​ទៅ​ដោយ​លម្អង​ធូលី​ដែល​មាន​រស់​ជាតិ​ផ្អែម​ឆ្ងាញ់។ ការដែល​ស្ករ​សូកូឡា​ស្រោប​ពីលើ​ផ្លូវថ្នល់ ដំបូល​ផ្ទះ និង​ដំបូល​រថយន្ត ស្តាប់​មើលទៅ ហាក់ដូចជា​ក្តី​ស្រមៃ​របស់​អ្នក​ញៀន​ស្ករ​សូកូឡា​បាន​ក្លាយជា​ការពិត។ ស្ករ​សូកូឡា​ដែល​បាន​ធ្លាក់ចុះ​ពីលើ​មេឃ​មក​លើ​ទីក្រុង មិនបាន​ធ្វើជា​អាហារ​ដល់​អ្នកក្រុង​នៅ​ទីនោះ​ទេ តែ​ព្រះ​ទ្រង់​ពិតជា​បាន​ប្រទាន​អាហារ​ពិតប្រាកដ ធ្លាក់ចុះ​ពីលើ​មេឃ សម្រាប់​ពួក​អ៊ីស្រាអែល។ កាលនោះ ពួក​គេ​ត្រូវ​ធ្វើដំណើរ​កាត់​វាល​រហោស្ថាន ហើយក៏​ចាប់ផ្តើម​រអ៊ូរទាំ ដោយ​រំឭក​អំពី​អាហារ​ដែល​ពួក​គេ​ធ្លាប់​បរិភោគ​ក្នុងទឹក​ដី​អេស៊ីព្ទ។ ព្រះ​ទ្រង់​ក៏បាន​ឆ្លើយតប ដោយមាន​បន្ទូល​ថា “មើល អញ​នឹង​បង្អុរ​ភ្លៀង​ជា​នំបុ័ង​ពីលើ​មេឃ​មក​ឲ្យ​ឯង​រាល់គ្នា”(និក្ខមនំ ១៦:៤)។ នៅពេល​ដែល​សន្សើម​ស្ងួត​អត់ រៀង​រាល់​ពេល​ព្រឹក គេ​ឃើញ​មាន​អាហារ ដែល​មាន​ចំណិត​តូច​ស្ដើង នៅ​លើ​ដី។ ជនជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ប្រហែល​២​លាន​នាក់ ក៏បាន​ទទួល​បង្គាប់​ឲ្យ​ប្រមូល​អាហារ​នោះ ដែល​ជា​នំ​ម៉ា​ណា សម្រាប់​តែ​បរិភោគ​មួយ​ថ្ងៃៗ។ ក្នុង​ដំណើរ​វិលវល់​៤០​ឆ្នាំ ក្នុង​វាល​រហោស្ថាន ពួក​គេ​បាន​ទទួល​នំ​ម៉ា​ណា​ពី​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ការ​ផ្គត់ផ្គង់​ដោយ​ការ​អស្ចារ្យ។ យើង​មិនបាន​ដឹង​ច្រើន អំពី​លក្ខណៈ​របស់​នំ​ម៉ា​ណា ក្រៅពី​ខគម្ពីរ​ដែល​បាន​ពិពណ៌នា​ថា “នំ​នោះ​មើលទៅ​មាន​សណ្ឋាន​ដូចជា​គ្រាប់ល្ង សម្បុរ​ស…

Read article
ក្នុងព្រះហស្តព្រះអង្គ

ព្រះ​ដែល​បាន​ហៅ​អ្នករាល់គ្នា ទ្រង់​ស្មោះត្រង់ ទ្រង់​នឹង​ធ្វើ​សំរេច​ការនោះ។ ១ថែស្សាឡូនីច ៥:២៤ កាល​កូនស្រី​ខ្ញុំ​មាន​អាយុ១៨ឆ្នាំ គាត់​បាន​បោះជំហាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​យុគសម័យ​ថ្មី​មួយទៀត​នៃ​ជីវិត​គាត់ ដោយ​បាន​ក្លាយជា​មនុស្ស​ពេញវ័យ ដែល​មាន​សិទ្ធិ​បោះឆ្នោត ហើយ​មិនយូរ​ប៉ុន្មាន គាត់​នឹង​បញ្ចប់​ថ្នាក់​វិទ្យាល័យ។ ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​នេះ​បាន​ធ្វើឲ្យ​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា មានរឿង​បន្ទាន់​ជាច្រើន​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ ដោយ​ខ្ញុំ​នៅ​សល់​ពេលវេលា​ដ៏​មានតម្លៃ​តែ​បន្តិចបន្តួច សម្រាប់​ចំណាយ​ជាមួយ​គាត់ នៅ​ក្រោម​ដំបូលផ្ទះ​តែមួយ ដើម្បី​នាំ​គាត់​ឲ្យ​ស្គាល់​ប្រាជ្ញា ដែល​គាត់​ត្រូវការ ដើម្បី​ប្រឈមមុខ​ដាក់​ពិភពលោក​ដោយ​ខ្លួនឯង នៅក្នុង​ការ​គ្រប់គ្រង​ហិរញ្ញវត្ថុ មានការ​ប្រុងប្រយ័ត្ន​ចំពោះ​បញ្ហា​របស់​លោកិយ និង​ធ្វើការ​សម្រេចចិត្ត​ឲ្យបាន​ត្រឹមត្រូវ។ ខ្ញុំ​ត្រូវ​ដឹង​អំពី​កាតព្វកិច្ច​ដែល​ត្រូវ​បង្រៀន​កូនស្រី​របស់ខ្ញុំ អំពី​របៀប​ប្រឈមមុខ​ដាក់​បញ្ហា​ក្នុង​ជីវិត។ នេះ​ជា​រឿង​ធម្មតា​ ហើយ​ងាយ​ស្រួល​យល់​ទេ។ តែ​ខ្ញុំ​ក៏​ដឹង​ដែរ​ថា ខ្ញុំ​មាន​តួនាទី​ដ៏​សំខាន់ តែ​វា​មិនមែន​ជា​កិច្ចការ​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ធ្វើ​តែម្នាក់ឯង​នោះ​ទេ។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​សរសេរ​សំបុត្រ​ផ្ញើ​ទៅ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទី​ក្រុង​ថែស្សាឡូនីច ជា​ក្រុម​មនុស្ស​ដែល​គាត់​បាន​ចាត់ទុកជា​កូន​ក្នុង​សេចក្តី​ជំនឿ ព្រោះ​គាត់​បាន​បង្រៀន​ពួក​គេ អំពី​ព្រះយេស៊ូវ​។ ក្នុង​សំបុត្រ​នោះ គាត់​បាន​ជំរុញ​ពួក​គេ​ឲ្យ​ជួយ​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅ​មក(១ថែស្សាឡូនីច ៥:១៤-១៥) តែ​ទីបំផុត​គាត់​ក៏បាន​ទុកចិត្ត​ថា ព្រះអង្គ​ជា​អ្នកជួយ​ពួក​គេ​ឲ្យ​លូតលាស់។ គាត់​ទទួលស្គាល់​ថា ព្រះអង្គ​នឹង​ញែក​ពួក​គេ​រាល់គ្នា​ចេញ​ជា​បរិសុទ្ធ​សព្វគ្រប់(ខ.២៣)។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ទុកចិត្ត​ថា ព្រះ​ទ្រង់​នឹង​ធ្វើការ​អ្វី​ដែល​គាត់​មិន​អាច​ធ្វើ​បាន គឺ​រៀបចំ​ពួក​គេ “ខាងវិញ្ញាណ ខាង​ផ្លូវចិត្ត និង​ផ្លូវកាយ” ឲ្យ​ត្រៀមខ្លួន​សម្រាប់​ការ​យាង​មកវិញ​របស់​ព្រះអង្គ​(ខ.២៣)។ សំបុត្រ​ដែល​គាត់​ផ្ញើ​ទៅ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទី​ក្រុង​ថែស្សាឡូនីច​មានការ​បង្រៀន​សំខាន់​ៗ​ជាច្រើន តែ​តាមរយៈ​ការដែល​គាត់​បាន​ទុកចិត្ត​ថា ព្រះ​ទ្រង់​នឹង​ថែរក្សា​សុខមាលភាព និង​រៀបចំខ្លួន​ពួក​គេ នោះ​យើង​អាច​រៀនសូត្រ​បាន​ថា ការលូតលាស់​ក្នុង​ជីវិត​របស់​មនុស្ស​ដែល​យើង​ថែរក្សា ស្ថិតនៅ​ក្នុង​ព្រះហស្ត​ព្រះអង្គ(១កូរិនថូស ៣:៦)។—KIRSTEN…

Read article
គ្រាប់ពូជនៃសេចក្តីជំនឿ

ហើយ​ឲ្យ​ប្រុងប្រៀប​ជានិច្ច ដោយ​សុភាព ហើយ​កោតខ្លាច ដើម្បីនឹង​តបឆ្លើយ​ដល់​អ្នកណា​ដែល​សួរ​ពី​ហេតុ​នៃ​សេចក្តី​សង្ឃឹម​របស់​អ្នករាល់គ្នា។ ១ពេត្រុស ៣:១៥ កាល​រដូវ​ផ្ការីក​ឆ្នាំមុន នៅ​ពេល​យប់ មុន​ពេល​ខ្ញុំ​ជីកដី​នៅ​ក្នុង​ទីធ្លា​ផ្ទះ​ខ្ញុំ មាន​ខ្យល់ព្យុះ​មួយ​បាន​បក់​បោក​មក​យ៉ាង​គំហុក ធ្វើឲ្យ​គ្រាប់​របស់​ដើម​មេ​ភល​ធ្លាប់​ចុះ​មក​ព្រមៗគ្នា។ ដូចនេះ ពេល​យើង​ប្រើ​ម៉ាស៊ីន​ជីកដី ដើម្បី​ធ្វើឲ្យ​ដីរឹង​ប្រែជា​ទន់ យើង​ក៏​បាន​ដាំ​គ្រាប់ពូជ​របស់​ដើម​មេ​ភល​រាប់​រយ​គ្រាប់ ដោយ​មិនដឹង​ខ្លួន។ គ្រាន់តែ​ពីរ​សប្តាហ៍​សោះ ព្រៃ​ដើម​មេ​ភល​បាន​ចាប់ផ្តើម​ដុះឡើង នៅក្នុង​ទីធ្លា​ផ្ទះ​របស់ខ្ញុំ។ ខណៈ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បោសសម្អាត​ស្លឹកឈើ ខ្ញុំ​មានការ​ភ្ញាក់ផ្អើល​ចំពោះ​ជីវិត​ថ្មី ដែល​បាន​កើត​ចេញ​ជា​បរិបូរ ពីដើម​ឈើ​តែមួយ​ដើម​នោះ។ កូនឈើ​នី​មួយៗ​បាន​ធ្វើឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​ជីវិត​ថ្មី ដែល​ខ្ញុំ​មាន​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ ដែល​ក្នុងនាម​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់ ព្រះអង្គ​អាច​ប្រើ​ខ្ញុំ​នាំ​មនុស្សជា​ច្រើន ឲ្យ​ទទួល​ជីវិត​ថ្មី​ពី​ព្រះអង្គ។ យើង​ម្នាក់​ៗ​មាន​ឱកាស​ច្រើន​រាប់មិនអស់ ដើម្បី​ប្រាប់​គេ អំពី​មូលហេតុ​ដែល​យើង​មាន​ក្តី​សង្ឃឹម(១ពេត្រុស ៣:១៥) ក្នុង​ការរស់នៅ​ពេញ​មួយ​ជីវិត។ ពេលណា​យើង “រងទុក្ខ ដោយសារ​សេចក្តី​សុចរិត” ដោយ​ក្តី​សង្ឃឹម​មក​ពី​ព្រះយេស៊ូវ​(ខ.១៤) មនុស្ស​ជុំវិញ​យើង ដែល​មិនទាន់​ជឿ​ព្រះ​អាច​មើលឃើញ​យើង​មាន​ក្តី​សង្ឃឹម ហើយ​ចង់​ដឹង អំពី​មូលហេតុ​ដែល​យើង​មាន​ក្តី​សង្ឃឹម។ បើ​យើង​បាន​ត្រៀមខ្លួន​ជាស្រេច ពេល​គេ​សួរ​យើង នោះ​យើង​អាច​ចែករំលែក​គ្រាប់ពូជ ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​អាច​ប្រើ ដើម្បី​នាំមក​នូវ​ជីវិត​ថ្មី។ យើង​មិន​ចាំបាច់​ត្រូវ​ចែករំលែក​ជាមួយ​មនុស្ស​ទាំងអស់​ក្នុង​ពេល​តែមួយ​នោះ​ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ យើង​អាច​ទម្លាក់​គ្រាប់ពូជ​នៃ​ជំនឿ ​ដោយចិត្ត​សុភាព និង​ការគោរព ចូល​ទៅ​ក្នុងចិត្ត​ដែល​បាន​បើក​ចំហ។—KIRSTEN HOLMBERG តើមាន​នរណា​ខ្លះ…

Read article